ECLI:NL:PHR:2016:1064, Parket bij de Hoge Raad, 06-09-2016, 15/02358

5. Het eerste middel klaagt dat de aanvulling op het verkorte arrest als bedoeld in art. 365a Sv zich niet bij de gedingstukken bevindt.

6. Het middel kan bij gebrek aan feitelijke grondslag niet tot cassatie leiden. Bij de gedingstukken bevindt zich een op 17 december 2015 getekende aanvulling als in het middel bedoeld. Voor zover het middel bedoelt te klagen dat deze aanvulling niet is opgemaakt binnen vier maanden na het instellen van het cassatieberoep, kan het evenmin tot cassatie leiden. Het is vaste jurisprudentie dat aan schending van de in het derde lid van artikel 365a Sv gestelde termijn geen afzonderlijk rechtsgevolg behoeft te worden verbonden. Over schending van de (redelijke) inzendtermijn wordt niet geklaagd. De in de toelichting op het middel verdedigde opvatting dat bedoelde aanvulling niet als een gedingstuk kan worden aangemerkt, omdat het pas is opgemaakt nadat de raadsman van verdachte op de in art. IV lid 3 van het Procesreglement Strafkamer Hoge Raad bedoelde wijze om toezending daarvan heeft verzocht, vindt geen steun in het recht.

7. De vergelijking die in de toelichting op het middel wordt gemaakt met HR 24 mei 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT2980, NJ 2006/433 gaat niet op. Daar ging het om een zogenoemd uittrekselarrest. In het onderhavige geval is (wel) een verkorte uitspraak in de zin van de artt. 365a in verbinding met 138b en 415 Sv opgemaakt. Die verkorte uitspraak is aangevuld met bewijsmiddelen. Dat aanvullen heeft weliswaar op een onwenselijk laat tijdstip plaatsgevonden, nu de rolrechter naar aanleiding van die gang van zaken een nadere termijn voor aanvullen, wijzigen of intrekken heeft gesteld zie ik echter niet welk nadeel de verdachte daardoor heeft geleden.

8. Het middel faalt.

9. Het tweede middel klaagt dat het hof de afwijking van een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt van de verdediging ontoereikend heeft gemotiveerd.

10. Het middel kan niet tot cassatie leiden. Niet alleen was het hof niet gehouden om op ieder detail van de redenering in te gaan, de motivering van de afwijking ligt in dit geval besloten in de in de uitspraak wel opgenomen gegevens.

11. Het derde middel behelst de klacht dat het hof de bewezenverklaring van feit 1 en 2 ontoereikend heeft gemotiveerd.

12. De bewezenverklaringen kunnen op de in de toelichting op het middel bedoelde punten zonder meer uit de bewijsvoering volgen. De toelichting op het middel miskent de selectie- en waarderingsvrijheid die de feitenrechter heeft ten aanzien van het bewijsmateriaal.

13. Het voorgaande geldt niet voor de klacht ten aanzien van feit 2 dat uit de gebezigde bewijsmiddelen niet kan worden afgeleid dat, teneinde een fictief dienstverband aan te tonen ten behoeve van het verkrijgen van een uitkering, de in de bewezenverklaring genoemde documenten ook daadwerkelijk bij of aan het UWV zijn ingeleverd, afgegeven, overgedragen, verzonden of getoond.

14. De bedoelde documenten zijn in de aanvulling op het verkorte arrest als bedoeld in art. 365a Sv opgenomen als bewijsmiddelen 6, 8, 9 respectievelijk 10. Uit de daarbij opgenomen verwijzingen naar het politiedossier valt af te leiden dat het hier gaat om de bijlagen 3, 5, 9 en 14 bij een door UWV opgesteld rapport Bevindingen werknemersfraude getekend op 19 oktober 2011 (dossierpagina’s 12-192). In de toelichting op het middel wordt terecht opgemerkt dat uit de weergave van de bewijsmiddelen in de aanvulling op het verkorte arrest niet valt af te leiden dat deze documenten – kort gezegd – aan het UWV zijn verstrekt. Een blik over de papieren muur leert evenwel dat bedoeld rapport inhoudt dat deze bijlagen onder meer zijn aangetroffen in het ZW-uitkeringsdossier en WW-uitkeringsdossier betreffende de verdachte (dossierpagina’s 17-20). Daaruit kan worden afgeleid dat de bedoelde documenten bij het UWV zijn aangetroffen en dus bij of aan deze instantie zijn ingeleverd, afgegeven, overgedragen, verzonden of getoond. Bij die stand van zaken moet worden aangenomen dat de verdachte bij haar klacht onvoldoende belang heeft. Een hernieuwde behandeling van de zaak zal niet tot een andere uitkomst leiden ten aanzien van de bewezenverklaring. Daarbij betrek ik dat door de verdediging ook helemaal niet is betwist dat de bedoelde documenten aan het UWV zijn verstrekt. De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat geen gebruik is gemaakt van valse geschriften. Dat standpunt was echter gebaseerd op de stelling dat de (kennelijk verstrekte) documenten niet vals zouden zijn.