RECHTBANK AMSTERDAM
vonnis
Afdeling Publiekrecht
Teams Strafrecht
Parketnummer: 13/286438-23
Datum uitspraak: 27 februari 2024
Verkort vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 2001 te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ),
zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
thans gedetineerd te: [detentieadres] .
1. Onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 13 februari 2024.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. R. Willemsen en van wat verdachte en zijn raadsman mr. G.A.J. Purperhart naar voren hebben gebracht.
2. Tenlastelegging
Aan verdachte is – kort gezegd en na wijziging ter zitting – ten laste gelegd dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan:
Feit 1: heling van niet-openbare gegevens in de periode van 1 april 2020 tot en met 29 oktober 2023 in Nederland;
Feit 2: voorhanden hebben van materiaal dat is bestemd voor (gekwalificeerde) diefstal, afpersing, verduistering, oplichting in de periode van 1 april 2020 tot en met 29 oktober 2023 in Nederland;
Feit 3: voorhanden hebben van een technisch hulpmiddel met het oogmerk op een misdrijf bedoeld in artikel 138ab, 138b of 139c Wetboek van Strafrecht in de periode van 16 januari 2023 tot en met 29 oktober 2023 in Nederland.
De volledige tenlastelegging is opgenomen in de bijlage bij dit vonnis.
3. Waardering van het bewijs
De rechtbank acht, net als de officier van justitie, het onder 1 en 2 ten laste gelegde bewezen, zoals hierna in rubriek 4 is weergegeven. De rechtbank grondt deze beslissing op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn opgenomen en met betrekking tot de hierna volgende overwegingen. Als tegen dit vonnis hoger beroep wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen opgenomen in een aanvulling op het verkorte vonnis. Deze aanvulling wordt dan aan het verkorte vonnis gehecht. De rechtbank acht, anders dan de officier van justitie, niet bewezen wat onder 3 ten laste is gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij. Op basis van het dossier kan namelijk niet worden vastgesteld dat verdachte zelf een server of een phishingsite of panel (een digitale gereedschapskist die kan worden gebruikt voor het bouwen van phishing websites) of software ten behoeve van phishingactiviteiten voorhanden heeft gehad. De rechtbank overweegt ten aanzien van de bewezenverklaring als volgt.
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat niet is gebleken dat verdachte in de gehele tenlastegelegde pleegperiode in Nederland is verbleven. Dat verweer slaagt. Op 30 oktober 2023 heeft verdachte bij de politie verklaard dat hij sinds vorige maand in Nederland verblijft. Gelet daarop is verdachte vanaf september 2023 in Nederland aanwezig. Tevens blijkt de aanwezigheid van verdachte in Nederland uit een creditcardbetaling door verdachte (met gegevens van iemand anders) bij het [naam hotel] in Amsterdam op 2 oktober 2023.
Ter terechtzitting heeft verdachte verklaard dat hij (onder meer creditcard)gegevens ontving en doorstuurde naar anderen, terwijl hij wist dat deze gegevens bestemd waren tot het plegen van een misdrijf. Verdachte heeft verklaard dat hij dit deed om schulden af te betalen. Uit het procesdossier is gebleken dat bij verdachte een mobiele telefoon in beslag is genomen. Verdachte heeft verklaard dat deze telefoon aan hem toebehoort en hij op Telegram de gebruikersnaam [alias] gebruikt. In de telefoon zijn een groot aantal berichten in Telegram aangetroffen waarbij deze [alias] telefoonnummers, creditcard-, CVC- en NAW-gegevens heeft verstrekt aan anderen. In de notities van de telefoon is ook een script aangetroffen dat kan worden gebruikt voor het oplichten van een bedrijf. Ook heeft verdachte via Telegram een bericht ontvangen waarin uit naam van de IRS de ontvanger wordt bewogen om op een link te klikken om een groot geldbedrag te ontvangen (volgens het proces-verbaal een bekende vorm van een phishing e-mail).
Op grond van het voorgaande stelt de rechtbank vast dat verdachte persoonlijke, niet-openbare, gegevens heeft verworven en uit winstbejag voorhanden heeft gehad. Door het doorsturen hiervan heeft verdachte deze persoonlijke gegevens ook ter beschikking gesteld aan een ander terwijl hij wist dat het door misdrijf verkregen gegevens betrof (feit 1). Tot slot stelt de rechtbank vast dat verdachte op zijn telefoon gegevens voorhanden heeft gehad waarvan hij wist dat zij bestemd waren voor oplichting dan wel een misdrijf omschreven in de artikelen 301, 311, 317 en 321 van het Wetboek van Strafrecht (feit 2).
4. Bewezenverklaring
De rechtbank acht bewezen dat verdachte
Feit 1
in de periode van 2 oktober 2023 tot en met 29 oktober 2023 in Nederland, niet-openbare gegevens, te weten een grote hoeveelheid creditcardgegevens en/of bankgegevens en de daarbij behorende CVC-gegevens, NAW-gegevens, en andere persoonlijke gegevens van andere personen dan verdachte zelf
voorhanden heeft gehad en/of heeft verworven, en/of ter beschikking van een ander heeft gesteld en/of aan een ander bekend heeft gemaakt en/of uit winstbejag voorhanden heeft gehad, terwijl hij, verdachte ten tijde van de verwerving en/of het uit winstbejag voorhanden krijgen/hebben van deze gegevens wist dat deze door misdrijf waren verkregen;
Feit 2
in de periode van 2 oktober 2023 tot en met 29 oktober 2023 te Amsterdam, in ieder geval in Nederland gegevens, te weten
- een grote hoeveelheid creditcardgegevens en/of bankgegevens en de daarbij behorende CVC-gegevens, NAW-gegevens, telefoonnummers en/of andere persoonlijke gegevens en/of
- een phishing e-mail van de IRS gericht op het verkrijgen van inloggegevens en/of bankgegevens en/of creditcardgegevens en/of andere persoonlijke gegevens en/of
- een script gericht op het plegen van oplichtingen
heeft ontvangen en/of zich heeft verschaft en/of overgedragen en/of verworven en/of voorhanden heeft gehad, waarvan verdachte wist dat die bestemd waren tot het plegen van een in artikel 326 Wetboek van Strafrecht omschreven misdrijf, dan wel een misdrijf omschreven in de artikelen 301, 311, 317 en 321 van het Wetboek van Strafrecht voor zover deze feiten betrekking hebben op de verkrijging van een niet-contant betaalinstrument.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.
5. Strafbaarheid van de feiten
De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.
6. Strafbaarheid van verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.
7. Motivering van de straf
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 9 maanden met aftrek van het voorarrest en een geldboete van € 4.000,-.
De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.
Ernst van de feiten
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de handel in persoonsgegevens door hem niet toebehorende persoonlijke financiële gegevens te verwerven en ter beschikking te stellen aan anderen. De laatste jaren wordt een toenemend aantal burgers slachtoffer van digitale (identiteits)fraude en oplichting. Hierdoor wordt veel mensen ernstig financieel benadeeld en wordt het vertrouwen dat burgers en bedrijven moeten kunnen hebben in het betalingsverkeer en het bankwezen ondermijnd. Verdachte heeft met zijn handelen enkel zijn eigen financiële gewin voor ogen gehad.
Persoon van verdachte
De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 16 januari 2024. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.
Strafoplegging
De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf rekening gehouden met straffen die in soortgelijke straffen worden opgelegd. Aangezien de bewezenverklaarde periode korter is dan waar de officier van justitie van is uitgegaan, zal de rechtbank een iets lagere gevangenisstraf opleggen dan door de officier van justitie is geëist. De straf valt vanwege de ernst van de feiten niet veel lager uit. De rechtbank ziet in de aard van het feit tevens aanleiding om aan verdachte een geldboete op te leggen. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank een gevangenisstraf van 7 maanden en een geldboete van € 4.000,- passend en geboden.
8. Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op artikel 23, 24c, 57, 139g, 234 van het Wetboek van Strafrecht.
9. Beslissing
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
Verklaart het onder 3 ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.
Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
Feit 1
Niet-openbare gegevens verwerven of voorhanden hebben/ter beschikking van een ander stellen/aan een ander bekend maken/uit winstbejag voorhanden hebben, terwijl hij weet dat het door misdrijf verkregen gegevens betreft
Feit 2
Gegevens ontvangen, zich verschaffen, overdragen, voorhanden hebben waarvan hij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van een in artikel 226, eerste lid, onderdelen 2o tot en met 5o/artikel 231, eerste lid/artikel 231a, eerste lid/artikel 231b, eerste lid/artikel 232, eerste lid van het Wetboek van Strafrecht omschreven misdrijf
Verklaart het bewezene strafbaar.
Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 7 (zeven) maanden.
Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.
Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
Veroordeelt verdachte voorts tot een geldboete van € 4.000,- (vierduizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis van 50 dagen.
Dit vonnis is gewezen door
mr. P.P.C.M. Waarts, voorzitter,
mrs. M. Smit en C.A.E. Wijnker, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. L.S. Eisses, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 27 februari 2024.
[...]