[eiser] , uit [woonplaats] , eiser
(gemachtigde: [gemachtigde 1] ),
en
CIZ, Centrum Indicatiestelling Zorg, verweerder
(gemachtigde: [gemachtigde 2] ).
Inleiding
In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn aanvraag voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz).
Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 6 mei 2022 afgewezen. Met het bestreden besluit van 15 mei 2023 is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.
Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 4 juni 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
De rechtbank beoordeelt de afwijzing van eiser zijn aanvraag voor zorg op grond van de Wlz. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser.
Het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Achtergrond
Eiser is een 19-jarige jongen met het syndroom van Marfan. Hij woont bij zijn ouders waar zijn moeder voornamelijk voor hem zorgt. Eiser heeft een lichamelijke handicap en beperkte fijne motoriek waardoor hij hulp nodig heeft bij de algemene dagelijkse levensverrichtingen. Hij kan niet zelfstandig lopen en verplaatst zich binnenhuis door steun te zoeken aan meubels en muren. Buitenhuis verplaatst eiser zich in een canta. Eiser heeft een beperkte inspanningstolerantie en krijgt in de nacht sondevoeding om op gezond gewicht te blijven. Tot 18-jarige leeftijd kreeg eiser de zorg vergoed via een persoonsgebonden budget (pgb) vanuit de Jeugdwet. Omdat hij nu meerderjarig is, doet hij aanspraak op zorg volgens de Wlz.
De rechtbank stelt vast dat partijen het eens zijn dat eiser lichamelijke beperkingen heeft die een grondslag bieden voor zorg zoals omschreven in de Wlz. Het geschil beperkt zich daarom tot de vraag of eiser behoefte heeft aan 24-uur zorg in de nabijheid en of deze behoefte blijvend is.
Is er sprake van zorgvuldig, inzichtelijk en volledig medisch advies?
Op grond van vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep mag verweerder zich bij het nemen van besluiten baseren op medische adviezen, nadat is nagegaan of dit advies op een zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, de redenering daarin begrijpelijk is en de getrokken conclusies daarop aansluiten. Verweerder moet dan wel nagaan of het advies zorgvuldig tot stand is gekomen, de redenering in het advies begrijpelijk is en of dit aansluit bij de daarin getrokken conclusies.
Eiser stelt zich op het standpunt dat er geen sprake is van zorgvuldig medisch advies, omdat verweerder eiser niet in persoon heeft gezien. Er is alleen contact geweest via beeldbellen. Eiser stelt daarnaast dat degene die het medisch rapport heeft opgesteld, geen arts is. Om die reden is het advies ook niet deskundig.
De rechtbank overweegt dat uit vaste rechtspraak volgt dat bij het opstellen van medisch deskundigen advies ook kan worden volstaan met beeldbellen. Hiermee is voldaan aan het bepaalde in artikel 3.2.2, eerste lid, van het Besluit langdurige zorg dat voorschrijft dat een onderzoek van de verzekerde in persoon plaatsvindt. De conclusie dat het onderzoek op deze grond onzorgvuldig tot stand is gekomen, slaagt niet. Ten aanzien van de status van de onderzoeker van het CIZ overweegt de rechtbank als volgt. Verweerder heeft op zitting bevestigd dat het medisch rapport door een onderzoeker is opgesteld en, zoals eiser betoogt, niet door een arts. Het medisch rapport is echter een verzameling van alle beschikbare informatie, waaronder een medisch advies. Het medisch advies is wel opgesteld door een arts, namelijk [arts] . Uit dit medisch advies volgt dat de arts alle medische beschikbare stukken over eiser heeft overwogen en beoordeeld. Op basis van dit oordeel heeft het CIZ de toegang tot de Wlz afgewezen. De rechtbank is van oordeel dat het advies zorgvuldig tot stand is gekomen.
Deze beroepsgrond slaagt niet.
Is het advies voldoende concludent?
Eiser stelt zich op het standpunt dat het advies niet concludent is, omdat verweerder tot de conclusie is gekomen dat er geen sprake is van 24-uur zorg per dag in de nabijheid. Eiser stelt dat er meerdere redenen zijn om aan te nemen dat er wel sprake is van 24-uur per dag zorg in de nabijheid. De sondevoeding blijft bijvoorbeeld drie tot vier keer per nacht steken. In deze gevallen schiet moeder eiser te hulp omdat hij door het alarm heen slaapt. Ook tijdens het eten is eiser aangewezen op nabije zorg. Er is gevaar van verslikking waardoor hij niet alleen durft te eten. Als laatste bestaat er een valrisico van ongeveer een tot twee keer per maand. Omdat eiser last heeft van hemofilie (een bloedstollinsgziekte) is het gevaarlijk voor hem om te vallen. Al deze vormen van 24-uur per dag zorg in de nabijheid zijn volgens eiser blijvend aangezien het syndroom van Marfan levenslang is en niet meer zal verbeteren.
Verweerder heeft voorafgaand aan (de beslissing op) het bezwaar, een medisch advies laten opstellen door een arts. Uit dit advies volgt dat de problemen die eiser ervaart geen voortdurende begeleiding of verpleging vereisen. Het vastlopen van de sondevoeding beschouwt de arts niet als een situatie waarvoor 24-uur zorg in de nabijheid noodzakelijk is. Als de sondevoeding niet goed doorloopt, kan eiser dat overdag compenseren door extra sondevoeding toegediend te krijgen. De verslikproblemen die tijdens het eten kunnen voorkomen, worden gezien als planbare zorg waarvoor ook geen 24-uur zorg in de nabijheid noodzakelijk is. Het is volgens de arts nog niet duidelijk hoe eiser zich in de toekomst ontwikkelt en of hij bijvoorbeeld op zichzelf kan wonen, in combinatie met geplande zorg en zorg op afroep. Verweerder concludeert daarom dat er op dit moment niet kan worden vastgesteld dat eiser de rest van zijn leven afhankelijk zal zijn van 24-uur zorg per dag in de nabijheid zoals bedoeld in de Wlz.
De rechtbank is van oordeel dat het medisch advies voldoende concludent is. Verweerder heeft onderzoek ingesteld naar de situatie van eiser. Hierbij is de beschikbare medische informatie betrokken waaronder het medisch advies van 4 mei 2022 van de medisch adviseur van het CIZ. De medisch adviseur heeft alle medische informatie die eiser had aangeleverd, betrokken in het advies. De medisch adviseur komt tot de conclusie dat er in het geval van eiser (nog) geen blijvende noodzaak voor 24-uur zorg in de nabijheid kan worden vastgesteld.
De medisch adviseur oordeelt dat wanneer het vanwege verslikkingsgevaar noodzakelijk is dat er iemand bij het eten aanwezig is, er sprake is van planbare zorg. De rechtbank kan dit volgen. Het is weliswaar vervelend dat eiser niet zelf iets te eten kan pakken, maar dat betekent niet dat 24-uur zorg in de nabijheid noodzakelijk is. De medisch adviseur oordeelt ten aanzien van de bloedaandoening en mogelijke risico's na een val, dat eiser zelf hulp kan inroepen en kan wachten op die hulp. Eiser heeft niet onderbouwd dat dit niet het geval is.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder deze conclusie van de arts terecht als uitgangspunt van het medisch rapport mag nemen. Eiser heeft naar aanleiding van het medisch rapport geen nieuwe medische informatie overgelegd die erop wijst dat de medisch adviseur van verweerder onjuist heeft geoordeeld. Ten aanzien van de argumenten van eiser (de vastlopende sondevoeding, verslikgevaar en valrisico) kan de rechtbank zich vinden in het standpunt van verweerder dat dit geen zorg betreft waarvoor 24-uur zorg in de nabijheid noodzakelijk is. Verweerder heeft volgens de rechtbank terecht geoordeeld dat deze zorg ofwel planbaar is, of dat eiser zelf in staat is om hulp te roepen en deze af te wachten. Het medisch advies is volgens de rechtbank voldoende begrijpelijk en concludent. Verweerder heeft eiser terecht de toegang tot de Wlz afgewezen.
Deze beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S. D. Arnold, rechter, in aanwezigheid van
mr. W.L. van der Pijl, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 11 juli 2024.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.