RECHTBANK AMSTERDAM
vonnis
Afdeling Publiekrecht
Teams Strafrecht
Parketnummer: 13/181593-25
Datum uitspraak: 17 september 2025
Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1986,
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:
[adres] ,
nu gedetineerd in de Penitentiaire [detentieadres] ,
hierna te noemen: verdachte.
1. Het onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 17 september 2025.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. G. Dankers, en van wat de gemachtigd raadsvrouw van verdachte, mr. D.M. Moes, advocaat te Amsterdam-Duivendrecht, naar voren hebben gebracht.
Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van wat de deskundige mevrouw [reclasseringsmedewerker] (reclasseringswerker) ter terechtzitting naar voren heeft gebracht.
Na de behandeling van de zaak heeft de rechtbank direct mondeling uitspraak gedaan.
2. Tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat
hij, op of omstreeks 13 juni 2025 te Amsterdam een airconditioner, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan de [bedrijf] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
3. Waardering van het bewijs
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de ten laste gelegde diefstal kan worden bewezen.
Het standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft geen bewijsverweer gevoerd.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank acht de ten laste gelegde diefstal bewezen op basis van de aangifte van [aangeefster] , namens [bedrijf] , en het proces-verbaal van bevindingen waarin de beschikbare camerabeelden worden beschreven. Gelet op het standpunt van de verdediging behoeft dit oordeel geen nadere motivering.
4. Bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in bijlage I vervatte bewijsmiddelen bewezen dat
verdachte:
op 13 juni 2025 te Amsterdam een airconditioner, die aan de [bedrijf] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.
5. De strafbaarheid van het feit en van verdachte
Het bewezen geachte feiten is volgens de wet strafbaar en verdachte is hiervoor strafbaar.
6. Motivering van de maatregel
Strafeis van het openbaar ministerie
De officier van justitie heeft ter terechtzitting gevorderd dat aan de verdachte onvoorwaardelijk de maatregel tot plaatsing in een Inrichting voor Stelselmatige daders (ISD-maatregel) wordt opgelegd voor de duur van twee jaar.
Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht om de ISD-maatregel voorwaardelijk op te leggen. De raadsvrouw heeft hiertoe aangevoerd dat verdachte nog niet de kans heeft gehad om vrijwillig mee te werken. Hij staat open voor behandeling en een plek zoals het door de reclassering voorgestelde [zorginstelling] past goed bij hem.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen maatregel gelet op de aard en de ernst van wat bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Ernst van het feit
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een winkeldiefstal. Winkeldiefstal is een hinderlijk en veel voorkomend strafbaar feit dat schade en overlast bij de gedupeerde bedrijven veroorzaakt. Daarnaast heeft verdachte met zijn handelen geen respect getoond voor andermans eigendommen.
De persoon van verdachte
De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 6 september 2025. Hieruit blijkt dat verdachte in het verleden vaker onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke misdrijven. De rechtbank weegt dit in strafverzwarende zin mee.
Advies van de reclassering
De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van GGZ Fivoor van 3 september 2025, opgemaakt door [reclasseringsmedewerker] . Dit rapport houdt – zakelijk weergegeven – onder meer het volgende in:
Er is sprake van een patroon van drugs gerelateerde vermogensdelicten. Delicten worden veelal onder invloed gepleegd en/of om in middelen te kunnen voorzien. Het psychosociaal functioneren en het middelengebruik zijn de voornaamste criminogene factoren. Verdachte is gediagnosticeerd met schizofrenie en een verstandelijke beperking. Er is sprake van polymiddelengebruik. Verdachte is verslaafd aan cocaïne (roken), cannabis en er is sprake van misbruik van alcohol. Verdachte vertoont zelfbepalend gedrag en er is sprake van agressie, dit maakt dat verdachte lastig te begrenzen is. Daarnaast is er sprake van instabiliteit op de verschillende leefgebieden, hetgeen een gevolg is van de psychische- en middelenproblematiek die dusdanig op de voorgrond staan.
Verdachte voldoet aan de harde criteria voor de ISD-maatregel. Daarnaast voldoet hij aan de zachte criteria; hij heeft recent een hulpaanbod van de reclassering gekregen onder parketnummer 13/302018-24. Verdachte is in een zorginstelling geplaatst maar deze plaatsing is vroegtijdig negatief beëindigd. Verdachte hield zich niet aan de afspraken en toonde geen motivatie voor gedragsverandering. Het is de vraag in hoeverre dit te wijten is aan verdachte. Hij was overgeplaatst naar een kliniek die heeft aangegeven geen passend behandeld aanbod te hebben voor de problematiek van verdachte. De reclassering is van mening dat verdachte een kans moet krijgen om een behandeltraject te doorlopen binnen een zorginstelling die gespecialiseerd is in de problematiek van verdachte. De reclassering ziet voldoende mogelijkheden om een behandeling op te starten binnen een voorwaardelijke ISD-maatregel. Indien blijkt dat dit niet lukt dan zal de reclassering adviseren tot omzetting van de voorwaardelijke ISD-maatregel naar een onvoorwaardelijke ISD-maatregel.
De reclassering acht een langdurige opname, aansluitend aan detentie, noodzakelijk. Het is hierbij van belang dat verdachte wordt geplaatst in een instelling passend bij zijn problematiek. De reclassering heeft overleg gehad met het IFZ en DIZ waarna verdachte is doorverwezen naar [zorginstelling] , één van de vier Borg-instellingen. Aansluitend aan de opname dient verdachte door te stromen naar een passende woonvoorziening. Naast plaatsing in een beschermde dan wel begeleide woonvoorziening zal er ambulante behandeling worden opgestart. Het reeds opgezette behandeltraject vanuit de zorginstelling kan op die manier worden voortgezet en er kan nazorg geboden worden.
De haalbaarheid van het plan van aanpak hangt samen met de motivatie van verdachte.
Aanvankelijk gaf hij aan open te staan voor een behandeling. Gedurende de adviesfase is de motivatie voor een behandeltraject bij verdachte afgenomen. Nadat hij te horen kreeg dat hij is gekoppeld aan [zorginstelling] voor een langdurige opname gaf hij aan niet mee te willen werken. Het ontbreekt verdachte aan enig inzicht in zijn problematiek. Hij is dan ook van mening dat het voor hem het beste is om in een eigen woning te wonen en hij denkt dat hij abstinent kan blijven op eigen kracht zodra hij detentie kan verlaten. Reflecteren op het verleden, waarbij het hem niet op eigen kracht is gelukt, lukt verdachte niet. De reclassering beseft dat verdachte het geadviseerde plan van aanpak en de daarin te nemen stappen niet kan overzien, hetgeen mogelijk voor verminderde motivatie bij verdachte zorgt. Het is echter van belang dat verdachte zal meewerken aan de plaatsing in de zorginstelling. De reclassering adviseert de rechtbank dan ook om ter zitting de motivatie van verdachte te toetsen. Indien verdachte zal blijven weigeren om mee te werken aan een behandeling binnen een zorginstelling dan resteert, in de ogen van de reclassering, enkel nog een onvoorwaardelijke ISD-maatregel.
De rechtbank heeft ter terechtzitting van 17 september 2025 reclasseringswerker [reclasseringsmedewerker] als deskundige gehoord. Zij heeft voornoemd advies bevestigd en aangevuld door te verklaren dat bij een onvoorwaardelijke ISD-maatregel verdachte ook terecht kan bij [zorginstelling] . Daarnaast zorgt een onvoorwaardelijke ISD-maatregel ervoor dat verdachte een vangnet heeft indien de behandeling niet goed loopt of verdachte niet gemotiveerd is. Bij een voorwaardelijke ISD-maatregel bestaat een kans dat hij, indien hij weigert mee te werken, op enig moment op straat belandt.
De op te leggen maatregel
De ISD-maatregel heeft als doel de maatschappij te beveiligen en recidive te beëindigen. De rechtbank stelt vast dat ten aanzien van de bewezen geachte feiten aan alle voorwaarden is voldaan die artikel 38m Sr aan het opleggen van de ISD-maatregel stelt. Verdachte heeft zich immers schuldig gemaakt aan misdrijven waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Daarnaast is hij gedurende de vijf jaren voorafgaand aan de door hem begane misdrijven ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk veroordeeld tot een vrijheidsbenemende straf, terwijl het in dit vonnis bewezen verklaarde feit is begaan na tenuitvoerlegging van deze straffen. Verdachte voldoet hierdoor aan de ‘harde’ criteria voor de ISD-maatregel.
De rechtbank is van oordeel dat verdachte ook aan de ‘zachte’ ISD-criteria voldoet. Die houden in dat er geen reëel alternatief voor de oplegging van de ISD-maatregel bestaat. De rechtbank overweegt op basis van het hiervoor genoemde rapport en de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige, dat er geen reële alternatieven voorhanden zijn om het recidiverisico in te perken en om de problematiek van verdachte te behandelen. Daarnaast moet er op basis van het reclasseringsadvies ernstig rekening mee worden gehouden dat verdachte opnieuw een misdrijf zal begaan. Verder eist de veiligheid van personen of goederen oplegging van deze maatregel, gelet op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde feit. Blijkens voornoemd uittreksel Justitiële Documentatie is ook voldaan aan de eisen die de ‘Richtlijn voor Strafvordering bij meerderjarige veelplegers’ van het Openbaar Ministerie stelt: verdachte is een zeer actieve veelpleger, die over een periode van vijf jaren processen-verbaal tegen zich zag opgemaakt worden voor meer dan tien misdrijven, waarvan ten minste één in de laatste twaalf maanden, terug te rekenen vanaf de pleegdatum van het laatst gepleegde feit. Verder eist de veiligheid van personen of goederen het opleggen van deze maatregel, gezien de ernst en het aantal door verdachte begane soortgelijke feiten. De rechtbank ziet in het voorgaande aanleiding om de ISD-maatregel op te leggen.
De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of de ISD-maatregel voorwaardelijk dan wel onvoorwaardelijk moet worden opgelegd. Met de officier van justitie, de deskundige en de raadsvrouw is de rechtbank van oordeel dat verdachte langdurig intensieve behandeling nodig heeft om te voorkomen dat hij in de toekomst weer strafbare feiten pleegt. Vervolgens zal moeten worden toegewerkt naar een passende woonplek met intensieve begeleiding, van waaruit verdachte aanvullende ambulante behandeling zal moeten volgen. Verdachte is niet op de zitting verschenen. Daarnaast begrijpt de rechtbank dat verdachte, gelet op zijn problematiek, niet in staat om een bestendige motivatie te tonen. De rechtbank acht het van belang dat er een vangnet aanwezig is op het moment dat de behandeling niet slaagt of de motivatie van verdachte uitblijft, zodat verdachte dan niet op straat komt te verkeren. Het door de reclassering geadviseerde traject is ook mogelijk in het kader van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel. Daarnaast wordt de maatschappij beschermd tegen de delicten die verdachte pleegt. Vanwege het hoge risico op recidive, de grote kans op het onttrekken aan voorwaarden en gelet op het voorstaande acht de rechtbank een voorwaardelijke ISD-maatregel niet haalbaar. De rechtbank acht een onvoorwaardelijke ISD-maatregel passend.
Maximale termijn van twee jaren
De rechtbank vindt het van groot belang dat voldoende tijd wordt genomen om de ISD-maatregel ten uitvoer te leggen. De maatschappij moet optimaal worden beschermd, de recidive van verdachte moet worden beëindigd en er moet een bijdrage worden geleverd aan de oplossing van zijn problematiek. Daarom zal de rechtbank de maatregel opleggen voor de maximale termijn van twee jaren. De rechtbank zal de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht niet in mindering brengen op de duur van de ISD-maatregel.
7. De toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen maatregel is gegrond op de artikelen 38m, 38n en 310 Sr.
8. Beslissing
De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.
Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.
Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Het bewezen verklaarde levert op:
diefstal
Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar.
Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.
Legt op de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van 2 (twee) jaren.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. A.Ş. Doğan, voorzitter,
mrs. R.A. Overbosch en I. Struijkenkamp, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. M.J.D. Hartman, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 17 september 2025.
[…]
[…]