ECLI:NL:RBAMS:2025:7032, Rechtbank Amsterdam, 18-09-2025, 11640153

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 5 april 2025, met producties,- de conclusie van antwoord, ontvangen op 14 april 2025,- het instructievonnis van 1 mei 2025,

- de conclusie van repliek.

[gedaagde] heeft, hoewel daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld, geen conclusie van dupliek ingediend.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. De feiten

Op 4 januari 2023 heeft [gedaagde] een “Contract Auto Verkoop in Termijnen” (hierna: de overeenkomst) ondertekend in de autogarage van [eiser] .

In de overeenkomst staat dat [gedaagde] als koper van de auto met kenteken [kenteken] (hierna: de auto) een bedrag van € 3.200,00 aan [eiser] als verkoper betaalt in tien maandelijkse termijnen van € 300,00, en één termijn van € 200,00. De eerste termijn diende in januari 2023 betaald te worden, en de laatste termijn in november 2023.

[gedaagde] heeft op 26 januari 2023 € 300,00 aan [eiser] betaald. Op 8 mei 2023 heeft zij opnieuw € 300,00 betaald.

3. Het geschil

[eiser] vordert – na vermindering van eis - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 2.600 aan hoofdsom, vermeerderd met rente en kosten. [eiser] stelt dat [gedaagde] heeft nagelaten termijnbetalingen binnen de daarvoor gestelde termijnen te voldoen. Daarom is [gedaagde] in verzuim.

[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] stelt dat de overeenkomst feitelijk is aangegaan namens de heer [naam] . [eiser] heeft uitsluitend contact gehad met de heer [naam] ten aanzien van de koop, levering en betaling en de auto is nooit in bezit van [gedaagde] gekomen. Er bestaat daarom geen grondslag om de betaling te verhalen op [gedaagde] .

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4. De beoordeling

De overeenkomst die aan de vordering ten grondslag is gelegd is gesloten tussen [eiser] als handelaar en [gedaagde] als consument. De kantonrechter moet in dat geval ambtshalve toetsen aan het consumentenrecht. Onderzocht moet worden of de informatieplichten zijn nageleefd. Daarnaast moet de overeenkomst worden getoetst aan de Richtlijn 93/13 EG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (hierna: de richtlijn).

De kantonrechter moet allereerst ambtshalve beoordelen of [eiser] bij het aangaan van de overeenkomst de nodige informatie aan [gedaagde] heeft verstrekt. In dit geval, waarin de overeenkomst in de autogarage is gesloten, zijn de informatieplichten van artikel 6:230l aanhef en onder a, b, c, d en f van het Burgerlijk Wetboek (BW) van toepassing. De kantonrechter constateert dat de daarin genoemde informatie is verstrekt en dat daarmee de toepasselijke essentiële informatieplichten zijn nageleefd.

De gevorderde hoofdsom is gebaseerd op een transparant kernbeding ten aanzien van de prijs. Ambtshalve toetsing van dat beding op oneerlijkheid is daarom niet aan de orde (artikel 4 lid 2 van Richtlijn 93/13). De hoofdsom is daarom in beginsel toewijsbaar.

Op de koopovereenkomst zijn geen algemene voorwaarden van toepassing verklaard, zodat toetsing aan de Richtlijn 93/13 verder niet aan de orde is.

[gedaagde] moet de hoofdsom betalen

[gedaagde] heeft haar stelling dat de overeenkomst door de heer [naam] is gesloten niet met stukken onderbouwd en deze stelling is door [eiser] gemotiveerd betwist.

[eiser] voert aan dat [gedaagde] de overeenkomst heeft ondertekend, dat de auto op naam van [gedaagde] is gezet, en dat [gedaagde] al twee deelbetalingen vanaf haar rekening aan [eiser] heeft voldaan. Met [eiser] is de kantonrechter van oordeel dat gelet op deze omstandigheden voldoende vaststaat dat [gedaagde] de overeenkomst met [eiser] heeft gesloten. De gevorderde hoofdsom wordt daarom toegewezen.

De wettelijke rente en buitengerechtelijke kosten

De gevorderde wettelijke rente is gebaseerd op de wet en wordt daarom toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). Omdat [gedaagde] een consument is moet de kantonrechter controleren of is voldaan aan de dan geldende extra eisen voor de verschuldigdheid van buitengerechtelijke incassokosten. De door [eiser] verstuurde aanmaningen voldoen niet aan de in artikel 6:96 lid 6 BW gestelde eisen. In de aanmaningen is namelijk betaling verlangd van een hoofdsom van € 3.300,00. Dat bedrag is hoger dan de

hoofdsom die [gedaagde] op het moment van de aanmaningen nog verschuldigd was, namelijk een bedrag van € 2.600,00. In het verlengde daarvan is in de aanmaningen bovendien een te hoog bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten aangezegd. De gevorderde vergoeding zal daarom worden afgewezen.

De proceskosten

[gedaagde] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

113,54

- griffierecht

€

257,00

- salaris gemachtigde

€

476,00

(2 punten × € 238,00)

- nakosten

€

119,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

965,54

5. De beslissing

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 2.600,00 aan hoofdsom en € 265,78 aan verschenen wettelijke rente, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de hoofdsom, met ingang van 29 mei 2025, tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 965,54, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.H.J. Evers, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 18 september 2025.