ECLI:NL:RBAMS:2025:9340, Rechtbank Amsterdam, 14-11-2025, C/13/776672 / FA RK 25/7631

1. Procesverloop

Het procesverloop blijkt uit het verzoekschrift met bijlagen, ingekomen ter griffie op 6 oktober 2025.

De zitting stond eerder gepland op 27 oktober 2025 maar op verzoek van de raadsvrouw van betrokkene is de zitting vanwege ziekte van betrokkene verplaatst naar 14 november 2025.

De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 14 november 2025 in het gebouw van de rechtbank.

Ter zitting waren aanwezig en heeft de rechtbank de volgende personen gehoord:

- betrokkene;

- de raadsvrouw;

- dhr. [naam 1] , psychiater;

- dhr. [naam 2] , casemanager.

Omdat de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig acht, is hij niet bij de mondelinge behandeling verschenen.

2. Beoordeling

Namens betrokkene is ter zitting verzocht de officier van justitie niet-ontvankelijk te verklaren in zijn verzoek omdat er sprake is van een termijnoverschrijding. Gelet op artikel 5:16 Wvggz dient de officier binnen vier weken na de schriftelijke mededeling aan betrokkene, zoals bedoeld in artikel 5:4 lid 2 sub a Wvggz, een verzoekschrift voor een zorgmachtiging in bij de rechtbank. De mededeling aan betrokkene is gedaan op 3 september 2025 en het verzoekschrift is ingediend op 6 oktober 2025. Het verzoekschrift had uiterlijk 1 oktober 2025 ingediend moeten worden bij de rechtbank.

De rechtbank verwerpt dit verweer. Hoewel er sprake is van een termijnoverschrijding van enkele dagen, is de rechtbank van oordeel dat betrokkene niet in haar belangen is geschaad door deze termijnoverschrijding. De achtergrond van deze termijn is dat betrokkene niet in onzekerheid mag verkeren over wat er gaat gebeuren rondom de zorgmachtiging. Betrokkene heeft niet in onzekerheid verkeerd. De rechtbank ziet in de termijnoverschrijding daarom geen grond het verzoek niet-ontvankelijk te verklaren.

Inhoudelijke beoordeling

Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, in de vorm van een psychotische stoornis en stoornis in alcoholgebruik.

Deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in: ernstige psychische schade, ernstige verwaarlozing en maatschappelijke teloorgang.

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen of de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.

Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Om die reden is verplichte zorg nodig. Van de in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg, die zijn gebaseerd op het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur, alsmede gelet op hetgeen bij de mondelinge behandeling naar voren is gekomen acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk voor de duur van zes maanden:

toedienen van medicatie;

het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;

beperken van de bewegingsvrijheid (telkens voor maximaal drie maanden);

onderzoek aan kleding of lichaam (telkens voor maximaal drie maanden);

onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen (telkens voor maximaal drie maanden);

controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen (telkens voor maximaal drie maanden);

aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen en het nakomen van afspraken met het ambulant behandelteam;

opnemen in een accommodatie (telkens voor maximaal drie maanden).

De verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben.

Namens betrokkene is verzocht het verzoek af te wijzen omdat betrokkene zegt geen psychische stoornis te hebben. Daarnaast is het ernstig nadeel zoals nu omschreven niet groter dan als betrokkene doorgaat zonder zorgmachtiging, de zorgmachtiging is daarmee niet meer proportioneel.

Betrokkene is de laatste jaren extreem ongelukkig, ze heeft last van de medicatie en bijwerkingen en de ggz heeft er de afgelopen jaren geen positieve uitwerking aan kunnen geven. De bemoeienis is vervelend en beperkt het leven van betrokkene. Er wordt veel over betrokkene gesproken maar niet met betrokkene en als ze hulp nodig heeft trekt ze zelf aan de bel.

De casemanager heeft aangegeven dat als betrokkene stopt met de medicatie zij haar woning kan verliezen omdat de psychose dan meer op de voorgrond komt. Hij geeft aan dat er vanuit hun kant ook werk aan de winkel is omdat het niet de bedoeling is dat betrokkene het leven zo ervaart. Het is belangrijk om naar betrokkene te luisteren en met haar samen in gesprek te gaan over de zorg.

Anders dan de advocaat namens betrokkene heeft bepleit, is de rechtbank van oordeel dat, gelet op de medische verklaring en de toelichting van de casemanager en psychiater ter zitting een zorgmachtiging proportioneel en noodzakelijk is. Het is belangrijk dat betrokkene de medicatie blijft nemen zolang de artsen van oordeel zijn dat dat nodig is. Het juridisch kader is noodzakelijk om betrokkene te ondersteunen en de zorg te kunnen blijven bieden die zij nodig heeft. De rechtbank vindt het wel belangrijk dat de artsen in gesprek blijven met betrokkene over de medicatie en de bijwerkingen die zij ervaart.

De advocaat van betrokkene heeft daarnaast nog aangevoerd dat de termijn van de zorgmachtiging moet worden beperkt tot een periode van zes maanden. De officier van justitie heeft aan de rechtbank verzocht een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van maximaal twaalf maanden. De advocaat stelt zich op het standpunt dat de behandeling van de zorgmachtiging uiterlijk binnen 3 weken na indiening van het verzoek bij de rechtbank had dienen plaats te vinden op grond van art. 6:2 lid 1 sub e Wvggz. Het verzoek is ingediend op 6 oktober 2025 de mondelinge behandeling van het verzoek zou uiterlijk op 27 oktober 2025 plaats moeten vinden.

De rechtbank is van oordeel dat de zorgmachtiging verleend kan worden voor de duur van zes maanden.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de duur van zes maanden.

3. Beslissing