ECLI:NL:RBAMS:2026:10732

Zittingsplaats Amsterdam

parketnummer : 13-132822-26

Beslissing op verzoek opheffing subsidiair schorsing van de voorlopige hechtenis van de rechtbank, meervoudige kamer in strafzaken, van 30 oktober 2026

(artikel 69 en 80 Wetboek van Strafvordering)

in de strafzaak tegen de verdachte:

geboren op [geboortedatum] 1984 te [geboorteplaats] (Roemenië),

inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen:

[adres]

nu gedetineerd in [detentieplaats] .

Raadsman mr. J.E. Kötter.

Op de zitting van 27 oktober 2026 heeft de raadsman opheffing subsidiair schorsing van de voorlopige hechtenis verzocht.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafdossier en heeft de officier van justitie, de verdachte en de raadsman op de zitting gehoord.

De rechtbank is van oordeel dat de ernstige bezwaren en gronden, die tot het verlenen van het bevel tot voorlopige hechtenis hebben geleid, onverkort aanwezig zijn.

Ernstige bezwaren

Ten aanzien van feit 1 en feit 2 is de indruk van de rechtbank dat [naam 1] concrete, consistente en gedetailleerde verklaringen heeft afgelegd, en daarmee in deze fase van het proces als voldoende betrouwbaar kan worden aangemerkt om de ernstige bezwaren mee vorm te geven. Dat sprake zou zijn van jaloezie en een ruzie met de nieuwe partner van verdachte, kan zo zijn, maar doet aan deze indruk van die betrouwbaarheid nu niets af.

Deze aangeefster verklaart onder meer het volgende. Zij is in de prostitutie werkzaam, verdachte was haar pooier en zij is op zijn initiatief naar Nederland gekomen. Zij gaf hem het geld dat zij verdiende. Verdachte heeft haar mishandeld en bedreigd als ze wilde stoppen met de prostitutie. [naam 1] durfde niet eerder weg te gaan of met de politie te praten omdat verdachte via hun dochter druk op haar uitoefende. Zo moest zij geld betalen aan verdachte en zijn moeder om van hem formele toestemming te krijgen haar dochter mee naar Nederland te nemen. Pas toen zij de volledige voogdij had bemachtigd over haar dochter, heeft zij het aangedurfd aan hele verhaal aan de politie te vertellen. Ze is bang voor verdachte en de organisatie waar hij lid van is. Verdachte heeft haar verteld dat de meeste van zijn vrienden een relatie hebben met een prostitué en dat deze vrouwen geld voor hen verdienden.

[naam 1] heeft ook verklaard over de nieuwe vrouw van verdachte, [naam 2] (feit 2) [naam 2] werkt in de prostitutie in het Wallengebied en verdachte is haar ‘pooier’. [naam 2] heeft dat laatste bevestigd. [naam 2] heeft zelf geen aangifte gedaan en ontkent dat zij slachtoffer is van verdachte. Wel heeft zij het volgende verklaard. Verdachte beschermde haar als er problemen waren en ze betaalde veel geld aan hem. Zij werkt zes dagen per week. Daarmee betaalt zij haar vaste lasten in Nederland en van verdachte toen die nog met hun zoon in Roemenië woonde. Het dossier bevat ook een video waarop te zien is dat [naam 2] huilend op de bank zit en zij zegt dat verdachte haar heeft geschopt en geslagen. Ook heeft een aangeefster in de zaak van medeverdachte verklaard dat verdachte [naam 2] seksueel uitbuit.

Deze aangifte en verklaringen moeten worden bezien tegen de achtergrond van de prostitutiebranche op de Wallen in Amsterdam waar vergunde werkzaamheden zouden moeten worden verricht door mondige sekswerkers die naar Nederlandse maatstaven zelfstandig keuzes en beslissingen maken en die bovenal veilig moeten kunnen werken. Daarbij weegt de rechtbank mee dat binnen die branche de scheidslijn met seksuele uitbuiting en dus mensenhandel heel dun kan zijn.

Als Roemeense vrouwen zoals aangeefster [naam 1] met een vooralsnog als betrouwbaar aan te merken verklaring komen dat die scheidslijn wordt overschreden, is dat een belangrijk uitgangspunt voor het beoordelen van de ernstige bezwaren. In deze fase van het proces hoeft de bewijsconstructie nog niet volledig te zijn, maar er moeten al wel aanwijzingen zijn voor steunbewijs. Naar het oordeel van de rechtbank zijn die aanwijzingen er. De aangifte van [naam 1] dat sprake is van seksuele uitbuiting van haarzelf en [naam 2] , wordt namelijk ondersteund door de verklaring van [naam 2] zelf, maar ook door de nadrukkelijke aanwezigheid van verdachte op de Wallen. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat er nog financieel onderzoek loopt, waaruit mogelijk meer duidelijkheid komt over het economisch voordeel dat met de uitbuiting zou zijn behaald.

Alles overwegend zijn genoemde feiten en omstandigheden in dit stadium van het onderzoek voldoende voor ernstige bezwaren ten aanzien van feit 1 en 2.

Ten aanzien van feit 3 zijn er ook nog steeds voldoende ernstige bezwaren. Uit de processtukken blijkt dat verdachte zich in wisselende samenstellingen met medeverdachten over de Wallen beweegt en dat verschillende slachtoffers hebben verklaard dat deze groep ‘pooiers’ bepaalt wat er gebeurt. Uit de verklaringen ontstaat het beeld dat vanuit deze groep vrouwen uit Duitsland, Oostenrijk en Roemenië worden overgebracht naar Nederland, aan andere vrouwen worden voorgesteld om hen wegwijs te maken, dat er BSN-nummers en KvK-inschrijvingen worden geregeld om prostitutiewerk te kunnen uitvoeren en dat er beschermingsgeld wordt gevraagd en betaald. Aan de eigenaar en zijn personeel van een café op De Wallen heeft een groep Roemenen, waaronder medeverdachte [medeverdachte] , gezegd dat zij meiden achter de ramen hebben werken.

Verdachte en een aantal medeverdachten zijn lid van een chatgroep genaamd “ [chatgroep] ” waarin een video is gedeeld van een incident op de Dam waarbij een andere groep Roemeense mannen wordt bespuugd en vernederd, omdat zij schijnbaar ook vrouwen op de Wallen te werk zouden hebben gesteld. Verdachte was daarbij aanwezig en actief. In die chatgroep is gevraagd of medeverdachte (“ [medeverdachte] ”) is gebeld voor goedkeuring.

De gronden

De gronden die eerder van toepassing zijn verklaard zijn onverkort van toepassing. De rechtbank overweegt hierover als volgt.

Uit bepaalde omstandigheden blijkt van een gewichtige reden van maatschappelijke

veiligheid die de onverwijlde vrijheidsbeneming van de verdachte vordert.

Er is sprake van verdenking van een feit waarop naar de wettelijke omschrijving een

gevangenisstraf van twaalf jaren of (gelet op het tenlastegelegde medeplegen) meer is gesteld en de rechtsorde is door dat feit ernstig geschokt. De rechtbank betrekt daarbij de persaandacht die een zaak als deze trekt en plaatst die ook in de sleutel van de aard en ernst van de verdenking. De verdachte wordt verdacht betrokken te zijn geweest bij het organiseren en profiteren van seksuele uitbuiting van meerdere vrouwen uit Roemenië, die zich in een kwetsbare positie bevinden en vooralsnog niet laten vergelijken met de situatie waarin een mondige prostituee in Nederland zou moeten verkeren. Seksuele uitbuiting vormt een ernstige inbreuk op de menselijke waardigheid en integriteit en heeft een grote, groeiende, ondermijnende maatschappelijke impact. Gelet hierop is aannemelijk dat de vrijlating van de verdachte in deze fase van de procedure zal leiden tot maatschappelijke onrust.

Verder moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte een misdrijf zal

begaan waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van zes jaren of meer is gesteld.

Er moet daarbij ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte een misdrijf zal begaan waardoor de gezondheid of veiligheid van personen in gevaar kan worden gebracht, nu ernstige bezwaren aanwezig zijn voor uitbuiting van prostituees in georganiseerd verband gedurende langere periode. Het dossier bevat sterke aanwijzingen dat verdachte en zijn organisatie in zijn en hun inkomen voorzien door deze misdrijven. Mensenhandel feiten zijn bij uitstek feiten die worden gepleegd voor financieel gewin. Hierdoor moet voor herhaling worden gevreesd.

Ten slotte wordt overwogen dat de voorlopige hechtenis nog steeds in redelijkheid noodzakelijk is voor het, anders dan door verklaringen van de verdachte, aan de dag brengen van de waarheid. Het onderzoek is immers nog steeds niet afgerond en de verdachte kan de voortgang hiervan belemmeren.

De rechtbank is van oordeel dat een situatie als bedoeld in artikel 67a, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering op dit moment nog niet aan de orde is.

Het verzoek om opheffing van de voorlopige hechtenis wordt daarom afgewezen.

Verzoek schorsing

De persoonlijke omstandigheden die aan het verzoek ten grondslag zijn gelegd wegen minder zwaar dan de belangen die gediend worden met het voortduren van de vrijheidsbeneming van de verdachte.

Daarom wijst de rechtbank ook het verzoek om schorsing van het bevel tot voorlopige hechtenis af.

wijst het verzoek in al zijn onderdelen af.

Deze beslissing is gegeven op 30 oktober 2026 door:

mr. A.M. Loots, voorzitter,

mr. C. Klomp en D.M.S. Gribling, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. I. van Heusden, griffier.

De oudste rechter en de jongste rechter zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.