[verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam, verweerder.
Inleiding
In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoeker.
Omdat het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk is, doet de voorzieningenrechter uitspraak zonder zitting.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. Verzoeker voert aan dat zijn inspreekrecht tijdens de raadsvergadering van12 februari 2026 zal worden beperkt omdat hij geen namen van ambtenaren mag noemen of tot personen herleidbare functies. Deze beslissing is verzoeker meegedeeld door de voorzitter tijdens het inspreken op de raadsvergadering op 15 januari 2026 en schriftelijk vastgelegd in het verslag van de raadscommissie. Verzoeker vindt deze inperking onrechtmatig. Hij heeft hiertegen bezwaar gemaakt en hij verzoekt de voorzieningenrechter te bepalen dat hij tijdens de raadsvergadering op 12 februari 2026 namen en functies van ambtenaren mag noemen die vanuit hun functie naar buiten treden.
3. Uit artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb vloeit voort dat een verzoek om een voorlopige voorziening moet voldoen aan de vereisten van (formele en materiële) connexiteit. Iemand die een verzoek om een voorlopige voorziening indient, moet een afschrift van het bezwaar- of beroepschrift en een afschrift van het besluit waarop het geschil betrekking heeft overleggen. Als dat niet gebeurt, kan de voorzieningenrechter – na een herstelmogelijkheid – het verzoek op grond van artikel 6:6 van de Awb niet-ontvankelijk verklaren.
4. De vraag die bij de voorzieningenrechter voorligt, is of de beslissing van verweerder om verzoeker te verbieden namen van ambtenaren te noemen tijdens de raadsvergadering te kwalificeren is als een besluit in de zin van de Awb.
5. In artikel 1:3 van de Awb is bepaald dat onder besluit verstaan moet worden een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling.
6. De beslissing van verweerder om verzoeker te verbieden namen van ambtenaren te noemen, is aan te merken als een beslissing gericht op feitelijk handelen. De beslissing heeft namelijk een zuiver intern karakter. Dit betekent dat zowel de mondelinge beslissing van de voorzitter van de raadsvergadering als het verslag van die vergadering niet kunnen worden aangemerkt als besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb. Ook de e-mail van 5 februari 2026 van de raadsgriffie waarin verzoeker wordt meegedeeld dat hij niet kan inspreken, kan daarom niet worden aangemerkt een besluit in de zin van de Awb. Het vonnis waar verzoeker in zijn verzoekschrift naar verwijst, maakt dit oordeel niet anders. Dit betrof een vonnis van een civiele rechter over de vraag of de eiser in die zaak werd beperkt in zijn vrijheid van meningsuiting. Wat daarvan ook zij, de voorzieningenrechter kan pas tot een inhoudelijk oordeel komen als er een besluit in de zin van de Awb voorligt.
7. Nu er geen sprake is van een besluit in de zin van de Awb, is het verzoek om een voorlopige voorziening kennelijk niet-ontvankelijk. Voor een vergoeding van het griffierecht bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter verklaart het verzoek om een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Hirzalla, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. W.L. van der Pijl, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 10 februari 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: