ECLI:NL:RBAMS:2026:2993

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

het tussenvonnis van 17 november 2021 met zaak en rolnummer C/13/699970 / HA ZA 21-311 (hierna: het tussenvonnis), met de daarin genoemde stukken,

de akte uitlating art. 2.29 procesreglement van [gedaagde] ,

de antwoordakte in conventie tevens antwoordakte ter zake eiswijziging in reconventie van [eiser] .

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. De feiten en het geschil

De rechtbank verwijst naar de in het tussenvonnis opgenomen feiten en de weergave van het gevorderde en wat partijen daaraan ten grondslag hebben gelegd.

3. De verdere beoordeling

in conventie en in reconventie

In het tussenvonnis is onder 4.4. overwogen:

“…. dat bij de huidige stand van zaken vooralsnog onvoldoende is komen vast te staan dat [gedaagde] zich jegens [eiser] heeft voorgedaan als [naam] of dat [gedaagde] gelden die [eiser] aan [bedrijf] heeft betaald, heeft toegeëigend.”

Onder 4.6 is overwogen:

“Al het voorgaande leidt ertoe dat op dit moment (nog) niet kan worden vastgesteld of [gedaagde] jegens [eiser] onrechtmatig heeft gehandeld.”

Vervolgens is de zaak aangehouden met het oog op mogelijk strafrechtelijk onderzoek naar [gedaagde] . De zaak is naar de rol verwezen voor het nemen van een akte door beide partijen over de stand van het strafrechtelijk onderzoek. Daarna heeft de zaak een aantal keren op de parkeerrol gestaan en is deze uiteindelijk ambtshalve doorgehaald.

Bij akte uitlaten art. 2.29 procesreglement heeft [gedaagde] de zaak weer opgebracht, waarbij deze een nieuw zaaknummer / rolnummer is toegekend: 13/782031 / HA ZA 26-57.

[gedaagde] voegt bij deze akte de kennisgeving sepot van 19 september 2025, die voor zover hier van belang als volgt luidt:

“Onderwerp: Kennisgeving sepot

(…)

Op mijn kantoor is een proces-verbaal binnengekomen, waarin u als verdachte bent aangemerkt.

Inmiddels heb ik besloten u daarvoor niet verder te vervolgen.

De reden hiervoor is dat naar mijn oordeel:

het feit waarvan u wordt verdacht nu te oud is

(…)

De officier van justitie

Deze zaak met parketnummer (…) betreft een proces-verbaal van Politie Amsterdam-Amstelland ter zake van: Oplichting gepleegd september 2017 tm mei 2019 te [plaats] , [gemeente] ”

[gedaagde] stelt dat hij belang heeft bij een eindvonnis, zodat de beslagen vervallen, [eiser] de bankgarantie opzegt en [gedaagde] de geleden schade vergoed krijgt. Hij vordert in aanvulling op zijn eis in reconventie [eiser] te veroordelen tot opzegging van de bankgarantie en voor zover [eiser] daarmee in gebreke zou blijven [gedaagde] te machtigen dat te bewerkstelligen. Als schade als gevolg van het beslag en de ter opheffing van het beslag gestelde bankgarantie vordert [gedaagde] de kosten van de bankgarantie van in totaal € 3.105,-.

[gedaagde] heeft bij antwoordakte gesteld dat hij van plan is de sepotbeslissing aan te vechten door bij het gerechtshof een verzoek als bedoeld in art. 12 Sv in te dienen. Hij verzoekt de zaak in conventie aan te houden tot op dat verzoek beslist is. Tevens wijst hij erop dat met de sepotbeslissing niet vaststaat dat [gedaagde] niet onrechtmatig heeft gehandeld. Hij verzoekt daarom ook de vorderingen in reconventie af te wijzen; alleen als de bankgarantie gehandhaafd blijft is er uitzicht op verhaal van een mogelijk veroordelend vonnis.

De rechtbank oordeelt als volgt. Als uit een strafrechtelijk onderzoek geen aanvullende belastende feiten naar voren komen zal de rechtbank beslissen op basis van de feiten die in het tussenvonnis zijn vermeld en die zoals daarin overwogen onvoldoende zijn om tot veroordeling van [gedaagde] te komen.

in conventie

De rechtbank stelt vast dat een strafrechtelijk onderzoek tot op heden niet is ingesteld, maar dat niet kan worden uitgesloten dat dit nog zal gebeuren. Dit rechtvaardigt de in conventie door [eiser] gevraagde aanhouding.

in reconventie

Slechts als het hof zou besluiten dat de officier van justitie tot vervolging over moet gaan, is er uitzicht op een veroordeling van [gedaagde] in dit geding. Dat betekent dat de rechtbank gezien de beoordeling in het tussenvonnis en de sepotbeslissing tot een andere belangenafweging komt dan bij de beslissing om [eiser] verlof te verlenen tot het leggen van beslag onder [gedaagde] .

Omdat er nog altijd een kans bestaat dat [gedaagde] nadat alsnog een strafrechtelijk onderzoek heeft plaatsgevonden veroordeeld wordt tot een betaling aan [eiser] is er nog altijd belang bij handhaving van de bankgarantie. De kans dat het niet tot een dergelijke veroordeling komt is echter aanzienlijk toegenomen. Dit leidt ertoe dat met overeenkomstige toepassing van artikel 701 Rv zal worden bepaald dat zekerheid dient te worden gesteld en wel zo dat het beslag slechts kan worden gehandhaafd als voor de schade die door het beslag wordt veroorzaakt een zekerheid van € 5.000,- wordt gesteld. In dit geval leidt dat ertoe dat het [eiser] zal worden bevolen de bankgarantie op te zeggen, tenzij hij voor een bedrag van € 5.000,- zekerheid stelt voor de kosten van de bankgarantie tot op heden en de kosten van de handhaving van de bankgarantie in de toekomst.

Indien [eiser] de bankgarantie niet opzegt en ook geen zekerheid stelt, wordt [gedaagde] op grond van artikel 3:299 lid 1 BW gemachtigd de bankgarantie namens [eiser] op te zeggen.

Omdat nog niet bekend is of er alsnog een strafrechtelijk onderzoek komt, met als gevolg daaruit mogelijk een veroordeling van [gedaagde] in dit geding, kan vooralsnog niet worden beslist of het beslag al dan niet rechtmatig was en dus of [gedaagde] al dan niet recht heeft op vergoeding van de door het beslag (en de ter opheffing daarvan gestelde bankgarantie) ontstane kosten. Die beslissing zal worden genomen in het eindvonnis.

in conventie en in reconventie

Nadat de beslissing van het gerechtshof bekend is, kan elk van partijen de zaak opbrengen, waarna eindvonnis zal worden gewezen. Iedere verdere beslissing zal worden aangehouden.

4. De beslissing

De rechtbank

beveelt [eiser] binnen drie weken na het wijzen van dit vonnis de door [gedaagde] gestelde bankgarantie op te zeggen, behoudens in het geval hij binnen twee weken na het wijzen van dit vonnis zekerheid heeft gesteld tot een bedrag van € 5.000 voor de schade die door het beslag (in dit geval: de ter opheffing van het beslag gestelde bankgarantie) kan worden veroorzaakt,

bepaalt dat als [eiser] binnen drie weken na het wijzen van dit vonnis niet heeft voldaan aan de veroordeling onder 4.1 door hetzij de bankgarantie op te zeggen, hetzij de genoemde zekerheid te stellen, [gedaagde] gemachtigd zal zijn namens [eiser] de door [gedaagde] ten gunste van [eiser] gestelde bankgarantie op te zeggen,

in conventie en in reconventie

verwijst de zaak naar de parkeerrol van 7 oktober 2026 voor akte over hetgeen is vermeld onder 3.9,

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.H.C. Jongeneel, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 8 april 2026.