ECLI:NL:RBAMS:2026:3712

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 31 maart 2026, in aanwezigheid van mr. G.M. Kolman, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsman, mr. A.C. Vingerling, advocaat in Utrecht.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.

Tevens heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen.

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.

Het EAB vermeldt een direction to arrest issued by the Vienna Public Prosecutor’s Office [Staatsanwaltschaft Wien] dated 15 July 2022, file no. 717 St 1/21s.

De uitvaardigende justitiële autoriteit verzoekt de overlevering vanwege het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan naar Oostenrijks recht strafbare feiten. Deze feiten zijn omschreven in het EAB.

De uitvaardigende justitiële autoriteit wijst de strafbare feiten aan als zogenoemde lijstfeiten, die in Nederland in de lijst van bijlage 1 bij de OLW staan vermeld, te weten:

- vervalsing met inbegrip van namaak van de euro; - oplichting.

Uit het EAB volgt dat op deze feiten naar het recht van Oostenrijk een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren is gesteld.

Dit betekent dat een onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van de feiten waarvoor de overlevering wordt verzocht, achterwege moet blijven.

De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit en beroept zich op de garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW.

De rechtbank stelt vast dat de opgeëiste persoon zodanige banden heeft met Nederland, dat de tenuitvoerlegging van een eventueel na overlevering opgelegde straf, uit het oogpunt van maatschappelijke re-integratie beter in Nederland kan plaatsvinden dan in de uitvaardigende lidstaat. De opgeëiste persoon heeft immers het centrum van zijn gezinsleven en belangen in Nederland gevestigd. Zo is hij hier geboren, spreekt hij vloeiend Nederlands en heeft hij gedurende lange tijd ingeschreven gestaan in Nederland. Verder neemt de rechtbank aan dat hij ook op dit moment feitelijk gevestigd is in Nederland en hier familie heeft. Zijn overlevering kan daarom worden toegestaan, wanneer is gewaarborgd dat de opgeëiste persoon, in geval van veroordeling in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf na overlevering, deze straf in Nederland mag ondergaan.

De rechter van het Arrondissementsgerechtshof voor Strafzaken te Wenen heeft op 16 maart 2026 de volgende garantie gegeven:

“Het Arrondissementsgerechtshof voor Strafzaken te Wenen garandeert overeenkomstig artikel 5, lid 3, van het Kaderbesluit van de Raad betreffende de Europese aanhoudingsbevel en de overleveringsprocedures tussen de lidstaten (2002/584/PVR) en op verzoek van de Nederlandse justitiële autoriteiten dat [opgeëiste persoon], geboren op [geboortedag] 1989 (de rechtbank begrijpt: 1998), in geval van overlevering aan de Republiek Oostenrijk na afloop van de strafprocedure zal worden terugverwezen naar het Koninkrijk der Nederlanden voor de uitvoering van de straf, op voorwaarde dat na overlevering een vrijheidsstraf of andere vrijheidsbenemende maatregel tegen deze persoon wordt opgelegd en de persoon dit zelf wenst.”

Naar het oordeel van de rechtbank is deze garantie voldoende.

Het EAB ziet op feiten die geacht worden geheel of gedeeltelijk op Nederlands grondgebied te zijn gepleegd. In zo’n situatie kan de rechtbank de overlevering weigeren.

Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht af te zien van deze weigeringsgrond en heeft daartoe het volgende aangevoerd:

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank stelt voorop dat:

de gedachte achter deze facultatieve weigeringsgrond, in een geval als het onderhavige, is ervoor te zorgen dat de opgeëiste persoon wordt vervolgd door die rechterlijke autoriteit – uitvaardigend of uitvoerend – die zich vanuit het oogpunt van een goede strafrechtsbedeling in de meest adequaat positie bevindt;

De rechtbank moet bij haar beoordeling rekening houden met de omstandigheden van het geval, zoals:

- de aard en kenmerken van het strafbare feit, en in het bijzonder, de eventuele internationale dimensie daarvan of de omstandigheid dat het feit is gepleegd in het kader van een criminele organisatie;

- de plaats waar de nadelen van het feit zich verwezenlijken;

- de locatie van de slachtoffers;

- de beschikbaarheid en nabijheid van bewijs en getuigen;

- en de staat waarin de strafprocedure zich bevindt in de uitvaardigende lidstaat en, in voorkomend geval, in de uitvoerende lidstaat.

De rechtbank stelt vast dat, gelet op de omstandigheden die de officier van justitie heeft genoemd, de veronderstelling dat de feiten geheel of gedeeltelijk in Nederland zijn gepleegd onvoldoende aanleiding vormt om deze weigeringsgrond toe te passen. De rechtbank ziet dan ook af van toepassing van deze weigeringsgrond.

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

De artikelen 2, 5, 6, 7 en 13 OLW.

STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Vienna Regional Court for Criminal Matters, Oostenrijk, voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. M. Scheeper, voorzitter,

mrs. M. Westerman en L. Sanders, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. C.W. van der Hoek, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 14 april 2026.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.