RECHTBANK AMSTERDAM
Strafrecht
Zittingsplaats Amsterdam
parketnummer : 71-068829-25
raadkamernummer : 25-030355
datum : 19 februari 2026
beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
[klager] ,
geboren op [geboortedag] 1978 te [geboorteplaats] ,
woonplaats kiezend op het kantoor van mr. H. Ben Touhami;
[adres] ,
nu gedetineerd in [detentieplaats] ,
hierna te noemen: klager, tevens beslagene.
Feiten
Uit de stukken blijkt dat op 12 mei 2025 in het strafrechtelijk onderzoek tegen klager op grond van artikel 94 Sv in beslag is genomen: een personenauto van het merk Volkswagen met kenteken [kentekennummer] (hierna: de auto). Op 14 oktober 2025 is machtiging verleend tot conservatoir beslag op de auto. Op 19 november 2025 heeft de officier van justitie de beslissing genomen tot handhaven van het beslag ex artikel 94a Sv.
Procedure
Het klaagschrift is op 25 november 2025 ter griffie van deze rechtbank ontvangen.
Het Openbaar Ministerie heeft op voorhand zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.
De rechtbank heeft op 19 februari 2026 het klaagschrift in openbare raadkamer behandeld.
De rechtbank heeft de gemachtigde advocaat van klager, mr. H. Ben Touhami, en de officier van justitie, mr. S. Kubicz, op zitting gehoord.
Klager is, hoewel daartoe goed opgeroepen, niet in raadkamer verschenen.
Beklag
Het beklag strekt tot teruggave van de inbeslaggenomen auto.
Namens klager is, kort weergegeven, het volgende aangevoerd.
Ik heb geen aanvullende opmerkingen ten aanzien van het klassieke beslag. Cliënt heeft de auto aangeschaft middels een persoonlijke lening en daarmee is de auto op een rechtmatige wijze verkregen. Er is geen enkele aanwijzing dat de auto met wederrechtelijk verkregen middelen is gefinancierd of anderszins in verband staat met enig strafbaar feit. Het beslag heeft onevenredig zware financiële gevolgen voor cliënt, omdat hij geen gebruik kan maken van de auto maar wel gehouden is de maandelijkse aflossingen te voldoen. Nu door het openbaar ministerie onvoldoende is aangetoond welk strafvorderlijk belang voortduring van het beslag rechtvaardigt, dient de auto aan client te worden teruggegeven. Ik begrijp nu dat het klassieke beslag niet is omgezet naar conservatoir beslag, maar dat de beslagtitels naast elkaar bestaan. Ten aanzien van het conservatoir beslag stel ik mij op het standpunt dat het gestelde wederrechtelijk verkregen voordeel van € 24.000,- onvoldoende is onderbouwd. Het dossier bevat geen financieel rapport, kasopstelling, transactieoverzicht of bruto-netto berekening waarop dit bedrag is gebaseerd. Niet kan worden gesteld dat het hoogst waarschijnlijk is dat een ontnemingsmaatregel zal volgen. Het gebruik van de auto door cliënt om zich te verplaatsen is geen instrumentum delicti in strafbare zin, anders kan elke auto verbeurd worden verklaard en dat is niet de bedoeling van de wetgever. De auto heeft geen wezenlijke rol gespeeld bij het plegen van een strafbaar feit. Voor wat betreft de gestelde schade aan derden mis ik een concrete civielrechtelijke aansprakelijkheid en bepaalde schade wat kan worden toegerekend aan cliënt. Hij wordt ten aanzien van een aantal feiten verdacht van medeplichtigheid en wordt dus niet rechtstreeks verantwoordelijk gehouden. Het conservatoire beslag voldoet niet aan de wettelijke vereisten en ook om die reden dient het beklag gegrond te worden verklaard.
Standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie verzet zich tegen teruggave van de inbeslaggenomen auto aan klager en heeft daartoe aangevoerd dat het belang van strafvordering zich daartegen verzet, omdat het Openbaar Ministerie zal vorderen dat de auto zal worden verbeurd verklaard. Klager wordt verdacht van het feit dat hij over een lange periode onrechtmatig informatie uit het systeem van de gemeente heeft opgevraagd en heeft verstrekt aan derden. Naast het plegen van computervredebreuk en omkoping wordt hij ook verdacht van medeplichtigheid aan 95 geweldsincidenten (brandstichting en poging tot doodslag). Klager wist waarvoor de informatie bestemd was en hij heeft bij meerdere ontmoetingen met informatiemakelaars gebruikgemaakt van de auto waarbij hij geld heeft ontvangen. Op grond van het voorgaande is het niet hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter, later oordelend, de inbeslaggenomen auto zal verbeurd verklaren. Een persoonlijk belang bij teruggave heeft klager niet. Hij heeft de auto gekocht middels een lening waarvan alleen een niet ondertekende offerte beschikbaar is. Klager zou meer dan € 50,000,- moeten terugbetalen, terwijl de auo maar een dagwaarde heeft van € 15.000,-. Bovendien is klager op dit moment gedetineerd. Ten aanzien van het conservatoire beslag geldt dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat er een ontnemingsmaatregel en/of een schadevergoedingsmaatregel aan klager zal worden opgelegd. Op grond van het aantal gedane bevragingen en het feit dat klager € 50,- euro per bevraging ontving, is een berekening van het wederechtelijk verkregen voordeel gemaakt. Er zijn al meerdere vorderingen tot schadevergoeding van benadeelde partijen ontvangen die ten gevolge van de explosies bij hun woningen schade hebben geleden en dit bedrag is vele malen hoger dan de hoogte van de verleende machtiging.
Beoordeling
De rechtbank is bevoegd.
Het beklag is schriftelijk gedaan en ingediend binnen twee jaren na inbeslagneming. Klager is daarom ontvankelijk in het beklag.
De rechtbank is aan de hand van de haar ter beschikking staande gegevens nagegaan of een ander dan klager als belanghebbende moet worden aangemerkt. Hiervan is de rechtbank niet gebleken.
Ten aanzien van het klassieke beslag (ex artikel 94 Sv)
Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer naar aanleiding van een beklag als bedoeld in artikel 552a Sv een summier karakter draagt. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevergd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.
In geval van een beklag tegen een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag dient de rechtbank eerst te beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert. Als het strafvorderlijk belang voortduring van het beslag vordert, wordt geen teruggave gelast.
Het belang van strafvordering verzet zich tegen teruggave als het veiligstellen van de belangen waarvoor artikel 94 Sv de inbeslagneming toelaat, het voortduren van het beslag nodig maakt. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer dat voorwerp kan dienen om de waarheid aan de dag te brengen, -ook in een zaak betreffende een ander dan klager-, wanneer dat voorwerp kan dienen om wederrechtelijk verkregen voordeel aan te tonen of als niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring of de onttrekking aan het verkeer van dat voorwerp zal bevelen.
Uit de stukken en hetgeen in raadkamer is besproken, is het volgende gebleken.
Klager wordt naast het plegen van computervredebreuk en omkoping ook verdacht van medeplichtigheid aan 95 geweldsincidenten (brandstichting en poging tot doodslag). Klager heeft de auto gebruikt bij verschillende overgiftes. Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de inbeslaggenomen auto zal verbeurd verklaren.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.
Het beklag zal daarom ongegrond worden verklaard.
Ten aanzien van het conservatoire beslag (ex artikel 94a Sv)
Bij de beoordeling van een beklag van klager gericht tegen een beslag op grond van artikel 94a, eerste of tweede lid, Sv dient de rechter eerst te onderzoeken of er ten tijde van zijn beslissing sprake is van verdenking van of veroordeling wegens een misdrijf waarvoor een geldboete van de vierde/vijfde categorie kan worden opgelegd. Als er geen sprake is van een dergelijke verdenking moet teruggave worden gelast.
Als er wel sprake is van een dergelijke verdenking moet de rechter onderzoeken of het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, aan de verdachte een geldboete dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal opleggen of een verplichting tot betaling aan de staat van een geldbedrag ten behoeve van de slachtoffers zal opleggen.
Klager wordt – kort gezegd – onder meer verdacht van computervredebreuk, omkoping, brandstichting en poging tot doodslag. Dit betreffen misdrijven waarvoor een geldboete van de vierde of vijfde categorie kan worden opgelegd.
Op grond van voornoemde verdenkingen (zie overweging ten aanzien van het klassieke beslag) is de rechtbank van oordeel dat het niet hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter, later oordelend, aan klager een geldboete dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel of een verplichting tot betaling aan de staat van een geldbedrag ten behoeve van het slachtoffer zal opleggen.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.
Het beklag zal dan ook ongegrond worden verklaard.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beklag ongegrond.
Deze beslissing is gegeven door
mr. A.A. Spoel, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. A.L. Köhler, griffier,
en in het openbaar uitgesproken op 19 februari 2026.
Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor klager en het openbaar ministerie beroep in cassatie bij de Hoge Raad open, in te stellen bij de griffie van deze rechtbank: voor klager binnen veertien (14) dagen na betekening van deze beslissing en voor het openbaar ministerie binnen veertien (14) dagen na de dagtekening van de beslissing.