ECLI:NL:RBAMS:2026:4847

1. Procesverloop

Het procesverloop blijkt uit het verzoekschrift met bijlagen, ingekomen ter griffie op 30 december 2025 en de tussenbeschikking d.d. 23 januari 2026.

De verdere mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 17 april 2026 in het gebouw van de rechtbank. Tijdens de mondelinge behandeling waren aanwezig en heeft de rechtbank de volgende personen gehoord:

- betrokkene;

- bovengenoemde advocaat;

- mw. [persoon 1] , psychiater;

- mw. [persoon 2] , GGZ-Agoog.

Omdat de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig acht, is hij niet bij de mondelinge behandeling verschenen.

2. Beoordeling

Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, in de vorm van een psychose. Daarnaast is er sprake van een depressieve angststoornis, persoonlijkheidsstoornis en PTSS.

Anders dan door de advocaat is bepleit, is de rechtbank van oordeel dat deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in maatschappelijke teloorgang en ernstig verstoorde ontwikkeling voor of van betrokkene of een ander. Hoewel de psychiater heeft medegedeeld dat er op dit moment geen sprake is van ernstig nadeel, heeft zij wel aangegeven dat dit kan optreden als betrokkene ontregelt. Op die momenten raakt betrokkene uit beeld en ontstaan er zorgen over toestandsbeeld.

Om het ernstig nadeel af te wenden of de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen of de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.

Anders dan de advocaat namens betrokkene heeft bepleit, is de rechtbank van oordeel dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Om die reden is verplichte zorg nodig. De psychiater heeft aangegeven dat het jaren heeft geduurd om betrokkene in beeld te krijgen. Hoewel betrokkene snel is opgeknapt, heeft zij zelf aangegeven dat er sprake is van een kwetsbaar evenwicht. Een zorgmachtiging als vangnet wordt noodzakelijk geacht om snel in te kunnen grijpen als het misgaat.

Van de in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg, die zijn gebaseerd op het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur, alsmede gelet op hetgeen bij de mondelinge behandeling naar voren is gekomen acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk voor de resterende duur van de machtiging:

toedienen van medicatie;

het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening, telkens voor maximaal drie maanden per keer;

beperken van de bewegingsvrijheid;

aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen en het nakomen van afspraken met het ambulant behandelteam;

opnemen in een accommodatie, telkens voor maximaal drie maanden per keer.

De verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben.

Hetgeen namens en door betrokkene als verweer is aangevoerd doet aan het voorgaande niet af.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de resterende duur, te weten tot en met 17 juli 2026.

3. Beslissing