RECHTBANK AMSTERDAM
vonnis
Afdeling Publiekrecht
Teams Strafrecht
Parketnummer: 13/035851-20
Datum uitspraak: 7 augustus 2026
Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] ( Turkije ) op [geboortedag] 1981,
zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
verblijvende te: [adres], Turkije ,
hierna: verdachte.
1. Onderzoek ter terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen van 2 juni 2021, 16 december 2021 en 7 augustus 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. F.E.A. Duyvendak.
2. Tenlastelegging
Aan verdachte is – kort gezegd – primair ten laste gelegd dat hij op 20 oktober 2019 in Amsterdam [slachtoffer] heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam. Subsidiair is ten laste gelegd dat verdachte met haar handelingen heeft gepleegd die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam, terwijl zij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht verkeerde. Meer subsidiair is ten laste gelegd dat verdachte haar heeft gedwongen tot het plegen en/of dulden van ontuchtige handelingen, en meest subsidiair dat verdachte met haar ontuchtige handelingen heeft gepleegd, terwijl zij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht verkeerde.
De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en
geldt als hier ingevoegd.
3. Ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie
Feiten en omstandigheden
De rechtbank stelt op basis van het dossier en het verhandelde ter terechtzittingen de volgende feiten en omstandigheden vast.
De eerste terechtzitting in de onderhavige zaak heeft plaatsgevonden op 2 juni 2021. Verdachte, die de Turkse nationaliteit heeft en kennelijk in Turkije verblijft, is niet ter terechtzitting verschenen. De zaak is voor onbepaalde tijd aangehouden, omdat geen sprake was van een rechtsgeldige betekening van de dagvaarding. De dagvaarding was namelijk niet met inachtneming van de door Turkije voorgeschreven minimale termijn van 40 dagen betekend.
Op 6 september 2021 heeft het Openbaar Ministerie aan de Turkse autoriteiten een rechtshulpverzoek gedaan tot uitreiking van de dagvaarding aan verdachte. Bij brief van 3 november 2021 hebben de Turkse autoriteiten laten weten dat aan dit verzoek geen uitvoering zal worden gegeven. Zij hebben toegelicht dat uitvoering van het rechtshulpverzoek zou kunnen leiden tot een verstekveroordeling van verdachte, hetgeen in strijd is met de Turkse Grondwet en daarmee de Turkse openbare orde. Deze beslissing is op 8 december 2021 door de Afdeling Internationale Aangelegenheden en Rechtshulp in Strafzaken (hierna: AIRS) aan het Openbaar Ministerie toegelicht. Daarbij werd meegedeeld dat naar een oplossing werd gezocht, maar dat niet duidelijk was op welke termijn de situatie zou veranderen.
Op 16 december 2021 heeft opnieuw een terechtzitting plaatsgevonden in de onderhavige zaak. Verdachte is wederom niet verschenen en opnieuw was de dagvaarding niet rechtsgeldig betekend. De officier van justitie heeft toegelicht dat de Turkse autoriteiten niet bereid waren medewerking te verlenen aan de betekening van de dagvaarding en heeft verzocht de zaak voor onbepaalde tijd aan te houden om te onderzoeken of met de Turkse autoriteiten tot een oplossing kon worden gekomen. De rechtbank heeft dit verzoek tot aanhouding toegewezen.
In de daaropvolgende jaren heeft het Openbaar Ministerie meermalen contact opgenomen met AIRS over de mogelijkheden om de dagvaarding alsnog rechtsgeldig aan verdachte te betekenen. Vanuit AIRS is telkens meegedeeld dat hierover overleg werd gevoerd met de Turkse autoriteiten en dat naar een oplossing werd gezocht. In mei 2022, juni en juli 2023, maart 2024, juli 2024, augustus 2024, januari 2025 en mei 2025 is door AIRS bericht dat het standpunt van de Turkse autoriteiten ongewijzigd was gebleven en dat nog geen oplossing was gevonden.
Op 30 oktober 2025 heeft AIRS aan het Openbaar Ministerie laten weten dat de kwestie tijdens de bilaterale consultaties met de Turkse autoriteiten in 2025 aan de orde is gekomen. Turkije heeft toegelicht dat het Turkse Ministerie van Justitie heeft besloten dat verstekveroordelingen in strijd zijn met de Turkse Grondwet en de Turkse centrale autoriteit op basis daarvan de instructie heeft gekregen om geen dagvaardingen uit te reiken die afkomstig zijn uit landen waar verstekveroordelingen mogelijk zijn. Sindsdien is dit standpunt van de Turkse autoriteiten ongewijzigd gebleven.
Het standpunt van het Openbaar Ministerie
De officier van justitie heeft zich, gelet op het voorgaande, op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vervolging van verdachte. Volgens de officier van justitie zijn alle mogelijkheden om de dagvaarding rechtsgeldig aan verdachte te betekenen uitgeput.
Het oordeel van de rechtbank
Uit het voorgaande volgt dat gedurende meerdere jaren intensief is geprobeerd om de dagvaarding op rechtsgeldige wijze aan verdachte te betekenen. Ondanks herhaaldelijk overleg met de Turkse autoriteiten is hiervoor geen mogelijkheid gevonden en is het standpunt van de Turkse autoriteiten ongewijzigd gebleven. Ook het meest recente overleg heeft niet geleid tot een andere opstelling of een alternatieve wijze van betekening.
Gelet op de duur van de periode waarin naar een oplossing is gezocht en het ontbreken van enig uitzicht op verandering, ziet de rechtbank geen aanleiding om te verwachten dat de situatie binnen aanvaardbare termijn anders zal worden. Dit betekent dat de rechtbank niets anders rest dan de officier van justitie – overeenkomstig zijn vordering – niet-ontvankelijk te verklaren in de vervolging.
4. Beslissing
De rechtbank:
verklaart de officier van justitie niet-ontvankelijk in de vervolging van verdachte.
Dit vonnis is gewezen door
mr. A.H.E. van der Pol, voorzitter,
mrs. J. Thomas en A.L. op 't Hoog, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. J. de Groot, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 7 augustus 2026.
[…]