RECHTBANK AMSTERDAM
Wrakingskamer
Beslissing op het op 21 augustus 2026 ingekomen en onder rekestnummer C/13/792767 / HA RK 26-317 ingeschreven verzoek van:
[verzoeker 1] en [verzoeker 2],
verzoekers,
welk verzoek strekt tot wraking van mr. H.M. Patijn, rechter te Amsterdam, hierna: de rechter.
1. Verloop van de procedure
De rechtbank heeft kennisgenomen van de navolgende processtukken:
een schrijven van 21 augustus 2026, door verzoekers genoemd “schriftelijk reactie op rechtszaak parketnummer [nummer 1] en parketnummer [nummer 2] ”
de e-mailwisseling tussen verzoekers en de rechter van 21 augustus 2026, onder meer inhoudende een wrakingsverzoek.
De rechter heeft niet in de wraking berust.
De Wrakingskamer heeft op 23 augustus 2026 mondeling uitspraak gedaan. De uitspraak is door de griffier van de Wrakingskamer bij e-mail op 23 augustus 2026 aan verzoekers en de rechter meegedeeld. Deze beslissing vormt de schriftelijke uitwerking daarvan.
2. De feiten
Verzoekers zijn verdachten in twee strafzaken die bij het team kanton van deze rechtbank bij de rechter in behandeling zijn onder de parketnummers [nummer 2] en [nummer 1] .
In deze zaken stond eerder een zitting gepland op 13 april 2026. Het op 3 april 2026 door verzoekers ingediende verzoek tot wraking van de rechter is door de Wrakingskamer bij beslissing van 22 april 2026 afgewezen.
De volgende behandeling van deze zaken staat gepland op 24 augustus 2026 11.10 uur.
Bij e-mail van 21 augustus 2026 hebben verzoekers om aanhouding van de behandeling gevraagd. Verzoekers hebben daartoe aangevoerd dat zij beiden zijn geveld door het Noro-virus. Voor het geval de rechter zou besluiten om geen gehoor te geven aan het verzoek tot aanhouding, hebben verzoekers gevraagd hun schriftelijke verklaring hardop voor te lezen tijdens de behandeling.
Bij e-mail van de griffier van 21 augustus 2026 is namens de rechter aan verzoekers meegedeeld:
“Wat vervelend om te horen dat u geveld bent door het noro-virus.
Er zal maandag sowieso een zitting plaats vinden, ook omdat het te kort dag is om de zitting te verdagen. De verwachting is dat op de zitting de opgeroepen getuigen gehoord worden, u krijgt zelf de gelegenheid in aanvulling op de reeds ingebrachte stukken en standpunten nog het woord te voeren en verder zal vooral aan de orde komen op welke wijze de schoolgang van uw zoon op zo kort mogelijke termijn georganiseerd kan worden. Niet uit te sluiten is dat de behandeling van de zaak maandag niet volledig kan worden afgerond en op een later tijdstip voortgezet moet worden.
Wanneer (één van) u niet voldoende is/bent hersteld om fysiek naar de zitting te komen kan u digitaal aan de zitting deelnemen. U krijgt op dit emailadres een link toegestuurd waarmee u maandag in kan loggen. Omdat het inloggen met de link niet voor iedereen makkelijk is wil ik u verzoeken om ook een telefoonnummer door te geven waarop wij u kunnen bereiken als de verbinding niet meteen goed gaat.”
3. Het verzoek
Verzoekers hebben in hun e-mail van 21 augustus 2026 om 15.16 uur het volgende geschreven: “Deze rechter heeft wederom niet geinfomeerd over de getuigen. Zie hieronder de e-mail waar in eens blijkt dat er getuigen komen waar ook geen naam van is bekend. Daarnaast verhoudt de rechter zich niet tot tenlastlegging en informeert niet over wat rechtszaak wij uberhaupt hebben. Nu blijkt ineens dat rechtszaak over de voortzetting van de schoolgang van onze zoon [naam] gaat. De gedragingen van deze rechter geeft zwaarwegende aanwijzingen voor geobjectiveerde vrees van partijdigheid en vooringenomenheid. Deze rechter houdt zich absoluut niet aan de procedures en wijkt af van de procedures die een rechter dient te volgen met betrekking tot informatieverschaffing aan de verdachte in een zaak zijn. Deze rechter heeft ons nooit geinformeerd dat dit niet een strafszaak is. Bij een strafzaak dien je de tenlastelegging te behandelen.”
4. De beoordeling
Op grond van artikel 512 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) kan een rechter worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.
Als uitgangspunt voor de beoordeling geldt dat de rechter krachtens zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, behoudens bewijs van het tegendeel.
In zijn arrest (HR 25 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1413) heeft de Hoge Raad overwogen dat het gesloten stelsel van rechtsmiddelen meebrengt dat een rechterlijke (tussen)beslissing als zodanig nimmer grond kan vormen voor wraking: wraking is geen verkapt rechtsmiddel. Het gerecht dat over het wrakingsverzoek moet oordelen (de wrakingskamer) komt geen oordeel toe over de juistheid van de (tussen)beslissing noch over het verzuim te beslissen. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel belast is met de behandeling van de zaak. Bij de beantwoording van de vraag of de motivering van een dergelijke (tussen)beslissing getuigt van vooringenomenheid, moet uitgangspunt zijn dat het gesloten stelsel van rechtsmiddelen zich evenzeer ertegen verzet dat die motivering grond kan vormen voor wraking, ook indien het gaat om een door de wrakingskamer onjuist, onbegrijpelijk, gebrekkig of te summier geachte motivering of om het ontbreken van een motivering. Dit is uitsluitend anders indien de motivering van de (tussen)beslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten - bijvoorbeeld door de in de motivering gebezigde bewoordingen - niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die haar heeft gegeven.
Voor zover verzoekers in hun wrakingsverzoek willen opkomen tegen de beslissing van de rechter om de behandeling wel door te laten gaan, geldt dat het bezwaar van verzoekers een beslissing betreft van de rechter, namelijk de beslissing de behandeling niet aan te houden. Een rechterlijke beslissing kan echter geen grond voor wraking opleveren zoals is beslist in het hierboven genoemde arrest. De rechter was in haar beslissing op het aanhoudingsverzoek niet gehouden verdere informatie, zoals de namen van de opgeroepen getuigen te vermelden. Evenmin is gebleken dat de rechter in deze beslissing procedurele fouten heeft gemaakt, nog daargelaten dat, zoals hiervoor is overwogen, dit geen grond voor wraking kan opleveren. Ook verder zijn in het wrakingsverzoek geen omstandigheden gesteld die kunnen leiden tot de conclusie dat de onpartijdigheid van de rechter in het geding is.
Het verzoek is daarom kennelijk ongegrond. Een mondelinge behandeling kan achterwege blijven.
Omdat verzoekers het middel tot wraking lichtvaardig, want zonder redelijke grond hebben ingezet en dit bovendien het tweede wrakingsverzoek betreft in dezelfde zaken, is sprake van misbruik van recht. Bepaald zal daarom worden dat verdere verzoeken tot wraking in de zaken niet in behandeling worden genomen.
5. Op grond van het voorgaande wordt beslist als volgt.
BESLISSING
De Wrakingskamer:
wijst het verzoek tot wraking af,
bepaalt dat een volgend verzoek tot wraking in de zaken niet meer in behandeling zal worden genomen.
Aldus gegeven door mrs. N.C.H. Blankevoort, voorzitter, K.A. Brunner en I.M. Bilderbeek, leden en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 23 augustus 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.
Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.