ECLI:NL:RBBRE:2006:AY7987, Rechtbank Breda, 18-08-2006, AWB 06/204

Uitspraakdatum: 18 augustus 2006

Uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het geding tussen

[belanghebbende] BV, gevestigd te [woonplaats], eiser,

en

de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.

Eiser en verweerder worden hierna ook aangeduid als respectievelijk belanghebbende en inspecteur.

1. Ontstaan en loop van het geding

1.1. De inspecteur heeft aan belanghebbende over het tijdvak 1 januari 1999 tot en met 31 december 2003 een naheffingsaanslag loonbelasting en premie volksverzekeringen (hierna: loonheffing) opgelegd naar een bedrag aan belasting van € 47.462, alsmede bij beschikking een boete van € 6.202 en bij beschikking heffingsrente van € 4.339.

1.2. De inspecteur heeft bij in één geschrift vervatte uitspraken op bezwaar van 8 december 2005 de naheffingsaanslag verminderd tot een aanslag naar een bedrag aan belasting van € 45.590, de boete verminderd tot € 6.014 en de heffingsrente verminderd tot € 4.162.

1.3. Belanghebbende heeft daartegen bij brief van 12 januari 2006, ontvangen bij de rechtbank op 13 januari 2006, beroep ingesteld. Ter zake van dit beroep heeft de griffier van belanghebbende een griffierecht geheven van € 276.

1.4. De inspecteur heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd en een verweerschrift ingediend.

1.5. Partijen hebben vóór de zitting nadere stukken ingediend, belanghebbende bij faxen van 2 mei en 9 juni 2006, de inspecteur bij brief van 3 mei 2006. Deze stukken zijn telkens in afschrift verstrekt aan de wederpartij en behoren tot de stukken van het geding.

1.7. Belanghebbende heeft ter zitting een pleitnota voorgedragen en exemplaren daarvan overgelegd aan de rechtbank en aan de inspecteur. De rechtbank rekent de pleitnota tot de stukken van het geding.

2. Feiten

Op grond van de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting staat het volgende vast:

2.1. Belanghebbende is opgericht op 1 januari 1980 en is gevestigd te [woonplaats]. De activiteiten van belanghebbende, die deel uit maakt van een groep vennootschappen, bestaan uit het ontwikkelen, de productie en de verkoop van informatieverwerkende elektronica.

2.2. Belanghebbende heeft gedurende het tijdvak 1 januari 1999 tot en met 31 december 2003 aan een aantal werknemers een mobiele telefoon ter beschikking gesteld. Deze mobiele telefoon is bezien vanuit de positie van de werknemers aan te merken als tweede telefoon.

2.3. Door onder andere werknemers van belanghebbende is op 23 juli 1985 de personeelsvereniging opgericht. Naast de werknemers van belanghebbende zijn ook de werknemers van andere vennootschappen van het concern waartoe belanghebbende behoort lid van de personeelsvereniging. Een werknemer wordt automatisch lid van de personeelsvereniging op het moment van indiensttreding. Indien de werknemer geen lid wil worden van de personeelsvereniging, dient hij dat uitdrukkelijk te vermelden.

2.4. De contributie aan de personeelsvereniging is vastgesteld op een bedrag van € 3 per maand. De werknemer betaalt deze contributie door een maandelijkse inhouding op diens nettoloon. Daarnaast betaalt belanghebbende maandelijks een bijdrage aan de personeelsvereniging die overeenkomt met het aantal werknemers maal € 6.

2.5. In het jaar 2004 heeft de belastingdienst een controle loonheffing bij onder andere belanghebbende uitgevoerd. De bevindingen van deze controle zijn vastgelegd in een rapport van 15 december 2004.

2.6. Naar aanleiding van de bevindingen bij de controle loonheffing is aan belanghebbende de onderhavige naheffingsaanslag opgelegd. In deze naheffingsaanslag zijn, onder andere, een correctie begrepen die betrekking heeft op het verstrekken van een mobiele telefoon door belanghebbende aan haar werknemers, alsmede een correctie die ziet op de door belanghebbende betaalde bijdragen aan de personeelsvereniging.

2.7. De correctie betreffende de mobiele telefoons is door de inspecteur als volgt berekend:

2.8. De tweede correctie die in de naheffingsaanslag is begrepen, is de correctie die ziet op de door belanghebbende betaalde bedragen aan de personeelsvereniging. De inspecteur heeft deze correctie als volgt berekend:

2.9. In de uitspraak op bezwaar heeft de inspecteur, gelet op de door belanghebbende verstrekte gegevens omtrent de verhouding tussen het middentarief en het hoge tarief, de correctie betreffende de mobiele telefoons herrekend. De inspecteur komt na bezwaar tot de volgende correctie:

2.11. De opgelegde boete omvat een vergrijpboete, wegens grove schuld, alsmede een verzuimboete.

2.11.1. De vergrijpboete is - na bezwaar - als volgt opgebouwd:

2.11.2. De verzuimboete is - na bezwaar - als volgt opgebouwd:

2.11.3. De totaal opgelegde boete, bestaande uit de hierboven in 2.11.1 en 2.11.2 opgenomen vergrijp- en verzuimboete, is wat betreft de jaren 1999 tot en met 2003 als volgt opgebouwd:

3. Geschil

3.1. Tussen partijen is in geschil is het antwoord op de volgende vragen:

3.2. Belanghebbende beantwoordt deze vragen primair ontkennend. Wat betreft de tweede vraag neemt belanghebbende als subsidiair standpunt in dat alleen de waarde van de privé-gesprekskosten in de heffing dienen te worden betrokken hetgeen over de jaren 1999 tot en met 2003 leidt tot een belastbaar loon van € 7.814.

3.3. Partijen doen hun standpunten steunen op de gronden die daartoe door hen zijn aangevoerd in de van hen afkomstige stukken. Ter zitting hebben zij hieraan het volgende, zakelijk weergegeven, toegevoegd:

3.4. Belanghebbende concludeert, na zijn aanvankelijke standpunt ter zitting te hebben gewijzigd, tot gegrondverklaring van het beroep, vernietiging van de uitspraak op bezwaar en vermindering van de naheffingsaanslag met € 18.722 ter zake van de correctie personeelsvereniging en een verlaging van de grondslag van de naheffingsaanslag met € 22.349 minus € 7.814 = € 14.535 ter zake van de correctie mobiele telefoons, alsmede vermindering van de daarop betrekking hebbende vergrijpboete, verzuimboete en

beschikking heffingsrente. Zijn grief tegen de vergrijpboete van € 321, welke ziet op de correctie maaltijden, trekt belanghebbende in.

3.5. De inspecteur concludeert, na zijn aanvankelijke standpunt ter zitting te hebben gewijzigd, primair tot vernietiging van de uitspraak op bezwaar en vermindering van de naheffingsaanslag met € 18.772 ter zake van de correctie personeelsvereniging, vermindering van de vergrijpboete tot € 561, alsmede vermindering van de verzuimboete tot € 1.442. Subsidiair, in het geval de rechtbank uitgaat van toepassing van artikel 13 van de Wet LB voor wat betreft de mobiele telefoons, concludeert de inspecteur tot vernietiging van de uitspraak op bezwaar en vermindering van de naheffingsaanslag met € 18.772 ter zake van de correctie personeelsvereniging en verlaging van de grondslag van de naheffingsaanslag van € 22.349 minus € 7.814 = € 14.535 ter zake van de correctie mobiele telefoons en vermindering van de vergrijpboete tot € 561, alsmede vermindering van de verzuimboete tot € 1.442.

4. Beoordeling van het geschil

Personeelsvereniging

4.1. Ter zitting heeft de inspecteur verklaard dat hij de in geschil zijnde naheffingsaanslag voor zover deze ziet op de bijdrage van belanghebbende aan de personeelsvereniging ad € 18.772 laat vervallen.

Boete

Mobiele telefoons

4.3. Primair is belanghebbende van mening dat een zakelijk gebruik van tenminste 90% aannemelijk is en dientengevolge een bijtelling bij het inkomen achterwege dient te blijven. Ter zitting heeft belanghebbende aangegeven zich te kunnen vinden in de toepassing van artikel 13 van de Wet LB (teksten 1999 tot en met 2003) waardoor haar primaire stelling onbesproken kan blijven aangezien genoemd artikel 13 een dergelijk onderscheidend criterium niet kent.

4.4. Subsidiair is belanghebbende van mening dat de besparing dient te worden gesteld op het bedrag van de privé-gesprekskosten, zijnde € 7.814 over de onderhavige jaren. Ter zitting heeft de inspecteur aangegeven dat ingeval artikel 13 van de Wet LB van toepassing wordt geacht, hij eveneens van mening is dat de besparing dient te worden gesteld op het bedrag van de privé-gesprekskosten. Tevens heeft hij aangegeven zich in dat geval te kunnen vinden in de door belanghebbende in zijn beroepschrift opgenomen bedragen.

4.5. Belanghebbende heeft aan zijn werknemers mobiele telefoons ter beschikking gesteld. Het is de werknemers toegestaan privé-gesprekken te voeren met deze mobiele telefoons. Aldus heeft belanghebbende niet in geld genoten loon aan zijn werknemers doen toekomen. Ingevolge artikel 13, eerste lid, van de Wet LB wordt niet in geld genoten loon in aanmerking genomen naar de waarde welke daaraan in het economische verkeer kan worden toegekend, met dien verstande dat voor zover de verwerving van het loon het gebruik of verbruik daarvan meebrengt, de waarde wordt gesteld op ten hoogste het bedrag van de besparing. Tussen partijen is niet in geschil dat de verwerving van het loon het gebruik of verbruik van de mobiele telefoons meebrengt. Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat het voordeel uit de terbeschikkingstelling van de mobiele telefoons dient te worden gesteld op ten hoogste het bedrag van de besparing.

4.6. Ten overvloede overweegt de rechtbank, voor wat betreft de jaren 1999 en 2000, dat aan de toepassing van artikel 13, tweede lid, van de Wet LB juncto artikel 11, tiende lid, van de Uitvoeringsregeling Loonbelasting 1990 niet wordt toegekomen nu deze bepaling uitsluitend betrekking heeft op een telefoon in de woning van de werknemer en een mobiele telefoon niet als zodanig kan worden aangemerkt.

4.7. Eveneens ten overvloede overweegt de rechtbank, voor wat betreft de jaren 2001, 2002 en 2003, dat aan de toepassing van de artikelen 39 en 40 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 niet wordt toegekomen nu deze bepalingen zijn gebaseerd op de artikelen 11, eerste lid, onderdeel b, juncto artikel 17 juncto artikel 15c van de Wet LB. Deze bepalingen hebben betrekking op door de werkgever gedane verstrekkingen. Van een verstrekking is eerst sprake wanneer de werkgever de eigendom van het goed aan de werknemer heeft overgedragen hetgeen in casu niet het geval is.

4.8. Voor het geval de rechtbank tot het oordeel komt dat artikel 13 van de Wet LB van toepassing is, is tussen partijen niet in geschil dat het bedrag van de besparing dient te worden vastgesteld conform belanghebbendes subsidiaire standpunt. Gelet hierop, alsmede gelet op hetgeen onder 4.5. is overwogen, dient het bedrag van de besparing te worden vastgesteld op € 7.814, zijnde € 1.299 voor het jaar 1999, € 1.320 voor het jaar 2000, € 1.308 voor het jaar 2001, € 1.991 voor het jaar 2002 en € 1.896 voor het jaar 2003, hetgeen een verlaging van de grondslag van de naheffingsaanslag met zich brengt van € 22.349 minus € 7.814 = € 14.535. Nu niet is gesteld of gebleken dat ten aanzien van deze besparing het toe te passen loonbelastingtarief afwijkt van de door de inspecteur bij de naheffingsaanslag gehanteerde tarieven zoals weergegeven in 2.9, zal de rechtbank de verschuldigde loonheffing op basis van de aldaar vermelde gegevens herrekenen. De te betalen loonheffing bedraagt, gelet op onderstaande tabel, aldus € 3.654 hetgeen leidt tot een vermindering van de naheffingsaanslag ter zake van € 10.411 minus € 3.654 = € 6.757.

4.9. Al het vorenoverwogene leidt de rechtbank tot de slotsom dat het beroep gegrond dient te worden verklaard.

5. Proceskosten

De rechtbank vindt aanleiding de inspecteur te veroordelen in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. Deze kosten zijn op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 644 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 322 en een wegingsfactor 1).

6. Beslissing

Deze uitspraak is gedaan op 18 augustus 2006 door mr. D.V.E.M. van der Wiel-Rammeloo, voorzitter, mr. A.F.M.Q. Beukers-van Dooren en mr. C.A.F.M. Stassen, rechters, en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. M.H.W.N. Lammers, griffier.

Bij het instellen van beroep in cassatie dient daarnaast in acht te worden genomen dat bij het beroepschrift een schriftelijke verklaring van de wederpartij wordt gevoegd, inhoudende dat wordt ingestemd met het instellen van beroep in cassatie tegen de uitspraak van de rechtbank.