ECLI:NL:RBDHA:2013:10334, Rechtbank Den Haag, 09-07-2013, 13/1318

Procesverloop

Overwegingen

Eiser heeft bij brief van 6 september 2012 aan het CVOM verzocht op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) de volgende informatie aan hem te verstrekken:

Het brondocument,

Het certificaat waaruit ondubbelzinnig blijkt dat de opsporingsambtenaar die de radarapparatuur bediende hiervoor was gekwalificeerd ten tijde van de meting;

Een document waaruit ondubbelzinnig blijkt dat de gebruikte meetapparatuur in overeenstemming met de voorschriften geplaatst en bediend werd op het moment van de meting;

Het complete ijkrapport van de apparatuur waarmee de vermeende overtreding is geconstateerd, en dat op dat moment geldig was;

de foto of video (op originele grootte) van de genoemde overtreding, voorzien van datum en tijdstip;

de logfile behorende bij de gemaakte foto uit de radarapparatuur;

de radarverzamelstaat;

Het volledige CJIB zaakoverzicht.

Bij brief van 11 oktober 2012 heeft het CVOM het CJIB zaakoverzicht aan de gemachtigde van eiser verzonden en het verzoek voor het overige doorgestuurd naar de politieregio Drenthe.

Bij besluit van 23 oktober 2012 (het primaire besluit) heeft de politieregio Drenthe eisers verzoek op grond van de Wob afgewezen, maar op grond van de Wet politiegegevens (Wpg) zes afschriften van documenten aan eiser verstrekt, te weten de nummers 1, 2, 3, 4, 5 en 7. Met betrekking tot nummer 6 is aangegeven dat de politie Drenthe niet over een dergelijk document beschikt. Voorts is eiser voor de overige informatie verwezen naar het Boete Volgservice Systeem.

Bij het bestreden besluit heeft verweerder zijn standpunt dat de gevraagde stukken op basis van de Wpg en niet op basis van de Wob worden verstrekt, gehandhaafd.

Eiser kan zich niet verenigen met het bestreden besluit en heeft in beroep

-samengevat- het volgende aangevoerd.

Eiser heeft aan verweerder verzocht een aantal stukken op grond van de Wob aan hem te verstrekken. Door deze stukken op grond van de Wpg aan eiser te verstrekken, heeft verweerder geweigerd de stukken op grond van de Wob te verstrekken. Verweerder heeft het verzoek van eiser ten onrechte aangemerkt als een verzoek op grond van de Wpg en heeft miskend dat de Wpg zeer eng geïnterpreteerd moet worden en het begrip ‘politiegegeven’ zeer restrictief dient te worden uitgelegd. Eiser heeft hiertoe verwezen naar een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 15 juni 2005 (LJN: AT7485) en een aantal rechterlijke uitspraken. Er bestaat volgens eiser geen grond voor het oordeel dat hij heeft verzocht om alleen politiegegevens te verstrekken.

De rechtbank ziet zich allereerst voor de vraag gesteld of eiser procesbelang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. Van de aanwezigheid van procesbelang dient te worden uitgegaan als het resultaat dat de indiener van het beroepschrift met het indienen van het beroep nastreeft ook daadwerkelijk kan worden bereikt en aan het realiseren van dat resultaat voor de indiener feitelijke betekenis niet kan worden ontzegd. Daarvan is in dit geval geen sprake. Uit het primaire besluit van 23 oktober 2012 blijkt dat verweerder de beschikbare gevraagde gegevens reeds op grond van de Wpg aan eiser heeft verstrekt. Ter zitting heeft de gemachtigde van eiser aangegeven niet zeker te weten of hij alle gevraagde stukken heeft ontvangen, maar dat de stukken leidend dienen te zijn. De rechtbank begrijpt hieruit dat de gemachtigde niet betwist dat alle stukken aan hem verstrekt zijn, zoals in het primaire besluit genoemd. De gemachtigde heeft voorts aangegeven dat de beroepsgronden zich niet zozeer richten tegen het al dan niet ontvangen hebben van de stukken, maar tegen de rechtsgrond op basis waarvan die stukken aan eiser zijn verstrekt. Nu het geschil zich slechts toespitst op de vraag of de reeds op grond van de Wpg aan eiser verstrekte stukken daarnaast ook nog op grond van de Wob aan eiser dienen te worden verstrekt, oordeelt de rechtbank als volgt.

De Wob voorziet niet in een artikel dat de technische wijze van openbaarmaking van de gevraagde informatie, bijvoorbeeld door een plaatsing op internet, regelt. De gevraagde plaatsing op internet, voor zover dat niet reeds is geschied, kan eiser derhalve niet met een beroep op de Wob verkrijgen. Daarnaast overweegt de rechtbank dat niet in geschil is dat eiser, indien verweerder zijn verzoek om informatie op grond van de Wob had beoordeeld, minder informatie zou hebben gekregen dan nu het geval is. Ten aanzien van de door eiser aangehaalde jurisprudentie, overweegt de rechtbank dat deze jurisprudentie ziet op situaties waarin het bestuursorgaan de gevraagde stukken (deels) heeft geweigerd te verstrekken. Nu verweerder juist alle stukken aan eiser heeft verstrekt, gaat een vergelijking met deze jurisprudentie niet op. De rechtbank is niet gebleken dat eiser in zijn belangen is geschaad door de gevraagde informatie op grond van de Wpg in plaats van op grond van de Wob aan hem te verstrekken. Weliswaar is het rechtsgevolg van openbaarmaking op grond van de Wob een ander dan het geven van inzage op grond van de Wpg, maar gegeven het feit dat de stukken die eiser wenst, ongeclausuleerd zijn verstrekt en dat ter zitting door verweerder is aangegeven dat eiser de stukken naar eigen inzicht kan gebruiken – desgewenst openbaren – zonder dat daaruit voor hem nadelige gevolgen voortvloeien, kan uit dit verschil in rechtsgevolg voor eiser geen procesbelang afgeleid worden. De omstandigheid dat dit voor derden anders kan liggen, doet hier niet aan af.

De rechtbank oordeelt, gelet op het voorgaande, dat eiser geen procesbelang heeft bij een inhoudelijke behandeling van zijn beroep nu hij daardoor rechtens niet in een betere positie kan geraken, zodat het beroep niet-ontvankelijk dient te worden verklaard.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.