vonnis
RECHTBANK DEN HAAG
Team Insolventies – enkelvoudige kamer
insolventienummer: C/09/21/15 R
Vonnis van 28 januari 2021
op het verzoek van:
[verzoeker],
wonende te [adres]
[postcode en woonplaats],
verzoeker.
1. De beslissing
- De rechtbank spreekt de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling uit over:
[verzoeker],
geboren op [geboortedatum] 1980 te [geboorteplaats],
wonende te [adres, postcode en woonplaats],
- De rechtbank stelt de looptijd van de wettelijke schuldsaneringsregeling vast op anderhalf jaar, met ingang van heden, zodat de looptijd eindigt op 28 juli 2022;
- De rechtbank stelt vast dat alle gelegde beslagen komen te vervallen.
- De rechtbank benoemt tot rechter-commissaris: mr. R.G.C. Veneman,
en tot bewindvoerder: J. Lagendaal (Equalis Bewindvoering),
Postbus 12
3214 ZG Zuidland;
- De rechtbank draagt de bewindvoerder op om de komende dertien maanden de post van verzoeker in te zien.
2. Procesverloop
- De verzoeker heeft een verzoek ingediend om te worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (WSNP).
- De verzoeker is uitgenodigd voor de zitting op 14 januari 2021. Bij die uitnodiging heeft verzoeker ook het WSNP-informatieboekje gekregen.
3. Beoordeling van het verzoek
De verzoeker kan alleen in de WSNP komen als verzoeker te goeder trouw was bij het ontstaan en onbetaald laten van de schulden. De rechtbank kijkt vooral naar schulden die in de afgelopen vijf jaar zijn ontstaan.
De verzoeker voldoet aan alle eisen en wordt toegelaten tot de WSNP. De verzoeker moet zich houden aan alle verplichtingen van de WSNP, alleen dan kan de WSNP eindigen met de zogenoemde “schone lei”. De verplichtingen staan in het WSNP-informatieboekje.
Voor wat betreft de looptijd van de WSNP overweegt de rechtbank als volgt.
De rechtbank heeft op 28 januari 2021 een verzoek ex artikel 287a Fw om een schuldeiser te bevelen mee te werken aan een buitengerechtelijke schuldenregeling afgewezen. Uit voornoemd vonnis is af te leiden dat de buitengerechtelijke schuldenregeling niet is geslaagd door verwijtbaar handelen van ABN AMRO, die als (enige) weigerachtige schuldeiser moest worden aangemerkt. ABN AMRO heeft – een jaar na de eerste opgave van haar schuld aan de schuldhulpverlening en nadat, onder meer op basis van die opgave, een voorstel tot een akkoord aan alle crediteuren was gedaan – zonder nadere onderbouwing een gewijzigde, verhoogde vordering aan de schuldhulpverlener doorgeven. De schuldhulpverlener heeft vervolgens meermaals tevergeefs om een onderbouwing van de verhoogde vordering verzocht. ABN AMRO heeft uiteindelijk één dag voor behandeling van het verzoekschrift ex artikel 287a Fw de verzochte onderbouwing gegeven. Hierdoor is de totale schuldenlast hoger en is het aanbod dat de schuldhulpverlener, namens verzoeker, aan de schuldeisers heeft gedaan niet langer juist. Het oorspronkelijke aanbod kan, gelet op de hogere schuldenlast, dus niet meer worden nagekomen, terwijl op zo’n korte termijn voor de zitting (uiteraard) geen herzien voorstel aan alle crediteuren meer kan worden gedaan. De rechtbank heeft ABN AMRO bij de behandeling van het verzoekschrift ex artikel 287a Fw in overweging gegeven alsnog in te stemmen met het aanbod voor de oorspronkelijke opgave van haar vordering, omdat het onzorgvuldig handelen van ABNAMRO anders voor rekening zou komen van verzoeker. ABN AMRO heeft desondanks volhard in haar weigering, waardoor de rechtbank gehouden was het verzoek af te wijzen.
De rechtbank overweegt, met inachtneming van de hiervoor weergegeven bijzondere omstandigheden, als volgt. De standaard looptijd van de schuldsaneringsregeling is door de wetgever op drie jaar gesteld. Op grond van het bepaalde in artikel 349a Fw heeft de rechtbank de bevoegdheid om deze termijn aan te passen. Zo kan bij de opheffing van een faillissement onder het gelijktijdig uitspreken van de schuldsaneringsregeling de rechtbank de looptijd van de schuldsaneringsregeling verkorten voor de duur dat in het faillissement is voldaan aan de verplichtingen die ook in de schuldsaneringsregeling gelden, zoals de afdrachtverplichting. Aangenomen moet worden dat deze mogelijkheid – onder omstandigheden – ook bestaat bij een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zonder een voorafgaand faillissement.
In dit geval heeft schuldenaar zich al in 2016 aangemeld om uit zijn schuldenproblematiek te geraken. Hij heeft zich in dit verband inmiddels onder beschermingsbewind doen stellen en spant zich, door fulltime te werken, tot het uiterste in om zoveel mogelijk baten voor de schuldeisers te genereren. Inmiddels heeft schuldenaar, ter voorbereiding op de aanbieding van een buitengerechtelijk akkoord, anderhalf jaar conform de richtlijnen van Recofa afgedragen. Indien het verzoekschrift ex artikel 287a Fw wel zou zijn toegewezen, dan zou de buitengerechtelijke schuldenregeling dus nog circa anderhalf jaar hebben geduurd.
Nu de afwijzing van het aangeboden akkoord rechtstreeks is terug te voeren op nalatigheid van ABN AMRO, terwijl ABN AMRO ook te kennen heeft gegeven op zich positief te staan tegenover een akkoord, alle andere crediteuren met het akkoord instemden en zij – aldus de schuldhulpverlener ter zitting – ten opzichte van het aangeboden akkoord (nagenoeg) niet worden benadeeld door een kortere looptijd van de schuldsaneringsregeling, is de rechtbank van oordeel dat in dit specifieke geval de looptijd van de schuldsaneringsregeling dient te worden verkort en dient te worden vastgesteld op anderhalf jaar.
Deze beslissing is genomen door mr. R.G.C. Veneman, rechter, en uitgesproken op 28 januari 2021 in tegenwoordigheid van D.D. Elsayed-Vorst, griffier.