9. ECLI:NL:RVS:2014:3164.
12. Ter zitting heeft de minister zich alsnog uitgelaten over dat wat eiser in het kader van zijn beroep op artikel 17 van de Dublinverordening heeft aangevoerd. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister - gelet op voorgenoemde jurisprudentie - met de ter zitting gegeven toelichting deugdelijk gemotiveerd waarom dat wat door eiser is aangevoerd over de gebreken in de asiel- en opvangprocedure in Frankrijk niet leidt tot toepassing van artikel 17, eerste lid, van de Dublinverordening. De minister heeft, in lijn met het beleid in C2/5 van de Vreemdelingencirculaire 2000, beoordeeld of er concrete aanwijzingen zijn dat – in dit geval – Frankrijk zijn internationale verplichtingen, waaronder de verplichtingen voortvloeiend uit de Opvangrichtlijn, niet nakomt. Daarbij heeft de minister aangegeven dat er weliswaar tekortkomingen in de asielprocedure en met name de opvangvoorzieningen in Frankrijk zijn, maar dat deze niet voldoende ernstig zijn om de aanvraag aan zich te trekken. Daarnaast heeft de minister ook betrokken dat er geen bijzondere individuele omstandigheden zijn die overdracht aan Frankrijk onevenredig hard maken. Hiermee is het voldoende kenbaar waarom de minister zijn aanvraag niet onverplicht in behandeling neemt.
13. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten.
14. De minister moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiser een vast bedrag per proceshandeling. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 907,-. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend en heeft eiser ter zitting vertegenwoordigd. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 1.814,-.
10. ECLI:NL:RVS:2025:717.
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.M. Kuipers, rechter, in aanwezigheid van mr. T. Rommes, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
06 juni 2025
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.