4. ECLI:NL:RVS:2025:1080.
8. Eiser betoogt dat de minister de asielaanvraag vanwege humanitaire redenen en vanuit mededogen op grond van artikel 17 van de Dublinverordening naar zich toe had moeten trekken. Eiser heeft trauma’s opgelopen en de minister zou de asielaanvraag onverplicht in behandeling moeten nemen.
9. Dit betoog slaagt niet. Artikel 17 van de Dublinverordening betreft een discretionaire bevoegdheid die veel ruimte geeft aan de minister. Uitgaande van de terughoudende toetsing is de rechtbank van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen sprake is van bijzondere, individuele omstandigheden op grond waarvan zou moeten worden afgezien van overdracht
aan Bulgarije vanwege onevenredige hardheid. Het ligt op de weg van eiser om aannemelijk te maken dat een overdracht naar Bulgarije van onevenredige hardheid getuigt. Dat eisers zoon in Nederland verblijft is niet zo’n omstandigheid reeds omdat ook zijn asielaanvraag niet in behandeling is genomen en eiser met zijn zoon naar Bulgarije kan. De stelling van eiser dat hij getraumatiseerd is, is ook niet doorslaggevend omdat niet duidelijk is gemaakt wat dit met een overdracht naar Bulgarije heeft te maken. Uit de door eiser overlegde medische rapportage blijkt niet dat eisers medische situatie tot de conclusie moet leiden dat een overdracht naar Bulgarije van een onevenredige hardheid getuigt.
10. Voor zover eiser een beroep doet op het arrest C.K.5 in die zin dat overdacht zelf tot aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen leidt voor zijn gezondheidstoestand overweegt de rechtbank als volgt. Eiser heeft aangegeven dat de omstandigheden in Bulgarije hem doen denken aan zijn detentie in Jordanië. Hij stelt hierdoor een trauma te hebben opgelopen. De rechtbank is van oordeel dat eiser tot nu toe geen objectieve gegevens heeft overgelegd waaruit blijkt dat overdracht, gezien zijn gestelde trauma, ernstige en onomkeerbare gevolgen kan hebben voor zijn gezondheidstoestand. Het enkele feit dat hij gesprekken heeft met een psycholoog (verwijzing/afspraak 4 april 2025) en/of POH-GGZ (afspraak 16 april 2025) is daarvoor onvoldoende. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
11. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
5. ECLI:EU:C:2017:12.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.J.M. Mol, rechter, in aanwezigheid van mr. T. Rommes, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
18 april 2025
Documentcode: [Documentcode]
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.