3. ECLI:NL:RVS:2022:2333
4 Blz 12, bij de zwaarwegendheidsbeoordeling.
De minister heeft eveneens niet ten onrechte het standpunt ingenomen dat eiser ten aanzien van zijn stage tegenstrijdig heeft verklaard. In het nader gehoor heeft hij tweemaal uitdrukkelijk verklaard dat hij twee jaar stage heeft gelopen, van 2017 tot 2019.5 In de correcties en aanvullingen op het nader gehoor bevestigt eiser dat hij in 2017 is begonnen met zijn stage.6 In het aanvullend gehoor heeft eiser verklaard dat hij in 2018 is begonnen met zijn stage.7 In de correcties en aanvullingen op het aanvullend gehoor geeft eiser aan dat hij eind 2017/begin 2018 is begonnen aan zijn stage. Ter zitting heeft eiser verklaard dat zijn stage drie maanden duurde.8 Dit heeft de minister wisselend mogen vinden en mogen betrekken bij de geloofwaardigheid.
De rechtbank vindt ook dat de minister heeft mogen betrekken dat eiser onvoldoende inzicht heeft gegeven in zijn risico-inschatting omtrent de deelname aan zoveel demonstraties, nu hij enerzijds heeft benadrukt dat in Algerije sprake is van een autoritair bewind waarin geen sprake is van vrijheid van meningsuiting, maar anderzijds heeft verklaard dat hij niet wist dat deelname aan de demonstraties mogelijk gevaren zou opleveren. De minister heeft hierbij ook mogen betrekken dat eiser onvoldoende heeft uitgelegd hoe de deelname zich verhoudt met de stage en het dienstverband van eiser bij het Ministerie van Defensie. Ook al zou eiser gevolgd worden in zijn stelling dat hij niet tijdens de stage en het dienstverband heeft gedemonstreerd, dan heeft de minister gezien de omstandigheid dat deze betrekkingen bij de Algerijnse overheid kort van tevoren/kort daarna plaatsvonden mogen verlangen dat eiser beter inzichtelijk maakt waarom hij toch deel heeft genomen aan anti-overheidsdemonstraties.
Eiser heeft foto’s overgelegd, waarmee hij wil aantonen dat hij heeft deelgenomen aan demonstraties. Zoals hiervoor overwogen wordt de aanwezigheid van eiser bij de demonstraties ook niet zozeer betwist, maar wordt de rol van eiser bij die demonstraties betwist en doen volgens de minister de hiervoor besproken punten met betrekking tot de demonstraties afbreuk aan eisers asielmotief. Naar het oordeel van de rechtbank maken de foto’s niet dat de minister deze punten niet aan eiser heeft mogen tegenwerpen.
Dienstverband bij het Ministerie van Defensie en ontdekking Facebook-posts
10. Eiser voert ten aanzien van de ontdekking van de Facebook-posts aan dat hij niet weet waarom men pas vijf jaar na dato achter het bestaan van deze posts kwam. Hierbij wijst hij erop dat de screening door het Ministerie plaatsvond voorafgaand aan de stage, zodat de posts toen nog niet op zijn account stonden. Wat betreft zijn gedachtegang om dergelijke posts over de demonstraties op zijn account te zetten gezien zijn werk voor Defensie, wijst hij er op dat hij in december 2019 pas echt in dienst is gekomen en dat hij verder niet echt over heeft nagedacht. Dat hij na ontdekking nog negen maanden in functie mocht blijven werken, was omdat ze hem zo in het zicht en onder controle konden houden.
11. De rechtbank overweegt dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser tegenstrijdig heeft verklaard over de data van de screenings die het Ministerie van Defensie heeft uitgevoerd. In het aanvullend gehoor verklaart eiser dat hij in 2019 is gescreend, na zijn stage en vóórdat hij in vaste dienst trad.9 In de zienswijze verklaart eiser dat hij eind 2017/begin 2018 is gescreend. Nu hij in ieder geval ook heeft verklaard in 2019 te zijn gescreend voorafgaand aan zijn vaste dienstverband, wat ook voor de hand ligt, heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat het bevreemdend is dat de Facebook-posts die op zijn eigen account stonden, niet toen maar pas vijf jaar later door de PAS zijn ontdekt. De minister heeft daarnaast eisers verklaring dat hij er niet bij heeft stilgestaan dat posts over deelname aan anti-regeringsdemonstraties mogelijk een probleem zouden kunnen vormen, niet aannemelijk mogen vinden, te meer nu hij zelf heeft verklaard dat hij uitgebreid is gescreend en werkte met gevoelige informatie. Ook heeft de minister mogen betrekken dat eiser niet weet waar ze hem precies van beschuldigen en dat hij geen goede verklaring heeft kunnen geven waarom hij negen maanden lang bij Defensie mocht blijven werken met geheime informatie, terwijl hij tegelijkertijd als opposant zou worden gezien. Ten aanzien van eisers verklaring dat dit was omdat zijn werkgever daarmee controle op hem kon uitoefenen, heeft de minister onvoldoende uitleg mogen vinden.
5 Nader gehoor, pagina 4 en pagina 9.
6 Correcties en aanvullingen op het nader gehoor, pagina 2.
7 Aanvullend gehoor, pagina 14.
8 Zittingsaantekeningen, pagina 4.
9 Aanvullend gehoor, pagina 5 en 6.
Bezoek wijk en uitreis uit Algerije
12. De minister heeft eiser tegengeworpen dat eiser inconsistent heeft verklaard over de bezoeken van de PAS aan de wijk waar hij woonde. Eiser heeft eerder verklaard dat hij in de wijk was ten tijde van deze bezoeken, later heeft hij verklaard dat hij toen al in Dubai was. Verder heeft eiser eerst verklaard dat een postbode bij zijn ouderlijk huis is langsgeweest, maar dat eiser later heeft verklaard dat dit een medewerker van de PAS was. Wat betreft de uitreis uit Algerije heeft eiser in het nader gehoor verklaard dat hij heeft kunnen uitreizen door gebruik van zijn civiele paspoort.10 Hier is ook op doorgevraagd. In het aanvullend gehoor verklaart eiser dat hij heeft kunnen uitreizen omdat hij handelaar als beroep op zijn visum had ingevuld.11
De rechtbank vindt de verklaringen die eiser heeft gegeven voor deze wisselende, tegenstrijdige en incomplete verklaringen onvoldoende voor het oordeel dat de minister dit niet ook heeft mogen betrekken bij het standpunt dat zijn verklaringen over de problemen geen samenhangend en aannemelijk relaas vormen.
Conclusie geloofwaardigheid asielmotief 2
13. Reeds gezien het voorgaande, waaruit volgt dat niet is voldaan aan artikel 31, zesde lid, aanhef en onder b en c, van de Vw, is de rechtbank van oordeel dat de minister het asielrelaas op het punt van zijn problemen met de PAS vanwege zijn deelname aan Hirak- demonstraties niet ten onrechte ongeloofwaardig heeft gevonden. Of ook artikel 31, zesde lid, aanhef en onder d, van de Vw kan worden tegengeworpen, behoeft daarom geen bespreking. De beroepsgrond slaagt niet.
Politieke overtuiging en zwaarwegendheid
14. Eiser voert aan dat hij een politieke overtuiging heeft, die hij heeft geuit door mee te doen aan demonstraties, en dat de minister ten onrechte niet heeft beoordeeld of hij reeds daarom een gegronde vrees voor vervolging heeft. Voor zover de minister niet gelooft dat eiser een politieke overtuiging heeft, had de minister moeten toetsen of aan eiser een politieke overtuiging wordt toegedicht door de autoriteiten bij terugkeer naar Algerije en hij om die reden mogelijk gevaar loopt.
10 Nader gehoor, pagina 22.
11 Aanvullend gehoor, pagina 17.
De minister stelt zich in het bestreden besluit op het standpunt dat eiser geen politieke overtuiging heeft. In het voornemen is hierover gesteld dat de verklaringen van eiser over de gevaren en risico’s, zijn vermeende anti-overheidsopvattingen, zijn dienstverband bij de overheid en zijn gestelde deelname aan de protesten er niet op wijzen dat eiser gekant is tegen de overheid. Eiser wordt niet gevolgd in zijn gestelde politieke overtuiging. Evenmin wordt eiser gevolgd dat hij zich op die wijze heeft geuit. Ter zitting heeft de gemachtigde van de minister dit standpunt bevestigd.
De rechtbank overweegt dat uit het voorgaande volgt dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij in Algerije reeds in de negatieve belangstelling stond van de Algerijnse autoriteiten. Eiser heeft verder in het aanvullend gehoor onder meer verklaard dat er in Algerije geen vrijheid van meningsuiting is, hij zijn mening overal wil geven en dat hij het belangrijk vindt om zich politiek te uiten.12 Eiser heeft ook in beroep gehandhaafd dat hij uit politieke overtuiging heeft deelgenomen aan de Hirak-demonstraties. Uit het arrest S. en A. volgt dat het begrip ‘politieke overtuiging’ in artikel 10, eerste lid, aanhef en onder e, van de Kwalificatierichtlijn ruim moet worden uitgelegd.13 Dit kan elke overtuiging of kwestie omvatten betreffende het staatsapparaat, de regering, de samenleving of een bepaald beleid, ongeacht de sterkte ervan of hoe diepgeworteld deze is bij de verzoeker.14 Een opvatting, gedachte of mening van een verzoeker die nog niet negatief in de belangstelling heeft gestaan van potentiële actoren van vervolging in zijn land van herkomst, kan reeds onder het begrip ‘politieke overtuiging’ vallen indien deze verzoeker verklaart die opvatting, gedachte of mening te hebben of te uiten.15 Gelet op deze ruime uitleg die het Hof aan dit begrip geeft, die ertoe strekt dat snel sprake zal zijn van een politieke overtuiging als een vreemdeling zich erop beroept, heeft de minister naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende gemotiveerd waarom in dit geval geen sprake is van een politieke overtuiging als bedoeld in artikel 10 van de Kwalificatierichtlijn en waarom een risicobeoordeling ter zake achterwege kan blijven.
Conclusie en gevolgen
15. Uit het voorgaande volgt dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit niet in stand kunnen worden gelaten, omdat de motivering van het bestreden besluit, gelet op wat hiervoor onder 12.2 is overwogen, onvoldoende is om te concluderen dat eiser niet in aanmerking komt voor een asielvergunning. Nu de asielprocedure van eiser al geruime tijd duurt en dit de tweede beroepsprocedure is, ziet de rechtbank, met het oog op finale geschillenbeslechting, aanleiding om deze tussenuitspraak te doen. Op grond van artikel 8:51a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de rechtbank het bestuursorgaan in de gelegenheid stellen een gebrek in het bestreden besluit te herstellen of te laten herstellen. De minister zal in de gelegenheid worden gesteld het onder 12.2 geconstateerde motiveringsgebrek te herstellen. Indien de minister zich op het standpunt stelt dat toch sprake is van een politieke overtuiging, dient de minister vervolgens de zwaarwegendheid ervan te beoordelen. De rechtbank bepaalt de termijn waarbinnen de minister het gebrek kan herstellen op vier weken na verzending van deze tussenuitspraak.
12 Aanvullend gehoor, pagina 17.
13 Hof van Justitie van de Europese Unie, arrest van 21 september 2023, S en A, ECLI:EU:C:2023:688, overweging 29.
14 Arrest S. en A., overweging 31.
15 Arrest S. en A., overweging 37.
16. De minister moet op grond van artikel 8:51b, eerste lid, van de Awb én om nodeloze vertraging te voorkomen zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen twee weken, meedelen aan de rechtbank of hij gebruik maakt van de gelegenheid de gebreken te herstellen. Als de minister gebruik maakt van die gelegenheid, zal de rechtbank eiser in de gelegenheid stellen binnen vier weken te reageren op de herstelpoging van de minister. In beginsel, ook in de situatie dat de minister de hersteltermijn ongebruikt laat verstrijken, zal de rechtbank zonder tweede zitting uitspraak doen op het beroep.
17. Het geding zoals dat na deze tussenuitspraak wordt gevoerd, blijft in beginsel beperkt tot de beroepsgronden zoals die zijn besproken in de tussenuitspraak, omdat het inbrengen van nieuwe geschilpunten over het algemeen in strijd met de goede procesorde wordt geacht. De rechtbank verwijst naar de uitspraak van de Afdeling van 12 juni 2013.16
18. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan tot de einduitspraak op het beroep. Dat laatste betekent ook dat zij over de proceskosten en het griffierecht nu nog geen beslissing neemt.
Beslissing
De rechtbank:
draagt de minister op binnen twee weken de rechtbank mee te delen of hij gebruik maakt van de gelegenheid de gebreken te herstellen;
stelt de minister in de gelegenheid om binnen vier weken na plaatsing van deze tussenuitspraak in het digitale dossier de gebreken te herstellen met inachtneming van de overwegingen en aanwijzingen in deze tussenuitspraak;
houdt iedere verdere beslissing aan.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.M. den Dulk, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A.W.M. Engels, griffier.
16. ECLI:NL:RVS:2013:CA2877.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
28 juli 2025
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Tegen deze tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen deze tussenuitspraak kan hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) einduitspraak in deze zaak.