ECLI:NL:RBDHA:2025:22341, Rechtbank Den Haag, 18-03-2025, NL25.5696 en NL25.5697

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser/verzoeker (hierna: eiser)

(gemachtigde: mr. T. Thissen),

de Minister van Asiel en Migratie, verweerder

Inleiding

Daags voor de zitting heeft verweerder aangegeven niet op de zitting te verschijnen. Desgevraagd heeft verweerder ook aangegeven geen verweerschrift in te dienen.

De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 12 maart 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van eiser.

Beoordeling door de rechtbank

Het bestreden besluit

2. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1998 en heeft de Indiase nationaliteit. Hij heeft het volgende aan zijn asielaanvraag ten grondslag gelegd. In 2019 heeft eiser deelgenomen aan een protest tegen een besluit van de overheid om de belasting op hun oogst – te weten dat van het land van eisers ouders – te verhogen en geweigerd dit besluit per stemming te accepteren. Hierdoor wordt eiser lastig gevallen door mensen van de RSS en de Bajrang Dal. Het feit dat eiser moslim is speelt ook een rol in hoe eiser door deze groepen wordt behandeld. Eiser is in verband met deze problemen vertrokken naar Dubai waar hij vijf en een half jaar heeft verbleven. Omdat zijn moeder ziek werd is eiser teruggegaan naar India. Kort na terugkeer is eiser twee dagen ontvoerd en heeft zijn vader losgeld moeten betalen voor eisers vrijlating. Eiser ontving ook na die tijd nog steeds bedreigingen van [naam] , een lokale groepsleider van de RSS en de Bajrang Dal. Bij terugkeer vreest eiser opnieuw te worden ontvoerd, mishandeld of zelfs gedood.

3. Verweerder heeft twee asielmotieven uit het asielrelaas van eiser herleid. Zijn identiteit, nationaliteit en herkomst worden geloofd. De problemen met hindoegroeperingen worden niet geloofd. Verweerder stelt zich hiervoor op het standpunt dat eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Zo heeft eiser vaag, wisselend en tegenstrijdig verklaard over wie nu precies achter hem aan zitten en waarom. Ook heeft eiser vaag en ongerijmd verklaard over zijn ontvoering. Daarnaast heeft eiser verklaard als boer te werken terwijl uit zijn visumdossier anders blijkt. Verder is het ongerijmd dat eiser, na terugkeer naar India in augustus 2024, nog zo lang is gebleven na de gestelde problemen. De door eiser overgelegde screenshots en video’s onderbouwen zijn verklaring evenmin. Verweerder is verder van oordeel dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging vanwege het feit dat hij moslim is heeft omdat niet is gebleken van ernstige repressie. Verweerder neemt ook geen reëel risico op ernstige schade aan bij terugkeer. Eisers asielaanvraag is afgewezen als kennelijk ongegrond omdat eiser kennelijk inconsequente en tegenstrijdige verklaring heeft afgelegd. Tot slot wordt eiser een terugkeerbesluit zonder vertrektermijn en een inreisverbod van twee jaar opgelegd.

4. Eiser stelt zich op het standpunt dat het besluit vernietigd moet worden. Hiertoe voert eiser aan dat verweerder zijn aanvraag ten onrechte heeft afgewezen als kennelijk ongegrond omdat verweerder niet heeft gemotiveerd waarom de gestelde tegenstrijdigheden evident zouden zijn. Dit alleen al is volgens eiser voldoende om het bestreden besluit te vernietigen. Daarnaast voert eiser aan dat hij niet tegenstrijdig heeft verklaard over de partijen die achter hem aan zitten en waarom. Eiser heeft ook verklaard te zijn ontvoerd door [naam] en zijn groep, die verweven zijn met de BJP en dus ook met de overheid zoals uit landeninformatie blijkt. Daarbij heeft verweerder niet onderbouwd waarom eiser eerder had kunnen vluchten uit India. De screenshots en video’s die eiser heeft ingebracht onderbouwen ook in ieder geval een deel van zijn relaas aangezien de bedreigingen in deze berichten aan eiser gericht zijn en afkomstig zijn van [naam] . Ten aanzien van de gestelde tegenstrijdigheid tussen eisers relaas en hetgeen zou blijken uit zijn visumdossier voert eiser aan dat verweerder dit niet kan tegenwerpen zonder hem hierover te horen en het visumdossier aan gemachtigde te overhandigen. Bovendien is het niet ongebruikelijk dat bij een visumaanvraag de asielmotieven niet worden vermeld, nu dit grond voor afwijzing van de visumaanvraag kan zijn. Eiser kan dan ook niet verweten worden dat hij voor zijn visum een andere voorstelling van zaken heeft gegeven en doet dit niet af aan de geloofwaardigheid van zijn relaas. Verder verwijst eiser over de geloofwaardigheidsbeoordeling naar zijn zienswijze die hij als herhaald en ingelast beschouwt.

5. Uit het in algemene zin herhalen en inlassen van de zienswijze kan de rechtbank niet afleiden waarom eiser van oordeel is dat het besluit onrechtmatig tot stand gekomen is dan wel gebreken bevat. Dit wordt dan ook niet aangemerkt als een beroepsgrond. De rechtbank zal zich in de behandeling beperken tot de gronden zoals deze in beroep zijn aangevoerd en toegelicht.

6. Verweerder heeft eiser tegengeworpen dat hij eiser vaag, wisselend en tegenstrijdig heeft verklaard over wie precies achter hem aan zouden zitten en waarom. Zo merkt verweerder op dat eiser heeft verklaard dat hij bij de autoriteiten bekend zou staan omdat zij grond bezitten en dat de autoriteiten daardoor zijn gegevens hebben. Verweerder werpt tegen dat eisers ouders de grond bezitten, niet eiser zelf, en dat het niet accepteren van het belastingbesluit niet tot de conclusie hoeft te leiden dat eiser met de protesten heeft meegedaan noch dat eiser is herkend in een menigte van miljoenen mensen. Waarom eiser dan op een lijst zou staan omdat hij voor zijn rechten is opgekomen is niet duidelijk gemaakt. Daarbij heeft eiser eerst verklaard dat hij op de lijst staat omdat hij voor zijn rechten als moslim is opgekomen terwijl eiser later verklaart dat dit is omdat hij niet naar het kantoor is gekomen om te stemmen voor het belastingbesluit. Verder heeft verweerder tegengeworpen dat niet aannemelijk is gemaakt dat eiser in Dubai zou worden gezocht, nu hij geen politieke of maatschappelijk rol van enige betekenis heeft gehad.

De rechtbank overweegt dat uit de gehoren blijkt dat eiser heeft aangegeven dat sprake is geweest van een samenspel van factoren dat ertoe heeft geleid dat hij in de negatieve belangstelling is komen te staan en is ontvoerd, wordt lastiggevallen en bedreigd. Eiser heeft geprotesteerd tegen het belastingbesluit en zijn familie is niet komen opdagen op het kantoor waar ze moesten stemmen voor het belastingbesluit. Eiser heeft verklaard dat de speciale aandacht voor hem in plaats van zijn vader kan samenhangen met het feit dat zijn vader op leeftijd is en hij als zoon én als degene die heeft deelgenomen aan de protesten nu in het vizier is. Ter onderbouwing van zijn verklaring dat hij bij de protesten is herkend heeft eiser verwezen naar stukken met informatie over de inzet van drones en gezichtsherkenningstechnologie bij boerenprotesten door de Indiase autoriteiten. Dat deze stukken niet concreet zien op dit protest, neemt niet weg dat zij aantonen dat de autoriteiten niet alleen beschikken over deze technologie, maar ook dat de autoriteiten deze technologie kennelijk inzetten bij grootschalige protesten om de deelnemers te kunnen identificeren. Ter onderbouwing van zijn verklaring dat hij nu door de RSS en Bajrang Dal, specifiek door de lokale leider [naam] , is ontvoerd en wordt bedreigd heeft eiser verwezen naar stukken, waaruit blijkt dat sprake is van verwevenheid tussen de RSS, Bajrang Dal en de overheidspartij BJP en het antimoslimgeweld dat plaatsvindt. Ook heeft eiser berichten op sociale media overgelegd die de bedreidingen in ieder geval voor een deel onderbouwen. Verweerder heeft tegengeworpen dat uit deze berichten niet af te leiden valt dat deze aan eiser zijn gericht en dat hiermee geen direct verband aangetoond is met de door eiser gestelde problemen. Ten onrechte heeft verweerder hierin niet meegenomen dat in ieder geval twee berichten eiser bij voornaam noemen, één bericht opmerking maakt over eisers vlucht naar Dubai en enkele berichten staan aangemerkt als reactie op een post van eiser. Overigens wordt door verweerder in het bestreden besluit in zoverre niet betwist dat de getoonde berichten bedreigingen bevatten. In het licht van al het voorgaande heeft verweerder niet kunnen volstaan met de niet nader gemotiveerde constatering dat sprake zou zijn van tegenstrijdigheden en ongerijmdheden op deze punten.

Ten aanzien van de tegenstrijdigheden die zouden bestaan tussen eisers relaas en hetgeen zou blijken uit zijn visumdossier overweegt de rechtbank dat niet alleen eiser hierover niet is gehoord, maar ook dat de stukken in dat dossier, die zouden hebben onderbouwd dat eiser in India ander werk heeft verricht dan hij in zijn asielrelaas heeft verklaard, zich niet in dit asieldossier bevinden. Noch (de gemachtigde van) eiser, noch de rechtbank kan zich hier een oordeel over vormen. Van verweerder mag worden verwacht dat hij zijn tegenwerpingen zo mogelijk staaft en de documenten waarnaar wordt verwezen verstrekt. Terecht is opgemerkt door eiser dat verweerder hiermee onzorgvuldig heeft gehandeld.

De rechtbank komt tot het oordeel dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd dat het asielrelaas van eiser ongeloofwaardig is, mede gelet op wat daartegen is aangevoerd in beroep. Daarbij heeft verweerder onzorgvuldig gehandeld gelet op wat is overwogen onder rechtsoverweging 6.2. Er is daardoor sprake van een zorgvuldigheidsgebrek en een motiveringsgebrek waardoor het bestreden besluit niet in stand kan blijven. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. Omdat de gebreken zien op de geloofwaardigheidsbeoordeling en daarmee de kern van de asielaanvraag, ziet de rechtbank geen aanleiding om de rechtsgevolgen in stand te laten, zelf in de zaak te voorzien of om een bestuurlijke lus toe te passen.

Nu de rechtbank al heeft geoordeeld dat het bestreden besluit vernietigd wordt en verweerder ten onrechte de tegenstrijdigheden uit rechtsoverweging 6.1. heeft tegengeworpen, ziet de rechtbank geen aanleiding om de verdere gronden van eiser over of de tegenstrijdigheden evident genoeg zijn om de asielaanvraag af te wijzen als kennelijk ongegrond, te behandelen.

Conclusie en gevolgen

De rechtbank bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb dat verweerder een nieuw besluit moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak.

Omdat het beroep gegrond is, krijg eiser een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.814,- (1 punt voor het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde van € 907,- per punt en een wegingsfactor 1).

Omdat op het beroep is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor het treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. Ook voor het verzoek om een voorlopige voorziening wordt verweerder in de proceskosten veroordeeld. Deze vergoeding bedraagt € 907,- (1 punt voor het verzoekschrift met een waarde van € 907,- per punt met een wegingsfactor 1).

Beslissing