RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], eiser,
de minister van Asiel en Migratie, verweerder,
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.33462
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. D.W.M. van Erp),
en
(gemachtigde: mr. J. Visschers).
Procesverloop
Bij besluit van 16 juli 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder eisers asielaanvraag buiten behandeling gesteld.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 27 november 2025 op zitting behandeld. Partijen hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden.
Overwegingen
1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1999 en de Somalische nationaliteit te hebben. Op 1 juli 2025 heeft hij een (opvolgende) asielaanvraag ingediend. Hieraan heeft hij een kopie van een verklaring ten grondslag gelegd van de General Advisor van het Marka District die aan het UNHCR is gericht. Eiser heeft verder aangegeven dat het origineel van de verklaring nader wordt overgelegd, omdat deze nog onderweg is met de post vanuit Somalië.
2. Bij het bestreden besluit heeft verweerder eisers asielaanvraag buiten behandeling gesteld, omdat deze niet volledig is. Eiser is bij het voornemen in de gelegenheid gesteld om het origineel van de verklaring over te leggen, maar heeft dat nagelaten. Daarnaast is onduidelijk wat voor document dit precies betreft.
3. Eiser voert aan dat zijn asielaanvraag ten onrechte buiten behandeling is gesteld, omdat deze bij indiening reeds compleet was. Verweerder had, in afwachting van het origineel van de verklaring, zijn asielaanvraag in behandeling kunnen nemen en hem over de inhoud van de verklaring en de betekenis daarvan kunnen bevragen. Daarnaast is het niet noodzakelijk dat eiser direct een origineel document overlegt, zodat verweerder van deze bevoegdheid had moeten afzien. Ter onderbouwing hiervan verwijst hij naar een aantal passages uit WI 2023/7.
De rechtbank oordeelt als volgt.
4. Artikel 28, eerste lid, onder a, van de Procedurerichtlijn, dat is overgenomen in artikel 30c, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw, bepaalt dat een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd buiten behandeling kan worden gesteld indien de vreemdeling heeft nagelaten te antwoorden op verzoeken om informatie te verstrekken die van wezenlijk belang is voor zijn aanvraag.
5. Uit de uitspraak van de Afdeling van 21 februari 2019 blijkt dat van een vreemdeling kan worden verwacht dat hij, op het moment dat hij met het formulier M35-O een opvolgende aanvraag indient, in of bij dat formulier toelicht om welke redenen hij een opvolgende aanvraag indient en dat daarbij zo nodig bewijsmiddelen moeten zijn gevoegd. Uit die uitspraak blijkt ook dat verweerder een aanvraag buiten behandeling kan stellen, als de informatie die een vreemdeling heeft verstrekt bij het formulier M35-O onvoldoende is om de asielaanvraag inhoudelijk te behandelen, en een vreemdeling ook naar aanleiding van een later verzoek om informatie, bijvoorbeeld in het voornemen, in gebreke blijft die nadere informatie te verstrekken. Verweerder handelt dan niet onzorgvuldig door de aanvraag niet inhoudelijk te behandelen. De toets van de rechtbank is in dit geval alleen beperkt tot de vraag of verweerder in het bestreden besluit terecht de aanvraag buiten behandeling heeft gesteld op basis van wat op dat moment bij hem bekend was.
6. De rechtbank stelt vast dat eiser op het formulier M35-O heeft aangegeven dat hij een document, de onder rechtsoverweging 1 genoemde verklaring, in zijn bezit heeft gekregen en hieruit zou blijken dat zijn leven in gevaar is, omdat zijn oom lid is van Al-Shabaab. Verder heeft eiser op het formulier M35-O aangegeven dat het origineel van de verklaring door zijn vader vanuit Somalië zal worden nagestuurd. Hij heeft hierbij niet aangegeven binnen welke termijn hij het origineel verwacht te ontvangen.
7. Verweerder heeft in het voornemen aangegeven dat het formulier M35-O niet volledig en niet duidelijk is ingevuld. Eiser is in de gelegenheid gesteld om binnen één week het origineel van de verklaring over te leggen en in het formulier M35-O aan te geven wat voor document het precies betreft. Eiser heeft bij de zienswijze verklaard dat hij het origineel nog niet heeft ontvangen. Daarnaast geeft hij aan dat verweerder alvast kennis kan nemen van de inhoud van de verklaring en hem hierover kan bevragen.
8. Tussen partijen is niet in geschil dat de verklaring van wezenlijk belang is voor de beoordeling van eisers asielaanvraag. Reeds hierom heeft eiser niet voldaan aan zijn verplichting om de benodigde informatie te verschaffen die van wezenlijk belang is voor de beoordeling van zijn asielaanvraag. Dit betekent dat zijn asielaanvraag, anders dan hij stelt, niet compleet is. De passages uit WI 2023/7 waar hij naar verwijst, treffen dan ook geen doel. Die passages zien namelijk op een complete (opvolgende) asielaanvraag en daar is in eisers geval geen sprake van. Dat een kopie van de verklaring is overgelegd, maakt het voorgaande niet anders. Eiser heeft namelijk zelf genoemd dat deze verklaring ten grondslag ligt aan de asielaanvraag, zodat verweerder in de gelegenheid dient te worden gesteld om die verklaring te onderzoeken. Aan de hand van de resultaten van dat onderzoek kan verweerder, zoals dat op zitting ook door verweerder is aangegeven, besluiten op welke wijze de asielaanvraag wordt beoordeeld. Verweerder kan een kopie van de verklaring, ongeacht de inhoud ervan, niet onderzoeken. Daar komt bij dat eiser in zowel het formulier M35-O, de zienswijze en de gronden van beroep heeft nagelaten te benoemen binnen welke termijn hij het origineel verwacht, zodat verweerder hier geen rekening mee heeft kunnen en hoeven houden.
9. Gelet op het voorgaande heeft verweerder de asielaanvraag buiten behandeling mogen stellen. Het beroep is ongegrond.
10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 10 december 2025 door mr. K.M. de Jager, rechter, in aanwezigheid van R. Ben Sellam, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.