ECLI:NL:RBDHA:2025:24127, Rechtbank Den Haag, 14-05-2025, 11526675

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 21 januari 2025 met producties 1 t/m 11;- de conclusie van antwoord van 7 maart 2025 met productie 1;

- de brief namens e-Legal van 28 maart 2025 met producties 12 t/m 14;

- de mondelinge behandeling van 10 april 2025, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. De feiten

[gedaagde] oefent in een eenmanszaak zijn beroep als personal trainer uit. E-Legal is een advocatenkantoor dat zich met name bezig houdt met de incasso van openstaande vorderingen van haar opdrachtgevers.

Tussen [gedaagde] als opdrachtgever en e-Legal als opdrachtnemer zijn twee overeenkomsten van opdracht gesloten. De eerste overeenkomst van opdracht betreft de incasso van een vordering van [gedaagde] op Cheetas B.V. ter hoogte van € 1.187,50 (hierna: opdracht 1). De tweede overeenkomst van opdracht betreft een vordering van [gedaagde] op de heer [naam] h.o.d.n. Le Golds ter hoogte van € 3.000,00 (hierna: opdracht 2).

De overeenkomsten van opdracht zijn tot stand gekomen nadat [gedaagde] op 15 oktober 2024 zijn akkoord heeft gegeven op de opdrachtbevestigingen die e-Legal hem heeft toegestuurd. In de opdrachtbevestigingen staat, voor zover van belang, het volgende:

“Reikwijdte incasso-opdracht

Het buitengerechtelijke incassotraject is erop gericht om uw debiteur onder druk van de bovenvermelde incassomaatregelen tot betaling van uw vordering te forceren. Het buitengerechtelijke incassotraject betreft een standaardmatig en deels geautomatiseerd traject. Dit traject is bedoeld en effectief voor onbetwiste vorderingen, zoals facturen, leningen en huurincasso, waarover geen discussie bestaat. Van dergelijke vorderingen kan onder voldoende druk namelijk vaak betaling worden afgedwongen. Onze werkzaamheden in het buitengerechtelijke incassotraject beperken zich tot de bovenvermelde incassomaatregelen en strekken zich niet uit tot maatwerk in verband met betwisting van uw vordering of anderszins. Ook wordt geen onderzoek verricht, zoals dossieronderzoek of juridisch onderzoek. Voor meer informatie over de mogelijkheden bij vorderingen die worden betwist of waarvoor anderszins maatwerk noodzakelijk is – en voor informatie over rechtsmaatregelen – verwijs ik u graag naar de bijlage.

(…)

Wel of geen no cure no pay

Wij behandelen incasso-opdrachten op basis van no cure no pay, tenzij sprake is van een of meerdere uitzonderingen op no cue no pay of niet (langer) wordt voldaan aan de spelregels (zie hieronder).

Uitzonderingen op no cure no pay

No cure no pay geldt niet voor incasso van vorderingen:

(…)

Op particuliere debiteuren;

(…)

Incasso op basis van no cure no pay

Uitgaande van de beschikbare informatie in uw dossier behandelen wij uw incasso-opdracht wel op basis van no cure no pay. Bij een incasso-opdracht die op basis van no cure no pay wordt behandeld, bent u ons kantoor geen kosten verschuldigd als er niet wordt betaald. Voor informatie over de kosten die wij in rekening brengen bij betaling zie hieronder onder ‘Kosten bij betaling’.

Kosten bij betaling

Bij betaling brengen wij u de over de vordering verschuldigde rente en incassokosten in rekening als vergoeding voor onze buitengerechtelijke werkzaamheden. Dit geldt zowel bij volledige betaling als bij gedeeltelijke betaling, maar in dit laatste geval slechts voor zover de (deel)betalingen de kosten dekken. Betalingen worden in dit verband in deze volgorde toegerekend: (1) incassokoten, (2) rente en (3) hoofdsom. Bij losse opdrachten wordt daarnaast een incassoprovisie over het betaalde bedrag in rekening gebracht. De incassoprovisie bedraagt 10% over de eerste € 100.000 en 5% over het meerdere daarboven (excl. btw). De incassoprovisie wordt berekend over het totaal betaalde bedrag en wordt dus niet toegerekend zoals de rente en incassokosten.

(…)

Spelregels

Wij hanteren spelregels om uw vordering zo effectief mogelijk te kunnen incasseren en de kosten van onze buitengerechtelijke werkzaamheden zo veel mogelijk op uw debiteur te kunnen verhalen. De volgende twee spelregels gelden:

Spelregel 1

Uw vordering dient gegrond te zijn en dient terecht ter incasso te zijn ingediend. Hiervan is geen sprake als:

(…)

Het een gepretendeerde vordering betreft waarvan u het vorderingsrecht niet summierlijk kunt aantonen (zoals bij een onzinvordering); (…)

De vordering eerder door een derde partij is geprobeerd te incasseren.

Spelregel 2

U dient ons kantoor de incasso-opdracht te laten uitvoeren zonder deze te belemmeren. Hiervan is geen sprake als u:

(…)

De vordering ook aan een derde ter incasso aanbiedt; (…)

Ons niet de benodigde informatie of stukken verstrekt (bijvoorbeeld omdat u relevante informatie verzwijgt of stukken achterhoudt, of foutieve informatie of valse stukken verstrekt);

Niet of niet inhoudelijk reageert op een informatieverzoek of een verzoek tot instructies binnen een termijn van uiterlijk 14 dagen;

(…)

Bij overtreding van de spelregels geldt no cure no pay niet, dan wel vervalt no cure no pay, en bent u ons kantoor als vergoeding voor onze buitengerechtelijke werkzaamheden de over de vordering verschuldigde rente en incassokosten verschuldigd, en daarnaast bij losse opdrachten de bovenvermelde incassoprovisie, waarbij de vordering als volledig geïncasseerd wordt beschouwd. Dit geldt ongeacht of uw debiteur de vordering betaalt, de kosten vergoedt, of hiervoor verhaal biedt. Verder zijn wij bij overtreding van de spelregels bevoegd de opdracht op te zeggen.

(…)

Algemene voorwaarden

Tot slot treft u bijgesloten onze algemene voorwaarden aan ( bijlage ), die van toepassing zijn op alle opdrachten.

Bij de opdrachtbevestigingen zijn als bijlage de algemene voorwaarden van e-Legal gevoegd. Daarin staat, voor zover hier van belang, het volgende:

Door het verstrijken van de betalingstermijn is de opdrachtgever van rechtswege in verzuim, zonder dat daarvoor een ingebrekestelling is vereist. Opdrachtgever is alsdan een rente verschuldigd van 1,5% per maand, tenzij de opdrachtgever een consument is in welk geval de wettelijke rente is verschuldigd. Zodra de opdrachtgever in verzuim komt te verkeren, worden alle vorderingen van e-Legal op de opdrachtgever onmiddellijk opeisbaar en treedt ook ten aanzien van die vorderingen het verzuim in zonder ingebrekestelling of andere voorafgaande verklaring in de zin van art. 6:80 e.v. BW. e-Legal is in dat geval bevoegd om haar verplichtingen uit hoofde van enige met de opdrachtgever gesloten overeenkomst op te schorten totdat alsnog volledige betaling van alle opeisbare vorderingen is ontvangen.

Als de opdrachtgever in verzuim is met de (tijdige) nakoming van enige (betalings)verplichting, komen naast de hoofdsom en rente alle kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte voor rekening van de opdrachtgever. De buitengerechtelijke incassokosten bedragen tenminste 15% van de verschuldigde hoofdsom en rente met een minimum van € 250, tenzij de opdrachtgever een consument is in welk geval de incassokosten worden begroot conform het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten.

Ter incasso van opdracht 1 heeft e-Legal op 15 oktober 2024 een sommatiebrief aan Cheetas B.V. verzonden. Namens Cheetas B.V. is diezelfde dag aangegeven dat de vordering ongegrond is. Vervolgens heeft [gedaagde] op 28 oktober 2024 aan e-Legal de overeenkomst toegezonden waar hij zijn vordering op baseert. Op 6 november 2024 heeft e-Legal hem bericht dat uit die overeenkomt blijkt dat hij geen vordering heeft op Cheetas B.V., maar op een particuliere debiteur. Twee minuten later heeft zij het dossier gesloten en de rekening voor haar werkzaamheden te hoogte van € 410,94 aan [gedaagde] gestuurd.

[gedaagde] heeft op 7 november 2024 gereageerd dat hij met de particuliere debiteur heeft afgesproken om de rekening naar diens vennootschap te sturen. De rekening van e-Legal heeft hij niet betaald.

Ter incasso van opdracht 2 heeft e-Legal op 15 en 22 oktober 2024 sommatiebrieven aan de heer [naam] verzonden. De heer [naam] heeft op 30 oktober 2024 telefonisch aan e-Legal bericht dat hij de vordering betwist en dat er al eerder een ander incassobureau is ingeschakeld om de vordering te incasseren. E-Legal heeft [gedaagde] op 13, 22 en 27 november 2024 om een reactie gevraagd. Daarbij heeft zij aangegeven dat als hij niet reageert zij het dossier zal sluiten en tot afrekening zal overgaan.

Op 28 november 2024 heeft [gedaagde] aangegeven dat hij vanwege het geschil met e-Legal in opdracht 1 ook in dit dossier niets e-Legal zal betalen. Vervolgens is ook dat dossier door e-Legal gesloten. Voor haar werkzaamheden voor opdracht 2 heeft e-Legal een rekening ter hoogte van € 1.095,29 gestuurd.

3. Het geschil

E-Legal vordert - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 1.506,23, vermeerderd met rente en kosten. Daaraan legt zij ten grondslag dat [gedaagde] in beide opdrachten de spelregels in de opdrachtbevestiging heeft geschonden. Dat heeft als gevolg dat de no cure no pay afspraken vervallen en zij gerechtigd is om de opdrachten te beëindigen. Daarbij is [gedaagde] de wettelijke rente, buitengerechtelijke incassokosten en incassoprovisie over de door hem ingediende vorderingen aan e-Legal verschuldigd.

[gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van e-Legal, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van e-Legal, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van e-Legal in de kosten van deze procedure. Aan zijn verweer legt [gedaagde] als eerste ten grondslag dat e-Legal haar zorgplicht heeft geschonden. Zij heeft in haar opdrachtbevestigingen onvoldoende duidelijk gemaakt wat de financiële gevolgen voor hem kunnen zijn. Daarnaast is voor hem als leek onvoldoende duidelijk wanneer een uitzondering op de “no cure no pay” behandeling van toepassing is. Aan zijn tweede verweer legt [gedaagde] ten grondslag dat in beide opdrachten strikt genomen de spelregels zijn overtreden, maar dat in beide gevallen sprake geweest van een misverstand, terwijl e-Legal de vorderingen op eenvoudige wijze alsnog kon incasseren. Dat e-Legal in die omstandigheden op grond van de spelregels de opdrachten heeft beëindigd en betaling voor haar werkzaamheden vordert levert daarom een situatie op die naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

4. De beoordeling

Tussen partijen is niet in geschil dat e-Legal in beide opdrachten werkzaamheden heeft uitgevoerd. Ook is niet in geschil dat zij die werkzaamheden in beginsel op basis van no cure no pay zou uitvoeren en bij betaling door de debiteurs van [gedaagde] de over de vorderingen verschuldigde rente, incassokosten en incassoprovisie bij hem in rekening zou brengen.

Het eerste verweer van [gedaagde] komt erop neer dat e-Legal hem onvoldoende duidelijk heeft gemaakt dat hij diezelfde kosten zou moeten betalen als hij de spelregels zou overtreden, terwijl dat voor e-Legal op eenvoudige wijze mogelijk was. Volgens [gedaagde] levert dat een schending van de zorgplicht van e-Legal als opdrachtnemer op. E-Legal stelt zich op het standpunt dat de door haar gehanteerde voorwaarden voor no cure no pay behandeling van een zaak duidelijk in de opdrachtbevestiging uiteen zijn gezet.

Op grond van artikel 7:401 BW moet een opdrachtnemer bij zijn werkzaamheden de zorg van een goed opdrachtnemer in acht nemen. Dat wordt beoordeeld aan de hand van de vraag of de opdrachtnemer heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot te werk zou zijn gegaan. Het is afhankelijk van de concrete omstandigheden van het geval of daarvan sprake is. Als de zorgplicht wordt geschonden dan levert dat in beginsel voor de opdrachtnemer een verplichting tot vergoeding van de schade van de opdrachtgever op.

In dit geval heeft [gedaagde] ter zitting gesteld dat de schade bestaat uit toekomstige schade, te weten de kosten die hij aan e-Legal moet betalen als haar vordering in deze zaak zou worden toegewezen. E-Legal heeft betwist dat [gedaagde] schade heeft geleden. De kantonrechter is van oordeel dat het nakomen van de betalingsverplichting uit de overeenkomst van opdracht voor [gedaagde] geen schade oplevert, zodat reeds om die reden zijn verweer niet kan slagen.

Bovendien is de kantonrechter van oordeel dat e-Legal haar zorgplicht niet heeft geschonden. Daarvoor is van belang dat e-Legal in de opdrachtbevestiging, voorzien van duidelijke tussenkopjes en bulletpoints, heeft aangegeven in welke gevallen zij een opdracht op basis van no cure no pay uitvoert, wat daarop de uitzonderingen zijn, welke spelregels daarbij horen en wat de opdrachtgever bij overtreding van die spelregels aan e-Legal moet betalen. Dat bedrag is afhankelijk van de hoogte van de vordering die de opdrachtgever ter incasso indient. Dat e-Legal dat totaalbedrag niet bij de opdrachtbevestiging aan [gedaagde] heeft meegedeeld, maakt nog niet dat voor hem niet duidelijk kon zijn wat hij aan e-Legal zou moeten betalen. Het had op de weg van [gedaagde] gelegen om bij onduidelijkheid over de voorwaarden bij e-Legal om uitleg te vragen. Hij heeft ter zitting verklaard dat hij de opdrachtbevestiging niet goed heeft gelezen en ervan uitging dat hij alleen hoefde te betalen als e-Legal betaling van zijn vorderingen zou afdwingen. Dat komt voor zijn risico en maakt niet dat e-Legal onvoldoende duidelijk heeft gemaakt welke voorwaarden op de behandeling van zijn opdrachten van toepassing waren.

Nakoming van de overeenkomsten is naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar

Met zijn tweede verweer stelt [gedaagde] zich op het standpunt dat betaling van het gevorderde bedrag naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Vanwege die strenge maatstaf dient de kantonrechter bij de beoordeling van dat verweer terughoudendheid te betrachten en dient hij alle bijzonderheden van het geval in aanmerking te nemen. Daarbij houdt de kantonrechter rekening met de niet weersproken toelichting van e-Legal dat zij no cure no pay incasso van, veelal relatief lage, vorderingen alleen kan uitvoeren als daar beperkende voorwaarden aan zijn verbonden.

Met betrekking tot opdracht 1 stelt [gedaagde] dat het voor hem niet duidelijk was dat zijn factuur op een particuliere debiteur niet op naam van diens vennootschap gesteld kon worden. Bovendien kon e-Legal dat volgens hem snel ontdekken en haar werkzaamheden eenvoudigweg op de particuliere debiteur richten. E-Legal heeft aangevoerd dat het voor een ondernemer als [gedaagde] duidelijk moet zijn aan wie hij kan factureren. Zij betwist dat zij haar werkzaamheden aan de particuliere debiteur kon richten, omdat zij voor particuliere debiteuren andere werkzaamheden moet verrichten en de facturen die [gedaagde] had verzonden niet op naam van de particuliere debiteur stonden.

De kantonrechter is van oordeel dat e-Legal opdracht 1 weliswaar erg snel en zonder nadere toelichting van [gedaagde] heeft beëindigd, maar dat zij dat wel op goede gronden heeft gedaan. Het lag op de weg van [gedaagde] om de juiste informatie aan te leveren, zeker omdat e-Legal in haar opdrachtbevestiging aangeeft dat zij geen onderzoek naar de vordering doet. Als [gedaagde] al meende dat hij de vordering bij de vennootschap van zijn particuliere debiteur kon innen, dan had hij daarvan vooraf melding bij e-Legal moeten maken. Doordat hij dat niet heeft gedaan, heeft e-Legal werkzaamheden verricht bij een debiteur die niet tot betaling gedwongen kan worden. Anders dan [gedaagde] meent, had e-Legal die vordering ook niet met geringe aanpassing bij de particuliere debiteur kunnen innen. Doordat de facturen niet op naam van de particuliere debiteur staan bestond daarvoor immers geen feitelijke grondslag. Bovendien blijkt uit de opdrachtbevestiging dat e-Legal vorderingen tegen een particuliere debiteur niet op basis van no cure no pay behandelt. Kortom, e-Legal had de vordering van [gedaagde] nooit op basis van de door hem verstrekte informatiekunnen verhalen bij de particuliere debiteur. In die omstandigheden is het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar dat e-Legal de opdracht heeft beëindigd en betaling van [gedaagde] vordert voor haar werkzaamheden.

Met betrekking tot opdracht 2 heeft [gedaagde] ter zitting verklaard dat hij de vordering al eerder aan een ander incassobureau had gegeven, maar dat hij dat was vergeten. Ook heeft hij aangegeven dat hij niet inhoudelijk op de berichten van e-Legal heeft gereageerd, omdat hij gefrustreerd was over het feit dat zij inmiddels betaling van hem vorderde voor de werkzaamheden in opdracht 1. Door niet te reageren op de berichten van e-Legal heeft hij de verdere uitvoering van haar werkzaamheden onmogelijk gemaakt. Bovendien komt het voor zijn risico dat hij was vergeten dat hij deze vordering al eerder bij een ander incassobureau had ingediend en hij daarmee een spelregel van e-Legal heeft overtreden. In die omstandigheden is het beëindigen van opdracht 2 en het vorderen van betaling voor haar werkzaamheden door e-Legal naar het oordeel van de kantonrechter naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar.

Het voorgaande betekent dat de verweren van [gedaagde] niet slagen. De vordering van e-Legal tot betaling van de hoofdsom van € 1.506,23 zal de kantonrechter dan ook toewijzen. Datzelfde geldt voor de gevorderde contractuele rente over die hoofdsom. Die volgt immers uit de algemene voorwaarden en daartegen heeft [gedaagde] geen verweer gevoerd.

Buitengerechtelijke incassokosten

E-Legal vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. [gedaagde] betwist niet dat e-Legal buitengerechtelijke werkzaamheden heeft verricht. Volgens [gedaagde] heeft e-Legal haar vordering voor een deel gebaseerd op de buitengerechtelijke incassokosten die zij bij de debiteuren van [gedaagde] in rekening brengt. Dat betekent dat e-Legal ten onrechte buitengerechtelijke incassokosten rekent over buitengerechtelijke incassokosten.

Dit verweer slaagt niet. Niet in geschil is dat het honorarium van e-Legal bij een geslaagde incasso deels bestaat uit de buitengerechtelijke incassokosten die e-Legal bij de debiteur in rekening brengt. Dat betekent niet dat, wanneer e-Legal het gehele honorarium in rekening brengt bij de opdrachtgever omdat de spelregels niet zijn nageleefd, zij daarover geen aanspraak zou kunnen maken op incassokosten. Er is dus geen sprake van ‘dubbele incassokosten’.

Voor de buitengerechtelijke incassokosten zijn partijen een vergoeding overeengekomen die van de wettelijke regeling afwijkt. Omdat [gedaagde] heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf, mag van de wettelijke regeling worden afgeweken. Daarom zal de vordering worden getoetst aan de oriëntatiepunten in het Rapport BGK-integraal, maar met toepassing van de wettelijke tarieven die geacht worden redelijk te zijn. In dit geval zijn partijen een minimumbedrag van € 250,00 aan buitengerechtelijke kosten overeengekomen. Daarmee komt de vordering uit boven het tarief van 15% van de hoofdsom dat gewoonlijk voor buitengerechtelijke werkzaamheden aan de opdrachtgever in rekening wordt gebracht, terwijl niet is gesteld of gebleken dat de werkelijke kosten van e-Legal hoger zijn dan dat tarief. De vordering tot vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten zal dan ook gematigd worden toegewezen tot dat tarief. Dat is een bedrag van (€ 1.506,23 x 0,15) € 225,93.

Proceskosten

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van e-Legal worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

123,73

- griffierecht

€

385,00

- salaris gemachtigde

€

408,00

(2 punten × € 204,00)

- nakosten

€

102,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.018,73

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5. De beslissing

veroordeelt [gedaagde] om aan e-Legal te betalen een bedrag van € 1.506,23, te vermeerderen met de overeengekomen rente van 1,5%per maand over het toegewezen bedrag, vanaf de respectieve vervaldata van de onderliggende facturen, tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] om aan e-Legal te betalen een bedrag van € 225,93 aan buitengerechtelijke kosten,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.018,73, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.H.J. Doornink en in het openbaar uitgesproken op 14 mei 2025.