[eiseres], uit [woonplaats], eiseres,
en
de directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR), verweerder
(gemachtigde: mr. Y.M. Wolvekamp).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het besluit van 20 februari 2024 dat zij niet rijgeschikt is.
Met het bestreden besluit van 25 juni 2024 op het bezwaar van eiseres is verweerder bij het primaire besluit gebleven.
Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 24 juli 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
2. Eiseres heeft bij verweerder een gezondheidsverklaring ingediend en daarmee verzocht om een verklaring van rijgeschiktheid. Eiseres is daarop doorverwezen naar een psychiater alcohol- en drugsmisbruik. Psychiater [naam] heeft in zijn rapport geconcludeerd tot middelengebruik.
Het urineonderzoek van eiseres gaf een positieve uitslag voor temazepam, oxazepam en nordiazepam. Dit impliceert volgens de psychiater dat eiseres voorafgaand aan het urineonderzoek benzodiazepines heeft gebruikt. Deze positieve uitslag is niet in overeenstemming met de drugsanamnese, waarin eiseres expliciet is gevraagd naar het gebruik van benzodiazepines. Eiseres heeft aangegeven alleen temazepam te gebruiken. Volgens de psychiater kan het gebruik van temazepam de uitslag van het urineonderzoek niet verklaren, omdat dit niet leidt tot oxazepam of nordiazepam in de urine. De psychiater heeft de psychiatrische diagnose drugsmisbruik in de zin der wet gesteld en heeft eiseres ongeschikt geacht voor beide categorieën.
Verweerder heeft hierop het primaire besluit genomen en eiseres rijongeschikt geacht voor een personenauto, bestelauto en het T-rijbewijs.
Eiseres heeft in bezwaar een medicatielijst overgelegd. Verweerder heeft deze aan de keurend psychiater voorgelegd met de vraag of het gebruik van deze medicatie een verklaring voor de positieve urine uitslag kan zijn. Naar het oordeel van de psychiater staat op de medicatielijst geen medicatie die de positieve uitslag met verschillende benzodiazepinen kan verklaren. De psychiater heeft ook opgemerkt dat de medicatielijst een andere weergave geeft van het medicatiegebruik dan dat eiseres bij het onderzoek heeft opgegeven. Met het bestreden besluit is verweerder bij het primaire besluit gebleven.
Wat vindt eiseres in beroep?
3. Eiseres geeft aan dat zij een rijontzegging heeft gekregen vanwege medicatiegebruik. Er wordt gezegd dat zij medicatie heeft gebruikt die ze helemaal niet gebruikt. Zij gebruikt alleen temazepam. Eiseres heeft in het verleden één keer een fout gemaakt, maar sindsdien geen druppel drank meer gedronken. Eiseres geeft ook aan dat zij haar rijbewijs echt nodig heeft voor haar werk.
Wat zijn de regels?
4. Op grond van artikel 2 van de Regeling eisen geschiktheid 2000 (de Regeling) worden eisen met betrekking tot de lichamelijke en geestelijke geschiktheid tot het besturen van motorrijtuigen vastgesteld overeenkomstig de bijbehorende bijlage (de Bijlage).
Volgens paragraaf 8.8 “Misbruik van psychoactieve middelen (zoals drugs en alcohol)” van de Bijlage is voor de beoordeling of sprake is van misbruik van psychoactieve middelen een specialistisch rapport vereist. Personen die misbruik maken van dergelijke middelen zijn zonder meer ongeschikt. Indien zij aannemelijk of aantoonbaar zijn gestopt met dit misbruik, dient een recidiefvrije periode van een jaar te zijn gepasseerd voordat zij door middel van een herkeuring - op basis van een specialistisch rapport - geschikt kunnen worden geacht. Een strenge opstelling van de keurend arts is aangewezen, gezien de gevaren die het gebruik van deze middelen oplevert voor de verkeersveiligheid
Volgens paragraaf 10.5 “misbruik van geneesmiddelen” van de Bijlage zijn personen bij wie sprake is van misbruik van geneesmiddelen, ongeschikt voor alle rijbewijs categorieën.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
5. De rechtbank beoordeelt of verweerder terecht heeft besloten dat eiseres niet rijgeschikt is. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiseres.
6. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Mocht verweerder het bestreden besluit baseren op het rapport van de psychiater?
7. Volgens vaste rechtspraak mag verweerder afgaan op een psychiatrisch rapport dat aan hem is uitgebracht, nadat het is nagegaan of dit rapport op zorgvuldige wijze tot stand is gekomen, de redenering daarin begrijpelijk is en de getrokken conclusies daarop aansluiten. Als de belanghebbende concrete aanknopingspunten voor twijfel aan de zorgvuldigheid van de totstandkoming van het rapport, de begrijpelijkheid van de in het advies gevolgde redenering of het aansluiten van de conclusies daarop naar voren heeft gebracht, mag verweerder niet zonder nadere motivering op het rapport afgaan. Zo nodig vraagt verweerder de adviseur een reactie op wat de belanghebbende over het advies heeft aangevoerd.
8. De rechtbank is van oordeel dat verweerder het rapport van de psychiater ten grondslag mocht leggen aan het bestreden besluit. Niet gesteld of gebleken is dat deze rapporten op een onzorgvuldige wijze tot stand zijn gekomen of dat de inhoud van de rapporten de conclusies niet kunnen dragen. Verweerder heeft ook de medicatielijst die eiseres tijdens haar bezwaar heeft verstrekt voorgelegd aan de psychiater en die ziet hierin geen verklaring voor de positieve urine uitslag voor verschillende benzodiazepinen. Eiseres heeft alleen aangevoerd dat zij geen benzodiazepinen gebruikt. Zij heeft geen contra-expertise verstrekt die de urine-uitslag kan verklaren. Dit biedt onvoldoende concrete aanknopingspunten om te twijfelen aan het deskundige advies.
9. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich op basis van het rapport van de psychiater op het standpunt mogen stellen dat eiseres ongeschikt is voor het besturen van een personenauto, bestelauto en voor het T-rijbewijs.
10. Ten overvloede merkt de rechtbank op dat verweerder op zitting heeft toegelicht dat de recidiefvrije termijn van één jaar mogelijk voorbij is en dat eiseres in dat geval een nieuwe aanvraag kan indienen.
Conclusie en gevolgen
11. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt en dat verweerder terecht heeft besloten dat eiseres niet rijgeschikt is voor het besturen van een personenauto, bestelauto en het T-rijbewijs. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Smeets, rechter, in aanwezigheid van
mr. S. Hoeijmans, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 4 september 2025.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.