RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.35202
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. M. Taheri),
en
(gemachtigde: mr. C.W.M. van Breda).
Procesverloop
Eiser heeft een opvolgende aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 29 juli 2025 (het bestreden besluit) afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 11 december 2025 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door mr. R. Al-Aukaili, als waarnemer van zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen dhr. [naam]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1975 en de Egyptische nationaliteit te hebben. Eiser heeft op [datum] 2013 voor het eerst een asielaanvraag ingediend. Vervolgens heeft eiser nog viermaal een opvolgende asielaanvraag ingediend. Aan de onderhavige opvolgende asielaanvraag heeft hij – kort gezegd – ten grondslag gelegd dat hij biseksueel is en daarom niet kan terugkeren naar Egypte.
Het bestreden besluit
2. Verweerder vindt het ongeloofwaardig dat eiser biseksueel is. Verweerder overweegt daarbij dat eiser geen documenten heeft overgelegd die zijn relaas geheel onderbouwen. Verder concludeert verweerder dat eiser niet samenhangend en aannemelijk en dus ongeloofwaardig heeft verklaard over zijn seksuele geaardheid. Daartoe geeft verweerder kort gezegd aan dat eiser summier en oppervlakkig verklaart over wanneer hij zijn geaardheid ontdekte en dat hij onvoldoende inzicht heeft gegeven in de angst die hij stelt te hebben gehad dat zijn geaardheid bekend zou worden. Daarnaast verklaart eiser tegenstrijdig over wanneer hij ontdekte biseksueel te zijn en hoe hij in Nederland in contact is gekomen met de LHBTI-gemeenschap. Ook verklaart eiser summier en oppervlakkig over de relaties die hij met mannen gehad zou hebben. Verweerder meent dat hij voldoende rekening heeft gehouden met het referentiekader van eiser en het trauma dat eiser op zijn veertiende zou hebben opgelopen. Bovendien is het voorgaande geen verklaring voor het feit dat eiser bij eerdere asielaanvragen zijn geaardheid niet kenbaar heeft gemaakt. Verder geeft eiser geen persoonlijke en authentieke verklaringen over waarom hij graag LHBTI-bars bezocht. Ook verklaart eiser tegenstrijdig over zijn religie in relatie tot zijn geaardheid.
Gronden van beroep
3. Eiser voert aan dat verweerder zijn onderzoeks- en samenwerkingsplicht niet is nagekomen. Bij de beoordeling van de geloofwaardigheid heeft verweerder het referentiekader onvoldoende meegewogen. Eiser stelt dat zijn verklaringen wel authentiek en persoonlijk zijn, waarbij hij niet wisselend heeft verklaard over de ontdekking van zijn geaardheid. Eiser geeft aan dat hij in Egypte zijn geaardheid niet kon uiten of accepteren. Verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd dat eiser geen onderzoek heeft gedaan naar zijn geaardheid. Ook kon verweerder niet tegenwerpen dat eiser relaties heeft gehad met vrouwen. Tenslotte stelt eiser dat verweerder het aangaan van relaties en zijn geloofsovertuiging niet mag betwisten.
Toetsingskader
4. In asielzaken met een asielmotief dat ziet op de seksuele geaardheid kan een vreemdeling zelden overtuigend bewijs leveren van een gestelde seksuele gerichtheid. Naar zijn aard leent een seksuele gerichtheid als asielmotief, net als een bekering, zich ook minder voor bewijsvoering: het gaat immers om wat iemand innerlijk voelt, denkt of gelooft. Meer nog dan bij andere asielmotieven, zijn de eigen verklaringen van een vreemdeling die een seksuele gerichtheid als asielmotief naar voren brengt dan ook van wezenlijk belang. Het is aan de vreemdeling om vooral aan de hand van eigen verklaringen de seksuele gerichtheid aannemelijk te maken. Dit uitgangspunt volgt ook uit de Werkinstructie 2019/17 (hierna : WI 2019/17) ‘Horen en beslissen in zaken waarin LHBTI-gerichtheid als asielmotief is aangevoerd’. Verweerder voert daartoe een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling uit, waarbij hij de verklaringen van een vreemdeling over de verschillende in WI 2019/17 genoemde thema’s uitdrukkelijk in hun onderlinge samenhang en in het licht van de overige verklaringen en het overgelegd bewijsmateriaal beziet. Het is daarbij aan verweerder om in het besluit inzichtelijk te maken hoe hij de afgelegde verklaringen en overgelegde stukken in het kader van de verschillende thema’s waardeert en onderling weegt. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of verweerder een deugdelijke geloofwaardigheidsbeoordeling heeft verricht. Daarbij dient de vraag beantwoord te worden of verweerder de gestelde seksuele geaardheid van eiser niet ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht.
Heeft verweerder een deugdelijke geloofwaardigheidsbeoordeling uitgevoerd?
5. De rechtbank stelt vast dat eiser voldoende in staat is gesteld om te verklaren over zijn asielmotieven tijdens het nader gehoor. Waar een antwoord onvoldoende gedetailleerd of duidelijk was, heeft de gehoormedewerker van verweerder doorgevraagd om eiser in staat te stellen zo goed mogelijk te verklaren over zijn gevoelens. De gehoormedewerker geeft duidelijk aan dat hij vooral meer inzicht wil in de belevingswereld van eiser. Bovendien is het aan eiser om mogelijke medische klachten voortkomend uit het asielrelaas te onderbouwen met medische stukken, dit heeft eiser nagelaten. Gelet hierop ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat verweerder niet aan zijn onderzoeks- of samenwerkingsplicht heeft voldaan.
6. De rechtbank volgt eiser evenmin in zijn stelling dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met het referentiekader van eiser. Verweerder heeft zich in dat verband op het standpunt kunnen stellen dat eiser al geruime tijd in Nederland verblijft, meerdere asielaanvragen heeft ingediend en zich heeft kunnen voorbereiden op zijn asielaanvraag. Van hem mocht verwacht worden dat hij, ondanks de gestelde ervaringen in het verleden, over zijn gerichtheid meer dan summier en oppervlakkig vertelt.
7. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd overwogen dat de verklaringen van eiser over zijn seksuele gerichtheid oppervlakkig en summier zijn. Verweerder heeft niet ten onrechte tegengeworpen dat eiser oppervlakkig is gebleven in zijn verklaringen over hoe hij met zijn gevoelens voor mannen omging tijdens zijn verblijf in Egypte. De verklaring dat hij video’s keek en toegang had tot erotische kanalen is niet ten onrechte als oppervlakkig beschouwd. Verweerder heeft verder kunnen tegenwerpen dat eiser onvoldoende inzicht heeft gegeven in zijn gevoelswereld toen hij besefte dat hij anders was dan andere jongens in de omgeving en wat het met hem deed toen hij zijn biseksuele gevoelens ontdekte in een maatschappij waar homoseksualiteit niet is toegestaan. Verweerder heeft in dat verband eisers culturele achtergrond voldoende meegewogen en dat eiser niet gewend is om hierover te praten. Echter zoals verweerder heeft kunnen overwegen betekent dat niet dat van eiser niet verwacht mag worden dat hij over de ontdekking van zijn gevoelens kan praten. Eiser verklaart hoofdzakelijk dat hij na het incident met zijn moeder op zijn veertiende is dichtgeklapt, dat hij wist dat het fout was en dat hij schande over zijn familie zou afroepen. Daarmee maakt eiser onvoldoende inzichtelijk welke gedachten en gevoelens hij daarbij had. Verweerder heeft in zijn oordeel terecht meegewogen dat eiser wisselend verklaart over het moment dat hij realiseerde dat hij biseksueel was. Zo verklaart eiser wisselend of hij hierachter kwam toen hij 30 was, dan wel op zijn 22ste, dan wel toen hij in Friesland verbleef. De stelling van eiser dat hier sprake is van een proces acht de rechtbank onvoldoende.
8. Verweerder heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiser daarnaast weinig inzicht heeft gegeven in zijn gestelde relaties en contacten met mannen. In de beroepsgronden licht eiser toe hoe zijn eerste biseksuele relatie heeft bijgedragen aan zijn geaardheid. Hoewel eiser terecht opmerkt dat die specifieke vraag niet aan eiser is gesteld, is aan eiser wel gevraagd welke gevoelens hij had bij zijn eerste relatie. Eiser verklaart daarover summier. Tijdens het gehoor is eiser er ook op gewezen dat hij beperkt en kort verklaart, echter heeft die confrontatie tijdens het gehoor niet tot uitgebreidere verklaringen geleid. Over de relatie of het contact met de Afghaanse jongen hier in Nederland stelt eiser in beroep dat hij hier open en diepgaand over heeft verklaard en dat hij uitgelegd heeft dat deze relatie de deur naar zelfacceptatie is geweest. Dat blijkt echter niet uit het gehoor. Uit het gehoor blijkt dat eiser opgelucht was door het seksuele contact en dat hij begreep dat er geen straf zou komen na een dergelijk ervaring maar dat de angst aanwezig bleef. Uit de verklaringen van eiser blijkt niet zozeer dat de relatie heeft bijgedragen aan de acceptatie van zijn geaardheid. Niet alleen over deze relatie, maar ook over andere contacten met de LHBTI-gemeenschap in Nederland heeft verweerder niet ten onrechte overwogen dat eiser niet duidelijk maakt wat zijn beweegredenen waren voor dat contact. Uit eisers verklaringen blijkt dat eiser meer kennis wilde opdoen en dat het bezoek aan de LHBTI-bar praktisch was omdat dit tegenover zijn werk zat. Echter hieruit blijkt niet, zoals eiser in beroep stelt dat het heel belangrijk was voor hem om dergelijke bars te bezoeken.
9. Eiser voert nog aan dat verweerder de innerlijke overtuiging van eiser niet mag betwisten. Deze grond ziet op de geloofsovertuiging en het aangaan van relaties. De rechtbank overweegt dat het aan eiser is om zijn geaardheid aannemelijk te maken. Daarbij mocht verweerder van eiser verwachten dat hij nadere duiding geeft over zijn gevoelens bij de onderwerpen. Deze beroepsgrond slaagt niet.
10. Het voorgaande leidt tot het oordeel dat verweerder voldoende heeft gemotiveerd waarom hij de door eiser gestelde biseksuele geaardheid ongeloofwaardig heeft bevonden.
Conclusie en gevolgen
11. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van de proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 18 december 2025 door mr. M.J. Paffen, rechter, in aanwezigheid van mr. S.D.C.J. Verheezen, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.