ECLI:NL:RBDHA:2025:24716, Rechtbank Den Haag, 18-09-2025, 11824031

1. De procedure

De kantonrechter heeft kennisgenomen van:

- de dagvaarding van 14 augustus 2025 met producties 1 t/m 12.

Op 4 september 2025 heeft de mondelinge behandeling plaatsgevonden waarvan aantekening is gehouden. Daarna is de uitspraak bepaald op heden.

2. De feiten

Vanaf 1 juni 2023 is [eiser] op grond van een arbeidsovereenkomst bij ZTK in dienst getreden.

Vanaf 23 oktober 2023 heeft [eiser] zelf zijn voor ZTK gewerkte uren bijgehouden. Zijn loon over die gewerkte uren heeft hij uitbetaald gekregen.

[eiser] heeft alleen over de maand december 2024 een loonstrookje van ZTK ontvangen.

Op 7 juli 2025 heeft ZTK een e-mail aan [eiser] verzonden waarin, voor zover hier van belang, het volgende is opgenomen:

“We sturen je deze brief om je te informeren over de beëindiging van je arbeidsovereenkomst met ZTK Specialistische Schoonmaak B.V. Deze beslissing is genomen om de volgende reden: gebruik van jouw werkzaamheden is niet meer nodig. Je arbeidsovereenkomst is per 2 juli 2025 officieel beëindigd.”

Per brief van 21 juli 2025 aan ZTK heeft de gemachtigde van [eiser] aangegeven dat [eiser] het gegeven ontslag niet aanvaardt.

Op 23 juli 2025 heeft [eiser] telefonisch van het UWV vernomen dat ZTK op de loonstrook van december 2024 na geen stukken omtrent de arbeidsrelatie met [eiser] aan het UWV heeft verstrekt.

3. Het geschil

[eiser] vordert, zakelijk weergegeven en voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van ZTK tot:

nakoming van de voor onbepaalde tijd durende arbeidsovereenkomst met [eiser] ;

[eiser] per direct toe te laten tot de werkvloer van ZTK en tot het verrichten van de overeengekomen werkzaamheden op basis van tenminste 20 uren per week en tegen het laatst geldende brutosalaris;

betaling van € 15.000,- voor achterstallig loon, vermeerderd met de wettelijke verhoging;

betaling van € 7.500,- voor de achterstallige emolumenten die aan [eiser] verschuldigd zijn;

verstrekking van alle loonstroken op basis van 20 uur per week over de periode vanaf 1 juni 2023;

verstrekking van de jaaropgaven over de jaren 2023 en 2024 op basis van 20 uur per week;

verstrekking van bruto-netto-specificaties op basis van 20 uur per week over de periode vanaf 1 juni 2023;

integrale betaling van alle pensioenpremies over de periode 1 juni 2023 tot en met de datum van rechtsgeldige beëindiging van de arbeidsovereenkomst en het aan [eiser] bieden van inzage in die betalingen;

integrale nakoming van de CAO voor de schoonmaak over de periode van 1 juni 2023 tot en met de datum van rechtsgeldige beëindiging;

integrale nakoming van de CAO voor de schoonmaak over de jaren 2023 tot en met 2025.

[eiser] vordert bij al zijn vorderingen, op zijn hiervoor onder 3. en 4. genoemde vorderingen na, dat ZTK daartoe wordt veroordeeld op straffe van een dwangsom van € 500,- per dag met een maximum van € 25.000,- zolang ZTK met de uitvoering van de desbetreffende veroordeling in gebreke blijft.

ZTK voert verweer tegen een deel van de vorderingen. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4. De beoordeling

Het gaat hier om in kort geding gevorderde voorlopige voorzieningen. De kantonrechter moet daarom eerst beoordelen of [eiser] ten tijde van dit vonnis bij die voorzieningen een spoedeisend belang heeft. [eiser] stelt dat hij een spoedeisend belang heeft, omdat hij van zijn inkomen uit de werkzaamheden afhankelijk is. Daarbij speelt mee dat [eiser] ook geen uitkering bij het UWV kan aanvragen, omdat bij het UWV op één loonstrook na geen gegevens over zijn dienstverband bekend zijn. ZTK heeft niet betwist dat [eiser] een spoedeisend belang heeft. De kantonrechter overweegt dat [eiser] er belang bij heeft om arbeid te verrichten, daarvoor loon te ontvangen en om duidelijkheid over zijn dienstverband en betalingen te verkrijgen. De kantonrechter is dan ook van oordeel dat de spoedeisendheid van de belangen van [eiser] voortvloeit uit de aard van zijn vorderingen.

Toetsingskader

Voor toewijzing van een voorlopige voorziening moet de kantonrechter beoordelen of de vorderingen in de bodemprocedure een zodanige kans van slagen hebben, dat vooruitlopend daarop toewijzing van de voorlopige voorziening gerechtvaardigd is. Als uitgangspunt geldt bovendien dat in deze procedure geen plaats is voor bewijslevering. Het gaat hier dan ook om een voorlopig oordeel over het geschil tussen partijen.

Tewerkstellen

[eiser] vordert allereerst dat ZTK wordt veroordeeld tot nakoming van de met hem gesloten arbeidsovereenkomst door hem weer tewerk te stellen. Volgens ZTK heeft zij de arbeidsovereenkomst per e-mail van 7 juli 2025 beëindigd. Daarover is ter zitting namens [eiser] gesteld hij die e-mail niet als een opzegging van de arbeidsovereenkomst heeft beschouwd, dat de opzegging in ieder geval niet rechtsgeldig is gedaan en daarvan buitengerechtelijk de nietigheid is ingeroepen.

De kantonrechter acht het aannemelijk dat het bericht van 7 juli 2025, waarin ZTK aan [eiser] bericht dat zij de arbeidsovereenkomst beëindigd, in een bodemzaak als opzegging van de arbeidsovereenkomst zal worden gekwalificeerd. De bewoordingen in dat bericht zijn namelijk helder, [eiser] is sindsdien ook niet meer tot de werkvloer toegelaten en [eiser] lijkt zelf ook van een opzegging te zijn uitgegaan, door in de brief van 21 juli 2025 te vermelden dat hij het ontslag niet aanvaardt.

In het geval dat een werkgever een arbeidsovereenkomst met een werknemer opzegt en de werknemer meent dat die opzegging in strijd is met de wettelijke vereisten, dan kan de werknemer op grond van artikel 7:681 BW de kantonrechter verzoeken om de opzegging te vernietigen. Op grond van artikel 7:686a lid 4 BW vervalt de bevoegdheid om dat verzoek te doen twee maanden na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd. Doordat ZTK de arbeidsovereenkomst op 7 juli 2025 heeft opgezegd, was die vervaltermijn op de zitting van 4 september 2025 bijna verstreken. Namens [eiser] is ter zitting aangegeven dat er geen procedure tot vernietiging is ingesteld. Bij die stand van zaken kan de kantonrechter in dit kort geding niet op een vernietiging van de opzegging vooruitlopen. De eerste twee vorderingen van [eiser] worden dan ook afgewezen.

Verstrekken loonstroken, jaaropgaven en bruto-netto-specificaties

[eiser] vordert in deze procedure dat ZTK binnen 14 dagen na betekening van het vonnis overgaat tot verstrekking van alle loonstroken, jaaropgaven en bruto-netto-specificaties. ZTK erkent dat zij die stukken niet heeft verstrekt, op de loonstrook van december 2024 na. Zij stelt die stukken wel te willen overleggen, maar dat zij die niet van haar boekhouder verstrekt krijgt.

De kantonrechter overweegt dat ZTK als werkgever op grond van artikel 7:626 BW de loonstroken aan [eiser] moet verstrekken. Datzelfde geldt voor de jaaropgaven op grond van artikel 28 van de Wet op de loonbelasting 1964. Door dat niet te doen schiet ZTK tekort in haar verplichtingen als werkgever. De vordering tot verstrekking van de loonstroken, jaaropgaven en, voor zover de loonstroken daarin niet mochten voorzien, bruto-netto-specificaties wordt daarom toegewezen. ZTK heeft ter zitting gesteld dat [eiser] een periode niet in dienst is geweest, omdat hij toen als ZZP’er voor ZTK werkte. Volgens ZTK is er in 2024 een nieuwe arbeidsovereenkomst met [eiser] gesloten. Dat is door [eiser] ter zitting erkend. Daarom worden de vorderingen slechts toegewezen over de periodes dat tussen [eiser] en ZTK een arbeidsovereenkomst gold. De kantonrechter zal daarbij niet bepalen dat die stukken moeten vermelden dat [eiser] op basis van minimaal 20 uur per week werkt. Dat houdt immers verband met de geldvorderingen van [eiser] op basis van het rechtsvermoeden van zijn arbeidsomvang, terwijl de stukken waarvan de verstrekking wordt verzocht nou juist moeten aantonen wat er daadwerkelijk door ZTK is uitbetaald.

[eiser] vordert een dwangsom voor de verstrekking van elk van de gevorderde stukken een dwangsom. ZTK maakt geen bezwaar tegen de toewijzing of de hoogte van de dwangsommen. De kantonrechter overweegt dat ZTK de stukken ondanks eerdere verzoeken van [eiser] niet heeft verstrekt en daarbij slechts heeft verwezen naar de rommelige situatie bij haar boekhouder. Dat is echter een omstandigheid die voor haar risico komt. Gelet op het spoedeisende belang van [eiser] bij de ontvangst van de stukken vormen de dwangsommen een goede prikkel voor nakoming door ZTK. Daarom worden de gevorderde dwangsommen voor elk van de gevorderde stukken toegewezen.

Betaling conform arbeidsovereenkomst en nakoming CAO

Tenslotte vordert [eiser] (voorschot)betaling van achterstallig loon, emolumenten, pensioenpremies en nakoming van de verplichtingen uit de op de arbeidsovereenkomst van toepassing zijnde CAO. In dat kader overweegt de kantonrechter dat [eiser] ter zitting de stelling van ZTK heeft erkend dat hij een korte periode als ZZP’er heeft gewerkt, waarna er in 2024 een nieuwe arbeidsovereenkomst tussen hen is gesloten. [eiser] beschikt niet over die laatste arbeidsovereenkomst en heeft die zodoende ook niet in de procedure ingebracht. Daardoor is onvoldoende door [eiser] onderbouwd welke voorwaarden op zijn laatst gesloten arbeidsovereenkomst met ZTK van toepassing zijn, zodat de kantonrechter niet kan vaststellen wat hij hiermee nu concreet vordert. Daarom worden de vorderingen tot nakoming van de arbeidsovereenkomst en de daarop van toepassing verklaarde CAO afgewezen.

Met betrekking tot de gevorderde betalingen overweegt de kantonrechter dat [eiser] ook onvoldoende heeft onderbouwd wat ZTK wel en niet aan hem heeft uitbetaald. Zo vermeldt het enige loonstrookje van december 2024 dat er wel vakantiegeld is gereserveerd en pensioenpremie is ingehouden en uit de brief van 21 juli 2025 namens [eiser] blijkt dat hij over het jaar 2023/2024 gedeeltelijk vakantiegeld heeft ontvangen. Bovendien is door [eiser] gesteld dat hij voor al zijn gewerkte uren is uitbetaald, zodat van achterstallig loon geen sprake lijkt te zijn. Daarbij is van belang dat [eiser] de door hem gevorderde voorschotbedragen van € 15.000,- en € 7.500,- op geen enkele wijze in de dagvaarding heeft onderbouwd en dat zijn gemachtigde ter zitting heeft erkend dat de bedragen niet op concrete berekeningen zijn gebaseerd. De vordering en de omvang daarvan zij dus niet aannemelijk geworden, zodat niet aan de vereisten voor een geldvordering in kort geding is voldaan. Dat leidt ertoe dat de vorderingen tot (voorschot)betalingen worden afgewezen.

Proceskosten

Partijen zijn over en weer deels in het gelijk en deels in het ongelijk gesteld. De kantonrechter overweegt echter dat de afwijzing van de vorderingen van [eiser] tot betaling en nakoming grotendeels is veroorzaakt doordat ZTK de benodigde duidelijkheid over zijn arbeidsvoorwaarden en ontvangen betalingen al tijdens de duur van het dienstverband niet heeft verstrekt, terwijl zij daartoe wel is verplicht. Daarom wordt ZTK veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) van [eiser] . De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

148,04

- griffierecht

€

732,00

- salaris gemachtigde

€

814,00

- nakosten

€

135,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.829,04

5. De beslissing

veroordeelt ZTK om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis alle ontbrekende, juiste en complete, loonstroken vanaf 1 juni 2023 tot 7 juli 2025, met uitzondering van de maanden waarin [eiser] als ZZP’er voor ZTK heeft gewerkt, aan [eiser] te verstrekken,

veroordeelt ZTK om, voor zover de onder 5.1 genoemde loonstroken daarin niet voorzien, binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis alle correcte en volledige bruto-netto-specificaties vanaf 1 juni 2023 tot 7 juli 2025, met uitzondering van de maanden waarin [eiser] als ZZP’er voor ZTK heeft gewerkt, aan [eiser] te verstrekken,

veroordeelt ZTK om binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis de juiste en complete jaaropgaven over de jaren 2023 en 2024 aan [eiser] te verstrekken,

veroordeelt ZTK om aan [eiser] een dwangsom te betalen van € 500,00 voor iedere dag dat zij niet aan de veroordelingen opgenomen onder 5.1, 5.2 en/of 5.3 voldoet, tot een maximum van € 25.000,00 is bereikt,

veroordeelt ZTK in de proceskosten van € 1.829,04, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als ZTK niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.H.J. Doornink en in het openbaar uitgesproken op 18 september 2025.