[eiseres 1] , V-nummer: [v-nummer 1] , eiseres
[eiseres 2] , V-nummer: [v-nummer 2] , eiseres 2
[eiser 1] ,V-nummer: [v-nummer 3] , eiser
[eiser 2] , V-nummer: [v-nummer 4] , eiser 2
hierna tezamen te noemen: eisers
(gemachtigde: mr. M.L. Hoogendoorn),
en
de minister van Asiel en Migratie , verweerder
(gemachtigde: mr. X.R. Schuitemaker).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eisers tegen de afwijzing van hun aanvraag om afgifte van een mvv met als doel ‘verblijf als familie- of gezinslid’.
Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 7 september 2023 afgewezen (hierna: het primaire besluit). Met het bestreden besluit van 3 december 2024 op het bezwaar van eisers is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.
2. De rechtbank heeft het beroep op 30 juli 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [referent] (referent), de gemachtigde van eisers, de heer Suleman als tolk en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
3. Eisers vormen een gezin, bestaande uit een moeder met haar kinderen. Eiseres (de moeder) is geboren op [geboortedatum 1] 1981. Haar dochter, eiseres 2, is geboren op [geboortedatum 2] 2005. Haar zoon, eiser, is geboren op [geboortedatum 3] 2007. Haar andere zoon, eiser 2, is geboren op [geboortedatum 4] 2012. Eisers hebben de Syrische nationaliteit. De meerderjarige zoon van eiseres, referent, is in het bezit is van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. Referent heeft op 2 augustus 2022 namens eisers een aanvraag voor een mvv ingediend.
4. Verweerder heeft de aanvraag voor eisers afgewezen, omdat de belangenafweging in het kader van artikel 8 van het EVRM in hun nadeel uitvalt. Het economisch belang van de Nederlandse Staat weegt volgens verweerder zwaarder dan het belang van eisers om hun gezinsleven in Nederland uit te oefenen.
Wat vinden eisers in beroep?
5. Eisers stellen zich op het standpunt dat het bestreden besluit in strijd is met het jongvolwassenenbeleid. De belangenafweging is onzorgvuldig tot stand gekomen en niet deugdelijk gemotiveerd. Verweerder heeft namelijk een verkeerd toetsingskader toegepast door te stellen dat zeer bijzondere omstandigheden nodig zijn om een eventuele schending van artikel 8 van het EVRM aan te nemen terwijl het jongvolwassenenbeleid van toepassing is. Dat referent een relatie heeft gehad, heeft verweerder te zwaar in het nadeel van eisers gewogen. Verweerder heeft daarnaast ten onrechte niet kenbaar in het voordeel van eisers betrokken dat referent afhankelijk is van eisers, terwijl dat wel zou moeten omdat het jongvolwassenenbeleid van toepassing is. Inherent aan het worden aangemerkt als jongvolwassene is dat referent niet in staat is om de kosten van huisvesting en medische kosten te dragen voor zijn overkomende gezinsleden. Verweerder heeft dit desondanks ten onrechte in het nadeel van eiser gewogen. Eiser verwijst in dit kader naar de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem van 21 juli 2023.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
6. De rechtbank is van oordeel dat het beroep van eisers gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Tussen partijen is niet in geschil dat er sprake is van gezinsleven tussen referent en eisers en dat referent onder het jongvolwassenenbeleid valt.
Verweerder moet als hij vaststelt dat er tussen een meerderjarig kind en zijn gezinsleden familie- of gezinsleven bestaat, een belangenafweging maken waarbij hij het belang van de Nederlandse staat afweegt tegen het belang van de betrokkenen om zo te beoordelen of het vastgestelde gezinsleven ook met zich meebrengt dat het verblijf in Nederland moet worden toegestaan. Bij die belangenafweging moet verweerder alle relevante feiten en omstandigheden betrekken en tot een “fair balance” (redelijk evenwicht) komen. In die belangenafweging moeten in ieder geval de feiten en omstandigheden kenbaar worden betrokken op basis waarvan verweerder tot de conclusie is gekomen dat het jongvolwassenenbeleid van toepassing is. De afhankelijkheid van referent van eisers staat vast als verweerder het jongvolwassenenbeleid van toepassing acht en deze afhankelijkheid moet kenbaar in het voordeel van de betrokkenen worden betrokken in die belangenafweging. Dat betekent niet dat aan die afhankelijkheid in de belangenafweging zonder meer een zodanig zwaar gewicht moet worden toegekend, dat alleen al daarom de belangenafweging in het voordeel van betrokkenen zou moeten uitvallen. Verder moet verweerder alle relevante feiten en omstandigheden kenbaar in onderlinge samenhang beoordelen.
De rechtbank is met eisers eens dat verweerder een onjuist toetsingskader hanteert door te stellen dat er sprake moet zijn van zeer bijzondere omstandigheden om de belangenafweging in het voordeel van eisers uit te laten vallen, omdat de wetgever een bewuste keuze zou hebben gemaakt om meerderjarige kinderen en hun ouders niet te herenigen. Uit rechtspraak van de hoogste bestuursrechter volgt dat verweerder te streng is in zijn beoordeling door deze toets te hanteren. Nu uit het bestreden besluit volgt dat verweerder zich op het standpunt stelt dat er geen sprake is van een bijzondere omstandigheid waardoor de belangenafweging in het voordeel van eisers moet uitvallen en het restrictief toelatingsbeleid zwaar in het nadeel van eisers is meegewogen omdat er geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat de belangenafweging onzorgvuldig tot stand is gekomen en niet deugdelijk is gemotiveerd. De rechtbank acht daarbij de stelling van verweerder dat het toetsen aan ‘zeer bijzondere omstandigheden’ een ongelukkige verschrijving is, niet aannemelijk. Gelet op de inhoud van de gemaakte belangenafweging is niet aannemelijk dat er aan een lagere lat is getoetst dan zeer bijzondere omstandigheden.
Verweerder heeft niet voldoende gemotiveerd waarom de belangenafweging in het nadeel van eisers uitvalt. De rechtbank acht daarbij van belang dat referent onder het jongvolwassenenbeleid valt, enige inkomsten heeft uit zijn bijbaan bij een supermarkt, een HBO-studie gaat volgen, er een objectieve belemmering bestaat om het gezinsleven in Syrië uit te oefenen, de vader van het gezin vermist is geraakt waarna referent samen met zijn broer de vaderrol op zich heeft genomen en de familie van referent in oorlogsgebied woont en wat impact heeft op zowel hun veiligheid als op de beperkte mogelijkheid tot communicatie. Verweerder heeft onvoldoende inzichtelijk gemaakt waarom de enkele omstandigheden dat referent een relatie had van 2 jaar en 9 maanden en dat referent een bijbaan heeft bij de supermarkt, in combinatie met het economisch belang en het restrictief toelatingsbeleid, de belangenafweging in het nadeel van eiser en referent hebben doen uitvallen. Verweerder heeft daarbij niet uitgelegd waarom zoveel belang is gehecht aan de relatie en waarom daaruit is geconcludeerd dat referent stappen naar zelfstandigheid heeft gezet. Door verweerder is in gehoor niet gevraagd hoe feitelijk invulling aan de relatie is gegeven. Ter zitting is gebleken dat referent zijn vriendin slechts 1 à 2 keer in de maand zag, omdat hij in Friesland woonde en zij in [plaats] . Referent heeft daarbij ter zitting voldoende aannemelijk gemaakt dat zijn verklaringen met betrekking tot de plannen om samen te wonen en te trouwen voortkomen uit de gebruikelijkheid daarvan in zijn cultuur. Ook heeft verweerder onvoldoende gemotiveerd waarom het hebben van een bijbaan in een supermarkt ertoe zou leiden dat referent stappen naar zelfstandigheid heeft gezet, temeer nu een dergelijke bijbaan veelal ook veel door (minderjarige) jongeren wordt uitgevoerd.
Het beroep is gegrond. Het bestreden besluit zal worden vernietigd. Dit betekent dat de overige gronden van beroep geen verdere bespreking behoeven.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is gegrond omdat verweerder een onjuist toetsingskader hanteert. De rechtbank vernietigt het besluit. Verweerder moet een nieuw besluit op de aanvraag nemen met inachtneming van deze uitspraak.
8. Omdat het beroep gegrond is, krijgen eisers een vergoeding van hun proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. De rechtbank stelt de proceskostenvergoeding op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht vast op € 1.814,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 907,- en een wegingsfactor 1).
9. De rechtbank bepaalt ook dat verweerder aan eisers het door hen betaalde griffierecht vergoedt.
Beslissing
De rechtbank
€ 1.814,-;
- draagt verweerder op het door eiser betaalde griffierecht van €194,- te vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. C.I.H. Kerstens-Fockens, rechter, in aanwezigheid van mr. L.W.H. Schippers, griffier.
De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.