RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 december 2025 in de zaak tussen
[eiser], v-nummer: [nummer], eiser
de minister van Asiel en Migratie
Samenvatting
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.38876
(gemachtigde: mr. F. Khodajoo-Aziz Maleki),
en
(gemachtigde: mr. R.R. de Groot).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister mocht namelijk de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser ongeloofwaardig achten. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 6 januari 2024 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 11 augustus 2025 deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 26 november 2025 op zitting behandeld. Eiser en zijn gemachtigde hebben zich afgemeld voor de zitting. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Hij heeft uitsluitend de Somalische nationaliteit. Tot zijn tiende levensjaar heeft hij in Somalië gewoond, waarna hij met zijn familie naar Kenia is gevlucht. Hij heeft het grootste gedeelte van zijn leven in Kenia gewoond. In 2022 is eiser vanwege de ziekte van zijn moeder teruggekeerd naar Somalië. In september 2022 is hij daar door leden van Al-Shabaab aangevallen en neergestoken. Vanwege zijn gezondheid en veiligheid is hij vervolgens opnieuw naar Kenia gevlucht. Daarna is hij naar Tanzania gegaan en vanuit daar is hij met hulp van een reisagent naar Nederland gekomen. Eiser vreest dat Al-Shabaab hem zal vinden en hem dan zal vermoorden. Ter onderbouwing van zijn relaas heeft eiser een kopie van een Somalische geboorteakte overgelegd.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
De minister stelt zich op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser niet geloofwaardig zijn. Volgens de minister heeft eiser dit niet met objectieve documenten onderbouwd. Daarom heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eiser niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 31, zesde lid, onder c en e van de Vw 2000. Eisers verklaringen over de manier waarop hij de geboorteakte heeft verkregen zijn tegenstrijdig, en zijn verklaringen dat hij de Somalische taal niet kent zijn ongerijmd. Daarnaast heeft de minister, na raadpleging van het Europese Visuminformatiesysteem (EU-Vis), vastgesteld dat eiser met een Tanzaniaans paspoort een Nederlands visum heeft aangevraagd en verkregen. De minister gaat daarom uit van de Tanzaniaanse nationaliteit. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag kennelijk ongegrond is. De gestelde problematiek met Al-Shabaab in Somalië is niet op geloofwaardigheid getoetst. De minister gaat namelijk uit van de Tanzaniaanse nationaliteit en het asielrelaas van eiser bevat geen asielmotieven die gaan over problemen in Tanzania.
Mocht de minister de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser ongeloofwaardig achten?
5. Eiser betoogt dat hij aannemelijk heeft gemaakt dat hij uitsluitend de Somalische nationaliteit bezit. Hij voert daartoe aan dat het Tanzaniaanse paspoort waarmee hij naar Nederland is gereisd vals is. Eiser betoogt dat hij meerdere e-mails aan de Tanzaniaanse ambassade heeft verstuurd om aan te tonen dat dit paspoort vals is en hij niet de Tanzaniaanse nationaliteit bezit, maar geeft aan dat hij daarop nog geen reactie heeft ontvangen. Ter onderbouwing heeft hij één verzonden e-mail overgelegd. Volgens eiser heeft ook zijn gemachtigde een e-mail aan de Tanzaniaanse ambassade verstuurd. Eiser heeft zich vervolgens persoonlijk gemeld bij de Tanzaniaanse ambassade, waar hem is medegedeeld dat hij zich eerst tot de Somalische ambassade moest wenden. Verder voert eiser aan dat hij verschillende documenten heeft overgelegd waaruit blijkt dat hij de Somalische nationaliteit bezit en dat hij geprobeerd heeft om aan een Somalisch paspoort te komen. Daar komt volgens eiser bij dat ook uit het nader gehoor blijkt dat het Tanzaniaanse paspoort voor hem geregeld is. Eiser heeft aldus oprechte en serieuze inspanningen verricht om aan te tonen dat hij uitsluitend de Somalische nationaliteit bezit, en niet de Tanzaniaanse. Volgens eiser ligt het daarom op de weg van de minister om nader onderzoek te verrichten en zelf contact op te nemen met de Tanzaniaanse autoriteiten. Eiser wijst daarbij op twee uitspraken van deze rechtbank.
De rechtbank stelt voorop dat vaststaat dat uit een controle op basis van biometrisch onderzoek in EU-Vis blijkt dat de Nederlandse ambassade in Tanzania aan eiser op 23 december 2023 een visum voor Nederland heeft afgegeven. Uit EU-Vis blijkt ook dat aan deze visumafgifte aan Tanzaniaans paspoort op naam van [eiser] ten grondslag ligt. Eiser heeft dit paspoort met het daarin afgegeven visum tijdens zijn vliegreis van Tanzania naar Nederland gebruikt. De minister mag in beginsel uitgaan van de juistheid van de informatie in het EU-Vis. Het is daarom aan eiser om aan te tonen dat die informatie in zijn geval onjuist is.
De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt kan stellen dat ongeloofwaardig is dat het Tanzaniaanse paspoort waarmee eiser een visum heeft verkregen (zie onder 6.1) een vals of vervalst paspoort is. Dit geldt ook voor de verklaringen over de manier waarop eiser stelt met dit paspoort een visum voor Nederland te hebben verkregen. Gelet op de voorwaarden en de procedurele voorschriften die gelden voor het aanvragen en verlenen van een visum voor Nederland, mag de minister ervan uitgaan dat aan het verlenen van een visum een zorgvuldige beoordeling vooraf gaat en ook dat een en ander op juiste wijze in EU-Vis wordt geregistreerd. De minister heeft in dit verband terecht van belang geacht dat de informatie uit EU-Vis is gevonden door middel van biometrische gegevens en dat dit betekent dat eiser in persoon aanwezig heeft moeten zijn om zijn visum te verkrijgen. De minister mag ook, zoals hij stelt, vertrouwen op de zorgvuldigheid van de Nederlandse ambassade bij het controleren van paspoorten. Ook kan de minister zich op het standpunt stellen dat eiser met dit paspoort heeft gereisd en tijdens zijn reis met dit paspoort paspoortcontroles op het vliegveld is gepasseerd.
De minister kan zich verder op het standpunt stellen dat eiser summier, vaag en wisselend heeft verklaard over hoe hij het paspoort heeft verkregen en niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij het frauduleus heeft verkregen. Eiser heeft tijdens het aanmeldgehoor verklaard dat het paspoort door stamgenoten in Tanzania is geregeld en dat hij er niet zelf voor heeft betaald. Vervolgens heeft eiser tijdens het nader gehoor verklaard dat familieleden uit de Verenigde Staten contact hebben gezocht met een reisagent om een visum aan te vragen voor de Verenigde Staten, zodat eiser daar een goede medische behandeling zou kunnen krijgen. Toen hij is geconfronteerd met deze wisselende verklaringen, heeft eiser verklaard dat in het verslag van het aanmeldgehoor een fout staat. De minister stelt terecht dat eiser geen correcties en aanvullingen op het verslag van het aanmeldgehoor heeft ingediend, zodat hij daarom van de juistheid daarvan uit mag gaan. Eiser heeft verder verklaard dat hij zijn Tanzaniaanse paspoort in juni 2023 heeft verkregen. Maar, zo stelt de minister terecht, op het paspoort staat als datum van afgifte 1 september 2023. Dit betekent dat eisers verklaring over het verkrijgen van zijn paspoort niet juist kan zijn. De minister stelt terecht dat van eiser mag worden verwacht dat hij de datum van afgifte weet, omdat hij het paspoort zelf heeft opgehaald. De minister kan zich dan ook op het standpunt stellen dat er geen indicaties zijn dat het Tanzaniaanse paspoort een vals of vervalst paspoort was.
Dat de minister nader onderzoek had moeten doen naar (de echtheid van) het paspoort en zelf contact had moeten opnemen met de Tanzaniaanse autoriteiten volgt de rechtbank niet. De minister heeft op de zitting terecht gesteld dat eiser slechts één e-mail heeft overgelegd, waarin eiser alleen heeft vermeld dat hij zijn paspoort kwijt is. Eiser geeft de Tanzaniaanse autoriteiten in die e-mail verder geen verdere informatie voor nader onderzoek. Daarnaast heeft eiser niet onderbouwd dat hij meer dan één e-mail heeft verstuurd, dat zijn gemachtigde ook een e-mail heeft verstuurd en dat hij zich bij de Tanzaniaanse ambassade heeft gemeld. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser geen oprechte inspanning heeft geleverd om aan te tonen dat het Tanzaniaanse paspoort vals zou zijn. De door eiser, kort voor de zitting, overgelegde stukken waarmee hij (kennelijk) zijn Somalische nationaliteit wil aantonen, leiden niet tot een ander oordeel. Die stukken zijn niet toegelicht en eiser is niet op de zitting verschenen om dit alsnog te doen. Bovendien volgt uit deze stukken niet dat het Tanzaniaanse paspoort frauduleus is verkregen. De minister mocht daarom uitgaan van de Tanzaniaanse nationaliteit. Daarnaast heeft de minister op de zitting terecht toegelicht dat in de door eiser aangehaalde uitspraken situaties aan de orde waren die niet vergelijkbaar zijn met de situatie van eiser. In die zaken was de Somalische nationaliteit namelijk met authentieke documenten onderbouwd. Dat is hier niet het geval. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
6. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M. Emaus, rechter, in aanwezigheid van mr. I.S. Pruijn, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.