[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser/verzoeker (hierna: eiser)
(gemachtigde: mr. R.J. Schenkman),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. G. Wischhoff).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag en beoordeelt de voorzieningenrechter zijn verzoek om een voorlopige voorziening.
Eiser heeft op 18 november 2024 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 26 november 2024 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
2. De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 9 januari 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigde van verweerder. Als tolk is verschenen mevrouw M.M.J. Schedler.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
Het asielrelaas
3. Eiser heeft de Senegalese nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 2002. Hij legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser is christen en zijn familie dwong hem te trouwen met een islamitische vrouw. Eiser weigerde dit, waarna zijn familie hem heeft mishandeld. Hierna is hij gevlucht naar Dakar. Daar werd hij gebeld door zijn familie, die hem vertelde dat ze leden van Baye Falls naar hem zouden sturen om hem te vermoorden. Op een avond is eiser door een groep mensen aangevallen. Eiser heeft – na het regelen van een paspoort – Senegal ontvlucht.
Eiser heeft ter onderbouwing van zijn asielrelaas een (echt bevonden) Senegalees paspoort overgelegd.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende asielmotieven:
eisers identiteit, nationaliteit en herkomst (ook wel het eerste asielmotief); en
eisers problemen met zijn familie (ook wel het tweede asielmotief).
Verweerder vindt eisers identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig. Eisers problemen met zijn familie vindt verweerder niet geloofwaardig. Eiser heeft zijn verklaringen op dit punt niet (volledig) met objectieve documenten onderbouwd en zijn verklaringen vormen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Zo heeft eiser wisselend verklaard over hoe lang hij in Dakar heeft verbleven en of hij wel of niet tot aan zijn vertrek heeft gewerkt. Daarnaast rijmt zijn verklaring dat hij gedwongen werd te trouwen met een islamitische vrouw niet met de omstandigheid dat hij door zijn islamitische vader is opgevoed en met christenen naar de kerk mocht gaan. Ook vindt verweerder dat eiser summier heeft verklaard over het incident in Dakar en wie hem heeft mishandeld. Dat eiser uit Senegal komt is onvoldoende om aan te nemen dat eiser een vluchteling is als bedoeld in het Vluchtelingenverdrag of dat hij bij terugkeer naar Senegal een reëel risico loopt op ernstige schade als bedoeld in artikel 3 van het EVRM. Omdat Senegal een veilig land van herkomst is en niet is gebleken dat dit niet geldt voor eiser persoonlijk, heeft verweerder de aanvraag van eiser afgewezen als kennelijk ongegrond. Dat heeft zij ook gedaan, omdat zij vindt dat eisers verklaringen kennelijk inconsequent en tegenstrijdig, duidelijk onwaarschijnlijk en tegenstrijdig met voldoende geverifieerde informatie over het land van herkomst zijn. Verweerder heeft aan eiser een terugkeerbesluit zonder vertrektermijn en een inreisverbod voor de duur van 2 jaar opgelegd.
Wat vindt eiser in beroep?
5. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit en voert – kort samengevat – het volgende aan. Verweerder heeft het tweede asielmotief ten onrechte ongeloofwaardig gevonden. Eiser heeft bij de correcties en aanvullingen op het gehoor een verschrijving gecorrigeerd over de duur van zijn verblijf in Dakar. Eiser komt dus, zoals verweerder stelt, niet met een geheel andere, nieuwe tijdlijn. Over de problemen met zijn familie noemt eiser het volgende. Het verschil in religie was de aanleiding van eisers problemen. Het doel van zijn familie was dat eiser zich bekeerde tot de islam. Omdat hij dit weigerde is hij meerdere keren mishandeld. Zijn vader heeft zijn adres aan de Baye Falls gegeven. Dit heeft eiser verklaard in het gehoor en hieruit had verweerder al moeten afleiden dat hij door leden van de Baye Falls zou zijn mishandeld. De Baye Falls zullen hierover geen verklaring afgeven. Gelet op het feit dat de Senegalese autoriteiten onvoldoende adequate bescherming zullen bieden aan eiser, is Senegal voor eiser geen veilig land van herkomst. Vanwege het voorgaande dienen ook het terugkeerbesluit en het inreisverbod komen te vervallen.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
6. De rechtbank beoordeelt of verweerder eisers asielaanvraag kon afwijzen als kennelijk ongegrond. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser.
7. De rechtbank geeft eiser geen gelijk. Hieronder legt de rechtbank uit hoe en waarom zij tot deze conclusie is gekomen.
Heeft verweerder de besluitvorming zorgvuldig voorbereid?
8. Ter zitting heeft eiser gesteld dat verweerder de aanvraag niet als kennelijk ongegrond mocht afdoen en daarmee niet de versnelde, maar de reguliere procedure had moeten doorlopen. De gemachtigde van eiser stelt dat door toepassing van de versnelde procedure hij te weinig tijd heeft gehad om correcties en aanvullingen in te dienen en eiser voor te bereiden op zijn asielprocedure. De rechtbank overweegt niet is gebleken dat door toepassing van de versnelde procedure eiser niet alles heeft aangevoerd wat hij aan wilde voeren. Verder is ter zitting niet gebleken dat eiser meer heeft willen verklaren over zijn vertrek uit Senegal dan wat hij reeds heeft aangevoerd. Dat eiser de correcties en aanvullingen op het gehoor gelijktijdig met de zienswijze op het voornemen heeft moeten indienen, maakt niet dat daarmee de procedure onzorgvuldig is geweest. Verweerder heeft namelijk de correcties en aanvullingen op het gehoor bij haar besluitvorming expliciet betrokken. Het voorgaande maakt dat verweerder de besluitvorming niet onzorgvuldig heeft voorbereid. Eisers beroepsgrond op dit punt slaagt dus niet.
Mocht verweerder het tweede asielmotief ongeloofwaardig vinden?
9. Verweerder heeft – conform artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c, van de Vw – beoordeeld of eisers verklaringen over zijn problemen samenhangend en aannemelijk en niet in strijd zijn met beschikbare algemene en specifieke informatie, die relevant is voor zijn aanvraag. Verweerder heeft daarbij de volgende omstandigheden kunnen betrekken.
Verweerder mocht eiser tegenwerpen dat niet valt in te zien hoe het verschil in religie als aanleiding voor de problemen geldt gezien eisers opvoeding. Zo betrekt verweerder dat eiser is opgevoed door zijn islamitische vader, eiser met christelijke mensen naar de kerk ging en zijn vader dit toeliet. Verweerder mag het dan ook bevreemdend vinden dat juist zijn vader eiser zou dwingen te trouwen met een islamitische vrouw. Eiser is hiermee tijdens het gehoor geconfronteerd, maar kan hier geen afdoende verklaring voor geven. Ook betrekt verweerder niet ten onrechte dat eiser in het verleden een vriendin heeft gehad en toen niet is geprobeerd hem te bekeren naar de islam tot aan het huwelijk. Dit betekent dat eiser de relatie heeft kunnen eindigen en dit daarmee het gedwongen aspect van het gestelde aanstaande huwelijk mede ongeloofwaardig maakt.
Verder mocht verweerder aan eiser tegenwerpen dat eiser niet voldoende kan verklaren wie hem heeft mishandeld, gelet op de omstandigheid dat eiser heeft verklaard dat deze mensen uit zijn geboorteplaats komen en hij zelf aangeeft dat als je opgroeit in het dorp iedereen jou kent. Verweerder mocht vinden dat het aan eiser kan worden aangerekend dat hij pas in de zienswijze stelt dat hij is mishandeld door zijn vader, broers en leden van Baye Falls. Dat eiser reeds in het gehoor heeft aangegeven dat de vader het adres van eiser aan leden van de Baye Falls heeft doorgegeven, maakt het voorgaande niet anders, nu hiermee nog geen concrete verklaring is gegeven over door wie eiser mishandeld zou zijn. Bovendien is deze verklaring in strijd met wat eiser in het gehoor heeft genoemd, namelijk dat zijn vader alleen een foto van eiser – en dus niet zijn adres – zou hebben gegeven aan de Baye Falls.
Ook mocht verweerder betrekken dat de verklaringen van eiser over de Baye Falls zelf in strijd zijn met beschikbare landeninformatie. Uit de door verweerder aangehaalde openbare bronnen volgt dat de Baye Falls zich presenteren als vredelievend. Het standpunt van eiser dat de Baye Falls zich als een soort ‘knokploeg’ presenteert vanwege de problemen met zijn familie en de banden met de Senegalese autoriteiten, strookt niet met de informatie uit de openbare bronnen.
Uit het voorgaande volgt dat verweerder een voldoende dragende motivering heeft gegeven en de verklaringen van eiser over zijn problemen met zijn familie niet geloofwaardig mocht vinden. Hetgeen eiser ter zitting heeft gesteld over de periode van zijn verblijf in Dakar kan aan het voorgaande niets afdoen en behoeft daarom geen verdere bespreking.
Mocht verweerder vinden dat Senegal voor eiser een veilig land van herkomst is en de aanvraag afdoen als kennelijk ongegrond?
10. Gelet op het voorgaande heeft verweerder mogen oordelen dat terugkeer naar Senegal voor eiser veilig is. Gelet op de recente uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank betoogt eiser weliswaar terecht dat verweerder Senegal ten onrechte (in zijn algemeenheid) als een veilig land van herkomst heeft aangemerkt, maar dit betekent niet dat verweerder zijn aanvraag niet als kennelijk ongegrond mocht afwijzen. Zo volgt uit de voorgaande rechtsoverwegingen dat verweerder ook mocht vinden dat de verklaringen van eiser kennelijk inconsequent en tegenstrijdig zijn, en niet overeenkomen met voldoende geverifieerde informatie over het land van herkomst, waardoor zijn verklaringen overtuigingskracht missen met betrekking tot de vraag of hij in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel. Ook deze beroepsgrond leidt daarom niet tot een gegrond beroep.
11. Gelet op het voorgaande heeft verweerder aan eiser dan ook een terugkeerbesluit en inreisverbod op kunnen leggen.
Conclusie en gevolgen
Beslissing
12. De rechtbank komt tot de conclusie dat verweerder de aanvraag op goede gronden heeft afgewezen als kennelijk ongegrond. Daarmee is het beroep ongegrond en blijft het bestreden besluit in stand.
12. Omdat op het beroep is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor het treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af.
14. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Garabitian, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Robio, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen hoger beroep of verzet open.