ECLI:NL:RBDHA:2025:7908, Rechtbank Den Haag, 07-05-2025, NL24.48898

[naam], V-nummer: [nummer], verzoeker

(gemachtigde: mr. C. Mayne),

de minister van Asiel en Migratie, de minister(gemachtigde: Ch.R. Vink)

Inleiding

1. Bij besluit van 5 december 2024 heeft de minister de aanvraag van verzoeker om hem uitstel van vertrek te verlenen op grond van artikel 64 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) afgewezen.

2. Verzoeker heeft bezwaar ingesteld. Ook heeft hij een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend met het verzoek om de behandeling van het bezwaarschrift in Nederland te mogen afwachten.

3. Met het bestreden besluit van 4 februari 2025 is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. In het bestreden besluit heeft de minister gemotiveerd waarom verzoeker de behandeling van het beroep, maar ook de behandeling van het verzoek om een voorlopige voorziening, niet in Nederland mag afwachten. Daartoe heeft de minister onder meer aangegeven dat aan verzoeker al op 27 februari 2014 een terugkeerbesluit is opgelegd, de Dienst Terugkeer & Vertrek (DT&V) meerdere malen met verzoeker vertrekgesprekken heeft gevoerd en dat verzoeker meerdere aanvraagprocedures heeft doorlopen welke nimmer hebben geleid tot een inwilliging. Volgens de minister bestaat er een gevaar dat de mogelijkheid van terugkeer naar het land van herkomst verloren zou gaan. Ook is er sprake is van een poging om de uitzetting te frustreren.

4. Verzoeker heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Dit beroep is geregistreerd onder nummer NL25.6730. Het verzoek om een voorlopige voorziening hangende bezwaar is na het genomen bestreden besluit omgeklapt naar een voorlopige voorziening hangende beroep. Het verzoek wordt daarom gezien als een verzoek om de behandeling van het beroep in Nederland te mogen afwachten.

5. De behandeling van het beroep zou plaatsvinden op 16 april 2025, maar is aangehouden vanwege een suïcidepoging door verzoeker.

6. Bij brief van 1 mei 2025 heeft verzoeker de voorzieningenrechter gevraagd om met spoed, althans vóór 8 mei 2025, het verzoek toe te wijzen. Verzoeker heeft gewezen op het besluit van de minister van 22 april 2025, waarin aan verzoeker de maatregel van vrijheidsbeperking is opgelegd op grond van artikel 56 van de Vw 2000. Met ingang van 8 mei 2025 dient verzoeker te verblijven in de vrijheidsbeperkende locatie (VBL) in Ter Apel. Volgens verzoeker kan hij, als hij rechtmatig in Nederland mag verblijven totdat op zijn beroep is beslist, in de woning blijven die hem door de gemeente ter beschikking is gesteld. Verzoeker heeft verder nieuwe informatie van zijn behandelaar bijgevoegd naar aanleiding van zijn recente opname in het ziekenhuis na een suïcidepoging. Verzoeker heeft er belang bij om zo lang mogelijk in zijn vertrouwde omgeving te blijven.

7. De griffier heeft naar aanleiding van het verzoek tevergeefs geprobeerd telefonisch contact te leggen met de gemachtigde van verzoeker.

8. Bij brief van 6 mei 2025 heeft de minister desgevraagd aangegeven zich te verzetten tegen de toewijzing van de gevraagde voorziening. De minister is van mening dat het beroep geen redelijke kans van slagen heeft. Bovendien blijkt uit de vrijheidsbeperkende maatregel dat verzoekers medische bezwaren in de besluitvorming zijn betrokken en afgewogen. Zo blijkt uit de maatregel dat de medische zorg voor bewoners van de VBL aansluit bij de reguliere zorg. Dit doet afbreuk aan het gestelde spoedeisende belang van het verzoek, aldus de minister.

9. De minister heeft verder telefonisch aangegeven dat geen bezwaar bestaat dat een openbare behandeling van het verzoek niet plaatsvindt. De gemachtigde van verzoeker heeft in het digitale dossier aangegeven dat geen bezwaar bestaat.

10. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af en legt hierna uit hoe hij tot dit oordeel komt.

11. De voorzieningenrechter stelt vast dat verzoeker bij brief van 1 mei 2025, op 2 mei 2025 in het digitale dossier geplaatst, heeft gevraagd om vóór 8 mei 2025 te beslissen op het verzoek om een voorlopige voorziening, omdat hij op die datum dient te verblijven in de VBL in Ter Apel. Niet is gesteld of gebleken dat verzoeker rechtsmiddelen heeft ingesteld tegen deze zogenoemde “artikel 56 maatregel”. De voorzieningenrechter stelt verder vast dat de behandeling van het beroep staat gepland op de zitting van 27 mei 2025 en dat niet is gesteld of gebleken dat er een uitzettingsdatum bekend is. Gelet op het voorgaande ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding het verzoek toe te wijzen. De belangen van verzoeker om het bestreden besluit te schorsen in afwachting van de uitkomst van het beroep wegen niet zwaarder dan de belangen van de minister zoals weergegeven onder 3. In de enkele stelling van verzoeker dat als hij rechtmatig in Nederland mag verblijven totdat op zijn beroep is beslist, hij in de woning kan blijven die door de gemeente ter beschikking is gesteld, ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding voor een ander oordeel. Dat geldt ook voor de overgelegde medische informatie omdat die ziet op de hier niet in geding zijnde VBL maatregel. De voorzieningenrechter betrekt bij zijn oordeel dat de griffier van de rechtbank tevergeefs heeft geprobeerd de gemachtigde van verzoeker telefonisch te bereiken, zodat een nadere toelichting op het verzoek is uitgebleven. Bovendien is als gevolg hiervan onweersproken gebleven dat de noodzakelijke medische zorg voor verzoeker aanwezig en beschikbaar is in de VBL. Dat uit de overgelegde informatie blijkt dat de maatregel van vrijheidsbeperking een grote bron van spanning voor verzoeker is, is onvoldoende voor een ander oordeel.

12. Gelet op het voorgaande biedt dat wat verzoeker heeft aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat de belangen van verzoeker zwaarder wegen dan die van verweerder. De voorzieningenrechter wijst om die reden het verzoek om een voorlopige voorziening af.

Beslissing