uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 januari 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [woonplaats], eiseres
(gemachtigde: mr. M.C.A. Schulpen),
en
de Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen, het Uwv (gemachtigde: [gemachtigde]).
Inleiding
In het besluit van 4 april 2025 heeft het Uwv bepaald dat eiseres niet in aanmerking komt voor een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA). Eiseres heeft op 21 april 2025 tegen dit besluit bezwaar gemaakt.
Eiseres heeft op 2 december 2025 beroep ingesteld wegens het uitblijven van een beslissing op bezwaar.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Omdat het beroep kennelijk gegrond is, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank overweegt dat tussen partijen niet in geschil is dat de termijn om te beslissen op het bezwaar is overschreden. Eiseres heeft het Uwv op 7 november 2025 in gebreke gesteld en sinds de ontvangst daarvan door het Uwv op 10 november 2025 zijn meer dan twee weken verstreken. Niet is gebleken dat het Uwv alsnog heeft beslist op het bezwaar. Het beroep is daarom gegrond.
Omdat het Uwv nog geen (nieuw) besluit heeft genomen, zal de rechtbank bepalen dat het Uwv dit alsnog moet doen. Op grond van artikel 8:55d, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) moet het Uwv dit doen binnen twee weken na het verzenden van deze uitspraak. In bijzondere gevallen kan de rechtbank op grond van het derde lid een andere termijn geven of een andere voorziening treffen.
Eiseres heeft de rechtbank verzocht om het Uwv op te dragen binnen twee weken alsnog een besluit bekend te maken. Subsidiair verzoekt eiseres om deze termijn vast te stellen op zes weken indien volgens de rechtbank sprake is van bijzondere omstandigheden.
Het Uwv heeft in het verweerschrift toegelicht dat de beslistermijn is overschreden als gevolg van het welbekende artsentekort bij het Uwv. Hierdoor heeft de heroverweging op grond van het bezwaar nog niet kunnen plaatsvinden.
De rechtbank is van oordeel dat in dit soort zaken waarin het gaat om het uitblijven van een beslissing waarbij een medisch advies van een verzekeringsarts nodig is, sprake is van een bijzonder geval als bedoeld in artikel 8:55d, derde lid, van de Awb. De rechtbank verwijst hierbij naar de overwegingen in haar uitspraak van 27 februari 2025.In het kort komt het erop neer dat de rechtbank bij haar oordeel dat sprake is van een bijzonder geval met name gewicht heeft toegekend aan de omstandigheid dat het gaat om het uitblijven van een beslissing waarbij een medisch advies van een verzekeringsarts nodig is en dat al geruime tijd sprake is van tekorten aan verzekeringsartsen bij het Uwv waardoor beslistermijnen structureel niet kunnen worden gehaald.
In twee uitspraken van 31 maart 2025 heeft de rechtbank bepaald dat in beroepen tegen het uitblijven van beslissingen van het Uwv waarin een medisch advies van een verzekeringsarts nodig is, het Uwv in beginsel een termijn van zes weken na de datum van verzending van de uitspraak wordt gegeven om een medische beoordeling te verrichten, bijvoorbeeld een spreekuurcontact (al dan niet telefonisch), een hoorzitting in aanwezigheid van een verzekeringsarts of dossieronderzoek door een verzekeringsarts zonder spreekuurcontact. Vervolgens wordt het Uwv een termijn van drie weken na het moment van de medische beoordeling gegeven om een beslissing te nemen. Dit betekent dat het Uwv binnen zes weken na de dag van verzending van de uitspraak de medische beoordeling door een verzekeringsarts moet laten verrichten en dat het binnen drie weken na die medische beoordeling een besluit bekend moet maken, maar in ieder geval binnen negen weken na de dag van verzending van de uitspraak.
Indien het Uwv blijkens de dossierstukken of het verweerschrift ten tijde van de uitspraak de medische beoordeling al op een spreekuurcontact, hoorzitting in aanwezigheid van een verzekeringsarts of voor dossieronderzoek heeft gepland op een bepaalde datum, dan geldt dat de termijn van negen weken na de dag van verzending van de uitspraak wordt bekort, waarbij rekening wordt gehouden met de al geplande datum voor het medisch onderzoek. Het Uwv krijgt in ieder geval de wettelijke termijn van minimaal twee weken na de dag van verzending van de uitspraak om het besluit bekend te maken. Bijzondere feiten en omstandigheden in het individuele geval kunnen aanleiding zijn om van deze termijnen af te wijken. Het is dan aan de partijen om bijzondere feiten en omstandigheden met betrekking tot de individuele situatie aan te voeren, die zouden moeten leiden tot verkorting dan wel verlenging van deze termijnen.
Het Uwv heeft aangevoerd dat de situatie op het kantoor in Leiden inmiddels vergelijkbaar is met de situatie op het kantoor Rotterdam. Daarom verzoekt het Uwv om aan te sluiten bij de termijn die de rechtbank Rotterdam stelt in haar uitspraak van 30 juli 2025. Volgens die rechtbank dient het Uwv in dit soort zaken alsnog een besluit bekend te maken binnen 30 weken bij een werknemersberoep en binnen 40 weken bij een werkgeversberoep, gerekend vanaf de datum waarop de rechtbank het beroepschrift tegen het niet tijdig beslissen heeft ontvangen. Het Uwv heeft de situatie op het kantoor in Leiden toegelicht. Gedurende verschillende maanden was uitsluitend een parttime verzekeringsarts bezwaar en beroep (B&B) beschikbaar, en gedurende enige tijd zelfs geheel geen. De wachtlijst voor beoordeling door een verzekeringsarts B&B bevatte in de zomer rond de 600 zaken. Ten tijde van het verweerschrift van 11 december 2025 waren er sinds een maand weer twee verzekeringsartsen B&B beschikbaar en had de wachtlijst een omvang van 245 zaken.
De rechtbank ziet op basis van de toelichting op de situatie op het kantoor in Leiden geen aanleiding om een langere beslistermijn te bepalen. Daarvoor verwijst zij naar haar overwegingen in haar uitspraak van 17 december 2025, waarin hetzelfde verweer is verworpen. De rechtbank overwoog daarin dat het Uwv erin is geslaagd de wachtlijst terug te brengen van 600 naar 245 beoordelingen, en dat de situatie in Leiden juist iets is verbeterd. Ook heeft het Uwv niet toegelicht waarom verschillende beslistermijnen voor werknemers- en werkgeversberoepen wenselijk zouden zijn, zoals de rechtbank Rotterdam heeft bepaald. De rechtbank zal dus niet afwijken van wat zij in de uitspraken van 31 maart 2025 over de termijnen heeft bepaald.
5. In dit beroep heeft het Uwv in het verweerschrift aangegeven dat aandacht is gevraagd voor deze zaak, maar dat niet kan worden aangegeven wanneer een spreekuur door de verzekeringsarts zal kunnen plaatsvinden. Het is de rechtbank dus niet gebleken dat bekend is wanneer de medische beoordeling zal plaatsvinden. Dit betekent dat het Uwv binnen zes weken na de dag van verzending van de uitspraak de medische beoordeling door een verzekeringsarts moet laten verrichten en dat het binnen drie weken na die medische beoordeling een besluit bekend moet maken, maar in ieder geval binnen negen weken na de dag van verzending van de uitspraak.
6. Eiseres heeft de rechtbank verzocht om een gerechtelijke dwangsom op te leggen van € 100,- per dag. De rechtbank stelt vast dat een dwangsom van € 100,- per dag met een maximum van € 15.000,- in overeenstemming is met het landelijke beleid van de rechtbanken hierover. De rechtbank ziet geen aanleiding om in dit dossier van dit beleid af te wijken. De rechtbank zal bepalen dat het Uwv een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden. Daarbij geldt een maximum van € 15.000,-.
7. Omdat het beroep gegrond is, moet het Uwv het door eiseres betaalde griffierecht vergoeden.
8. De rechtbank veroordeelt het Uwv in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 467,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, met een waarde per punt van € 934,- en wegingsfactor 0,5).
Beslissing
De rechtbank:
- bepaalt dat het Uwv aan eiseres een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee het de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,- ;
Deze uitspraak is gedaan door mr. D.R. van der Meer, rechter, in aanwezigheid van
mr. M.J. Bronsveld, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 21 januari 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over verzet
Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.