ECLI:NL:RBDHA:2026:13881

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. M.F. van der Lubbe).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank de beroepen van eiseressen tegen de niet-ontvankelijk verklaring van hun asielaanvragen.

2. Eiseressen hebben op 25 november 2025 aanvragen om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft deze aanvragen met de bestreden besluiten van 18 december 2025 niet-ontvankelijk verklaard, omdat eiseressen internationale bescherming hebben in Cyprus.

Eiseressen hebben beroep ingesteld tegen de bestreden besluiten.

De rechtbank heeft de beroepen op 30 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseressen, de gemachtigde van eiseressen, M. Ahmed als tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

3. De rechtbank beoordeelt de niet-ontvankelijk verklaring van de aanvragen aan de hand van de beroepsgronden van eiseressen.

4. De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

5. Eiseressen zijn afkomstig uit Gaza, en zijn geboren op respectievelijk [geboortedatum 1] 1977 en [geboortedatum 2] 2010.

6. De minister heeft de aanvragen niet-ontvankelijk verklaard, omdat eiseressen internationale bescherming hebben in Cyprus. Daarmee is sprake van een zodanige band dat het redelijk is voor eiseressen om naar Cyprus te gaan. De minister gaat er op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel van uit dat Cyprus de verplichtingen uit het Vluchtelingenverdrag, artikel 3 van het EVRM en artikel 3 van het Antifolterverdrag naleeft. Eiseressen hebben met hun verklaringen niet aannemelijk gemaakt dat Cyprus deze verplichtingen in hun geval niet nakomt. Eiseressen moeten daarom onmiddellijk naar Cyprus gaan.

7. Eiseressen voeren aan dat de minister in hun geval niet mag uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Uit hun verklaringen blijkt immers dat zij problemen hadden met huisvesting en werk, onvoldoende financiële steun kregen en geen ondersteuning kregen bij taallessen/onderwijs. Eiseres is ook slachtoffer geworden van aanranding, toen ze bij iemand inwoonde. Uit het AIDA-rapport update 2024 blijkt ook dat statushouders in Cyprus vaak moeite hebben private huisvesting te vinden, dat het risico op dakloosheid reëel is en dat begeleiding en ondersteuning ontbreken, met name voor kwetsbare personen. Daarnaast blijkt uit het rapport dat statushouders dezelfde rechten hebben als burgers, maar dat in de praktijk het krijgen van werk ernstig wordt belemmerd door taalbarrières, discriminatie en hoge werkloosheid. Verder had eiseres in Cyprus wel toegang tot medische zorg, maar niet adequaat, omdat er veel geld voor werd gevraagd.

8. Eiseressen wijzen ook op hun psychische situatie. Zij hebben traumatische ervaringen vanwege de situatie in Gaza en het conflict in hun familie, waarbij eiseres in Cyprus door haar zoon uit huis werd gezet en [minderjarige 2] door haar broer en zus werd mishandeld. Eiseres wordt sinds 9 januari 2026 behandeld bij een arts voor psychosomatische klachten. [minderjarige 2] is volgens de verklaring van de therapeut beeldende therapie van 18 maart 2026 onder behandeling vanwege ernstige spanningsklachten, slaapproblemen en een voortdurend gevoel van onveiligheid. Zij is aangemeld voor specialistische GGZ voor onderzoek en traumabehandeling. Volgens de therapeut leidt terugzending onder andere tot her-traumatisering. Zij vermeldt ook dat Veilig Thuis en politie [plaats] zijn betrokken vanwege zorgen om [minderjarige 2] ’s veiligheid. Volgens eiseressen heeft de minister onvoldoende onderzocht of de Cypriotische autoriteiten [minderjarige 2] daadwerkelijk bescherming hebben geboden of kunnen bieden tegen haar familieleden. Uit hun verklaringen blijkt dat de politie weliswaar op enig moment is ingeschakeld, maar dat dit niet heeft geleid tot duurzame bescherming van [minderjarige 2] tegen haar broer en zus. Ook werpt de minister ten onrechte tegen dat [minderjarige 2] om bescherming had moeten vragen.

9. De rechtbank stelt voorop dat de minister er in beginsel van mag uitgaan dat de behandeling van een vreemdeling in de lidstaat waar hij of zij internationale bescherming geniet in overeenstemming is met de bepalingen van het Handvest, het Vluchtelingenverdrag en het EVRM. Er zijn geen uitspraken waarin de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft geoordeeld dat ten aanzien van Cyprus voor wat betreft statushouders niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan.

10. Dit betekent dat de minister in beginsel mag uitgaan van het vermoeden dat eiseressen als statushouders in Cyprus niet in een met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het Handvest strijdige situatie terecht zullen komen. Dit vermoeden is weerlegbaar. Het is aan eiseressen om concrete aanwijzingen aan te dragen waaruit blijkt zij bij terugkeer naar Cyprus, als gevolg van onverschilligheid van de Cypriotische autoriteiten, buiten hun eigen wil en keuzes om terechtkomen in een toestand van zeer verregaande materiële deprivatie, waardoor zij niet kunnen voorzien in hun belangrijkste basisbehoeften, zoals wonen, eten en zich wassen. Deze ‘bijzonder hoge drempel van zwaarwegendheid’ volgt uit het arrest Ibrahim van 19 maart 2019 van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

11. De rechtbank oordeelt dat eiseressen geen concrete aanknopingspunten hebben aangedragen waaruit volgt dat zij bij terugkeer in een met artikel 3 van het EVRM en artikel 4 van het Handvest strijdige situatie terechtkomen. De rechtbank licht dit als volgt toe.

12. Hoewel uit de AIDA-rapporten (update 2024 en 2025) blijkt dat de situatie voor statushouders in Cyprus moeilijk is, ziet de rechtbank daarin geen aanwijzingen dat eisersessen bij terugkeer geen aanspraak kunnen maken op voorzieningen en niet in hun basisbehoeften kunnen voorzien. Uit de verklaringen van eiseressen blijkt dat zij recht hebben op financiële steun en dat zij die ook meerdere keren hebben ontvangen (tegemoetkomingen van €400,-). Eiseres heeft op de zitting toegelicht dat zij recht had op €400,- per maand, maar dat zij dat bedrag sommige maanden wel kreeg en andere maanden niet. Eiseres heeft niet onderbouwd dat zij stappen heeft ondernomen toen de financiële steun ontoereikend was en werd ingehouden. Ook is niet gebleken dat eiseres niet in staat zal zijn om werk en huisvesting te vinden. Uit de verklaringen van eiseres blijkt dat zij werk heeft gehad, hoewel het moeilijk was en het inkomen niet toereikend. De minister heeft er ook terecht op gewezen dat eiseres met haar gezin een woning heeft gekregen van de autoriteiten voor drie maanden, dat is verlengd tot een jaar. Daarna is het beëindigd. Eiseres heeft toegelicht dat zij toen geen klacht heeft ingediend of op een andere manier geprobeerd om huisvesting te krijgen, omdat dit geen zin zou hebben. Van eiseres mag echter worden verwacht dat zij klaagt bij de autoriteiten of hogere instanties in Cyprus. Nu zij dit niet heeft gedaan, is niet gebleken dat zij hun rechten als statushouders niet kunnen effectueren.

13. Eiseressen hebben ook niet aannemelijk gemaakt dat de zorg voor hen in Cyprus niet toereikend is. Uit de AIDA-rapporten blijkt dat statushouders dezelfde toegang hebben tot gezondheidszorg als staatsburgers, wat onder meer inhoudt dat zij gratis naar de huisarts kunnen gaan. Zij hebben ook toegang tot geestelijke gezondheidszorg, waaronder psychiatrische en psychologische zorg, tegen een kleine vergoeding: €6,- voor een bezoek aan een psychiater en €10,- voor een bezoek aan een psycholoog. Uit de verklaringen van eiseres blijkt dat zij het gezondheidssysteem in Cyprus niet goed vond, en daarom naar een privéarts ging, waarvan ze de kosten niet kon betalen. Er is echter niet gebleken dat de gewone zorg voor haar niet toereikend zou zijn, en zij heeft ook geen klacht ingediend. Wat betreft de psychische behandeling van eiseressen is niet gebleken dat zij specialistische zorg nodig hebben die in Cyprus niet beschikbaar/toegankelijk zal zijn.

14. Uit de verklaringen van eiseressen blijkt dat sprake is van een moeilijke familiesituatie. Eiseres is gescheiden van de vader van de kinderen. Zij heeft verklaard dat haar zoon haar in Cyprus heeft mishandeld, uit de woning heeft gezet en [minderjarige 1] en [minderjarige 2] van haar heeft afgenomen. Eiseres sliep daardoor toen op straat. [minderjarige 2] werd door haar broer en zus mishandeld. Uit de verklaringen van eiseressen blijkt dat de Cypriotische autoriteiten wel hebben ingegrepen toen eiseres aangifte deed. [minderjarige 2] en [minderjarige 1] zijn uit de woning gehaald, de politie heeft de broer en zus uit de woning gezet, waarna eiseres, [minderjarige 2] en [minderjarige 1] terugkeerden naar de woning. De familieleden zijn echter teruggekomen, waarna eiseres opnieuw de woning uit is gezet. De minister mocht aan eiseres tegenwerpen dat zij toen niet opnieuw om hulp heeft gevraagd voor haarzelf en voor [minderjarige 2] en [minderjarige 1] bij de Cypriotische autoriteiten. Nu dit niet is gebeurd, is niet gebleken dat de Cypriotische autoriteiten eiseressen niet kunnen of willen beschermen als zich opnieuw problemen voordoen.

15. Uit het dossier blijkt verder dat er in Nederland een incident is geweest waarbij [minderjarige 2] door haar vader naar België is meegenomen/ontvoerd, en dat Veilig Thuis vreest voor eerwraak. De rechtbank geeft de minister ter overweging mee om de Cypriotische autoriteiten, mocht het tot een overdracht komen, actief in te lichten over deze situatie.

Conclusie en gevolgen

Beslissing

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.