RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 maart 2026 in de zaak tussen
[eiser] , uit [woonplaats] , eiser
het college van burgemeester en wethouders van Den Haag, verweerder
Samenvatting
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 25/4687
(gemachtigde: mr. P.I.M. Houniet),
en
(gemachtigde: mr. H. van Soest).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiser voor een Europese gehandicaptenparkeerkaart (GPK). Eiser is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat verweerder de aanvraag op goede gronden heeft afgewezen. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag ingediend voor een GPK (bestuurder en passagier). Verweerder heeft deze aanvraag met het primaire besluit van 12 maart 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van 24 juni 2025 op het bezwaar van eiser is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 22 januari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser met behulp van een beeldverbinding, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
3. De regelingen die van belang zijn voor deze zaak, staan in de bijlage bij deze uitspraak.
4. De te beoordelen periode in geval van een aanvraag als hier aan de orde is de periode vanaf 25 november 2024, de datum van de aanvraag, tot en met 24 juni 2025, de datum van het bestreden besluit.
5. Eiser voert aan dat de GPK ten onrechte is geweigerd. In dat kader stelt hij dat de gemeente Rijswijk reeds een GPK heeft toegekend nadat Salude Medisch Advies B.V. in een rapport van 24 april 2025 heeft geconcludeerd dat eiser voldoet aan de medische criteria met betrekking tot een GPK. De vereisten zijn hetzelfde als in de gemeente Den Haag. Eiser heeft verder gewezen op een medisch advies van Calder Werkt van 5 december 2025 naar aanleiding van zijn nieuwe aanvraag van 23 november 2025 voor een GPK. In het medisch advies staat dat geadviseerd wordt om een GPK voor bestuurders en passagiers toe te kennen. Eiser voert verder aan dat verweerder in strijd met het motiveringsbeginsel onvoldoende heeft onderbouwd waarom het advies van Salude niet gevolgd kan worden. Eiser voert ook aan dat verweerder in bezwaar niet is ingegaan op zijn beroep op de hardheidsclausule.
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de aanvraag voor een GPK terecht heeft afgewezen. Van belang is het volgende.
De rechtbank stelt voorop dat het hier gaat om een afgewezen aanvraag. Dit betekent dat het op de weg van eiser ligt om aan te tonen dat de GPK ten onrechte is geweigerd.
De rechtbank stelt vast dat er geen medisch advies van een geneeskundig onderzoek door een door het college aangewezen deskundige is gedeeld met verweerder naar aanleiding van eisers aanvraag. Gelet op artikel 3, eerste lid, van de Regeling gehandicaptenparkeerkaart moet het college in beginsel een medisch onderzoek laten uitvoeren door een deskundige voordat een GPK afgegeven kan worden.
Geen medisch advies naar aanleiding van spreekuur 11 december 2024
Eiser is naar aanleiding van zijn aanvraag op 11 december 2024 op het spreekuur geweest bij een medisch adviseur werkzaam bij Calder Werkt. Dit spreekuurcontact heeft niet geleid tot een medisch advies.
Ingetrokken medisch advies 1
Vervolgens is aan eiser aangeboden een nieuw medisch onderzoek te doen. Eiser heeft aangegeven niet in staat te zijn om deel te nemen aan een fysieke keuring omdat hij bedlegerig zou zijn. De medisch adviseur van Calder Werkt heeft eiser toen telefonisch gesproken op 30 december 2024 en op dezelfde dag een medisch advies afgegeven waarin wordt geadviseerd om een GPK voor bestuurders en passagiers toe te kennen. Bij brief van 9 januari 2025 heeft Calder Werkt eiser echter meegedeeld dat het advies wordt ingetrokken omdat de keuring niet voldoet aan de kwaliteitsstandaarden. Niet is gebleken dat eiser permanent bedlegerig is, daarom moet een consult op locatie plaatsvinden.
Hoewel het advies in eerste instantie is gedeeld met verweerder, is er geen rechtsregel die verweerder ertoe verplicht om dit naderhand ingetrokken advies over te nemen. Gelet op de zogenaamde vergewisplicht van artikel 3:9 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) mag het college slechts afgaan op een advies indien uit het advies ten minste blijkt op basis van welke gegevens dit tot stand is gebracht en welke procedure bij het tot tand brengen daarvan is gevolgd. Niet in geschil is dat eiser voorafgaand aan het medisch advies van 30 december 2024 niet is gezien door de medisch adviseur. Er heeft enkel een telefonisch consult plaatsgevonden. Verweerder heeft zich daarom terecht op het standpunt gesteld dat onvoldoende uit het medisch advies blijkt hoe tot een positief advies is gekomen.
Geblokkeerd medisch advies 2
Eiser is op 29 januari 2025 op het spreekuur verschenen van een medisch adviseur werkzaam bij Calder Werkt. Bij e-mailbericht van 4 maart 2025 heeft Calder Werkt aan verweerder laten weten dat het medisch advies niet met verweerder gedeeld kan worden omdat eiser het heeft geblokkeerd. Eiser stelt dat hij het niet heeft geblokkeerd, maar dat hij enkel richting de medisch adviseur heeft aangegeven dat er fouten in het advies stonden. Daarnaast stelt hij dat de medisch adviseur niet alle medische gegevens heeft opgevraagd waarvoor hij wel een machtiging had gegeven. De rechtbank is van oordeel, wat hier ook van zij, dat dit niet wegneemt dat het medisch advies niet gedeeld is met verweerder. Daarbij komt dat eiser ook achteraf in de bezwaar- en beroepsfase geen toestemming heeft gegeven aan Calder Werkt om het medisch advies alsnog met verweerder te delen, zodat verweerder en in de beroepsfase ook de rechtbank daar op geen enkel moment kennis van hebben kunnen nemen. De inhoud van dat rapport kan dan ook niet op waarde worden geschat.
Medisch advies 3 naar aanleiding van nieuwe aanvraag
Eiser heeft nog verwezen naar het positieve advies van Calder Werkt van 5 december 2025. Dit ziet echter op een nieuwe aanvraag van meer dan zes maanden na de te beoordelen periode en kan reeds daarom niet bij dit geschil betrokken worden. De rechtbank merkt daarbij nog op dat uit het medisch advies blijkt dat eiser niet is gezien door een medisch adviseur. De medisch adviseur zag daarvoor geen noodzaak omdat uit het door eiser overgelegde rapport van Salude van 24 april 2025, met een geldigheidsduur van vijf jaar, reeds positief is geadviseerd op zijn aanvraag voor een GPK bij een andere gemeente, te weten Rijswijk. Door verweerder is voor wat betreft het advies van 24 april 2025 in het kader van de nieuwe aanvraagprocedure een second opinion aangevraagd door Argonaut, waaruit in elk geval blijkt dat dit onderliggende advies niet onomstreden is.
Dit betekent dat het college op goede gronden de aanvraag heeft afgewezen nu er geen medisch advies is waarin een medisch adviseur in het kader van deze aanvraagprocedure heeft vastgesteld of eiser voldoet aan de criteria om in aanmerking te komen voor een GPK.
Hardheidsclausule
7. Eiser heeft ter zitting toegelicht dat hij met zijn beroep op de hardheidsclausule wil betogen dat ook zonder medisch onderzoek en medisch advies een GPK toegekend kan worden. De rechtbank onderstreept het standpunt van verweerder dat aan een beoordeling daarvan niet wordt toegekomen. In de toepasselijke bepalingen van de Regeling gehandicaptenparkeerkaart en de Regeling gehandicaptenparkeerkaart Haaglanden staat weliswaar dat een geneeskundig onderzoek achterwege gelaten kan worden maar dit geldt alleen als eerder een gehandicaptenparkeerkaart is verstrekt aan de aanvrager door de verstrekkende instantie. Vaststaat dat het college niet eerder een gehandicaptenparkeerkaart aan eiser heeft verstrekt.
Voor zover eiser met het beroep op de hardheidsclausule ook wil betogen dat het college gelet op de dossierstukken voldoende medische informatie heeft om een GPK af te geven, is de rechtbank van oordeel dat er geen medisch inhoudelijke stukken zijn overgelegd waaruit blijkt dat eiser in de te beoordelen periode een loopbeperking heeft en daardoor niet meer dan 100 meter kan lopen. Zonder dergelijke objectieve gegevens ter onderbouwing van zijn verhaal is er geen grondslag om eiser in weerwil van de regelgeving toch een GPK te verstrekken.
Misbruik van het procesrecht
8. Verweerder heeft verzocht om eiser te veroordelen in de proceskosten op grond van artikel 8:75, eerste lid, derde volzin, van de Awb. Verweerder heeft ter zitting uiteengezet waarom sprake is van misbruik van procesrecht en heeft ter onderbouwing enkele e-mailberichten overgelegd van 19 en 20 januari 2026 die zouden zijn verstuurd door eiser. Verweerder stelt dat de e-mailberichten illustreren hoe eiser te werk gaat om mensen onder druk te zetten om zijn zin te krijgen.
De rechtbank ziet geen aanleiding om gebruik te maken van haar bevoegdheid om eiser in deze procedure te veroordelen in de proceskosten. In het dossier ziet de rechtbank geen aanknopingspunten voor het oordeel dat sprake is van kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht. In deze procedure heeft eiser zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De werkwijze van de gemachtigde van eiser in deze zaak is overzichtelijk en heeft niet geleid tot vertraging van de behandeling van het beroep. Ter zitting hebben eiser en zijn gemachtigde de beroepsgronden nader toegelicht en desgevraagd door de rechtbank antwoord gegeven op de vragen. De door verweerder ter zitting gegeven toelichting, wat hier ook van zij, ziet niet op het gedrag van eiser en zijn gemachtigde richting de rechtbank in deze procedure. De rechtbank signaleert dat er tussen verweerder en eiser, op zijn zachtst gezegd, geen goede verstandhouding is. Dit is echter onvoldoende om eiser te veroordelen in de proceskosten.
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.M. Meessen, rechter, in aanwezigheid van mr. H.J. Verspuij-Fung, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 5 maart 2026.
- de griffier is verhinderd
om te ondertekenen -
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Bijlage
Regeling gehandicaptenparkeerkaart Haaglanden
Besluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer (BABW)
Op grond van artikel 49, eerste lid, kan aan een gehandicapte, overeenkomstig de bij ministeriële regeling gestelde criteria, door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar hij als ingezetene met een adres is ingeschreven in de basisregistratie personen, een gehandicaptenparkeerkaart worden verstrekt.
Regeling gehandicaptenparkeerkaart
Artikel 1, eerste lid aanhef onder a en b, luidt:
“Voor een gehandicaptenparkeerkaart kunnen in aanmerking komen:
a. bestuurders van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen, die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij - met de gebruikelijke loophulpmiddelen - in redelijkheid niet in staat zijn zelfstandig een afstand van meer dan 100 meter aan een stuk te voet te overbruggen;
b. passagiers van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen, die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij - met de gebruikelijke loophulpmiddelen - in redelijkheid niet in staat zijn zelfstandig een afstand van meer dan 100 meter aan een stuk te voet te overbruggen en die voor het vervoer van deur tot deur continu afhankelijk zijn van de hulp van de bestuurder;”
Artikel 2 luidt:
“1 Een gehandicaptenparkeerkaart wordt niet afgegeven alvorens een geneeskundig onderzoek heeft plaatsgehad met betrekking tot de handicap van de aanvrager.
2 Een geneeskundig onderzoek kan achterwege worden gelaten, indien:
a. aan de aanvrager eerder een gehandicaptenparkeerkaart is verstrekt en aan de verstrekkende instantie bekend is dat de aanvrager nog steeds voldoet aan de in artikel 1 omschreven criteria;
b. aan de aanvrager eerder een gehandicaptenparkeerkaart is verstrekt en de keurende instantie van oordeel is dat de aanvrager nog steeds voldoet aan de in artikel 1 omschreven criteria;
c. op grond van artikel 49, derde lid, van het BABW een gehandicaptenparkeerkaart wordt verstrekt in verband met een kortstondig verblijf.
3 Een geneeskundig onderzoek wordt achterwege gelaten indien een gehandicaptenparkeerkaart is aangevraagd door het bestuur van een instelling als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel e.”
Artikel 3 luidt:
“1 Ingeval de gehandicaptenparkeerkaart wordt afgegeven door het gemeentelijk gezag, bedoeld in artikel 49 van het BABW, wordt het geneeskundig onderzoek verricht door de Gemeentelijke Gezondheidsdienst dan wel - bij externe advisering - door een vanwege het gemeentelijk gezag aangewezen deskundige.
2 Ingeval de gehandicaptenparkeerkaart wordt afgegeven door de Minister van Verkeer en Waterstaat, wordt het onderzoek verricht door een door de Minister van Verkeer en Waterstaat aan te wijzen arts, die niet de behandelend arts van de aanvrager is.”
Artikel 2 luidt:
“Een nieuwe Haaglanden gehandicaptenparkeerkaart kan worden verstrekt aan bestuurders van motorvoertuigen op meer dan twee wielen en van brommobielen die ten tijde van het indienen van de aanvraag reeds houder zijn van een gehandicaptenparkeerkaart en die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij – met de gebruikelijke loophulpmiddelen – in redelijkheid in staat zijn zelfstandig een afstand van meer dan 100 doch niet meer dan 200 meter aan een stuk te voet te overbruggen.”
Artikel 3 luidt:
“1. Een nieuwe Haaglanden gehandicaptenparkeerkaart wordt niet verstrekt dan nadat een geneeskundig onderzoek heeft plaatsgehad met betrekking tot de handicap van de aanvrager.
2. Dit onderzoek wordt achterwege gelaten, indien aan de aanvrager eerder een Haaglanden gehandicaptenparkeerkaart is verstrekt en op grond van het laatste onderzoek dat hij in verband met de afgifte van een Haaglanden gehandicaptenparkeerkaart heeft ondergaan, moet worden aangenomen dat hij nog steeds voldoet aan de in artikel 2 genoemde criteria.”