RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL25.27769
V-nummer: [v-nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser],
geboren op [geboortedag 1] 2001, van Eritrese nationaliteit, eiser,
(gemachtigde: mr. A.A. Hardoar),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. N.F. van der Gouw).
Inleiding
1. Eiser heeft op 25 mei 2023 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met de beschikking van 4 juni 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure ingewilligd en aan eiser een verblijfsvergunning verleend met ingang van 25 mei 2023 tot 25 mei 2028.
Eiser heeft beroep ingesteld in verband met de geregistreerde geboortedatum ([geboortedag 1] 2001). Hij stelt dat hij is geboren op [geboortedag 2] 2006 en dat hij dus minderjarig was ten tijde van de aanvraag.
De rechtbank heeft het beroep op 24 april 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, tolk G. Ogbamichael in de taal Tigrinya en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank beoordeelt het beroep aan de hand van de beroepsgronden die eiser heeft aangevoerd.
3. De rechtbank is van oordeel van het beroep gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Standpunt van de minister
4. De minister stelt zich op het standpunt dat hij uit mag gaan van de geboortedatum van [geboortedag 1] 2001. Aangezien eiser ten tijde van zijn aanvraag ongedocumenteerd was, heeft er een leeftijdsschouw plaatsgevonden. Uit de leeftijdsschouw blijkt dat er werd getwijfeld aan de door eiser opgegeven minderjarige geboortedatum. Zowel de AVIM op 26 mei 2023 als de IND op 31 mei 2023 hebben namelijk bij een schouw geconcludeerd dat eiser evident meerderjarig is. Naar aanleiding van een Eurodactreffer en eisers verklaringen tijdens het aanmeldgehoor is er informatie opgevraagd bij de Italiaanse autoriteiten. Op 28 juli 2023 hebben de Italiaanse autoriteiten laten weten dat eiser in Italië met de geboortedatum [geboortedag 1] 2001 geregistreerd staat. De IND heeft eiser op basis van dit resultaat meerderjarig verklaard en eisers geboortedatum gewijzigd naar [geboortedag 1] 2001. De minister heeft er verder nog op gewezen dat de door eiser overgelegde doopakte door Bureau Documenten met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet echt is bevonden.
Gronden van beroep
5. Eiser stelt zich op het standpunt dat de minister niet mag uitgaan van de in Italië geregistreerde geboortedatum. De door Italië geregistreerde gegevens zijn onjuist en het is niet inzichtelijk hoe de leeftijdsregistratie daar tot stand is gekomen. Hij heeft in Italië dezelfde persoonsgegevens opgegeven als in Nederland, maar er was bij de registratie in Italië geen tolk aanwezig en toen is een onjuiste geboortedatum geregistreerd. Ook is niet duidelijk of eiser de registratie kon controleren. Eiser verwijst daarbij naar de uitspraak van de Afdeling van 9 oktober 2024. Eiser heeft ter onderbouwing van zijn geboortedatum een kopie van zijn geboorteakte en een botscan, waaruit blijkt dat hij in juni 2024 een skeletleeftijd van 18.97 jaar had, overgelegd.
Het oordeel van de rechtbank
6. De rechtbank stelt vast dat in de zaak van eiser sprake is van twijfel over de gestelde minderjarigheid. Naast de uitkomst van de schouw door de AVIM en de IND heeft de minister in het bestreden besluit doorslaggevende waarde toegekend aan de in Italië geregistreerde geboortedatum.
7. De Afdeling heeft op 9 oktober 2024 uitspraak gedaan over de toepassing van het interstatelijk vertrouwensbeginsel bij de beoordeling van de leeftijd van een vreemdeling. Daarbij heeft de Afdeling onder meer geoordeeld dat de minister zich niet kan beroepen op het interstatelijk vertrouwensbeginsel als hij bij de beoordeling van de leeftijd van een vreemdeling een leeftijdsregistratie in een andere EU-lidstaat betrekt. De minister moet de leeftijd van een vreemdeling en de bewijswaarde van een leeftijdsregistratie beoordelen met toepassing van het nationale bestuursrechtelijke bewijsrecht, met inachtneming van wat daarover aanvullend in het Unierecht is bepaald. Het is daarbij in beginsel aan de betrokken vreemdeling om zijn identiteit, waaronder zijn geboortedatum, aannemelijk te maken. Als de minister twijfels heeft over de minderjarigheid van de betrokken vreemdeling, dan geldt als vertrekpunt de presumptie van minderjarigheid. De minister moet dan uitgaan van het vermoeden dat de betrokken vreemdeling minderjarig is. Het is dan aan de minister om dat vermoeden te ontzenuwen. Hij zal dan nader onderzoek moeten doen, eventueel in samenwerking met andere lidstaten. Als hij na dat onderzoek toch tot de conclusie komt dat de twijfel over de minderjarigheid is weggenomen en hij ervan uitgaat dat de vreemdeling meerderjarig is, dan zal hij dat moeten motiveren. Onder 7.3 overweegt de Afdeling als volgt:
“Als de minister een leeftijdsregistratie uit een andere lidstaat aantreft, waaruit volgt dat de vreemdeling meerderjarig is, dan mag hij die bij het beoordelen van de leeftijd van een vreemdeling betrekken en daaraan gewicht toekennen. Hij zal dan steeds zorgvuldig moeten onderzoeken en deugdelijk moeten motiveren welk gewicht hij aan een bepaalde registratie toekent en waarom. Daarbij zal hij zo mogelijk moeten toelichten waarop de leeftijdsregistratie is gebaseerd. Als een leeftijdsregistratie is gebaseerd op een brondocument of een medisch leeftijdsonderzoek, dan zal hij hierover navraag moeten doen bij de betreffende lidstaat en nader moeten toelichten waarom hij daaraan al dan niet een bepaalde waarde hecht. Als aan een leeftijdsregistratie alleen een eigen verklaring van een vreemdeling ten grondslag ligt, dan zal de minister moeten informeren onder welke omstandigheden deze verklaring is afgelegd. De vreemdeling zal een plausibele verklaring moeten geven voor deze afwijkende verklaring, omdat deze afwijking in beginsel afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van zijn verklaringen. De minister zal steeds alle feiten en omstandigheden moeten meewegen bij het beoordelen van de leeftijd van een vreemdeling die stelt minderjarig te zijn. De minister moet bij deze beoordeling ook eventuele overgelegde bewijsmiddelen, zoals officiële en onofficiële identificerende documenten en/of verklaringen van voogden van Nidos, betrekken.”
8. De rechtbank is van oordeel dat de minister onvoldoende onderzoek heeft gedaan en onvoldoende heeft gemotiveerd waarom hij is uitgegaan van de meerderjarigheid van eiser. Gelet op de uitspraak van de Afdeling had de minister nader onderzoek moeten doen naar de registratie in Italië. De minister moet namelijk motiveren waarom in het geval van eiser doorslaggevende waarde kan worden gehecht aan die registratie. De overgelegde memo met daarin de opmerking van de Italiaanse Dublin-unit dat bij de registratie geen leeftijdsbeoordeling heeft plaatsgevonden en dat er geen verdere informatie is, acht de rechtbank daartoe onvoldoende. Daarnaast had de minister de door eiser overgelegde kopie van de geboorteakte en de botscan bij de beoordeling moeten betrekken.
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep is gegrond. Het bestreden besluit is in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel en het motiveringsbeginsel. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit, voor zover daarin is beslist dat de door eiser gestelde geboortedatum van [geboortedag 2] 2006 niet geloofwaardig wordt gevonden en wordt uitgegaan van de in Italië geregistreerde geboortedatum van [geboortedag 1] 2001. De rechtbank ziet geen aanleiding om de rechtsgevolgen van het bestreden besluit, voor zover dat wordt vernietigd, in stand te laten of zelf in de zaak te voorzien, omdat de minister de geloofwaardigheid van eisers leeftijd opnieuw zal moeten beoordelen. Ook ziet de rechtbank geen aanleiding om een bestuurlijke lus toe te passen, omdat dat naar het oordeel van de rechtbank geen doelmatige en efficiënte afdoeningswijze zou inhouden. De minister zal daarom een nieuw besluit moeten nemen over de leeftijd van eiser met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van zes weken.
10. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.C.L.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van mr. K.C. van der Vegt, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.