RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam 1] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.13195
geboren op [geboortedatum]
nationaliteit: Turkse(gemachtigde: mr. H. Meijerink),
en
(gemachtigde: mr. P. Boelhouwer).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 12 juli 2023 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 17 maart 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 12 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde, een tolk en de gemachtigde van de minister. Het onderzoek is op zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Verzoek aanhouding 3. De gemachtigde van eiser heeft op de zitting een verzoek gedaan om aanhouding van de zaak. Zij heeft pas in een laat stadium kennis kunnen nemen van de resultaten van het onderzoek door Bureau Documenten naar twee door eiser overgelegde documenten. Eiser wil mogelijk een contra-expertise laten uitvoeren en wil in ieder geval informatie opvragen bij een advocaat in Turkije. De minister heeft zich ter zitting verzet tegen aanhouding van de zaak.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser onvoldoende concreet gemaakt of hij een contra-expertise wil laten uitvoeren en de echtheid en juistheid van de documenten door een documentspecialist wenst te laten onderzoeken. Het opvragen van nadere informatie bij een advocaat in Turkije is in elk geval niet als zodanig te kwalificeren. Daarbij betrekt de rechtbank dat ook reeds op basis van de vertaling van het document inhoudelijke vragen opkomen. Zo wordt er gesproken over een veroordeling wegens het lidmaatschap van een gewapende terroristische organisatie, terwijl dat informatie is die door eiser niet eerder naar voren is gebracht. De rechtbank wijst het verzoek om aanhouding om die redenen af.
Het asielrelaas
4. Eiser heeft de Turkse nationaliteit en is geboren op 12 februari 1998. Aan zijn asielaanvraag heeft hij ten grondslag gelegd dat hij in Turkije te vrezen heeft wegens een vijftal strafzaken wegens het beledigen van de autoriteiten en wegens zijn Koerdische etniciteit. In dit verband heeft eiser verklaard dat in één van deze strafzaken een geldboete is opgelegd, die volgens hem inmiddels zou zijn omgezet in een gevangenisstraf van zes jaar en drie maanden. Daarnaast stelt eiser dat hij behoort tot de Koerdische bevolkingsgroep en heeft hij verklaard dat hij wordt achtergesteld vanwege zijn etniciteit en zijn activiteiten voor de HDP.
Het bestreden besluit
5. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
Identiteit, nationaliteit en herkomst;
Strafrechtelijke vervolging vanwege conflicten met de autoriteiten;
Problemen vanwege lidmaatschap bij de HDP;
Discriminatie vanwege Koerdische etniciteit.
De minister heeft de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig geacht en de discriminatie vanwege de Koerdische etniciteit deels geloofwaardig geacht, maar onvoldoende zwaarwegend voor gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade. De minister heeft de strafrechtelijke vervolging vanwege conflicten met de autoriteiten en de problemen vanwege lidmaatschap bij de HDP niet geloofwaardig geacht. Aan eiser is tegengeworpen dat hij deze vrees niet met documenten heeft onderbouwd en daarvoor geen goede verklaring heeft. Volgens de minister heeft eiser niet met documenten onderbouwd dat hij strafrechtelijk wordt vervolgd, terwijl er sprake zou zijn van vijf zaken, meerdere beroepszaken, een omzetting van een geldboete naar een gevangenisstraf en bovendien zou er een aanhoudingsbevel tegen hem zijn uitgevaardigd. Verder is de minister van oordeel dat de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Ook heeft de minister eisers verklaringen over de problemen vanwege zijn gestelde lidmaatschap bij de HDP niet geloofwaardig geacht omdat ze geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister heeft geconcludeerd dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van gegronde vrees op vervolging of een reëel risico op ernstige schade, omdat de minister eisers gestelde strafrechtelijke vervolgen en problemen niet geloofwaardig acht. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag wordt afgewezen als ongegrond en heeft eiser opgedragen terug te keren naar Turkije binnen een termijn van vier weken.
Onvoldoende documenten, zonder goede verklaring 6. Eiser heeft in beroep aangevoerd dat hem ten onrechte is tegengeworpen dat hij geen documenten heeft overlegd. Eiser stelt dat hij niet in e-Devlet in kan loggen om de documenten in te zien omdat zijn account is geblokkeerd en hij niet beschikt over een actief Turks telefoonnummer dat noodzakelijk is om in te loggen in E-Devlet. Eiser heeft nergens anders documenten opgeslagen omdat alles altijd voor hem terug te vinden was in e-Devlet. Om deze reden heeft hij de gewenste documenten niet over kunnen leggen.
De rechtbank stelt allereerst vast dat het opmerkelijk is dat eiser niet beschikt over dergelijke belangrijke documenten, nu die betrekking hebben op de periode vanaf 2017 en hij meermaals aanwezig is geweest bij de behandeling van zijn zaken. Uit de verklaringen van eiser maakt de rechtbank op dat hij het aanhoudingsbevel wilde uitprinten in e-Devlet maar dat hij daarvoor zijn identiteitskaart nodig had. Vervolgens stelt eiser dat de toegang werd geweigerd omdat zijn account was geblokkeerd. In de gronden van beroep geeft eiser aan dat hij een actief Turks telefoonnummer moet hebben om in te kunnen loggen. Hij verwijst naar een overzicht van telefoontjes naar de klantenservice van e-Devlet. De rechtbank is van oordeel dat eiser hiermee geen begin van bewijs heeft geleverd dat hij niet in e-Devlet kan komen. Evenmin is aangetoond dat hij heeft geprobeerd om nieuwe inloggegevens te verkrijgen. Uit het Algemeen Ambtsbericht blijkt dat dit mogelijk is via een Turkse bank of met een identiteitskaart en een telefoonnummer van een Turkse provider. Eiser had ook via een advocaat in Turkije of zijn vader een volmacht kunnen afgeven. Met een notariële volmacht in Turkije, kan de gevolmachtigde ook documenten uit e-Devlet halen. Het door eiser overgelegde overzicht van telefoontjes maakt het niet anders, nu daaruit slechts blijkt dat er op naam van [naam 2] in vier dagen in totaal 22x is gebeld naar tien verschillende nummers in het buitenland. De minister heeft dan ook artikel 31, zesde lid, onder b, van de Vw aan eiser kunnen tegenwerpen.
Geen samenhangend en aannemelijk geheel 7. Eiser betwist dat zijn verklaringen over de strafzaken vaag en summier zijn; hij heeft inhoudelijk verklaard over de aard van de beschuldigingen, maar stelt dat de minister enkel heeft doorgevraagd naar de status van de zaken en niet naar wat er precies is gebeurd.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiser op dit punt vaag en summier heeft verklaard. De minister heeft meermaals doorgevraagd naar de status en de tijdlijn van gebeurtenissen. Van eiser mag worden verwacht dat hij hier ook eenduidig en duidelijk over kan verklaren. Eiser verklaart dat dat er nog lopende strafzaken zijn, en 1 zaak onherroepelijk is. Vervolgens verklaart hij dat er ongeveer 4 à 5 zaken zijn die tegen hem lopen. Oude zaken van 2017 of 2020. Het exacte aantal weet hij niet, maar ze gaan allemaal over weerstand die hij heeft geboden tegen de politie of gendarmerie. Eiser stelt aanwezig te zijn geweest bij enkele zittingen, in beroep te zijn gegaan en dat deze zijn behandeld bij het gerechtshof. Daarna geeft eiser aan dat hij in 2018 in beroep is gegaan tegen een aantal zaken en in de laatste zaak in 2020. Hij is in 2020 of 2021 veroordeeld voor een van deze zaken tot vijf jaar gevangenisstraf (belediging ambtenaar). Vervolgens verklaart eiser over een zaak uit 2017, waarvoor hij is veroordeeld tot 6 jaar en 3 maanden, maar dat deze straf in beroep is omgezet naar een geldboete. Omdat de geldboete niet betaald is in 2024, is die vervolgens weer omgezet naar een gevangenisstraf. Echter, eerder had eiser verklaard dat hij is veroordeeld door de rechtbank tot een betaling van 6080 lira maar deze boete, omdat hij niet had betaald, was omgezet naar een gevangenisstraf. Uit het door eiser overgelegde arrestatiebevel blijkt, anders dan uit zijn verklaringen, dat sprake zou zijn van lidmaatschap van een gewapende terroristische organisatie. Daarmee blijven de verklaringen van eiser vaag, oppervlakkig en ook deels tegenstrijdig. Over de status van de zaken kan eiser ook weinig verklaren; de verschillende jaartallen die hij aanhaalt geven onvoldoende duidelijkheid.
8. Verder voert eiser aan dat er geen sprake is van tegenstrijdigheid in zijn verklaringen over telefoontjes van politiebureaus; hij heeft deze concreet toegelicht en met tijdstippen onderbouwd, zonder dat hier verder door de minister op is doorgevraagd.
De rechtbank is van oordeel dat de minister niet ten onrechte wijst op de verschillen in de door eiser afgelegde verklaringen. Eerst stelt hij vier, vijf keer te zijn gebeld door een nummer van het politiebureau [naam 3] . Ze gaven geen informatie over een aanhoudingsbevel maar zeiden dat hij zich moest melden bij het consulaat. Daar zou een brief zijn die hij moest ophalen. Later verklaart eiser dat hij twee keer is gebeld, de tweede keer door een ander politiebureau. Er zou zijn medegedeeld dat er een aanhoudingsbevel is.
9. Daarnaast is volgens eiser door de minister onvoldoende betrokken dat zijn familie is getroffen door verdenkingen van banden met de Gülen-beweging, wat tot huisinvallen en sociale uitsluiting leidde en het overgelegde document is ten onrechte genegeerd omdat zijn naam er niet op stond.
Er zijn naar het oordeel van de rechtbank geen aanwijzingen dat eiser in de negatieve aandacht van de Turkse autoriteiten staat. De negatieve aandacht blijkt niet uit het overgelegde document en is toegespitst op de nicht van eiser. Eiser zelf wordt niet met naam genoemd in dit document. In het gehoor bij de minister heeft eiser aangegeven dat zijn nicht ervan is beschuldigd lid te zijn van de Gülen-beweging, maar het enkele gegeven dat zijn nicht ervan wordt beschuldigd is op zichzelf niet voldoende is om te concluderen dat eiser zelf wordt aangemerkt als een aanhanger van de Gülen-beweging. Uit het Algemeen Ambtsbericht blijkt dat met name familieleden van hooggeplaatste Gülen-aanhangers het risico lopen om de negatieve aandacht te trekken van de Turkse autoriteiten. Deze omstandigheden zijn in onderhavige zaak niet van toepassing. Daarbij betrekt de rechtbank dat eiser Turkije legaal heeft kunnen uitreizen op zijn eigen paspoort, er volgens de eigen verklaring van eiser geen zaken tegen hem lopen met betrekking tot de Gülen-beweging, de huisinvallen ook niet gerelateerd waren aan de Gülen-beweging maar te maken hadden met een Facebook-bericht en met een gevecht tussen een Koerdische en Turkse jongen en niet is gebleken van sociale uitsluiting nu eiser onder meer onderwijs heeft genoten en heeft gewerkt. 10. Tot slot voert eiser aan dat het niet logisch is dat zijn politieke problemen door de minister wél geloofwaardig worden geacht, maar dat dit los zou staan van zijn HDP-lidmaatschap; volgens hem zijn deze aspecten niet te scheiden en blijkt dit ook uit het Ambtsbericht Turkije.
Anders dan eiser oordeelt de rechtbank dat de minister de politieke problemen tijdens demonstraties weliswaar geloofwaardig acht, maar zich niet ten onrechte op het standpunt stelt dat eiser sinds 2019 geen problemen heeft ondervonden vanwege deze activiteiten. Uit eisers verklaringen blijkt dat zijn rol erg beperkt is geweest en dat de rechtszaken niets met de HDP te maken hebben, maar met zijn afkomst als Koerd. Nu eiser ook vrij kon uitreizen en vanaf 2019 geen hinder heeft ondervonden, zijn er geen aanknopingspunten om te kunnen concluderen dat hij te vrezen heeft voor de Turkse autoriteiten.
11. Gelet op het voorgaande heeft de minister artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw kunnen tegenwerpen. Hierbij heeft de minister kunnen betrekken dat uit het feit dat eiser pas zes jaar na het ontstaan van de gestelde problemen Turkije heeft verlaten afbreuk doet aan de gestelde noodzaak tot internationale bescherming.
Discriminatie 12. Eiser stelt dat hij wel degelijk aannemelijk heeft gemaakt dat hij werd gediscrimineerd als Koerd en HDP-lid, onderbouwd met voorbeelden van willekeur en een ambtsbericht over de repressieve context, dat door de minister is genegeerd.
12. De rechtbank oordeelt dat de herhaling van de zienswijze geen gemotiveerde weerlegging is van het standpunt van de minister in het bestreden besluit. De verwijzing naar het Ambtsbericht slaagt evenmin, nu de aangehaalde informatie niet concreet op eiser is toegespitst. Niet in geschil is dat Koerden in zijn algemeenheid te maken hebben met discriminatie en onderdrukking, maar niet is gebleken dat hiervan bij eiser sprake is geweest, zodanig dat hij niet in staat was om op maatschappelijk en sociaal niveau te functioneren. Eiser heeft onderwijs genoten, heeft kunnen werken, had een woning en kon verhuizen.
Conclusie en gevolgen
13. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en de afwijzing van zijn asielaanvraag in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. van Wijk, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.