RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam] , eiser,
de minister van Asiel en Migratie, de minister.
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.29853
geboren op [geboortedatum] ,
van Marokkaanse nationaliteit,
V-nummer: [nummer] ,
(gemachtigde: mr. A. Jhingoer),
en
Procesverloop
1. De minister heeft op 16 april 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Hierop heeft eiser gereageerd.
De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 3 juni 2026 gesloten.
Overwegingen
2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 6 mei 2026 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of de maatregel van bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van dat onderzoek op 1 mei 2026.
3. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
Standpunten eiser
4. Eiser voert aan dat door de minister onvoldoende voortvarend wordt gehandeld. Het enkel schriftelijk en in het algemeen rappelleren op alle lopende zaken bij de autoriteiten van Marokko acht eiser, twee maanden na een schriftelijke presentatie, onvoldoende. Eiser heeft tijdens het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling verklaard dat hij een Spaanse verblijfsvergunning heeft gehad, die inmiddels is verlopen. Ten onrechte heeft de minister hier geen onderzoek naar gedaan, terwijl uit een dergelijk onderzoek aanknopingspunten naar voren kunnen komen waarmee de identiteit en nationaliteit kunnen worden vastgesteld.
Beoordeling rechtbank
5. De rechtbank stelt voorop dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Marokko in het algemeen niet ontbreekt. De rechtbank ziet geen aanleiding om in het geval van eiser anders te oordelen. De lp-aanvraag is nog steeds in onderzoek en niet is gebleken dat de Marokkaanse autoriteiten geen lp zullen afgeven. Daar komt bij dat de minister afhankelijk is van de medewerking van de Marokkaanse autoriteiten. Ook acht de rechtbank van belang dat eiser onvoldoende medewerking verleent aan zijn uitzetting. Zo blijkt uit het verslag van het op 18 mei 2026 met eiser plaatsgevonden vertrekgesprek dat hij in de afgelopen periode geen actie heeft ondernomen ter verkrijging van documenten. De enkele stelling dat hij zijn paspoort is verloren, dat zijn ouders zijn overleden en dat niemand iets voor hem kan doen, acht de rechtbank daartoe onvoldoende. Niet is uitgesloten dat, indien eiser zijn volledige medewerking verleend, de Marokkaanse autoriteiten (sneller) zullen overgaan tot het verlenen van een lp. Ook hierom is het zicht op uitzetting gegeven.
Verder is de rechtbank van oordeel dat de minister sinds het sluiten van het onderzoek in de vorige procedure voldoende voortvarend heeft gehandeld. De minister heeft op 15 mei 2026 schriftelijk gerappelleerd bij de Marokkaanse autoriteiten. Daarnaast heeft op 18 mei 2026 een vertrekgesprek met eiser plaatsgevonden. Gelet hierop en mede gelet op de duur van het lp-traject, ziet de rechtbank op dit moment geen aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend heeft gehandeld door geen onderzoek te verrichten naar de verlopen Spaanse verblijfsvergunning.
De rechtbank heeft in de hiervoor onder 2. genoemde uitspraak geoordeeld dat het toepassen van een lichter middel niet volstaat om de uitzetting van eiser te verzekeren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser ook in onderhavige procedure geen omstandigheden aangevoerd die aanleiding geven om te oordelen dat een lichter middel nu wel zou kunnen volstaan of dat de voortzetting van de vreemdelingenbewaring niet langer gerechtvaardigd zou zijn.
De rechtbank ziet ook voor het overige geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring in de periode tussen het sluiten van het vorige onderzoek en het sluiten van het onderhavige onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van R. de Boer, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.