RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiserV-nummer: [V-nummer]
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.14197
(gemachtigde: mr. E.S. van Aken),
en
(gemachtigde: mr. S. Kuster).
Procesverloop
Bij besluit van 13 maart 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen omdat Spanje daarvoor verantwoordelijk is.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 7 mei 2026 zitting behandeld in Breda. Eiser is hierbij verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
3. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit en voert daartoe het volgende aan. Verweerder is voor Spanje ten onrechte uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Eiser heeft voldoende uiteen gezet dat in Spanje geen adequate opvang en voorzieningen aanwezig zijn, wat leidt tot structurele tekortkomingen in het asielsysteem. Ook heeft eiser in Spanje geen adequate behandeling gekregen voor zijn gezondheidsklachten. Verweerder werpt ten onrechte tegen dat eiser bij de Spaanse autoriteiten kan klagen. Eiser heeft eerder geklaagd bij het Rode Kruis en de Spaanse autoriteiten hebben hem nooit hulp geboden. Ook was er in Spanje geen sprake van een kenbare beklagprocedure en is eiser nooit verteld op welke wijze, dan wel waar, hij zich kan beklagen.
4. Eiser voert voorts aan dat hij op dit moment onder medische behandeling staat voor zijn Hepatitis B-infectie en dat hij voortdurend hierover contact moet onderhouden met zijn huisarts en medische specialisten. Eiser gaat er vanuit dat dit in Spanje niet mogelijk is en vreest bij een overdracht voor achteruitgang van zijn gezondheid en onmenselijke behandeling. Daarbij vreest eiser voor het gebrek aan medische zorg in Spanje, omdat hij deze zorg eerder in Spanje niet heeft gekregen. Verweerder heeft ten onrechte de asielaanvraag van eiser niet aan zich getrokken op grond van artikel 17 van de Dublinverordening. Eiser heeft in Spanje te maken gehad met discriminatoire bejegening en hij is aan zijn lot overgelaten. Verweerder heeft ten onrechte geen gebruik gemaakt van een niet-registertolk tijdens eisers gehoor en niet is gebleken dat verweerder voldoende inspanning heeft verricht om eiser te horen met behulp van een registertolk. Verweerder werpt ten onrechte tegen dat eiser nooit eerder asiel heeft aangevraagd in Spanje. Eiser heeft problemen gehad aan de poort van de asielprocedure in Spanje en heeft daarom geen normale en deugdelijke asielprocedure kunnen doorlopen. In eisers aanvullende gronden van 5 mei 2026 voert hij aan dat verweerder niet dan wel onvoldoende rekening heeft gehouden met eisers kwetsbaarheid en medische toestand. Daarbij is – in het geval van een overdracht aan Spanje – ten onrechte niet gebleken van individuele garanties vanwege eisers kwetsbaarheid. De rechtbank oordeelt als volgt.
5. Niet is in geschil dat Spanje de verantwoordelijke lidstaat is en dat ten aanzien van Spanje in beginsel van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Het ligt op de weg van eiser om aannemelijk te maken dat daar in zijn geval niet van kan worden uitgegaan. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser er niet in is geslaagd aannemelijk te maken dat de Spaanse autoriteiten hun verdragsverplichtingen jegens hem niet zullen nakomen en dat bij terugkeer een situatie zal ontstaan die in strijd is met artikel 3 van het EVRM of artikel 4 van het Handvest. Ook is niet gebleken van structurele tekortkomingen in de asielprocedure en de opvangvoorzieningen. Daarbij heeft verweerder ter zitting kunnen overwegen dat de door eiser aangevoerde omstandigheden de hoge drempel van zwaarwegendheid, zoals bedoeld in het arrest [naam], niet halen. Bovendien hebben de Spaanse autoriteiten met de aanvaarding van het overnameverzoek gegarandeerd dat zij eisers asielaanvraag in behandeling zullen nemen met inachtneming van de Europese richtlijnen en internationale verdragen. Indien eiser in Spanje toch wordt geconfronteerd met tekortkomingen in de opvang, medische voorzieningen of rechtsbescherming, kan hij hierover klagen bij de Spaanse (hogere) autoriteiten.
6. Voor zover eiser aanvoert dat hij niet wist waar bij de Spaanse autoriteiten hij zich moest beklagen over de procedures in Spanje, heeft verweerder kunnen overwegen dat niet is gebleken dat eiser zich niet bij de Spaanse autoriteiten heeft kunnen beklagen, of dat zij hiertoe niet welwillend zijn. Dat eiser niet op de hoogte was op welke wijze hij zijn beklag kon doen, komt - wat daar ook van zij - voor zijn rekening en risico. De rechtbank weegt daartoe mee dat uit eisers verklaringen geenszins is gebleken welke inspanning hij heeft verricht, of welke pogingen hij heeft gedaan om zich wel bij de autoriteiten te beklagen. Eisers gestelde beklag bij het Rode Kruis is daartoe onvoldoende.
7. Eiser heeft zijn gestelde (noodzakelijke) medische behandeling in Nederland niet onderbouwd met objectieve medische stukken. De door eiser overgelegde medische stuk van 2 maart bevat geen volledige datumaanduiding, afzender ofwel een logo van een huisartsenpraktijk, dokterspraktijk of anderszins medische instelling. Ook door middel van de overige door eiser overgelegde stukken ter onderbouwing van zijn medische problematiek is niet aannemelijk gemaakt dat hij onder actieve medische behandeling staat van een arts. Voor zover eiser aanvoert dat hij een afspraakbevestiging heeft overgelegd van zijn driemaandelijkse doktersafspraak en bijsluiters en foto’s van zijn medicijndoosjes heeft overgelegd, leidt dit niet tot een ander oordeel. Ook hiermee is eisers actieve medische behandeling niet aangetoond. Ook is hiermee niet aannemelijk gemaakt dat eventuele medische behandeling in Spanje niet beschikbaar of toegankelijk is voor eiser. Daarbij moet er vanuit worden gegaan dat eiser na een overdracht aan Spanje in overeenstemming met het Europese recht zal worden behandeld. In dat kader zijn de Spaanse autoriteiten gebonden aan de verplichtingen die voortvloeien uit de artikel 3 van het EVRM en 4 van het Handvest. Dit omvat de verplichting om eiser de noodzakelijke medische zorg te geven. Verweerder heeft ter zitting voldoende gemotiveerd dat de Dublinverordening in het kader van een overdracht voorziet in een informatie-uitwisseling met de Spaanse autoriteiten, waarin duidelijk uiteengezet wordt welke klachten en medicatie eiser heeft en of eiser bij de overdracht in het bezit kan worden gesteld van die medicatie zodat hij daarmee niet hoeft te stoppen.
8. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd waarom hij geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om op grond van artikel 17, eerste lid, van de Dublinverordening de behandeling van eisers asielaanvraag aan zich te trekken. Eiser heeft verder geen bijzondere individuele omstandigheden aangevoerd die maken dat een overdracht aan Spanje van onevenredige hardheid getuigt, anders dan hetgeen onder het interstatelijk vertrouwensbeginsel is betrokken. Daarbij is door verweerder genoegzaam gemotiveerd dat eiser als Dublinclaimant wordt overgedragen aan de Spaanse autoriteiten en dat hij Spanje als Dublinclaimant in een andere hoedanigheid zal betreden dan ten tijde van zijn vorige ervaring als illegale vreemdeling. Zoals eerder is overwogen, is niet gebleken dat eiser zich niet kan beklagen bij de Spaanse autoriteiten.
9. Verweerder heeft ter zitting voldoende gemotiveerd dat hij zich aan de motiveringsplicht heeft voldaan zoals bedoeld in artikel 28, vierde lid, van de Wet beëdiging tolken en vertalers. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd waarom ten aanzien van eisers gehoor sprake was van spoedeisendheid, omdat snel moet worden vastgesteld welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van eisers asielaanvraag. Daarbij heeft verweerder zich ter zitting niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat niet is gebleken dat eiser in zijn belangen is geschaad door het gebruik van een niet-registertolk tijdens zijn gehoor. Verweerder heeft in dit kader kunnen meewegen dat eiser op verschillende momenten in het gehoor is gevraagd of hij de tolk goed verstaat en dat in het gehoor al is opgemerkt dat geen gebruik is gemaakt van een registertolk.
10. Verweerder heeft de asielaanvraag van eiser terecht niet in behandeling genomen. Het beroep is ongegrond.
11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 8 juni 2026 door mr. E.J. Govaers, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Chakur, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.