vonnis
RECHTBANK DEN HAAG
Team Toezicht
insolventienummer: C/09/22/116 R
vonnis van 30 januari 2026
in de schuldsaneringsregeling van:
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedatum] 1973 te [geboorteplaats] ,
wonende te [adres]
.
Waar deze zaak over gaat
De heer [betrokkene] zit in de wettelijke schuldsaneringsregeling (WSNP). De looptijd van die regeling is voorbij. De rechtbank beoordeelt nu of de heer [betrokkene] aan de verplichtingen heeft voldaan die horen bij de WSNP. Als dat zo is wordt aan hem de zogenoemde “schone lei” verleend. Dit betekent dat schuldeisers hun vorderingen ten aanzien waarvan de WSNP werkt niet meer op hem kunnen verhalen. In het geval de heer [betrokkene] toerekenbaar niet (voldoende) aan de verplichtingen heeft voldaan, is ook mogelijk de schone lei niet te verlenen. Dat betekent dat schuldeisers hun vorderingen weer op hem kunnen verhalen.
De rechtbank zal de schone lei niet aan de heer [betrokkene] verlenen. De rechtbank legt hierna uit waarom zij zo beslist.
1. Verloop van de procedure
De heer [betrokkene] is op 29 december 2022 toegelaten tot de WSNP. Daarbij is mr. R. Cats tot rechter-commissaris en, voor het laatst, K.F. Petridis te Leidschendam tot bewindvoerder benoemd.
De looptijd is op 29 december 2025 verstreken.
De bewindvoerder heeft schriftelijk verslag uitgebracht over het verloop van de regeling. Uit dit verslag blijkt dat de heer [betrokkene] de informatieverplichting en de sollicitatieverplichting niet is nagekomen. Om deze reden adviseert de bewindvoerder de heer [betrokkene] geen schone lei te verlenen.
De bewindvoerder heeft de rechtbank bij bericht van 16 januari 2026 geïnformeerd over de laatste stand van zaken. Hieruit blijkt dat de informatieverplichting en de sollicitatieverplichting nog steeds niet zijn nagekomen.
Bij brief van 22 januari 2026 heeft de heer H. Jansen, de beschermingsbewindvoerder
van de heer [betrokkene] , de rechtbank geïnformeerd over zijn standpunt. Dat standpunt houdt in dat de stukken die volgens de bewindvoerder zouden ontbreken wel degelijk zijn ingediend. De heer Jansen heeft voorts verklaard dat de heer [betrokkene] kampt met ernstige cognitieve beperkingen. Hij is mentaal niet in staat complexe afspraken zelfstandig na te komen; hij vergeet zaken of raakt geblokkeerd door zijn psychische gesteldheid. Hij is door de gemeente in het kader van de Participatiewet vrijgesteld van de sollicitatieplicht vanwege zijn mentale gesteldheid. Hoewel de sollicitatieplicht binnen de WSNP strikt is, is het voor de heer [betrokkene] onbegrijpelijk dat hij enerzijds door de overheid arbeidsongeschikt wordt geacht, maar anderzijds binnen de WSNP gedwongen wordt te solliciteren naar functies die hij aantoonbaar niet kan behouden. Indien de schone lei wordt geweigerd, hebben de schuldeisers geen verhaalsmogelijkheid, want de heer [betrokkene] ontvangt slechts een bijstandsuitkering.
De eindzitting heeft op 23 januari 2026 plaatsgevonden. Op deze zitting verschenen:
- de heer [betrokkene] , alsmede zijn partner mevrouw [naam 1] ;
- de heer [naam 2] namens de WSNP-bewindvoerder;
- de heer Jansen, voornoemd.
2. De beoordeling
Met het verstrijken van de looptijd eindigen voor de heer [betrokkene] de verplichtingen die de WSNP met zich brengt en moet worden beoordeeld of aan hem de schone lei kan worden verleend. Daarvoor is nodig dat de verplichtingen uit de WSNP tijdens de looptijd voldoende zijn nagekomen, ofwel dat de heer [betrokkene] daarin niet toerekenbaar is tekortgeschoten.
Informatieverplichting
Ter zitting heeft de heer [naam 2] de verklaring van de heer Jansen dat de ontbrekende stukken inzake inkomsten en uitgaven inmiddels zijn aangeleverd en dat nu alleen nog de beoordeling van de inspanningsplicht aan de orde is, niet weersproken. Ten aanzien van de inspanningsplicht oordeelt de rechtbank als volgt.
Inspanningsverplichting
Het niet-nakomen van de sollicitatieplicht heeft geleid tot een verhoor, dat op
26 november 2024 heeft plaatsgevonden. Er is gesproken over de mate van arbeidsgeschiktheid, waarna de rechter-commissaris vrijstelling heeft verleend gedurende de gehele regeling voor 16 uur per week. In beginsel is dus de sollicitatieplicht per 15 september 2023 op de heer [betrokkene] van toepassing geweest voor 20 uur per week. Bij het verhoor is besproken dat, indien hij vanaf december 2024 op de juiste wijze zou gaan solliciteren tot de einddatum van de schuldsaneringsregeling, hij alsnog in aanmerking zou kunnen komen voor de schone lei. De heer [betrokkene] heeft echter na het verhoor niet naar behoren gesolliciteerd. Volgens de bewindvoerder heeft hij slechts in juli 2025 enkele bewijzen van sollicitaties doorgezonden. Die bestonden echter uit twee sollicitatiebrieven waarvan niet opgemaakt kan worden of deze daadwerkelijk zijn verzonden, alsmede enkele vacatures. De heer [betrokkene] heeft weliswaar een e-mail nagezonden waaruit volgens hem blijkt dat hij wel (meer) heeft gesolliciteerd, maar die informatie betreft slechts vacatures die de heer [betrokkene] via sites ontvangt waarvoor hij staat ingeschreven, en bijvoorbeeld LinkedIn. Bewijzen waaruit blijkt dat hij daadwerkelijk op deze bijgevoegde vacatures heeft gereageerd (februari 2025 tot en met december 2025) heeft de bewindvoerder niet ontvangen. De heer [betrokkene] heeft het tegendeel niet aannemelijk gemaakt. Hij heeft ook geen screenshots laten zien van de vermeende sollicitaties. Bovendien heeft hij naar eigen zeggen niet of nauwelijks breed gesolliciteerd, maar vrijwel uitsluitend binnen zijn eigen voormalige vakgebied. Dit maakt dat sprake is van een tekortkoming van achtentwintig maanden, uitgaande van 15 september 2023. Naar het oordeel van de rechtbank is deze tekortkoming toerekenbaar. De heer [betrokkene] is er diverse malen op gewezen, waaronder bij een verhoor, dat hij aantoonbaar (aanvullend) moest solliciteren. Personen die in de WSNP zitten worden geacht zelfredzaam te zijn. Dat houdt in dat zij er zelf voor moeten zorgen dat zij hun verplichtingen kunnen (laten) nakomen en dat zij zo nodig tijdig hulp daarvoor moeten inschakelen en het risico dat dat niet gebeurt niet op hun schuldeisers kunnen afwentelen. Dit maakt dat het voormelde verzuim voor rekening van de heer [betrokkene] moet komen.
De rechtbank is van oordeel dat de toerekenbare tekortkoming inzake de inspanningsplicht niet vanwege een bijzondere aard of geringe betekenis buiten beschouwing kan worden gelaten. Dat betekent dat de regeling zonder schone lei zal worden beëindigd.
De rechtbank zal de vergoeding van de bewindvoerder vaststellen.
3. De beslissing
De rechtbank:
- stelt vast dat de heer [betrokkene] toerekenbaar in de nakoming van de inspanningsplicht is tekortgeschoten;
- bepaalt dat de toerekenbare tekortkoming niet vanwege bijzondere aard of geringe betekenis ervan buiten beschouwing kan worden gelaten;
- geeft te kennen dat de schuldsaneringsregeling zonder schone lei eindigt op het moment dat de slotuitdelingslijst verbindend is geworden;
- stelt de vergoeding van de bewindvoerder vast op € 3.744,97 (inclusief de verschuldigde omzetbelasting);
- stelt het bedrag aan vastrecht vast op € 820,-.
Dit is de beslissing van mr. D. de Loor, rechter, in samenwerking met R. Becker, griffier.
Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 januari 2026.
Wat kunt u doen als u het niet eens bent met deze uitspraak?
Tegen deze uitspraak kan degene die dat volgens de Faillissementswet mag gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak hoger beroep instellen. Dat kan door een advocaat een verzoekschrift in te laten dienen bij de griffie van het gerechtshof in Den Haag.