ECLI:NL:RBDHA:2026:22511

Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd:

De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 5 augustus 2026. Daarbij zijn gehoord:

Omdat door de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig werd geacht en het de rechtbank ter zitting is gebleken dat diens aanwezigheid ook niet noodzakelijk was om tot een inhoudelijke beslissing te kunnen komen, is de officier van justitie niet gehoord.

Door en namens betrokkene is afwijzing van het verzoek bepleit. Daartoe is aangevoerd dat betrokkene erkent dat bij haar sprake is van een borderline persoonlijkheidsstoornis, maar dat zij betwist dat bij haar sprake is van een manische ontremming. Betrokkene is daarom ook niet bereid om de noodzakelijk geachte medicatie daartoe te gebruiken. Daarbij benadrukt betrokkene haar uitdrukkelijke wens om de regie te behouden. Ook betwist betrokkene het ernstig nadeel zoals is opgenomen in de stukken. Volgens betrokkene is het bijvoorbeeld onjuist dat zij hard op een scooter heeft gereden en dat zij met een glas heeft gegooid. Daarnaast is bij betrokkene sprake van enige bereidwilligheid om binnen het vrijwillig kader in de accommodatie te verblijven. Tegelijkertijd is betrokkene voornemens om op korte termijn naar Iran te vertrekken omdat zij in Nederland geen netwerk heeft en zij het verblijf in de accommodatie niet prettig vindt. Door het verblijf in de accommodatie verbetert haar toestandsbeeld niet. Een verblijf in Iran is volgens betrokkene echter niet veilig voor haar.

Mocht een zorgmachtiging noodzakelijk worden geacht, dan verzoekt betrokkene – conform haar wens om regie te behouden – de duur daarvan te bekorten naar twee maanden.

Door de psychiater is naar voren gebracht dat betrokkene is opgenomen in de accommodatie omdat bij haar sprake was van een manisch ontremd toestandsbeeld. Tijdens de opname is een medicamenteuze behandeling ingezet, waardoor de manie op dit moment grotendeels in remissie is. De persoonlijkheidsproblematiek, de traumaklachten en suïcidaliteit van betrokkene staan dan ook op dit moment op de voorgrond. Daarvoor heeft betrokkene psychotherapeutische behandeling nodig en voor deze behandeling is een zorgmachtiging op zich niet per se noodzakelijk. Tegelijkertijd kan een psychotherapeutische behandeling alleen ingezet worden als bij betrokkene sprake is van een voldoende stabiel toestandsbeeld. Daarvoor is het belangrijk dat betrokkene medicamenteus behandeld wordt, zodat een nieuwe manische ontregeling voorkomen wordt. Het is echter moeilijk om betrokkene te motiveren om het benodigde antipsychoticum te gebruiken. Ook is betrokkene niet bereid om een stemmingsstabilisator te gebruiken, terwijl bij haar in toenemende mate sprake is van somberheid. Betrokkene blijft daarom kwetsbaar. Voorafgaand aan de opname in de accommodatie heeft betrokkene bijvoorbeeld tijdens een ontremming veel geld uitgegeven. Ook waren de begeleiders van haar HAT-woning overbelast geraakt door het gedrag van betrokkene.

Omdat het voor betrokkene belangrijk is dat zij zoveel mogelijk de regie kan behouden, is volgens de psychiater een zorgmachtiging voor de duur van twee maanden in deze passend. In deze periode kan middels een medicamenteuze behandeling en een opname in de accommodatie gewerkt worden aan het verder stabiliseren van het toestandsbeeld van betrokkene. Het doel is om daarna de (psychotherapeutische) behandeling van betrokkene voort te zetten in een ambulant kader. Daarbij heeft de psychiater benadrukt dat betrokkene na een periode van twee maanden niet in de accommodatie hoeft te verblijven als zij dat niet wil. Als betrokkene op dat moment nog steeds de wens heeft om terug te keren naar Iran, zal de psychiater hieraan zo veel mogelijk meewerken.Ten aanzien van de verplichte vormen van zorg heeft de psychiater opgemerkt dat niet alle verzochte vormen van zorg noodzakelijk zijn. Alleen de zorgvormen ‘toedienen van medicatie’ en ‘opnemen in een accommodatie’ zijn noodzakelijk.

Uit de overgelegde stukken is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, te weten een bipolaire stoornis en een borderline persoonlijkheidsstoornis.

Door en namens betrokkene is betwist dat bij haar sprake is van een manische decompensatie. Door de psychiater is ter zitting onderbouwd toegelicht dat betrokkene is opgenomen in de accommodatie vanwege een manische decompensatie in het kader van een bipolaire stoornis, maar dat dit inmiddels deels in remmissie is. De rechtbank ziet dan ook geen reden om te twijfelen aan de gestelde diagnoses, zijnde een bipolaire stoornis en een borderline persoonlijkheidsstoornis. De gestelde diagnoses zijn vastgesteld door een onafhankelijke psychiater, die betrokkene in het kader van het verzoek tot een zorgmachtiging heeft onderzocht en die haar bevindingen in de medische verklaring heeft vastgelegd.

Deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in:

Wanneer bij betrokkene sprake is van een manische decompensatie, vertoont zij gevaarlijk en fysiek agressief gedrag richting derden en voorwerpen. Betrokkene heeft bijvoorbeeld met een glas en stenen naar een medepatiënt gegooid, spullen van medepatiënten kapot gemaakt en agressief gedrag vertoond richting zorgverleners. Door haar gedrag is betrokkene meermaals ingesloten geweest. Betrokkene verbleef tot voor kort in een HAT-woning, maar – ondanks de geboden ondersteuning – verwaarloosde zij zichzelf en de woning. Betrokkene at bijvoorbeeld bedorven voedsel doordat zij haar eten niet goed opborg in de koelkast. Ook vertoonde betrokkene tijdens een manische decompensatie ontremd gedrag. Op straat reed betrokkene veel te hard op haar scooter en zij heeft in het centrum van Den Haag een koran verbrand. Hierdoor vormde zij een gevaar voor zichzelf en voor de openbare orde en algemene veiligheid. Op dit moment is bij betrokkene nog sprake van een labiel toestandsbeeld, waarbij zij erg geëmotioneerd kan raken en boos kan worden.

De rechtbank is van oordeel dat uit de overgelegde stukken en hetgeen door de psychiater ter zitting aanvullend naar voren is gebracht voldoende is gebleken dat de psychische stoornis, waar betrokkene aan lijdt, nog voor ernstig nadeel zorgt. Betrokkene is nog niet voldoende gestabiliseerd en heeft tijdens de zitting ook heftige emoties. De rechtbank ziet derhalve geen aanleiding om het verweer van de advocaat – voor zover dat ziet op het ontbreken van ernstig nadeel – te honoreren.

Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren, de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen zodanig dat zij haar autonomie zoveel mogelijk herwint en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.

Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. De psychiater heeft ter zitting de noodzaak voor een medicamenteuze behandeling en opname in de accommodatie onderschreven. Betrokkene is echter niet bereid om de noodzakelijk geachte medicatie te gebruiken. Hoewel betrokkene wel enige bereidheid toont om in de accommodatie verblijven, lijkt deze bereidheid vooral voor te komen uit het ontbreken van een alternatief. Ook ter zitting heeft betrokkene aangegeven dat zij het verblijf in de accommodatie niet prettig vindt, maar dat zij op dit moment geen andere verblijfplaats heeft. Betrokkene heeft daarover vertelddat zij voornemens is om op korte termijn naar Iran af te reizen. Daar komt bij dat bij betrokkene – ten aanzien van haar bipolaire kwetsbaarheid – onvoldoende sprake is van ziektebesef en -inzicht. Om die reden is verplichte zorg nodig.

De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken. De psychiater heeft ter zitting aangegeven dat niet alle in het verzoek vermelde vormen van verplichte zorg thans noodzakelijk zijn.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden:

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De verplichte zorg is bovendien evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt verder dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend. Gelet op hetgeen tijdens de zitting is besproken, ziet de rechtbank aanleiding om de machtiging te verlenen voor een kortere duur dan is verzocht. Het perspectief van betrokkene is hiertoe redengevend, temeer nu betrokkene baat heeft bij regie over haar eigen leven en een zorgmachtiging hier beperkend in is. De rechtbank zal daarom – overeenkomstig het voorstel van de psychiater ter zitting – de machtiging verlenen voor de duur van twee maanden.

verleent een zorgmachtiging ten aanzien van:

inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg de volgende maatregelen kunnen worden getroffen:

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 5 oktober 2026;

wijst het meer of anders verzochte af.