ECLI:NL:RBDHA:2026:23378

1. De procedure

Het procesdossier bestaat uit de volgende stukken:

de dagvaarding van 21 november 2025, met producties 1 tot en met 13;

de conclusie van antwoord, met producties 1 tot en met 12;

de akte overlegging nadere producties 14 en 16 namens [eiser] ;

de pleitnota van mr. R. de Vries;

de pleitnota van mr. J. de Vries;

de akte wijziging van eis.

De namens [eiser] ingediende productie 15 is door de rechtbank geweigerd wegens strijd met de goede procesorde en maakt geen onderdeel uit van het procesdossier.

De mondelinge behandeling vond plaats op 8 juli 2026. Tijdens de mondelinge behandeling hebben partijen hun standpunten toegelicht en vragen van de rechtbank beantwoord. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van hetgeen op de mondelinge behandeling is voorgevallen.

2. De feiten

[eiser] en [gedaagde] kennen elkaar sinds 2002. Beiden waren toen werkzaam voor het Joegoslaviëtribunaal. De aanstelling van [eiser] en [gedaagde] is op enig moment beëindigd. Partijen hebben vervolgens op meerdere wijzen met elkaar samengewerkt.

Op 15 mei 2018 heeft [gedaagde] met de Republiek Kosovo een overeenkomst gesloten met betrekking tot consultancy- en lobbywerkzaamheden. De werkzaamheden zijn feitelijk door zowel [eiser] als [gedaagde] verricht. Uit de overeenkomst volgt dat betalingen aan [gedaagde] dienden plaats te vinden op een rekening bij de HSBC ten name van [naam 1] . [naam 1] is de vaste boekhouder van [eiser] .

[gedaagde] heeft op enig moment een stuk land gekocht op het Kroatische eiland [eiland] met als doel daar een woning te bouwen.

Op 7 oktober 2016 heeft [gedaagde] een e-mail gestuurd aan [naam 1] en [eiser] . De e-mail luidt, voor zover relevant, als volgt:

As I have a foreign currency account [naam 1] can transfer money there, the same way as he did the last time. Only – as purpose it should be stated that it is a LOAN form Sir [eiser] . In that way they will not connect the GBP into HRK.

Op 10 oktober 2016 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [gedaagde] , met [naam 1] in de cc.

[gedaagde] has confirmed by Skype message that a transfer of funds as loan to her Croatian account will stay in sterling until conversion is triggered by [gedaagde] .

She may want to check with her bank that she can know the precise rate of transfer that will apply before triggering conversion (in the way you were able to offer with one mechanism available to you) to avoid the sort of disaster some people must have encountered with the recent 'flash crash', not least because of possible future volatility in the value of the pound (falling below parity with the Euro in some tourist exchange offices overnight).

Given past performance of the Croatian bank I would prefer these points to be available to [gedaagde] in written form but if she is happy with the undertakings given then there should be nothing of concern and any form of words’ along the lines 'loan from [eiser] ' to 'gift from [eiser] ' would be completely fine by me as the funds are [gedaagde] 's to’ dispose of because I have made the funds available to her unconditionally.

You will transfer sterling on [gedaagde] 's final instruction responsive to this email, whether or not she has email confirmation from her bank of any of the above.

I will pay transfer costs so that £10,000 clear will enter her account.

Op 10 augustus 2017 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [naam 1] , met [gedaagde] in de cc. De e-mail luidt, voor zover relevant, als volgt:

Dear [naam 1] ,

I have transferred a further 20,000 Euros to [gedaagde] as a loan from my Dutch Euro account

This, as with the previous loan, it is a loan for 25 years without interest

De volgende dag heeft [gedaagde] geantwoord als volgt:

Dear [eiser] ,

Thank you very much for the loan.

Dear [naam 1] ,

In the case that something happens to me, I shall send you the contacts of my will executor, with instructions for them what to do. As it is, I need to change my will and make my two children the will executors.

I need to make an arrangement with my notary to change it and as soon as it happened, I shall inform you.

Op de e-mail van 17 december 2018 heeft [eiser] aan [gedaagde] een e-mail gestuurd, met [naam 1] in de cc. Uit de e-mail volgt, voor zover relevant, het volgende:

Now that you know how much there is in [naam 1] 's account for transfer (or already transferred) and given that you have, I think, taken advice on tax liability and maximum tax-efficient pension contribution you will make from funds, it will be very helpful for me and [naam 1] to know your best estimate of maximum further funds you will require from me to complete the building and to purchase the adjoining land.

I recall your sending a signed loan agreement covering transfers to date and to come - [naam 1] will confirm if he has one; if not we should get that done.

Bij antwoord van 22 december 2018 heeft [gedaagde] medegedeeld dat zij verwacht nog € 170.000 voor het huis nodig te hebben. Uit het antwoord volgt verder:

I still have EUR 30.000 reserved form the Kosovo money.

The rest is reserved for tax and pension.

So, the roughl amount still needed to be borrowed form [eiser] is EUR 150.000! (de onderstreepte tekst is in het origineel rood)

Op 4 januari 2019 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [naam 1] , met [gedaagde] in de cc.

LOAN AGREEMENT

I am all last concluding - but suspect my memory and even some of your notes may be inaccurate

First as my Dutch bank records show I leant [gedaagde] €30,000 in July/August 2017 in two transfers: €10,000 on 27 July and €20,000 on 10 august - as to which see email below. You will see that I refer back to an earlier agreement and its terms but although the bank record is clear I have no email in or out (and neither does [gedaagde] ). Therefore I cannot find the record of the earlier €10,000 loan terms and wonder if you have any document from about 27 July 2017 that shows this

There was reference by you to a payment of 5,000 for private funds. I cannot find any reference and wonder if this is an error

The £35,000 paid to you for [gedaagde] in 2018 all came from [bedrijfsnaam] (initially I had £10,000 that I could pay but by the time [gedaagde] required a further £20,000 I needed the full £35,000 from [bedrijfsnaam] . I think this has been replaced at [bedrijfsnaam] by money from Kosovo

It is clear that the earlier Euro loan was for 25 years (ie a gift in all but name) I am not sure [gedaagde] (copied) is concerned about this but if if there is to be a change to a shorter period then it must be properly set out in the agreement I am drafting. [gedaagde] could always stick to the 25 years at least for the €30,000.

I am not sure what has been agreed as to terms for the £35,000. DO you have a record?

Op 20 januari 2019 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [gedaagde] . Uit de e-mail volgt, voor zover relevant, het volgende:

l have been considering the loan to date and the additional £150,000 you ask me to make available.

When discussed last week I mentioned several factors in my mind including those concerning us — early or late deaths, loss of capacity, breach of our relationship etc - together with those concerning others: our respective families and the desire on my part not to leave seeds of unhappiness behind whenever I die (as might be caused if my children felt they were in some way obliged to favour your your children).

(…)

So I will leave both transfers of € 20,000 to date on that basis — total € 40,000 loan for 25 years interest free.

As to future loans it is clear that I can always unilaterally make any repayment terms easier over time but I cannot make them more stringent without something else to bargain for the change. So in principle I propose to have tighter terms in place now for any future loan conscious that as time passes (and as our and our family positions change) I can easily loosen the terms by a single email to [naam 1] .

What seems to me sensible and fair — and will act as a stimulus to get the house properly finished this year — is for repayment of loan to be calculated per annum at a portion of what is expected reasonably to be the net receipts for letting for the period you have in mind to let, starting at the end of the summer season 2020.

To get this into writing will require someone — [naam 2] 's son [naam 3] perhaps- to do an approximate calculation and we can then discuss it all a bit more.

De volgende dag heeft [gedaagde] als volgt geantwoord:

l have read in detail and still do not understand what the repayment terms are.

Can you very simply tell me:

EUR150.000 - to be repaid in … years with….% interest rate...

Partijen hebben vervolgens dezelfde dag over de mogelijke voorwaarden van een lening gecommuniceerd. Om 19:30 heeft [eiser] , voor zover relevant, het navolgende bericht aan [gedaagde] verstuurd:

You really do look for problems and for reasons to claim your infallibility (which none of us has) or for offence to your children which I have never contemplated let alone expressed.

I am lending you up to €200,000 at no interest where some of the loan will definitely be a gift and some, most or all of the remainder will almost certainly land up as a gift as well.

The next €150,000 would cost you €10,000 per annum after tax to pay back before retirement assuming you can borrow without having to pay interest.

I am doing what I said I would do to make your house possible, trying to work out how we will both feel in certain circumstances and to allow for that.

Om 19:49 heeft [gedaagde] geantwoord als volgt:

whatever my failings are, I think we should continue on the basis that I will have to deal with the finishing the house as I can manage financially on my own...

Op 23 oktober 2019 heeft [eiser] aan [naam 1] een e-mail gestuurd, met [gedaagde] in de cc. Uit de e-mail volgt, voor zover relevant, het volgende:

At some stage I will have to agree with you a schedule of what has been paid and in what currencies etc but for the present I can explain:

LOAN

On basis of my continuing to make payments towards the construction of the house on [eiland] and/or for purchase of the plot of land adjoining the house, and in substitution of any earlier terms for any particular payment counted as a loan:

All payments to date and until 31st August 2020

direct to [gedaagde] or

direct to contractors

for construction of the house on [eiland] and/or for purchase of the plot of land adjoining the house

to be by way of interest free loans repayable by [gedaagde] or her executors on or by 31st December 2029.

In the event of death of [gedaagde] before 31st December 2029 repayment of loans in full to be made within 2 years of her death to allow administration of her estate and for time to achieve best sale price; for the avoidance of doubt should [gedaagde] die between 31 December 2027 and 31st December 2029 the loan will be extended until 2 years from her death rather than just to 31st December 2029).

Op 7 november 2019 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [naam 1] , met [gedaagde] in de cc.

We meet on Sunday and the loan to [gedaagde] needs to be subject of absolutely certain records.

The email below sent on 4th January 2019 suggested that a total of

€30,000 and

£35,000

had been transferred before more recent payments have been made

Some recent payment have had 20% withheld so that funds must be set aside to pay those sums if eventually approved by the architect or me.

A recent email from [gedaagde] suggested that a total of €150,000 might at the date of her email be required for completion of the house, swimming pool and garden.

My email of 23rd October makes clear that, conditional on continuing payments for the house being made (some made since that email), all previous loans and loans to be made until 30 August 2020 are to be repaid by 31st December 2029.

I need to calculate with you next Sunday what amount there is in my Euro account earmarked for this project as I have some anxiety that there may not be enough to cover likely coming bills (some of my Euro account held by you is Kosovo fees received this year that I need to pay some of the coming tax bills).

If [gedaagde] has time she may confirm or correct my account of loans in the email below.

Op 11 november 2019 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [gedaagde] :

[naam 1] and I went through records following his research of bank accounts and emails to establish a clear understanding of what has been paid by me as loans for building the house on [eiland] .

[naam 1] is confident, now, that he can send us (today) an accurate account of precisely what has been paid and to whom, subject only to:

£5,000 early (2017 or even 2016) transfer. Although referred to somewhere we have found no reference to it in emails and assume it is an error.

£10,000 transferred in July 2017 that is referred to in a later email but not referred to in any

contemporaneous email that I can find (having searched '10,000', 'loan', 'interest free' and other terms). I have not yet been able to open my Rabobank account for the period but I think [gedaagde] accepts that the transfer was made. It occurred to me after [naam 1] left that this would have happened shortly after [gedaagde] accompanied me back to [plaats] when I was very seriously unwell and it may have been agreed face to face and explained to [naam 1] by phone.

[naam 1] had delayed making payments until our meeting for fear of having lost control of detail but

will pay today:

80% of both outstanding electricity invoices

80% of [naam 5] 's September invoices

80% of the first Swimming pool invoice

Op 5 april 2020 heeft [eiser] een e-mail gestuurd aan [gedaagde] . De onderstreepte tekst is het antwoord van [gedaagde] van de volgende dag (in het origineel in het rood).

The scale of the loan crept up on me and I can't really recall how and when it became as large as it is. But it grew with my best intentions to you and to the project. I do not expect it to be repaid but will happily accept some portion of rental income if there is any. It amounts to almost all the money I have ever earned in Kosovo - both contracts - after tax. Your attack on the basis that an earlier modest sum was spoken of as a gift, I think correctly although you always protested all was only a loan, and then your asserting - complete inaccurately - that you alone got the second sum was frankly horrible to experience and I don’t really know why you felt it possible and proper to say such things at such a time. As the loan grew, and as I failed to establish an agreement over terms with you simply because it was was too difficult to discuss, I consolidated all transfers into a single loan, interest free for ten years, a period that I can easily enough extend as you know. A term long enough to make recovery by my executors after my death unlikely if you do not have funds as there is no legal charge on the house. I AM GRATFUL TO YOU FOR THAT! I PLANT TO PAY YOU BACK WHILE YOU ARE STILL ALIVE.

(…)

Once the loan became substantial it was inevitable and reasonable that I would want to be involved in the detail of what money - my earned, taxed money - was being spent on. Yet your periodic certainties kept you making decisions without discussion: swimming pool and the larger table are two examples, relying on my being likely to fund the expenditure but without discussing with me first. And at an early stage (before the loan started?) the black money and then very recently making payments to [naam 4] and other tradesmen without even telling me, despite knowing that I have been trying to work a way through for you despite there being a certain shortfall in funds. You could, and in my view should, have honoured our relationship, and what I have been doing for you, by making me a party to all decisions. I HAVE DONE AS MUCH AS COULD AND WAS PRACTICAL. I DO NT UNDERSTAND THIS POINT YOU KEEP REPEATING: I take it very personally and it seems like a constant and unberable criticism ofme and the house -

because you sugegst that if you were in charge everything wold have been better. I resent it and i resent the frequency fo how often you do it. Now you say you have no capacity to challenge [naam 5] financially about the delay. I AM NOT GOING TO DO IT. IT WILL COMPLETELY EXHAUST AND RUIN ME MENTALLY: NO HOUSE IS WORTH IT Any claim against him would have reduced the total expenditure on the project and would have reduced either my total loan to you or increased the prospects of my having some of the loan repaid. I accept that this decision is made and will take the matter no further despite the very emphatic certainties you have expressed about the delays, and recovering for the delays, in the past. I just hope you can see from my point of view how powerless you have made me feel over a project that was, whether you like it or not, a joint enterprise from the moment I started providing substantial sums to you.

(…)

The total estimated likely shortfall is about 20% of the total likely indebtedness to come. So one possibility would be for you to treat all tradesmen equally, to explain to them budget overrun, project delay and unexpected limit of maximum possible funds together with much delayed rental income. I ASSURE YOU THAT YOU DO NOT NEED TO WORRY: I AM DETERMINED TO PAY YOU BACK - AND I WILL – HOPEFULLY BEFORE 10 years period of time expires.

In een whatsappbericht van 19 april 2023 schrijft [gedaagde] aan [eiser] :

My goal is to sell the house and repay the debt to you and to GNF. That is the only way I see the way forward form where Ee are now.

3. Het geschil

[eiser] vordert, na wijziging van eis, dat de rechtbank bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, primair [gedaagde] veroordeelt tot betaling van € 254.236,05 en buitengerechtelijke kosten, beide te vermeerderen met de wettelijke rente en subsidiair voor recht verklaart dat tussen partijen een geldleningsovereenkomst ter hoogte van het genoemde bedrag tot stand is gekomen met een terugbetalingstermijn die loopt tot uiterlijk 31 december 2029. Daarnaast vordert [eiser] in beide gevallen [gedaagde] te veroordelen in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

[eiser] legt aan de vordering ten grondslag dat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld in de zin van artikel 6:162 Burgerlijk Wetboek (BW) door via misleiding of bedrog geld van hem afhandig te maken en zij dit terug dient te betalen. Subsidiair stelt [eiser] dat sprake is van een overeenkomst van geldlening, zoals bedoeld in artikel 7:129 BW, met een terugbetalingstermijn van tien jaar.

[gedaagde] voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.

Op de standpunten van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4. De beoordeling

Het betreft een geschil met een internationaal karakter. De rechtbank zal daarom eerst ambtshalve onderzoeken of de Nederlandse rechter bevoegd is kennis te nemen van het geschil. [eiser] woont in het [land] , [gedaagde] in Nederland. Volgens de hoofdregel van artikel 4 EEX-Verordening II worden zij die woonplaats hebben op het grondgebied van een lidstaat, ongeacht hun nationaliteit, opgeroepen voor het gerecht van die lidstaat. De Nederlandse rechter is dus bevoegd. De relatieve bevoegdheid volgt uit artikel 99 lid 1 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De woonplaats van [gedaagde] is [woonplaats 2] , zodat de rechtbank aldaar relatief bevoegd is.

Zowel de vorderingen van [eiser] als het verweer van [gedaagde] zijn gebaseerd op Nederlands recht. Tijdens de mondelinge behandeling hebben beide partijen verklaard ervoor te kiezen het geschil naar Nederlands recht te willen beslechten. Dit vormt een geldige rechtskeuze (artikel 3 lid 1 Rome I Verordening; artikel 14 lid 1 Rome II Verordening), zodat de rechtbank Nederlands recht zal toepassen.

De standpunten van partijen

[eiser] stelt - kort samengevat - dat hij [gedaagde] wilde helpen bij de bouw van het huis in Kroatië omdat zij daar onvoldoende financiële middelen voor had. [eiser] wilde [gedaagde] graag helpen omdat zij over de jaren een zeer speciale vriendschap hadden opgebouwd. [eiser] voelde zich daarnaast op een zekere manier verantwoordelijk voor de financiële situatie van [gedaagde] omdat hij het Kosovo-project had aangedragen, hij wist dat [gedaagde] de inkomsten van dit project nodig had voor het financieren van de bouw van het huis, en het uiteindelijk heel lang heeft geduurd voordat de Republiek Kosovo tot betaling is overgegaan. [eiser] is in deze omstandigheden bereid geweest om een renteloze lening aan [gedaagde] te verstrekken met een terugbetalingstermijn van 25 jaar. Nadat het uitgeleende totaalbedrag steeds groter werd, en de situatie dreigde te ontstaan dat [eiser] al zijn vrije financiële middelen zou moeten aanwenden om [gedaagde] van de benodigde financiering te voorzien, hebben partijen in oktober 2019 de voorwaarden van de lening aangescherpt. [eiser] zou alleen nog maar doorgaan met betalingen als de terugbetalingstermijn zou worden verkort naar een periode van tien jaar, eindigend op 31 december 2029. Die termijn zou gelden voor zowel alle voorgaande, als alle nog komende betalingen. [gedaagde] heeft daarmee ingestemd en ook alle latere betalingen geaccepteerd. Aan de betwisting van deze afspraken door [gedaagde] verbindt [eiser] de conclusie dat sprake is van bedrog.

[gedaagde] stelt dat partijen jarenlang een bijzonder hechte band hebben gehad, met kenmerken van een affectieve relatie. Het doel van de bouw van het huis in Kroatië was om een gezamenlijke plek voor haar en [eiser] te creëren waar partijen zich soms samen konden terugtrekken. [eiser] was op de hoogte van de bedoelingen van [gedaagde] met het huis. Om die reden bemoeide [eiser] zich intensief met de bouw en heeft hij bepaalde uitgaven voor zijn rekening genomen. Naar buiten toe werd aan deze betalingen de naam “lening” gegeven, om de betalingen naar derden toe te kunnen verantwoorden, maar voor partijen was het duidelijk dat het hoogst onzeker was of [gedaagde] de lening ooit zou terugbetalen. De betalingen kwamen daarmee feitelijk neer op een schenking. Het is juist dat [eiser] op enig moment heeft geprobeerd om alle betalingen te formaliseren in een leningsovereenkomst, maar [gedaagde] is niet akkoord gegaan met de door [eiser] gestelde voorwaarden over een terugbetalingstermijn. [eiser] is daarna desalniettemin doorgegaan met het blijven doen van de betalingen. [gedaagde] mocht in deze omstandigheden redelijkerwijs begrijpen dat de betaalde bedragen aan haar zijn geschonken.

Tussen partijen is een overeenkomst van geldlening tot stand gekomen

Tussen partijen is niet in geschil dat [eiser] in de periode van 4 januari 2017 tot en met 28 januari 2021 in totaal een bedrag van € 169.265,85 en £ 74.771,38 aan of ten behoeve van [gedaagde] heeft betaald. De vraag die partijen in de kern verdeeld houdt is of sprake is van een overeenkomst van geldlening (in de zin van artikel 7:129 BW) of een schenking (artikel 7:175 BW). In het eerste geval zou [eiser] zich hebben verbonden om aan [gedaagde] een som geld te verstrekken, waarbij tegelijkertijd aan de zijde van [gedaagde] een terugbetalingsverplichting is ontstaan. In het tweede geval zou [eiser] ten koste van zijn eigen vermogen [gedaagde] hebben verrijkt, en is van een terugbetalingsverplichting dus geen sprake. Nu in deze procedure [eiser] terugbetaling van de door hem aan [gedaagde] verstrekte sommen vordert, dient de rechtbank te beoordelen of op enig moment een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen.

Een overeenkomst komt op grond van artikel 6:217 BW tot stand door een aanbod en de aanvaarding daarvan. Een voorstel tot het aangaan van een overeenkomst kan slechts als een aanbod worden beschouwd indien het voldoende bepaald is. Zowel een aanbod als de aanvaarding daarvan kan in iedere vorm plaatsvinden en ook in een of meer gedragingen besloten liggen (vgl. artikel 3:37 BW). Of sprake is van aanvaarding van een aanbod waardoor een overeenkomst tot stand is gekomen, is afhankelijk van wat partijen hebben verklaard en uit elkaars verklaringen en gedragingen, overeenkomstig de zin die zij daaraan in de gegeven omstandigheden redelijkerwijze mochten toekennen, hebben afgeleid (vgl. artikelen 3:33 en 3:35 BW). De stelplicht, en bij betwisting, de bewijslast van het bestaan van een overeenkomst van geldlening rust op [eiser] .

De rechtbank komt om de navolgende redenen tot het oordeel dat de betalingen van [eiser] aan [gedaagde] zijn gedaan in het kader van een overeenkomst van geldlening.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat zowel [eiser] als [gedaagde] een juridische achtergrond hebben, en dus geacht moeten worden bekend te zijn met het verschil tussen een lening en een gift. In het e-mailbericht van 7 oktober 2016 omschrijft [eiser] de eerste betaling die hij aan [gedaagde] doet als een “loan”. Dat [eiser] in het vervolg van het bericht aan [naam 1] ook aangeeft dat bij de betalingsomschrijving zowel het woord “loan” als “gift” kan worden gebruikt, acht de rechtbank van ondergeschikt belang, omdat de toelichting in de daaropvolgende zinsnede geen uitsluitsel biedt over de vraag of het bedrag al dan niet moet worden terugbetaald (“as the funds are [gedaagde] 's to’ dispose of because I have made the funds available to her unconditionally”). Ook uit de e-mailwisseling van 10 en 11 augustus 2017 volgt dat de betalingen als “loan” worden omschreven. Dat partijen enkel de term “loan” hebben gebruikt zodat er voor [naam 1] een grondslag bestond om de betalingen te kunnen doen, ligt niet voor de hand. Ook een schenking zou namelijk een toereikende grondslag bieden. In het bericht van 11 augustus 2017 richt [gedaagde] zich verder nadrukkelijk persoonlijk tot [eiser] en bedankt hem voor de lening. Dit wijst er op dat het ook tussen partijen duidelijk was dat sprake was van een lening, en niet van een schenking. Daarnaast laat zij in hetzelfde bericht weten dat, voor het geval zij komt te overlijden, [naam 1] de gegevens van haar executeur-testamentair zal verstrekken, zodat haar executeur-testamentair te zijner tijd zal weten wat te moeten doen. Het valt zonder nadere toelichting, die ontbreekt, niet te begrijpen waarom dit noodzakelijk was indien [gedaagde] daadwerkelijk in de veronderstelling verkeerde dat de bedragen niet aan [eiser] terugbetaald behoefde te worden. Ook uit de verdere correspondentie tussen partijen (rov. 2.7 tot en met 2.14) volgt dat partijen een overeenkomst van geldlening hebben beoogd, zoals de e-mail van 22 december 2018 waar [gedaagde] aangeeft naar verwachting nog ongeveer een bedrag van € 150.000 van [eiser] te moeten lenen (“the roughl amount still needed to be borrowed form [eiser] is EUR 150.000!”).

Tussen partijen is niet in geschil dat [eiser] vanaf januari 2019 heeft geprobeerd om de betalingen te formaliseren in een overeenkomst van geldlening. Alhoewel partijen niet tot een schriftelijke vastlegging van de afspraken zijn gekomen, leidt de rechtbank uit de e-mail van 23 oktober 2019 af dat [eiser] duidelijk heeft aangegeven slechts bereid te zijn om nadere betalingen aan [gedaagde] te doen indien alle reeds verrichte en toekomstige betalingen worden geconsolideerd in één renteloze lening. Volgens het voorstel van [eiser] heeft die lening een looptijd tot 31 december 2029, of indien [gedaagde] voor die datum komt te overlijden, twee jaar na haar overlijden. [eiser] heeft in de e-mail van 7 november 2019 herhaald dat als voorwaarde voor het doen van verdere betalingen alle eerdere en toekomstige betalingen uiterlijk moeten worden terugbetaald op 31 december 2029. De rechtbank verwerpt het betoog van [gedaagde] dat zij met deze voorwaarde niet heeft ingestemd. In de eerste plaats heeft [eiser] ook na 23 oktober 2019 betalingen verricht, en zijn deze zonder protest door [gedaagde] aanvaard. Daarnaast schrijft [gedaagde] in de e-mail van 6 april 2020 aan [eiser] dat “I AM DETERMINED TO PAY YOU BACK - AND I WILL – HOPEFULLY BEFORE 10 years period of time expires.” De rechtbank kan deze zin niet anders begrijpen dan dat [gedaagde] er in ieder geval mee heeft ingestemd dat alle betalingen uiterlijk moeten worden terugbetaald op 31 december 2029.

Gelet op het voorgaande mocht [eiser] er redelijkerwijs van uitgaan dat de betalingen aan of ten behoeve van [gedaagde] uiterlijk op 31 december 2029 door haar terugbetaald zouden worden.

Dat een renteloze lening met een looptijd van tien jaar geen lening op zakelijke voorwaarden is, en in die zin enige kenmerken van een schenking heeft, doet er niet aan af dat de hoofdsom op enig moment dient te worden terugbetaald. De uitlatingen van [eiser] dat terugbetaling van de hoofdsom misschien helemaal niet zou plaatsvinden (“will almost certainly land up as a gift” in de e-mail van 21 januari 2019 en “I do not expect it to be repaid” in de e-mail van 5 april 2020), maken het voorgaande niet anders. [eiser] spreekt in deze e-mails de verwachting uit dat hij in de toekomst mogelijk een deel van de schuld zal kwijtschelden of de vordering oninbaar zal blijken te zijn. Uit deze e-mails kan niet worden afgeleid dat partijen bij aanvang van de lening reeds hebben beoogd dat de terugbetalingsverplichting van [gedaagde] een papieren verplichting was.

Voor zover [gedaagde] zich op het standpunt stelt dat de betalingen verband houden met de verdiensten die zijn ontvangen op grond van de overeenkomst met de Republiek Kosovo, verwerpt de rechtbank dit betoog. Tussen partijen is niet in geschil dat de Republiek Kosovo de gezamenlijke facturen van partijen uiteindelijk heeft betaald op een rekening ten name van [naam 1] , en dat [naam 1] vervolgens twee derde van dit bedrag heeft uitbetaald aan [eiser] , en een derde aan [gedaagde] . [gedaagde] stelt dat zij vanwege haar werkzaamheden een groter aandeel zou moeten ontvangen dan zij op basis van de genoemde verdeling daadwerkelijk heeft gekregen. Een deel van de betalingen die [eiser] aan haar heeft gedaan moet in dat kader worden gezien, zodat geen sprake is van lening. De rechtbank gaat daar niet in mee. Los van het feit dat dit argument zich niet verhoudt tot de stelling dat sprake is van een schenking, blijkt nergens uit dat [gedaagde] minder dan haar aandeel uit de overeenkomst met de Republiek Kosovo heeft ontvangen. De aan de rechtbank overgelegde correspondentie bevat ook geen enkel aanknopingspunt voor de stelling dat de betalingen door partijen werden gezien als vorm van compensatie omdat een interne verdeelsleutel niet langer passend werd geacht. [gedaagde] heeft verder niet eerder dan in deze procedure bezwaar gemaakt tegen de verdeling van de ontvangen verdiensten. [gedaagde] heeft in dit licht onvoldoende feiten en omstandigheden aangevoerd op grond waarvan de rechtbank kan beslissen dat de destijds gebruikte verdeling onjuist is en zij heeft evenmin duidelijk gemaakt welke gevolgen hier in onderhavige procedure aan verbonden zouden moeten worden.

Nu de rechtbank oordeelt dat tussen partijen een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen, wijst zij de primaire vordering van [eiser] af. De betalingen zijn in het kader van de geldleningovereenkomst gedaan. Nergens uit blijkt dat [gedaagde] [eiser] tot de overeenkomst heeft bewogen door een opzettelijk onjuiste mededeling te doen, relevante informatie te verzwijgen of andere kunstgrepen toe te passen. Partijen hebben jarenlang - in hun eigen woorden - een “speciale” relatie met elkaar gehad, waarbij [eiser] op enig moment [gedaagde] financieel is gaan ondersteunen bij de bouw van een huis. Dat tussen partijen verschil van inzicht is ontstaan over de terugbetaling van de financiële ondersteuning, betekent nog niet dat sprake is van bedrog.

De lening is nog niet opeisbaar

Uit het voorgaande volgt dat de overeenkomst van geldlening een looptijd heeft tot 31 december 2029. De lening is daarom nog niet opeisbaar. De rechtbank zal, overeenkomstig de subsidiaire vordering van [eiser] , voor recht verklaren dat tussen partijen een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen met een looptijd tot 31 december 2029.

Voor wat betreft de hoogte van het geleende bedrag heeft [eiser] een overzicht van betalingen als productie 1 in het geding gebracht. In dat overzicht staan tot en met 9 mei 2018 overgemaakte bedragen in Britse ponden vermeld tot een totaalbedrag van £ 74.771,38. Dit bedrag is naar verklaring van [eiser] in oktober 2018 omgerekend naar € 84.970,20. Vanaf dan zijn de betalingen in euro’s gedaan (in totaal € 169.265,85), waarmee het totaalbedrag op € 254.236,05 komt. De hoogte van de betalingen wordt door [gedaagde] niet betwist. Wel betwist [gedaagde] de omrekening van het bedrag in ponden naar euro’s.

De rechtbank oordeelt als volgt. De subsidiaire vordering van [eiser] komt er op neer dat een verklaring voor recht wordt gevorderd dat een geldleningsovereenkomst tot stand is gekomen ter hoogte van € 254.236,05. De hoogte van het bedrag is echter deels gebaseerd op een omgerekend bedrag in Britse ponden. Nu partijen het er over eens zijn dat een gedeelte van de betalingen hebben plaatsgevonden in Britse ponden, dient bij gebreke van enig ander aanknopingspunt dat gedeelte van de lening door [gedaagde] in dezelfde valuta te worden terugbetaald. In zoverre kan de rechtbank niet voor recht verklaren dat tussen partijen een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen waarbij [eiser] een bedrag van € 254.236,05 heeft uitgeleend. Het is op zich juist dat uit artikel 6:123 lid 1 BW volgt dat in het geval in Nederland een rechtsvordering wordt ingesteld ter verkrijging van een geldsom uitgedrukt in buitenlands geld, de schuldeiser veroordeling kan vorderen tot betaling te zijner keuze in dat buitenlandse geld of in het Nederlandse geld, maar dit artikel ziet niet op de onderhavige situatie, nu geen sprake is van een vordering tot verkrijging van een geldsom. Op grond van artikel 6:124 BW dient het bedrag in ponden naar euro’s te worden omgerekend op de dag waarop de betaling plaatsvindt. Nu beide partijen hebben aangegeven behoefte te hebben aan duidelijkheid over de bestaande situatie, zal de rechtbank uit praktische overwegingen voor recht verklaren dat tussen partijen een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen ter hoogte van € 169.265,85 en £ 74.771,38.

Het beroep op rechtsverwerking slaagt niet

Ten slotte beroept [gedaagde] zich op rechtsverwerking. Het zou naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn het geld terug te vorderen, omdat [eiser] het vertrouwen heeft gewekt niet tot terugvordering over te gaan en hij na het laatste contact in december 2022 twee jaar lang niets van zich heeft laten horen. Daarbij zou Tromp onredelijk worden benadeeld als zij een geldbedrag van de gevorderde omvang zou moeten (terug)betalen.

Volgens vaste rechtspraak is enkel tijdsverloop onvoldoende om een beroep op rechtsverwerking te doen slagen. Daarvoor zijn bijzondere omstandigheden vereist, namelijk gerechtvaardigd vertrouwen aan de zijde van [gedaagde] dat [eiser] zijn recht op terugbetaling niet (meer) zal uitoefenen of dat sprake is van onredelijke benadeling als dit recht uitgeoefend zou worden (zie o.a. HR 29 september 1995, NJ 1996/89). Gelet op de terughoudendheid die de rechter hierbij dient te betrachten, is de rechtbank van oordeel dat de door [gedaagde] aangevoerde omstandigheden onvoldoende zijn om rechtsverwerking aan de zijde van [eiser] aan te kunnen nemen. In december 2022 verzoekt [gedaagde] aan [eiser] geen contact meer met haar op te nemen. Dat heeft [eiser] gerespecteerd, totdat hij in maart 2025 [gedaagde] heeft verzocht het geleende bedrag terug te betalen. Onder deze omstandigheden mocht [gedaagde] er niet gerechtvaardigd op vertrouwen dat [eiser] zijn terugbetalingsrecht niet meer zou gaan uitoefenen. Van onredelijke benadeling is evenmin sprake. [gedaagde] schrijft in haar whatsappbericht van 19 april 2023 dat zij het huis zal verkopen om aan haar verplichtingen te voldoen. Die mogelijkheid heeft zij nog steeds. Gelet op de vastgestelde terugbetalingstermijn heeft zij na dit vonnis nog ruim drie jaar de tijd het huis daadwerkelijk te verkopen. Met de opbrengst van die verkoop moet zij in staat worden geacht het volledig geleende bedrag terug te betalen, zodat van onredelijke benadeling geen sprake is.

Samengevat wijst de rechtbank de subsidiair gevorderde verklaring voor recht toe, dat tussen partijen een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen. Het betreft een (renteloze) geldlening die uiterlijk op 31 december 2029 terugbetaald moet worden en bestaat uit een hoofdsom van € 169.265,85 en £ 74.771,38.

Proceskosten

Gelet op de relatie tussen partijen en de uitkomst van deze procedure, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5. De beslissing

verklaart voor recht dat tussen [eiser] en [gedaagde] een overeenkomst van geldlening tot stand is gekomen met een hoofdsom van € 169.265,85 en £ 74.771,38 en er voor [gedaagde] een verplichting bestaat om de hoofdsom uiterlijk op 31 december 2029 aan [eiser] terug te betalen;

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.J. Kuipers en in het openbaar uitgesproken op 19 augustus 2026.

3425