[eiseres] , V-nummer: [v-nummer] , eiseres
(gemachtigde: mr. B. Temeltasch),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. N. Rijerkerk).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de afwijzing van haar asielaanvraag.
Eiseres heeft op 29 juli 2025 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 24 oktober 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
Eiseres heeft op 11 februari 2026 desgevraagd een nadere reactie ingediend. Op 13 februari 2026 heeft de rechtbank verweerder om een reactie daarop verzocht. Verweerder heeft op 26 februari 2026 een reactie ingediend. Hierop heeft eiseres vervolgens op 22 april 2026 gereageerd.
De rechtbank heeft het beroep op 23 april 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiseres, de echtgenoot van eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van verweerder deelgenomen. Als tolk was aanwezig A. Koster. Het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag van de echtgenoot van eiseres (met zaaknummer NL25.57096) is gelijktijdig op zitting behandeld.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
Het asielrelaas
2. Eiseres heeft de Colombiaanse nationaliteit en is geboren op [geboortedatum] 1995. Eiseres heeft verklaard dat dissidenten van de FARC haar vader hebben mishandeld. Ze wilden namelijk dat haar vader voor hen cocaplanten ging beheren, maar haar vader wilde dat niet. Daarna is haar vader met de familie naar [plaats] vertrokken. Vervolgens is haar vader vier keer telefonisch bedreigd en hierbij is eiseres ook bedreigd. Hierop is eiseres vertrokken uit Colombia. Daarnaast heeft de man van eiseres eerder problemen ondervonden in Colombia.
Het bestreden besluit
3. Het asielrelaas van eiseres bestaat volgens verweerder uit de volgende asielmotieven:
Verweerder vindt de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig. Dat eiseres problemen heeft met de FARC vindt verweerder niet geloofwaardig. Eiseres heeft onvoldoende documenten overgelegd en zij heeft daar geen goede verklaring voor. Ook vormen de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel. Verweerder vindt verder dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij voor wat betreft het geloofwaardig geachte asielmotief een vrees voor vervolging heeft of een reëel risico op ernstige schade loopt bij terugkeer naar Colombia. Hoewel er in de regio Cauca sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld, heeft eiseres geen persoonlijke omstandigheden naar voren gebracht die maken dat zij een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.
Wat vindt eiseres in beroep?
4. Eiseres is het niet eens met de afwijzing van haar asielaanvraag en voert – kort samengevat – het volgende aan. Allereerst had verweerder kenbaar moeten toetsen of haar verklaringen over haar relaas consistent, plausibel en verifieerbaar zijn. Verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd waarom de bedreigingen onvoldoende zwaarwegend zijn. Verweerder heeft bovendien te weinig gewicht toegekend aan de bewijskracht van de door haar overgelegde kopieën. Daarbij komt dat zij in beroep beschikking heeft gekregen over de originele stukken. Verweerder weigert ten onrechte om deze te laten onderzoeken door Bureau Documenten. Daarnaast werpt verweerder ten onrechte tegen dat de datum waarop de echtgenoot van eiseres een incident met de guerrilla heeft gehad, namelijk 16 juli 2021, tegenstrijdig zou zijn met de datum die is weergegeven op de aangifte, namelijk 20 augustus 2020. Immers is de datum op de aangifte een administratieve fout van de Fiscalía. Ook wordt in de verklaring van het Openbaar Ministerie van Colombia bevestigd dat de aangifte tegen de poging tot moord nog steeds actief in behandeling is. Verder sluit het medisch rapport, waarin wordt gesproken over een schotwond, aan bij de verklaringen van de echtgenoot over de aanslag op zijn leven. Daarnaast blijkt uit de overgelegde WhatsApp-berichten dat er een directe en persoonlijke dreiging is. Ook de verklaring over gedwongen verplaatsing en de overlijdensakte van de oom van de echtgenoot, die door de guerrilla is vermoord, onderstrepen dit.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
5. De rechtbank beoordeelt of verweerder de aanvraag van eiseres kon afwijzen als ongegrond. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiseres. De rechtbank geeft eiseres geen gelijk. Hieronder legt de rechtbank dat uit.
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich op het standpunt heeft mogen stellen dat de gestelde problemen met de FARC ongeloofwaardig zijn.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder namelijk, anders dan eiseres stelt, kenbaar beoordeeld of haar verklaringen over de gestelde problemen met de FARC consistent, plausibel en verifieerbaar zijn. Verweerder heeft immers de verklaringen van eiseres betrokken. Zo heeft verweerder gemotiveerd onderbouwd dat eiseres geen persoonlijke problemen heeft ondervonden met de FARC. Uit de verklaringen van eiseres blijkt namelijk niet dat zij persoonlijk is bedreigd door de FARC. Ook heeft verweerder tegengeworpen dat eiseres ongerijmd heeft verklaard over de bedreigingen van haar vader en dit nader toegelicht. Verder heeft verweerder mogen vinden dat de verklaringen van eiseres over de bedreigingen algemeen van aard zijn en gebaseerd zijn op aannames. Eiseres heeft verklaard dat de dissidenten van de FARC niet letterlijk tegen haar vader hebben gezegd dat hij weer moest werken op de plantage. Tot slot heeft verweerder ook mogen tegenwerpen dat het onlogisch is dat de vader nog steeds in Colombia is.
Met betrekking tot de originele documenten overweegt de rechtbank als volgt. Verweerder wijst er terecht op dat van de meeste van de originele documenten die eiseres gedurende de beroepsprocedure heeft bemachtigd al kopieën zijn overgelegd. Verweerder heeft de inhoud daarvan in samenhang met de verklaringen van eiseres en haar echtgenoot betrokken bij de beoordeling. Verweerder heeft kunnen concluderen dat de documenten inhoudelijk niet onderbouwen dat eiseres problemen heeft gehad met de FARC. Zo heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat, nog los van de datum die op de aangifte staat, een aangifte subjectieve verklaringen bevat van degene die aangifte doet. Uit het document van het Openbaar Ministerie van Colombia blijkt niet wie er achter de gestelde moordpoging op de echtgenoot van eiseres zat of wat het doel was van die poging. Ook heeft verweerder erop kunnen wijzen dat uit de medische documenten van de echtgenoot niet blijkt dat hij is aangevallen door een guerrillagroepering of dat de echtgenoot jarenlang door die groepering is bedreigd. Ook over de Whatsapp-berichten heeft verweerder kunnen stellen dat daaruit niet blijkt dat een guerrillagroepering de echtgenoot van eiseres heeft bedreigd en dat zij een aanslag op zijn leven hebben gepleegd. Gelet op het voorgaande heeft verweerder zich dan ook op het standpunt kunnen stellen dat een eventueel onderzoek door Bureau Documenten naar de originele stukken niet kan maken dat de beslissing alsnog in het voordeel van eiseres uitvalt.
7. Dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de bedreigingen onvoldoende zwaarwegend zijn, wordt evenmin gevolgd. Immers heeft verweerder gelet op het voorgaande ongeloofwaardig kunnen vinden dat eiseres problemen heeft met de FARC.
Conclusie en gevolgen
8. Gelet op het voorgaande, komt de rechtbank tot de conclusie dat verweerder de aanvraag terecht heeft afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt en de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres in stand blijft.
9. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. B. van Dokkum, rechter, in aanwezigheid van mr. L.W.H. Schippers, griffier.
De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak op het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.