Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de asielaanvraag van eiser en beoordeelt de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening van eiser.
2. Eiser heeft op 25 februari 2026 een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 11 maart 2026 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. Ook heeft verweerder eiser een inreisverbod van twee jaar opgelegd.
De rechtbank heeft het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening op 23 april 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van verweerder. Als tolk was aanwezig E. Nsabimbona.
Beoordeling door de rechtbank
Waar gaat deze zaak over?
Het asielrelaas
3. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1974 en heeft de Tanzaniaanse nationaliteit. Aan zijn asielaanvraag legt eiser ten grondslag dat hij Tanzania heeft verlaten omdat hij een oproep heeft gekregen van de politie om zich te melden vanwege zijn homoseksualiteit. Bij terugkeer naar Tanzania vreest eiser voor vervolging, omdat homoseksualiteit in Tanzania strafbaar is. Eiser verklaart verder dat hij in 2013 uit Tanzania is vertrokken en naar Brazilië is gegaan, waar hij vervolgens meer dan 10 jaar heeft gewoond.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende relevante asielmotieven:
Verweerder vindt de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig. De homoseksuele gerichtheid van eiser en de bijbehorende problemen zijn volgens verweerder niet geloofwaardig. Eisers verklaringen omtrent zijn homoseksualiteit vormen namelijk geen samenhangend en aannemelijk geheel. Eiser heeft daarbij verweerder misleid door belangrijke documenten niet af te geven die een negatieve invloed op de beslissing hebben. Eiser heeft zijn paspoort op de luchthaven Schiphol afgegeven aan iemand met wie hij meereisde, zonder dat er sprake was van noodzaak of dwang daartoe. Verweerder heeft de asielaanvraag van eiser om die reden afgewezen als kennelijk ongegrond. Eiser moet Nederland onmiddellijk verlaten en krijgt een terugkeerbesluit naar Tanzania. Ook heeft verweerder aan eiser een inreisverbod van twee jaar opgelegd.
Wat vindt eiser in beroep?
5. Eiser stelt zich op het standpunt dat zijn aanvraag ten onrechte als kennelijk ongegrond is afgewezen. Niet valt in te zien dat eiser verweerder heeft misleid doordat hij zijn paspoort op Schiphol heeft afgegeven aan iemand die met hem reisde en hem hielp. Verweerder heeft daarbij niet onderbouwd waarom het paspoort een negatieve invloed zou hebben gehad op de beslissing. Daarnaast is het voornemen niet tijdig bekend gemaakt. Verweerder had vanwege deze termijnoverschrijding de aanvraag in de verlengde procedure moeten behandelen. Eiser had dan ook niet in grensbewaring mogen worden gehouden. Daarnaast is het niet tegenstrijdig dat eisers eerste seksuele gevoelens op 12 of 13 jarige leeftijd enerzijds en het besluit om als homoseksueel door het leven te gaan anderzijds, in tijd ver uit elkaar liggen. Dat eiser in 2013 besloot om als homoseksueel te leven nadat hij seksueel contact had met een man die hij in de club ontmoette, betekent ook niet dat hij voor 2013 geen homoseksuele contacten had. Ook valt niet in te zien waarom het volgens verweerder tegenstrijdig is dat eiser zowel met mannen als vrouwen seksueel contact had. Onduidelijk is ook wat eiser nog meer had moeten verklaren over zijn gevoelens naar mannen. Verweerder had daarnaast de foto’s en het audiofragment in de beoordeling moeten betrekken. De foto’s onderbouwen eisers relatie met Venis. Het audiofragment bevestigt dat eiser werd bedreigd vanwege die relatie. Verder herkent eiser zich niet in het veronderstelde denkproces waarin hij zich de vraag gesteld zou moeten hebben wat het betekent om anders te zijn. Eiser heeft zijn geaardheid geaccepteerd en zich vooral de vraag gesteld hoe hij aan vervolging en negatieve aandacht kon ontsnappen. Daarnaast hechte eiser er geen belang aan zich te manifesteren in de homoscene in Brazilië, waar hij woonde. Het feit dat eiser vier kinderen heeft bij drie vrouwen staat er daarnaast niet aan in de weg dat eisers gedrag als gay-gedrag kan worden herkend door zijn omgeving. Uit de overgelegde foto van een oproep van 18 november 2013 om zich te melden bij het politiebureau, blijkt tot slot dat eiser vanwege zijn seksuele geaardheid een gegronde vrees heeft voor vervolging.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
6. De rechtbank beoordeelt of verweerder de aanvraag van eiser kon afwijzen als kennelijk ongegrond. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser.
7. De rechtbank geeft eiser geen gelijk. Hieronder legt de rechtbank dat uit.
Te late toezending voornemen
8. Verweerder erkent dat het voornemen op 9 maart 2026 verzonden had moeten zijn, maar dat het in plaats daarvan op 10 maart 2026 in de ochtend is verzonden. Hoewel dat onwenselijk is, heeft verweerder zich naar het oordeel van de rechtbank op het standpunt mogen stellen dat eiser hierdoor niet in zijn belangen is geschaad en dat er geen reden is om de aanvraag in de verlengde procedure te behandelen. Daarin weegt de rechtbank mee dat verweerder een of twee dagen extra tijd heeft willen geven voor een reactie van eiser, maar de gemachtigde van eiser hiervan heeft afgezien en alsnog tijdig de zienswijze heeft ingediend.
Misleiding (art. 30b, lid 1 onder c, Vw)
9. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich op het standpunt kunnen stellen dat het paspoort had kunnen bijdragen aan duidelijkheid over de reisroute en zijn verblijf in andere landen (met het oog op eventueel veilig verblijf elders). Daarbij heeft verweerder kunnen meewegen dat er geen absolute noodzaak of dwang was om het paspoort af te geven en dat daarom niet valt in te zien waarom eiser het document aan iemand zou afgeven. Daarom heeft verweerder mogen concluderen dat er sprake is van misleiding.
Correcties en aanvullingen
10. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat verweerder in het voornemen geen rekening heeft gehouden met de correcties en aanvullingen. Verweerder heeft voldoende gemotiveerd dat op het voornemen per abuis de datum is blijven staan waarop het document is aangemaakt, namelijk 8 maart 2026, en dus niet de datum waarop het besluit daadwerkelijk is genomen. Verweerder heeft er daarbij terecht op gewezen dat op pagina 11 van het voornemen expliciet is verwezen naar de correcties en aanvullingen.
Homoseksualiteit
11. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eisers homoseksuele gerichtheid en bijbehorende problemen ongeloofwaardig zijn.
12. Verweerder heeft kunnen betrekken dat eisers verklaringen over de ontdekking van zijn homoseksualiteit niet inzichtelijk zijn. Verweerder heeft daarbij mogen meewegen dat eiser inconsistent verklaart, omdat hij twee verschillende momenten in zijn leven aanwijst waarop hij zijn homoseksualiteit ontdekte. Verweerder heeft er namelijk op kunnen wijzen dat eiser eerst verklaart dat hij zich vanaf 2013 (op 40 jarige leeftijd) aangetrokken voelde tot mannen en daarna verklaart hij dat hij 12 of 13 jaar oud was toen hij zijn gevoelens voor mannen ontdekte. Eisers verklaring dat hij in 2013 zijn leven als homoseksueel begon te leiden, heeft verweerder terecht tegenstrijdig gevonden met eisers verklaringen dat hij in de periode tussen 2000 en 2005 regelmatig seksueel contact had met mannen. Verweerder heeft met laatstgenoemde verklaringen ook terecht tegenstrijdig gevonden dat eiser tevens een beeld schetst dat hij zijn gevoelens richting mannen onderdrukte omdat homoseksualiteit is verboden in Tanzania en dat hij daarom seksueel contact had met vrouwen. Zoals verweerder terecht aanvoert is eiser in het nader gehoor op verschillende momenten met de tegenstrijdigheden geconfronteerd. Verweerder heeft mogen concluderen dat eiser de verwarring niet heeft kunnen wegnemen.
13. Verweerder heeft daarbij mogen meewegen dat eisers verklaringen geen inzicht geven in zijn gevoelens. Verweerder heeft eisers verklaringen oppervlakkig mogen vinden.
14. Verweerder heeft eiser bovendien mogen tegenwerpen dat hij summier en oppervlakkig verklaart over zijn relatie met Venis. Verweerder stelt zich terecht op het standpunt dat verwacht mag worden dat eiser meer inzicht geeft over Venis als persoon en over zijn relatie met hem. Te meer omdat eiser van september tot december 2025, dus vrij recent, een relatie met hem stelt te hebben gehad. Ook de foto’s die eiser heeft overgelegd heeft verweerder onvoldoende mogen vinden ter onderbouwing van de relatie. Daarbij heeft verweerder mogen concluderen dat foto’s de niet samenhangende verklaringen niet veranderen.
15. Verweerder heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat eiser bevreemdend heeft verklaard over zijn (seksuele) relaties met vrouwen in het licht van zijn gestelde homoseksualiteit. Verweerder heeft er daarbij betekenis aan mogen toekennen dat eiser (seksuele) relaties heeft gehad met vrouwen en dat hij ook bij verschillende vrouwen kinderen heeft gekregen. Verweerder heeft mogen tegenwerpen dat onduidelijk blijft waarom eiser, ondanks zijn contacten met mannen, toch (seksuele) relaties aanging met vrouwen.
16. Verweerder heeft ook mogen tegenwerpen dat eiser weinig inzicht geeft over de impact die het geheimhouden van zijn gestelde homoseksualiteit met zich meegebracht heeft. Verweerder stelt zich terecht op het standpunt dat van eiser verwacht mag worden dat er sprake is van een (denk)proces waarin hij zich onder andere de vraag stelt op welke wijze hij invulling kan geven aan zijn homoseksualiteit in een land waar men lhbti-gerichtheid niet accepteert. Verweerder heeft mogen tegenwerpen dat eiser dit niet heeft gedaan. Dit terwijl eiser stelt al lang bekend te zijn met zijn homoseksuele geaardheid.
17. Verweerder heeft ook mogen tegenwerpen dat eiser onlogisch verklaart over zijn contact met andere lhbti-personen in Brazilië, waar hij ruim 10 jaar gewoond heeft. Verweerder heeft daarbij mogen betrekken dat het opvallend is dat eiser geen contact heeft gezocht met de homoseksuele gemeenschap in Brazilië, terwijl hij stelt Tanzania te hebben verlaten om zijn geaardheid in vrijheid te kunnen uitdragen.
18. Voor zover eiser betoogt dat uit de door hem overgelegde politieoproep van 18 november 2023, waarvan hij stelt kort voor de zitting het origineel te hebben ontvangen, blijkt dat hij heeft te vrezen vanwege zijn geaardheid, hoefde verweerder hem hierin niet te volgen. Allereerst is van belang dat verweerder het document heeft voorgelegd aan Bureau Documenten. Zij hebben aangegeven dat zij geen vergelijkingsmateriaal hebben en dus niets kunnen zeggen over de echtheid van het document. Verweerder heeft er verder op kunnen wijzen dat eiser heeft verklaard dat mensen uit zijn wijk aan politieagenten zouden hebben verteld over zijn geaardheid naar aanleiding van zijn gedag op de basisschool. Verweerder heeft zich op het standpunt mogen stellen dat het onlogisch is dat er vervolgens 22 jaar na eisers basisschooltijd een politieoproep is geweest. Verweerder heeft ook kunnen betrekken dat eiser, nadat hij hiermee is geconfronteerd tijdens het nader gehoor, heeft verklaard dat de oproep is gekomen omdat hij een ‘te overdreven seksueel leven’ aan het leiden was. Verweerder wijst er namelijk terecht op dat dat niet rijmt met eisers eerdere verklaringen dat hij heel voorzichtig is geweest in contact met homoseksuele mannen. Daarbij heeft verweerder mogen betrekken dat eiser verklaart dat hij vier kinderen heeft bij drie verschillende vrouwen, en dat het in het licht daarvan niet duidelijk is geworden hoe mensen in zijn omgeving zouden kunnen concluderen dat eiser homoseksueel is.
Conclusie en gevolgen
19. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat verweerder de asielaanvraag heeft kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond.
20. Omdat op het beroep is beslist, bestaat er geen aanleiding meer voor het treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af.
21. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. B. van Dokkum, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. L.W.H. Schippers, griffier.
De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak op het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen een week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.