ECLI:NL:RBDHA:2026:23690

de man,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. M.E.M. Beijersbergen te Den Haag.

Als belanghebbende wordt aangemerkt:

de vrouw,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. S. Karami te Amsterdam.

[de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] hebben in raadkamer hun mening kenbaar gemaakt. [de minderjarige 3] is in de gelegenheid gesteld haar mening kenbaar te maken. Zij heeft daarvan geen gebruik gemaakt.

Op 16 juni 2026 is de zaak op de zitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen:

De vrouw heeft op 8 juni 2026 een verweerschrift ingediend. De man heeft bezwaar gemaakt tegen de late indiening hiervan. Op grond van artikel 279, zesde lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) is artikel 87, zesde lid, Rv van overeenkomstige toepassing op verzoekschriftprocedures. Op grond van artikel 87, zesde lid, Rv worden processtukken en andere stukken zoveel mogelijk onmiddellijk en tot uiterlijk tien dagen voor de mondelinge behandeling in het geding gebracht, tenzij de wet een andere termijn voorschrijft. Stukken die na die termijn of ter zitting in het geding worden gebracht, worden door de rechter buiten beschouwing gelaten, tenzij de goede procesorde zich daartegen verzet. De rechtbank zal het door de vrouw op 8 juni 2026 ingediende verweerschrift niet buiten beschouwing laten, nu de goede procesorde zich hier tegen verzet. Het verweerschrift is acht dagen voor de mondelinge behandeling door de vrouw ingediend en zij heeft hierin nagenoeg geen nieuwe stellingen ingenomen. Bovendien is op de zitting gebleken dat de man kennis heeft genomen van het verweerschrift en hier inhoudelijk goed op heeft kunnen reageren.

- [de minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2010 te [geboorteplaats] , hierna: [de minderjarige 1] ;

- [de minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2012 te [geboorteplaats] , hierna: [de minderjarige 2] ;

- [de minderjarige 3] , geboren op [geboortedatum 3] 2016 te [geboorteplaats] , hierna: [de minderjarige 3] ;

- [de minderjarige 4] , geboren op [geboortedatum 4] 2019 te [geboorteplaats] , hierna: [de minderjarige 4] .

- bepaald dat de vrouw bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning aan de [adres] en mitsdien is bevolen dat de man die woning dient te verlaten en verder niet mag betreden;

- bepaald dat de kinderen aan de vrouw zullen worden toevertrouwd;

- bepaald dat [de minderjarige 4] en [de minderjarige 3] voorlopig iedere zaterdag van 09.00 uur tot 20.00 uur (en indien mogelijk tot zondag 19.00 uur) en iedere woensdag na school tot 19.00 uur bij de man zullen verblijven;

- bepaald dat [de minderjarige 2] voorlopig iedere zondag van 11.00 uur tot 19.00 uur bij de man zal verblijven en de man [de minderjarige 2] doordeweeks naar de voetbaltraining brengt en haalt;

- bepaald dat de man aan de vrouw, met ingang van 20 oktober 2025, voorlopig een kinderalimentatie ten behoeve van de kinderen van in totaal € 1.098,- per maand zal betalen, telkens bij vooruitbetaling te voldoen.

Echtscheiding

Ontvankelijkheid

Bij het indienen van een verzoek tot echtscheiding is het wettelijk verplicht om een ouderschapsplan over te leggen. De ouders hebben dat niet gedaan. De rechtbank stelt vast dat het de ouders niet is gelukt om ten aanzien van de kinderen tot overeenstemming te komen. Daarom beoordeelt de rechtbank het verzoek tot echtscheiding.

Inhoudelijke beoordeling

De man heeft gesteld dat het huwelijk duurzaam is ontwricht. De vrouw heeft dit erkend, zodat het verzoek tot echtscheiding als op de wet gegrond kan worden toegewezen.

Hoofdverblijfplaats/inschrijving Basisregistratie Personen (BRP)

Juridisch kader

Op grond van het eerste lid van artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) kunnen in geval van gezamenlijke uitoefening van het gezag geschillen hieromtrent op verzoek van de ouders of van een van hen aan de rechtbank worden voorgelegd. Op grond van sub b van het tweede lid van artikel 1:253a BW kan de rechtbank beslissen bij welke ouder het kind zijn hoofdverblijfplaats heeft. Het is de rechtbank, gelet op het vijfde lid van voornoemd artikel, niet gelukt om een vergelijk tussen de ouders te beproeven. De rechtbank neemt daarom een zodanige beslissing als haar in het belang van de kinderen wenselijk voorkomt.

Standpunt man

De man heeft verzocht te bepalen dat de kinderen op het adres van de vrouw in de BRP ingeschreven zullen staan. De man heeft aangevoerd dat moet worden toegewerkt naar een co-ouderschapsregeling, waarbij de kinderen evenveel tijd bij beide ouders verblijven. In dat geval hebben de kinderen hun hoofdverblijf bij beide ouders.

Standpunt vrouw

De vrouw heeft verzocht de hoofdverblijfplaats van de kinderen bij haar te bepalen. Zij heeft gesteld dat gedurende het huwelijk van partijen sprake was van een traditionele rolverdeling, waarbij de vrouw voor de kinderen en het huishouden zorgde en de man werkte. De vrouw is de hoofdverzorger van de kinderen en is de aangewezen persoon om de zorg voor de kinderen op zich te nemen althans te continueren.

Overwegingen rechtbank

De rechtbank overweegt als volgt. Gebleken is het zwaartepunt van de zorg voor de kinderen al jarenlang bij de vrouw ligt. Bovendien verblijft de vrouw momenteel met de kinderen in de echtelijke woning waar de kinderen zijn opgegroeid. Gelet hierop zal de rechtbank voorbijgaan aan het verweer van de man dat de kinderen hun hoofdverblijf bij beide ouders hebben, waardoor alleen een inschrijving van de kinderen in de BRP aan de orde zou zijn. De rechtbank zal de hoofdverblijfplaats van de kinderen bij de vrouw bepalen, nu zij dit in het belang van de kinderen acht.

Verdeling van de zorg- en opvoedingstaken

Juridisch kader

Op grond van sub a van het tweede lid van artikel 1:253a BW kan de rechtbank op verzoek van de ouders of een van hen een toedeling aan ieder van de ouders van de zorg- en opvoedingstaken vaststellen. De rechtbank heeft, gelet op het vijfde lid van artikel 1:253a BW, een vergelijk tussen de ouders beproefd. Volledige overeenstemming is tijdens de zitting niet bereikt. De rechtbank neemt daarom een zodanige beslissing als haar in het belang van de kinderen wenselijk voorkomt.

Standpunt man

De man heeft verzocht een zorgregeling vast te stellen, waarbij de kinderen in de even weken van vrijdag 17.30 uur tot dinsdag 14.45 uur bij hem verblijven en in de oneven weken van zondag 18.00 uur tot dinsdag 14.45 uur. Daarbij heeft de man verzocht te bepalen dat hij de kinderen op vrijdag en zondag bij de vrouw ophaalt en zij de kinderen op dinsdag uit school haalt of bij de man ophaalt als de kinderen die dag geen school hebben. Ook heeft de man verzocht om een verdeling van de vakanties en feestdagen te bepalen. De man heeft toegelicht dat [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] vrijdag om 18.00 uur zwemles hebben. Door het wisselmoment hierop af te stemmen kan de man eens in de twee weken bij hun zwemles aanwezig zijn. De man heeft aangegeven dat hij de vrouw gelet op haar medische situatie – zij heeft endometriose – niet in staat acht op langere termijn doordeweeks alleen de zorg voor de kinderen te dragen. De man wil daarom dat de zorg gelijk tussen de ouders wordt verdeeld. Hij heeft aangegeven dat hij ook een groot deel van de zorg voor de kinderen op zich nam toen partijen nog samenwoonden. Hij acht het in het belang van de kinderen dat hij dit kan voortzetten. Het werk van de man staat hier niet aan in de weg. Verder heeft de man toegelicht dat hij in augustus 2026 over zelfstandige woonruimte gaat beschikken, zodat de kinderen ook bij hem kunnen overnachten. De man heeft daarom verzocht te bepalen dat de vast te stellen zorgregeling ingaat met ingang van het nieuwe schooljaar of per 31 augustus 2026.

Standpunt vrouw

De vrouw heeft een zorgregeling verzocht, waarbij [de minderjarige 4] en [de minderjarige 3] , zolang de man geen woning heeft, bij hem verblijven op zaterdag van 09.00 uur tot 20.00 uur (en indien mogelijk tot zondag 19.00 uur) en op woensdag na school tot 19.00 uur, waarbij de man de kinderen op zaterdag ophaalt en terugbrengt bij de vrouw en op woensdag uit school haalt en terugbrengt bij de vrouw. Zodra de man over een woning beschikt, staat de vrouw een zorgregeling voor waarbij [de minderjarige 4] en [de minderjarige 3] in de even weken van vrijdag na school tot zondag 19.00 uur bij de man verblijven, waarbij de man de kinderen uit school haalt en terugbrengt naar de vrouw, en zij in de oneven weken op woensdag uit school tot 19.00 uur bij de man verblijven waarbij de man de kinderen ophaalt uit school en terugbrengt bij de vrouw. Ook heeft de vrouw verzocht een verdeling van de vakanties en feestdagen te bepalen. Ten aanzien van [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] heeft de vrouw verzocht te bepalen dat het contact met de man in onderling overleg zal plaatsvinden. Zij hebben allebei aangegeven geen contact te willen met de man. De vrouw heeft zich verzet tegen de zorgregeling die de man voorstaat. Zij acht het in het belang van de kinderen dat zij het merendeel van de tijd bij haar verblijven om zo rust voor de kinderen te creëren. Verder houdt de man zich niet aan de afgesproken ophaaltijden, wat bij de kinderen leidt tot onrust en spanningen rondom de overdracht.

Overwegingen rechtbank

De rechtbank overweegt als volgt. Gebleken is dat [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] momenteel geen contact hebben met de man. Zij hebben tijdens het gesprek met de kinderrechter aangegeven zelf te willen bepalen wanneer ze weer contact met hem zullen hebben. Op de zitting heeft de man toegelicht het fijn te vinden als het contact met [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] op enig moment wordt hersteld. Hij hoopt dat de rust zal wederkeren als deze procedure is afgerond en dat uiteindelijk contactherstel zal plaatsvinden. De man heeft zich erbij neergelegd dat het initiatief in het aangaan van het contact bij [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] ligt. Gelet hierop zal de rechtbank de verzoeken ten aanzien van de reguliere zorgregeling en regeling voor de vakanties en feestdagen met betrekking tot [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] afwijzen. De vrouw heeft ter zitting toegezegd dat zij contactherstel zal blijven stimuleren.

Ten aanzien van [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] overweegt de rechtbank als volgt. Vast staat dat [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] regelmatig contact hebben met de man en dat zij dit contact als prettig ervaren. De uitbreiding van de reguliere zorgregeling die de man voorstaat, acht de rechtbank echter niet in hun belang. Voor zover de man zijn stelling handhaaft dat de vrouw gelet op haar gezondheidstoestand niet in staat is om het merendeel van de zorg voor de kinderen te dragen, zal de rechtbank daar aan voorbijgaan nu daarvan niet is gebleken. De rechtbank zal daarom bepalen dat [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] de even weken van vrijdag uit school tot maandag naar school bij de man verblijven en in de daarop volgende week van maandag uit school tot dinsdag naar school bij hem verblijven, waarbij de man de kinderen uit school haalt dan wel de kinderen naar school brengt. Ter zitting is gebleken dat deze regeling voor beide partijen uitvoerbaar is. De rechtbank acht deze regeling ook in het belang van [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] . Daarbij zal de rechtbank bepalen dat deze regeling ingaat met ingang van het nieuwe schooljaar 2026-2027. De rechtbank gaat ervan uit dat de huidige (tussen partijen afgesproken) regeling zal doorlopen tot de start van het schooljaar 2026-2027.

Verder overweegt de rechtbank dat partijen het grotendeels eens zijn over de regeling ten aanzien van de vakanties en feestdagen voor [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] . Daarom zal de rechtbank beslissen conform het verzoek van de man, met dien verstande dat de rechtbank voor de zomervakantie van 2026 geen afwijkende regeling zal bepalen zoals de man heeft verzocht. De rechtbank acht het namelijk niet in het belang van de kinderen dat zij voor drie weken in de zomervakantie om de dag om 12.00 uur door de man bij de vrouw worden opgehaald en om 20.00 uur weer bij de vrouw worden teruggebracht. Ook de zomervakantie van 2026 wordt bij helfte verdeeld. Dat betekent dat de man de zorg voor de kinderen voor de volledige laatste drie weken tijdens de zomervakantie van 2026 voor zijn rekening neemt. De rechtbank merkt wel op dat het partijen vrij staat in onderling overleg van deze regeling af te wijken.

Kindrekening

De man heeft aangegeven dat hij wil dat partijen gaan werken met een kindrekening waarop door hen beiden maandelijks een bedrag wordt gestort. De man heeft primair verzocht te bepalen dat de man € 551,- per maand en de vrouw € 329,- per maand op de kindrekening dient te storten. Subsidiair heeft de man verzocht te bepalen dat hij een kinderalimentatie aan de vrouw moet betalen van € 684,- per maand voor de vier kinderen samen. De vrouw heeft aangegeven dat zij geen gebruik wil maken van een kindrekening. Daarbij heeft de vrouw aangevoerd dat het ontbreekt aan vertrouwen tussen partijen en sprake is van een moeizame communicatie. Voor zover de man zijn verzoeken ten aanzien van de kindrekening handhaaft, zal de rechtbank deze afwijzen. Omdat partijen geen overeenstemming hebben over een kindrekening zal de rechtbank conform de daarvoor gebruikelijke normen en uitgangspunten een door de man aan de vrouw te betalen bijdrage voor de kinderen vaststellen.

Kinderalimentatie

Bij de vaststelling van de kinderalimentatie en de berekening neemt de rechtbank de aanbevelingen van de Expertgroep Alimentatie opgenomen in het Rapport alimentatienormen (hierna: het rapport) als uitgangspunt. De rechtbank rondt hierna in haar berekening de bedragen telkens af op hele euro’s.

Ingangsdatum

Om proceseconomische redenen zal de rechtbank eerst de ingangsdatum vaststellen. De rechtbank stelt voorop dat zij op grond van artikel 1:402 BW een grote mate van vrijheid heeft bij het vaststellen van de ingangsdatum. Drie data liggen het meest voor de hand: de datum van het inleidend (zelfstandig) verzoek, de datum waarop de rechter beslist of de datum waarop de omstandigheden intreden die voor de onderhoudsverplichting bepalend zijn. Hierbij geldt in het algemeen dat de rechter van zijn bevoegdheid tot wijziging van de bijdrage met ingang van een datum gelegen vóór zijn uitspraak behoedzaam gebruik moet maken.

De man heeft gesteld dat de kinderalimentatie moet worden vastgesteld met ingang van de inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand. De vrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de door de man te betalen bijdrage moet worden bepaald met ingang van de datum van indiening van het verzoekschrift. Nu er in de voorlopige voorzieningenprocedure een voorlopige bijdrage is bepaald, zal de rechtbank de kinderalimentatie vaststellen met ingang van de datum van deze beschikking.

Behoefte

Partijen zijn het erover eens dat de behoefte van de vier kinderen samen in 2026 € 2.295,- bedroeg, zodat de rechtbank daarvan zal uitgaan.

Draagkracht

De behoefte van de kinderen moet door de ouders worden opgebracht naar rato van hun beider draagkracht. De financiële draagkracht van de ouders dient conform de aanbevelingen uit het rapport in beginsel te worden vastgesteld aan de hand van de formule 70% x [NBI - (0,3 x NBI + 1.365)].

Draagkracht man

Voor de draagkracht van de man zal de rechtbank uitgaan van een inkomen van € 6.784,- bruto per maand en 8% vakantiegeld, zoals blijkt uit de door de man overgelegde salarisspecificaties van maart, april en mei 2026. Ook houdt de rechtbank rekening met de pensioenpremies van € 479,- bruto per maand en de arbeidsongeschiktheidspremies van € 14,- bruto per maand. Verder zal de rechtbank uitgaan van een belaste werkgeversbijdrage van € 30,- bruto per maand.

De vrouw heeft aangevoerd dat bij de draagkracht van de man moet worden uitgegaan van IKB. De rechtbank zal hieraan voorbijgaan, nu uit de door de man overgelegde salarisspecificaties niet is gebleken dat hij IKB ontvangt.

Op basis van de hiervoor genoemde uitgangspunten en rekening houdend met de algemene heffingskorting en de arbeidskorting, berekent de rechtbank het NBI van de man op € 4.580,- per maand in 2026. Voor de berekening van dit bedrag verwijst de rechtbank naar de berekening die aan deze beschikking is gehecht.

De draagkracht van de man bedraagt volgens de formule € 1.289,- per maand

(70% x [4.580 - (0,3 x 4.580 + 1.365)]).

Draagkracht vrouw

Voor de draagkracht van de vrouw zal de rechtbank uitgaan van een WIA-uitkering van € 2.670,- bruto per maand en 8% vakantiegeld, zoals blijkt uit de door de vrouw overgelegde uitkeringsspecificaties van maart, april en mei 2026.

Het kindgebonden budget moet volgens vaste rechtspraak bij het inkomen van de desbetreffende ouder die het ontvangt, worden opgeteld. De rechtbank berekent het kindgebonden budget aan de hand van bovenstaande inkomensgegevens op € 15.249,-.

Op basis van de hiervoor genoemde uitgangspunten en rekening houdend met de algemene heffingskorting, berekent de rechtbank het NBI van de vrouw op € 3.234,- per maand in 2026. Voor de berekening van dit bedrag verwijst de rechtbank naar de berekening die aan deze beschikking is gehecht.

De draagkracht van de vrouw bedraagt volgens de formule € 629,- per maand

(70% x [3.234 - (0,3 x 3.234 + 1.365)]).

Gezamenlijke draagkracht en zorgkorting

De draagkracht van partijen bedraagt gezamenlijk € 1.918,- per maand (€ 1.289,- + € 629,-). Dit is onvoldoende om volledig in de behoefte van de kinderen te voorzien. De rechtbank komt daarom niet toe aan een draagkrachtvergelijking. Er is sprake van een tekort van € 377,- per maand.

Nu er geen contact is tussen de man en [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] , zal de rechtbank voor hen geen rekening houden met een zorgkorting. Gelet op de zorgregeling tussen de man en [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] , zal de rechtbank voor hen uitgaan van een zorgkorting van 25%. De zorgkorting bedraagt dan € 287,- per maand (25% van € 1.147,50).

Omdat sprake is van een tekort van € 377,- per maand, wordt het tekort aan beide ouders voor de helft toegerekend. De helft van het tekort komt in mindering op de zorgkorting van de man. Dit betekent dat hij nog recht heeft op een zorgkorting van € 99,- per maand (€ 287,- -/- € 188,50). Het aandeel van de man in de kosten van de kinderen bedraagt dan € 1.190,- per maand (€ 1.289,- - € 99,-).

Conclusie

De rechtbank zal, gelet op het voorgaande, bepalen dat de man, met ingang van de datum van deze beschikking, € 1.190,- per maand voor de vier kinderen samen aan kinderalimentatie aan de vrouw moet voldoen.

Verdeling huwelijksgemeenschap

Algehele gemeenschap van goederen

Niet gesteld of gebleken is dat de echtgenoten huwelijkse voorwaarden hebben gemaakt.

Gelet op het bepaalde in de artikelen 1:93 en 1:94 BW – zoals deze artikelen golden tot 1 januari 2018 – moet worden aangenomen dat tussen de echtgenoten een algehele gemeenschap van goederen bestond. Het uitgangspunt is dan dat de (door indiening van het verzoekschrift tot echtscheiding) ontbonden huwelijksgemeenschap (op grond van artikel 1:100 BW (zoals dat gold tot 1 januari 2018)) bij helfte tussen de echtgenoten moet worden verdeeld.

Peildatum

Voor de omvang en samenstelling van de ontbonden gemeenschap geldt als peildatum

Omvang

Door partijen zijn de volgende bestanddelen en schulden van de gemeenschap naar voren gebracht:

1. de bankrekening [bankrekening 2] op naam van beide partijen;

2. de bankrekening [bankrekening 3] op naam van beide partijen;

3. de bankrekening [bankrekening 4] op naam van de man;

4. de bankrekening [bankrekening 5] op naam van de man;

5. de bankrekening [bankrekening 6] op naam van de vrouw;

6. de bankrekening [bankrekening 1] op naam van de man;

de beleggingsportefeuille bij DEGIRO met rekeningnummer [bankrekening 7] op naam van de man;

de beleggingsportefeuille bij Bitvavo op naam van de man;

de auto van het merk Nissan Qashqai met kenteken [kenteken] ;

de inboedel.

Ad a. het woonhuis

Partijen zijn het erover eens dat de woning moet worden verkocht. De rechtbank zal in het dictum een ‘spoorboekje’ opnemen, waarin is opgenomen hoe invulling moet worden gegeven aan de verkoop van de echtelijke woning en verdeling van de overwaarde. De vrouw heeft gesteld en aannemelijk gemaakt dat zij op zoek is naar een andere woning voor haarzelf en de kinderen. Zij heeft op de zitting aangegeven dat zij er evenals de man belang bij heeft dat de woning voor een zo hoog mogelijke prijs wordt verkocht. De rechtbank heeft geen aanleiding om te veronderstellen dat de vrouw de verkoop van de woning zal frustreren. De rechtbank gaat ervan uit dat beide partijen zich aan het spoorboekje zullen houden. Gelet hierop zal de rechtbank de verzoeken van de man ten aanzien van de machtiging voor het geval de vrouw niet meewerkt aan de verkoop van de woning, waaronder de dwangsommen, afwijzen. Bovendien zal de rechtbank in het spoorboekje opnemen dat, voor zover partijen het niet eens worden over een makelaar-taxateur, de vrouw drie NVM-makelaars aan de man dient voor te stellen zoals door de man is verzocht, nu niet is gebleken dat de vrouw zich hiertegen heeft verzet. Verder heeft de vrouw verzocht te bepalen dat zij na verkoop c.q. overdracht van de woning nog zes maanden in de woning mag blijven wonen. Daarvoor ontbreekt een wettelijke grondslag. De rechtbank acht het redelijk dat de vrouw na de verkoop van de woning nog wel nog een periode met de kinderen in de woning kan blijven om zo gelegenheid te hebben op zoek te gaan naar een andere woning. De rechtbank zal daarom in zoverre het mindere toewijzen en op grond van artikel 1:165 BW bepalen dat aan de vrouw het voortgezet gebruik toekomt voor zes maanden vanaf de datum van inschrijving van de echtscheiding in de registers van de burgerlijke stand. Het meer of anders verzochte te dien aanzien zal de rechtbank afwijzen.

Ad b. de bankrekeningen

Partijen zijn het erover eens dat de saldi op de bankrekeningen 1 tot en met 5 voornoemd op de peildatum bij helfte tussen partijen worden verdeeld, waarna ieder zijn/haar eigen bankrekeningen zal voortzetten en de gezamenlijke bankrekeningen na verdeling van de saldi zullen worden opgeheven. Voor zover de man zijn verzoek met betrekking tot de bankrekening [bankrekening 2] op naam van beide partijen dat deze rekening door hen beiden zal worden voortgezet als kindrekening handhaaft, zal de rechtbank dit verzoek afwijzen.

De vrouw heeft ten aanzien van de bankrekening [bankrekening 1] op naam van de man verzocht het saldo op de peildatum bij helfte tussen partijen te verdelen, waarna de bankrekening door de man zal worden voortgezet. Daarbij heeft de vrouw verzocht te bepalen dat de man wordt gehouden inzage te verschaffen in het saldo op de peildatum, en primair te bepalen dat aan de vrouw het volledige saldo toekomt, subsidiair dat de man aan de vrouw een schadevergoeding verschuldigd is ter hoogte van het saldo op de peildatum, en meer subsidiair te bepalen dat de vrouw de helft van de waarde van dit saldo toekomt. De vrouw heeft als productie 6 bij haar verweerschrift van 8 juni 2026 een foto van een bankpas met een rekeningnummer eindigend op 225 op naam van de man overgelegd. De man heeft zich verzet tegen de verzoeken. Op de zitting heeft de man aangegeven dat hij in het verleden heeft geprobeerd om een rekening bij de Rabobank te openen, maar dat dit uiteindelijk niet is gerealiseerd. Hij heeft toegelicht dat hij niet in staat is om stukken te overleggen waaruit blijkt dat er geen rekening bij de Rabobank op naam van de man bestaat. Gelet op de stukken en dat wat op de zitting is besproken kan de rechtbank niet vaststellen of er wel of geen bankrekening eindigend op 225 op naam van de man is en zo ja, wat het saldo op de peildatum was. De rechtbank zal daarom conform het wettelijke uitgangspunt bepalen dat, voor zover deze bankrekening bestaat, het saldo op de peildatum bij helfte tussen partijen wordt verdeeld, waarna de man deze bankrekening zal voortzetten. Het meer of anders verzochte, waaronder de verzoeken van de vrouw die zijn gegrond op artikel 3:194 BW en artikel 1:164 BW, zal de rechtbank afwijzen.

Ad c en d. de beleggingsportefeuilles

De man heeft verzocht te bepalen dat de beleggingsportefeuilles aan hem worden toegedeeld onder de verplichting de helft van de waarde op de peildatum aan de vrouw te vergoeden. De vrouw heeft primair verzocht te bepalen dat de helft van de portefeuilles op naam van de vrouw wordt gezet met een bevel aan de man om hier binnen drie dagen na de beschikking uitvoering aan te geven. De vrouw heeft subsidiair verzocht de portefeuilles aan een derde te verkopen en de opbrengst bij helfte te verdelen.

Op de zitting heeft de vrouw ermee ingestemd dat de beleggingsportefeuilles aan de man worden toegedeeld. De vrouw heeft de door de man gestelde waarde van de beleggingsportefeuille bij DEGIRO betwist en gesteld dat deze hoger was. Gelet op de stukken en dat wat op de zitting is besproken kan de rechtbank de waardes van de beleggingsportefeuilles niet vaststellen. Daarom zal de rechtbank bepalen dat de beleggingsportefeuilles aan de man worden toegedeeld onder de verplichting de helft van de waarde van de op de peildatum in die portefeuilles aanwezige aandelen c.q. obligaties aan de vrouw uit te betalen.

Ad e. de auto

Partijen zijn het erover eens dat de auto aan de vrouw kan worden toegedeeld, onder de verplichting de helft van de waarde aan de man te vergoeden. De waarde van de auto is in geschil. De vrouw heeft als productie 21 bij haar verweerschrift van 8 juni 2026 een taxatie van de auto door Eurotaxaties overgelegd. Hieruit blijkt dat de waarde van de auto op 29 mei 2026 € 7.876,- bedroeg. De man heeft deze waarde betwist. Op de zitting heeft de vrouw toegelicht dat zij de auto in januari 2025 voor € 16.000,- heeft aangeschaft en de auto aanzienlijke schade heeft opgelopen. Gelet op het door de vrouw overgelegde rapport is de rechtbank van oordeel dat de man de huidige waarde van de auto onvoldoende heeft betwist. De rechtbank zal daarom uitgaan van de waarde zoals volgt uit de taxatie en bepalen dat de auto aan de vrouw wordt toegedeeld, waarbij de vrouw de helft van de waarde, te weten een bedrag van € 3.938,- aan de vrouw moet voldoen.

Ad f. de inboedel

De man schat de waarde van de inboedel op € 5.000,-. Hij heeft verzocht te bepalen dat de inboedel, met uitzondering van zijn persoonlijke spullen, aan de vrouw wordt toegedeeld, onder de verplichting de helft van de waarde, te weten € 2.500,-, aan de man te vergoeden. De vrouw heeft ingestemd met een waarde van de inboedel van € 5.000,-. Zij wil de inboedel echter niet overnemen en heeft verzocht de inboedel aan de man toe te delen onder vergoeding van de helft van de waarde aan de vrouw. Nu de vrouw momenteel met de kinderen in de echtelijke woning verblijft, zal de rechtbank de inboedel aan de vrouw toedelen en bepalen dat de vrouw € 2.500,- aan de man moet voldoen.

Conclusie

De rechtbank zal beslissen als na te melden in het dictum van deze beschikking en het meer of anders verzochte ten aanzien van de verdeling van de huwelijksgemeenschap afwijzen.

Verbeuren aandeel gemeenschap

De man heeft primair verzocht te bepalen dat de vrouw op grond van artikel 3:194 lid 2 BW € 80.000,- aan de man moet vergoeden en subsidiair dat het bedrag van € 80.000,- wordt verdeeld en de vrouw uit hoofde hiervan € 40.000,- aan hem dient te betalen. Hiertoe heeft de man het volgende aangevoerd. Op 15 en 16 september 2023 heeft de vrouw in totaal € 80.000,- van de gezamenlijke spaarrekening naar haar eigen rekening overgemaakt. De man heeft toen het op de gezamenlijke rekening resterende bedrag van € 27.750,- naar zijn eigen rekening gestort, waar dat bedrag nog steeds op staat. De man heeft betwist dat de vrouw onvoldoende in staat was om de kosten van de huishouding te dragen. De man heeft gesteld dat hij een groot deel van de kosten voor de woning en de kinderen op zich heeft genomen. De man heeft zich op het standpunt gesteld dat de vrouw het bedrag van € 80.000,- opzettelijk zoek heeft gemaakt c.q. verborgen gehouden en hier geen openheid van zaken over heeft gegeven. Daarom heeft zij haar aandeel in dit bedrag verbeurd.

De vrouw heeft zich verzet tegen de verzoeken. Zij heeft gesteld dat artikel 3:194 lid 2 BW niet van toepassing is, omdat de betalingen op 15 en 16 september 2023 zijn verricht, dus ruim voor de peildatum. Artikel 1:164 lid 1 BW is evenmin van toepassing, omdat dit artikel ziet op de periode vanaf zes maanden voor indiening van het verzoek tot echtscheiding. De vrouw heeft aangegeven dat zij nooit heeft ontkend dat zij bedragen van de gezamenlijke rekening naar haar eigen rekening heeft overgemaakt. De vrouw heeft uitsluitend gehandeld vanuit de behoefte om financiële zekerheid voor zichzelf en de kinderen te creëren, mede gelet op de onzekere situatie die was ontstaan na het onverwachte vertrek van de man uit de echtelijke woning. De vrouw heeft betwist dat de man in grote mate in de kosten van de kinderen heeft bijgedragen. Het bedrag van € 80.000,- is volgens de vrouw alleen gebruikt om te voorzien in de kosten van het levensonderhoud van het gezin en de kosten voor de vaste lasten en nutsvoorzieningen.

De rechtbank overweegt als volgt. Bij de beoordeling staat het volgende voorop. Artikel 3:194 lid 2 BW bepaalt als volgt:

“Een deelgenoot die opzettelijk tot de gemeenschap behorende goederen verzwijgt, zoek maakt of verborgen houdt, verbeurt zijn aandeel in die goederen aan de andere deelgenoten.”

De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 31 maart 2017 (ECLI:NL:HR:2017:565) onder meer overwogen dat gelet op de hoofdregel van art. 150 Rv, stelplicht en bewijslast met betrekking tot de feiten en omstandigheden die worden aangevoerd ter toelichting van een beroep op art. 3:194 lid 2 BW rusten op degene die zich op deze bepaling beroept. Aan het bewijs van het daarin bedoelde opzet moeten hoge eisen worden gesteld.

Vast staat dat de vrouw in september 2023 een bedrag van € 80.000,- van de gezamenlijke rekening heeft gehaald. De man had hier inzicht in, wat mede blijkt uit het feit dat hij heeft erkend op 22 oktober 2023 zelf het resterende bedrag van € 27.750,- naar zijn eigen rekening te hebben overgemaakt. Voor de man was dus duidelijk dat de vrouw het bedrag naar zichzelf had overgemaakt. Gebleken is dat er op de peildatum nog een bedrag van € 29.448,08 op de bankrekening van de vrouw stond. De vrouw heeft onweersproken gesteld dat dit het restant is van de door haar opgenomen € 80.000,-. De vrouw heeft verder onweersproken gesteld dat zij van het door haar van de gezamenlijke rekening opgenomen bedrag een auto heeft gekocht voor een bedrag van € 16.000,-. Daarnaast heeft de vrouw als producties 3 en 4 een overzicht van haar maandelijkse lasten, te weten € 4.111,49 per maand, en ING-overzichten van haar uitgaven overgelegd. Uit deze overzichten blijkt dat zij sinds het uiteengaan met de man uitgaven had, ook voor de kinderen, die haar inkomen uit een WIA-uitkering ruim overstegen. In die periode ontving de vrouw van de man geen of slechts een beperkte bijdrage in die kosten en heeft zij, zoals de vrouw op de zitting heeft toegelicht, de kinderbijslag, maar niet het kindgebonden budget ontvangen omdat de man nog stond ingeschreven op het adres van de echtelijke woning.

Gelet op het bovenstaande heeft de man naar het oordeel van de rechtbank zijn standpunt dat sprake is van het opzettelijk verzwijgen, zoek maken of verborgen houden als bedoeld in artikel 3:194 lid 2 BW, mede in het licht van de zware eisen die de Hoge Raad hieraan heeft gesteld, onvoldoende onderbouwd. De rechtbank zal de verzoeken van de man dan ook afwijzen.

Gebruiksvergoeding

De man heeft verzocht te bepalen dat de vrouw hem met ingang van de datum van de beschikking een gebruiksvergoeding van € 750,- dient te betalen voor het gebruik en woongenot van zijn eigendom. De man baseert dit verzoek op het woonbudget van de vrouw van € 939,- per maand. Hij acht daarom een gebruiksvergoeding van € 750,- per maand redelijk en billijk.

De vrouw heeft zich verzet tegen het verzoek. Zij heeft aangegeven dat de man de woning vrijwillig heeft verlaten en daarom geen verlies van gebruiksgenot heeft. Daarbij rust er geen hypotheek op de woning, zodat de man geen woonlasten heeft. Bovendien heeft de vrouw aangegeven dat zij een WIA-uitkering ontvangt en een gering inkomen heeft. Zij heeft onvoldoende draagkracht om in haar eigen behoefte en die van de kinderen te voorzien. Vaststelling van een gebruiksvergoeding is daarom in strijd met de redelijkheid en billijkheid.

De rechtbank overweegt als volgt. Gebleken is dat de vrouw sinds de voorlopige voorzieningenprocedure de woonlasten draagt. Daarbij overweegt de rechtbank dat er geen hypotheek meer rust op de woning. Op de zitting heeft de man desgevraagd bevestigd dat hij de gebruiksvergoeding baseert op het woonbudget. Hier bestaat geen grondslag voor. De rechtbank zal het verzoek van de man daarom afwijzen.

spreekt de echtscheiding uit tussen partijen, gehuwd op [datum] 2005 te [plaats] ;

bepaalt dat de minderjarigen:

bepaalt dat [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] met ingang van het schooljaar 2026-2027 bij de man zullen zijn:

bepaalt voor [de minderjarige 3] en [de minderjarige 4] de volgende regeling ten aanzien de vakanties en feestdagen:

bepaalt dat de man aan de vrouw, met ingang van heden, een kinderalimentatie van € 1.190,- per maand voor de vier kinderen samen zal betalen, telkens bij vooruitbetaling te voldoen;

stelt de verdeling van de huwelijksgemeenschap als volgt vast, onder de voorwaarde van inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand:

met betrekking tot de woning, gelegen aan de [adres] :

a) voor zover partijen het niet eens worden over de keuze voor een onafhankelijke makelaar-taxateur, dient de vrouw aan de man binnen één maand na de datum van de inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand drie onafhankelijke NVM-makelaar-taxateurs voor te stellen die bereid en in staat zijn de woning te taxeren en verkopen, waaruit de man er vervolgens binnen één week één kiest. Partijen dienen vervolgens binnen één week een gezamenlijke opdracht te verstrekken aan de makelaar-taxateur tot verkoop van de woning aan een derde. Deze makelaar-taxateur zal – als partijen het niet eens zijn – partijen bindend adviseren over de vast te stellen vraag- en laatprijs van de woning;

b) de over- dan wel onderwaarde wordt tussen partijen bij helfte gedeeld dan wel gedragen. De over- dan wel onderwaarde bestaat uit de verkoopopbrengst van de woning, minus de kosten van de verkoop en de overdracht, waaronder de kosten van de makelaar-taxateur;

c) partijen verlenen over en weer op eerste verzoek van de ander hun medewerking aan de notariële overdracht van de woning;

aan de man worden toegedeeld:

- de bankrekening [bankrekening 4] op naam van de man, waarbij het saldo

op de peildatum (11 maart 2025) bij helfte met de vrouw moet worden gedeeld;

- de bankrekening [bankrekening 5] op naam van de man, waarbij het saldo

op de peildatum (11 maart 2025) bij helfte met de vrouw moet worden gedeeld;

o voor zover deze bestaat: de bankrekening [bankrekening 1] op naam van de man, waarbij het saldo op de peildatum (11 maart 2025) bij helfte met de vrouw moet worden gedeeld;

- de helft van het saldo op de peildatum (11 maart 2025) van de bankrekening

[bankrekening 2] op naam van beide partijen;

- de helft van het saldo op de peildatum (11 maart 2025) van de bankrekening

[bankrekening 3] op naam van beide partijen;

- de beleggingsportefeuille bij DEGIRO met rekeningnummer [bankrekening 7] op naam van de man, onder de verplichting om de helft van de waarde van de op de peildatum (11 maart 2025) in die portefeuille aanwezige aandelen c.q. obligaties te vergoeden aan de vrouw;

- de beleggingsportefeuille bij Bitvavo op naam van de man, onder de verplichting om de helft van de waarde van de op de peildatum (11 maart 2025) in die portefeuille aanwezige aandelen c.q. obligaties te vergoeden aan de vrouw;

aan de vrouw worden toegedeeld:

- de bankrekening [bankrekening 6] op naam van de vrouw, waarbij het saldo

op de peildatum (11 maart 2025) bij helfte met de man moet worden gedeeld;

- de helft van het saldo op de peildatum (11 maart 2025) van de bankrekening

[bankrekening 2] op naam van beide partijen;

- de helft van het saldo op de peildatum (11 maart 2025) van de bankrekening

[bankrekening 3] op naam van beide partijen;

- de inboedelgoederen, waarbij de vrouw € 2.500,- aan de man dient te

voldoen;

- de auto van het merk Nissan Qashqai met kenteken [kenteken] , waarbij de vrouw € 3.938,- aan de man dient te vergoeden;

bepaalt dat de vrouw jegens de man bevoegd is de bewoning van de echtelijke woning aan de [adres] en het gebruik van de zaken die behoren bij deze woning en tot de inboedel daarvan, voort te zetten gedurende zes maanden na de inschrijving van deze beschikking, onder de voorwaarde dat de vrouw deze woning op het moment van die inschrijving bewoont en aan de man uitsluitend of mede toebehoort of ten gebruike toekomt;

verklaart deze beschikking – met uitzondering van het uitspreken van de echtscheiding –

uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af het meer of anders verzochte.