RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [V nummer], eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder (hierna: de minister)
Samenvatting
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.43829
(gemachtigde: mr. J. van Bennekom),
en
(gemachtigde: mr. R.L.F. Zandbelt).
1. Deze uitspraak gaat over het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser is het niet eens met het voortduren van de vreemdelingenbewaring. De rechtbank beoordeelt de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring. Omdat eiser ook verzoekt om schadevergoeding beoordeelt de rechtbank ook of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.
Omdat de vreemdelingenbewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling van de maatregel van vreemdelingenbewaring zich in deze zaak tot de vraag of aan eiser schadevergoeding moet worden toegekend.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. Er is geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het besluit van 16 juli 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Bij uitspraak van 29 juli 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Eiser heeft ook verzocht om schadevergoeding.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De minister heeft op 10 augustus 2026 de maatregel van bewaring opgeheven.
De rechtbank heeft het beroep op 11 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: mr. J.E. Groenenberg als waarnemer van de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
3. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
4. Uit de uitspraak van 29 juli 2026 volgt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom beoordeelt de rechtbank nu alleen of de maatregel van vreemdelingenbewaring sinds het moment van sluiten van dat onderzoek, op 24 juli 2026 rechtmatig is.
5. Eiser voert aan dat de minister tijdens de vreemdelingenbewaring onvoldoende voortvarend heeft gewerkt aan de verwijdering van eiser. Eiser had al op 29 juli 2026 kunnen vertrekken naar Suriname. Hij is nu op 10 augustus 2026 (vrijwillig) met behulp van het IOM vertrokken maar dit had al veel eerder kunnen gebeuren, aldus eiser.
In wat eiser aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend heeft gewerkt aan de verwijdering van eiser. Uit de voortgangsrapportage blijkt dat eiser op 29 juli 2026 in persoon is gepresenteerd bij de diplomatieke vertegenwoordiging van Suriname om zijn paspoort op te halen. Uit de toelichting in de voortgangsrapportage blijkt bovendien voldoende duidelijk wat hierover op 28 juli 2026 met eiser is besproken. Op 29 juli 2026 heeft de minister een kopie van eisers nieuwe paspoort van DIA ontvangen. Diezelfde dag hebben de Surinaamse autoriteiten eisers nationaliteit bevestigd. Vervolgens heeft de minister op 31 juli 2026 een vlucht aangevraagd, waarna eiser op 5 augustus in kennis is gesteld dat er op 11 augustus 2026 een vlucht was geboekt. Dit acht de rechtbank voldoende voortvarend. Dat eiser uiteindelijk met een andere vlucht via het IOM op 10 augustus 2026 naar Suriname is vertrokken, maakt dit niet anders. De minister heeft ter zitting toegelicht dat eiser, indien hij niet met de vlucht via het IOM op 10 augustus 2026 zou vertrekken, met behulp van DT&V op 11 augustus 2026 zou worden uitgezet. De beroepsgrond slaagt niet.
6. Los van de door eiser aangevoerde grond, ziet de rechtbank ook ambtshalve geen reden om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van B.S. Beens, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.