RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser,
de minister van Asiel en Migratie,
Samenvatting
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.14549
V-nummer: [v-nummer] ,
(gemachtigde: mr. D. de Vries),
en
(gemachtigde: mr. G. Dreijer).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 18 augustus 2023 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 10 maart 2026 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond. Tevens is aan eiser een terugkeerbesluit voor Jemen opgelegd.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 20 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen: de gemachtigde van de minister. Eiser en de gemachtigde van eiser zijn met bericht vooraf niet verschenen. Het onderzoek ter zitting is gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag.
Eiser is geboren in Jeddah, Saoedi-Arabië en heeft daar zijn hele leven gewoond. Eiser heeft verklaard de Jemenitische nationaliteit te hebben. Hij is nog nooit in Jemen geweest. Op 23 december 2022 is eiser vanuit Saoedi-Arabië naar Frankrijk gereisd en vervolgens naar Nederland. Eiser heeft in Saoedi-Arabië gewerkt. Eiser vreest dat hij bij terugkeer naar Jemen een wapen zal moeten dragen. Verder is er in Jemen niemand op wie hij terug kan vallen, behoort hij niet tot een stam en zijn Saoedische verleden kan hem in de problemen brengen. Hij vreest bij terugkeer slachtoffer te worden van de oorlog.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister het volgende asielmotief:
- Identiteit, nationaliteit en herkomst.
De minister stelt zich op het standpunt dat het asielmotief geloofwaardig is.
Volgens de minister heeft eiser zijn vrees dat hij bij terugkeer naar Jemen gedwongen een wapen zal moeten dragen niet aannemelijk gemaakt. Daarnaast heeft eiser onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer naar Jemen het risico loopt op ernstige schade. De minister neemt voor delen van Jemen aan dat sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kri. Hierbij is de informatie uit het Algemeen Ambtsbericht over Jemen van april 2025 meegewogen, evenals de verslechterde humanitaire omstandigheden. Vaststaat dat eiser nooit in Jemen heeft gewoond en er nooit is geweest. Eiser kan, omdat hij niet aan een specifieke regio is gebonden, terugkeren naar een gebied waar geen sprake is van willekeurig geweld, te weten de provincies Al Mahra, Hadramaut en Socotra.Standpunt eiser5. Eiser stelt dat het in 2025 gewijzigde landenbeleid ten aanzien van Jemen niet voldoet aan de zorgvuldigheids-en motiveringsvoorwaarden en daarmee aan de opdracht van de Afdeling zoals geformuleerd in de uitspraak van 16 juli 2025. Het is onduidelijk hoe de humanitaire omstandigheden zijn betrokken bij het nieuwe landenbeleid en vervolgens bij de beoordeling van eisers aanvraag. Eiser wijst op een tweetal uitspraken van deze rechtbank waarin is geoordeeld dat de mate van willekeurig geweld en een binnenlands beschermingsalternatief onvoldoende onderbouwd zijn. Verder doet eiser een beroep op het gelijkheidsbeginsel en verwijst daarbij tevens naar een uitspraak van deze rechtbank. Volgens eiser is sprake van dezelfde omstandigheden. Tot slot stelt eiser, opnieuw onder verwijzing naar uitspraken van deze rechtbank, dat het de vraag is of in Aden een vestigingsalternatief beschikbaar is en dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat Al Mahra en Hadramaut buiten beschouwing kunnen worden gelaten in de 15c beoordeling, enkel omdat in die provincies geen sprake zou zijn van een gewapend conflict.
Oordeel van de rechtbank 6. Deze zittingsplaats heeft recent geoordeeld dat de minister zich deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat zich in Jemen niet de hoogste gradatie van de mate van willekeurig geweld, als bedoeld in artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, sub 3, van de Vw voordoet. Hierbij heeft de minister inzichtelijk gemaakt hoe de humanitaire omstandigheden zijn betrokken en daarmee in lijn gehandeld met de hiervoor aangehaalde uitspraak van de Afdeling van 16 juli 2025. Dat de minister voor Jemen een lager niveau aanneemt komt de rechtbank niet onjuist voor. Ter onderbouwing van dit oordeel verwijst de rechtbank naar de overwegingen in de uitspraken van deze zittingsplaats van 10 augustus 2026. De rechtbank maakt die overwegingen tot de hare. In hetgeen eiser stelt ziet de rechtbank geen aanknopingspunten om in de onderhavige zaak van dat oordeel af te wijken. De verwijzingen van eiser naar uitspraken van andere zittingsplaatsen treffen dan ook geen doel.
Nu terecht wordt uitgegaan van het relatief hoger niveau van willekeurig geweld, is het aan eiser om op basis van zijn individuele omstandigheden aannemelijk te maken waarom juist hij specifiek een reëel risico loopt om slachtoffer te worden van de hoge mate van willekeurig geweld ten opzichte van andere burgers. Met de minister is de rechtbank van oordeel dat eiser daarin niet is geslaagd. Eiser beschikt over een Jemenitisch paspoort en kan in het bezit komen van een identiteitskaart. Eiser heeft ook niet aannemelijk gemaakt waarom hij zonder familie of stam niet zou kunnen leven in Jemen. Bovendien is onweersproken gebleven dat uit de verklaring van eisers zwager blijkt dat eisers zus (en daarmee ook eiser zelf) een stam heeft in Jemen. Ook heeft eiser niet inzichtelijk gemaakt waarom hij enkel vanwege zijn verblijf in Saoedi-Arabië specifiek zou opvallen bij terugkeer naar Jemen, of als gevolg daarvan problemen zou krijgen. Uit het Algemeen Ambtsbericht 2025 blijkt dat sinds 2021 aanzienlijke aantallen Jemenieten vanuit Saoedi-Arabië teruggekeerd zijn naar Jemen. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat juist hij een groter risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld dan anderen.
De minister heeft daarbij kunnen betrekken dat eiser nooit in Jemen is geweest en ook zelf heeft verklaard niet te zijn gebonden aan bepaalde gebieden in Jemen, zodat er van hem verwacht mag worden dat hij terugkeert naar een gebied in Jemen waar geen sprake is van willekeurig geweld. Er is sprake van een beschermingsalternatief in (relatief) veilige provincies. Deze zittingsplaats heeft in de onder 6 aangehaalde uitspraken reeds geoordeeld over de veiligheidssituatie in Jemen en het betrekken van de humanitaire omstandigheden daarbij. Dat maakt dat door de minister adequaat gemotiveerd is dat ook in provincies waar het geweld minder hevig is, de humanitaire situatie niet het directe of indirecte gevolg is van het handelen en/of nalaten van een actor van ernstige schade in het kader van willekeurig geweld. De verwijzing naar uitspraken van andere zittingsplaatsen treffen dan ook geen doel. Bovendien staat het daarin gegeven rechterlijk oordeel niet vast omdat in beide zaken hoger beroep aanhangig is.
Ook het beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt. Er is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van gelijke gevallen of omstandigheden, alleen al omdat de minister, anders dan in de door eiser aangehaalde zaak, weldegelijk het feit dat eiser nooit in Jemen is geweest of heeft gewoond, in zijn beoordeling heeft betrokken. Bovendien is in de onderhavige zaak, ook anders dan in de aangehaalde zaak, niet gebleken van het ontbreken van een sociaal netwerk in Jemen, alleen al omdat eiser heeft verklaard nooit navraag te hebben gedaan bij zijn ouders naar - bijvoorbeeld - de aanwezigheid van familie in Jemen.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en de afwijzing van zijn asielaanvraag in stand blijft. Ook het terugkeerbesluit blijft van kracht. Er is geen aanleiding tot een proceskostenvergoeding.
BeslissingDe rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van mr.S. Derks, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.