RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiser,
de minister van Asiel en Migratie,
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.46335
V-nummer: [nummer],
(gemachtigde: mr. C.K.E.E. Fischer-Fuhler),
en
(gemachtigde: mr. I van Es).
Procesverloop
1. De minister heeft op 13 juni 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het beroep op 21 augustus 2026 op zitting behandeld. Eiser is niet verschenen. Zijn gemachtigde is op de rechtbank in Groningen verschenen. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek op 21 augustus 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 23 juni 2026 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek op 19 juni 2026 de maatregel van bewaring rechtmatig is.
3. Als de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
Wat vindt eiser?
4. Eiser draagt aan dat er geen zicht op uitzetting bestaat. Eiser stelt dat de minister voor het laatst op 16 juli 2026 activiteiten heeft verricht rondom zijn voorgenomen uitzetting en dat nu er een volgberoep is ingediend, er een vertrekgesprek heeft plaatsgevonden op 20 augustus 2026. Buiten dit gesprek om, is er niets gebeurd om vertrek te bewerkstelligen. Dit maakt volgens eiser dat er onvoldoende voortvarend wordt gehandeld.
Oordeel van de rechtbank
5. De rechtbank stelt voorop dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Marokko in het algemeen niet ontbreekt. De rechtbank ziet geen aanleiding om in het geval van eiser anders te oordelen. Uit zowel de stukken in het dossier als de door de minister gegeven toelichting tijdens de zitting van 13 juni 2026, blijkt dat er op 20 april 2026 een lp-aanvraag is verzonden aan de Marokkaanse autoriteiten. Naar het oordeel van de rechtbank dient de minister in de gelegenheid te worden gesteld om de resultaten hiervan af te wachten.
Bovendien rust op eiser de rechtsplicht Nederland te verlaten. Deze plicht brengt onder meer met zich mee dat eiser actieve en volledige medewerking aan zijn uitzetting moet verlenen. De rechtbank constateert dat eiser deze medewerking niet verleent. Zo heeft eiser tot april 2026 volgehouden uit Algerije afkomstig te zijn. Tijdens het vertrekgesprek van 3 april 2026 heeft eiser verklaard dat hij niet wilde terugkeren naar Marokko en daarom personalia als Algerijn had aangenomen. Aan de hand van dit vertrekgesprek heeft eiser identiteitsdocumenten opgevraagd bij zijn zus, waarmee de lp-aanvraag zoals zojuist genoemd, is opgestart. Dat het traject om terug te keren naar het land van herkomst enige vertraging heeft opgelopen, is geheel te wijten aan de tegenstrijdige en onjuiste verklaringen en gegevens die eiser zelf heeft verstrekt. Zicht op uitzetting naar Marokko ontbreekt tot op heden dan ook niet. Deze beroepsgrond slaagt niet.
De rechtbank is verder van oordeel dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de uitzetting. Ten aanzien van het door eiser aangehaalde vertrekgesprek van 20 augustus 2026, wordt opgemerkt dat deze op 18 augustus 2026 heeft plaatsgevonden en dat 20 augustus 2026 slechts de registratiedatum is van het verslag. Daarnaast heeft de minister op de zitting aangegeven dat ook op 20 juli en 20 augustus 2026 is gerappelleerd aangaande de lp-aanvraag van eiser.
De rechtbank ziet ook ambtshalve geen aanleiding voor het oordeel dat de voortduring van de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op 19 juni 2026 op enig moment onrechtmatig was. De rechtbank stelt daarbij vast dat eiser nog geen zes maanden in bewaring zit.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van
E.S. Tiggelaar, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.