RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.43147
(gemachtigde: mr. P. Langereis)
en
(gemachtigde: mr. A.E. van der Burg).
Procesverloop
1. Met het bestreden besluit van 29 juli 2026 heeft verweerder aan eiser op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als verzoek om schadevergoeding.
Partijen hebben toestemming gegeven om de zaak schriftelijk te behandelen. De gemachtigde van eiser heeft op 3 augustus 2026 de gronden van het beroep ingediend. Verweerder heeft hierop op 5 augustus 2026 gereageerd. De rechtbank heeft het onderzoek op 6 augustus 2026 gesloten.
Overwegingen
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
2. Verweerder heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de maatregel nodig is, omdat een concreet aanknopingspunt bestaat voor een overdracht als bedoeld in de Asiel- en migratiebeheerverordening. In de maatregel staat verder dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat er een onderduikrisico bestaat.
In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen of een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;
c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;
e. De vreemdeling zich zonder noodzaak heeft ontdaan van zijn reis- of identiteitsdocumenten;
p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 heeft gehouden.
r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft.
s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan
Wat voert eiser aan in beroep?
3. Allereerst voert eiser aan dat verweerder verschillende gronden onvoldoende heeft gemotiveerd en/of ten onrechte aan de maatregel ten grondslag heeft gelegd. Ten tweede is volgens eiser niet gebleken dat verweerder voldoende voortvarend heeft gehandeld. Ten slotte is er sprake van een vormverzuim omdat eiser de brochure niet heeft ontvangen in zijn eigen taal.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
Kunnen de door verweerder vermelde gronden de maatregel dragen?
4. De rechtbank stelt vast dat de gronden a en p niet zijn bestreden. Naar het oordeel van de rechtbank kunnen deze gronden en de daarop gegeven motivering van verweerder de maatregel dragen nu deze gronden al voldoende zijn om ten aanzien van eiser het risico op onderduiken aan te nemen. Gelet hierop hoeven de door eiser bestreden gronden niet meer worden besproken.
Had verweerder moeten volstaan met een lichter middel?
5. Gelet op wat hiervoor is besproken, mocht verweerder afzien van toepassing van een lichter middel. De omstandigheid dat eiser familie heeft in Nederland, zijn familie zou hebben verklaard om te betalen voor een ticket naar Irak, en dat zijn familie heeft verklaard garant te willen staan voor eiser, geeft geen aanleiding voor een andere conclusie. Er is verder voor eiser niet gebleken van omstandigheden die maken dat detentie voor hem onredelijk bezwarend is.
Heeft verweerder voldoende voortvarend gehandeld?
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende voortvarend heeft gehandeld. De maatregel is namelijk op 29 juli 2026 opgelegd en verweerder heeft op 30 juli 2026 een terugnameverzoek aan Bulgarije gedaan. Nadat Bulgarije de claim heeft geaccepteerd, heeft verweerder op 4 augustus 2026 eisers asielaanvraag niet in behandeling genomen omdat Bulgarije verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag.
Heeft verweerder de folder uitgereikt in de juiste taal?
7. De rechtbank volgt eiser niet in zijn enkele stelling dat hij de brochure niet in zijn taal heeft ontvangen. Uit de maatregel blijkt namelijk dat de informatiebrief ‘Waarom u in bewaring bent gesteld’ is uitgereikt in het Koerdisch Sorani. De rechtbank gaat ervan uit dat eiser deze taal voldoende machtig is omdat hij tijdens het gehoor ook is bijgestaan door een tolk Koerdisch Sorani.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
8. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door verweerder en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.D. Gunster, rechter, in aanwezigheid van
mr. J.F. Elzenaar, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.