RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 augustus 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [woonplaats] , erfgename van wijlen [overledene] ,
Centrum Indicatiestelling Zorg, verweerder
Samenvatting
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 24/6918
laatstelijk gewoond hebbende te [woonplaats] , eiseres,
en
(gemachtigde: mr. L.M.R. Kater).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van een aanvraag om zorg op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). In het besluit op bezwaar is verweerder bij de afwijzing gebleven. Eiseres heeft tegen dat besluit beroep ingesteld Aan de hand van de daartegen aangevoerde beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Met het besluit van 4 maart 2024 heeft verweerder de aanvraag van eiseres om zorg op grond van de Wlz afgewezen.
Met het besluit van 9 juli 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres tegen het besluit van 4 maart 2024 ongegrond verklaard.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Eiseres heeft aanvullende stukken ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 10 augustus 2026 op de zitting behandeld. [eiseres] is met voorafgaande kennisgeving niet ter zitting verschenen. Aan de zitting heeft deelgenomen de gemachtigde van verweerder.
Bij brief van 13 augustus 2026 heeft de rechtbank [eiseres] in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over het handhaven van het beroep. Zij heeft daarop niet gereageerd, zodat de rechtbank ervan uitgaat dat het beroep wordt gehandhaafd.
Beoordeling door de rechtbank
Is [eiseres] belanghebbende?
3. Eiseres is op [datum] 2025 overleden. [eiseres] heeft de beroepsprocedure voortgezet door middel van een daartoe door haar ondertekende schriftelijke verklaring. De rechtbank heeft [eiseres] meermalen verzocht om een verklaring van erfrecht. Die is niet overgelegd.
Uit de stukken leidt de rechtbank af dat [eiseres] aanwezig was bij het huisbezoek op 4 maart 2024 en zich daar heeft bekend gemaakt als dochter van [overledene] . Zij heeft samen met wijlen haar moeder brieven en medische informatie aan verweerder gezonden, is met haar meegegaan naar afspraken in het ziekenhuis en heeft boodschappen voor haar gedaan. Uit de dossierstukken blijkt voorts dat [eiseres] betalingen voor haar moeder heeft verricht en dat rekeningen gerelateerd aan het overlijden van eiseres steeds aan [eiseres] zijn gericht.
Gelet op de feiten en omstandigheden in deze zaak acht de rechtbank aannemelijk dat [eiseres] door haar feitelijke gedragingen de nalatenschap (zuiver) heeft aanvaard en op grond van artikel 4:182 van het Burgerlijk Wetboek in de rechten van eiseres is getreden. Nu de procedure betrekking heeft op een aanspraak op zorg met terugwerkende kracht op basis van een persoonsgebonden budget, en aannemelijk is dat er in de periode voorafgaand aan het overlijden van [overledene] zorg aan haar is verleend door [eiseres] , is het procesbelang door het overlijden niet komen te vervallen. [eiseres] heeft hierdoor een rechtstreeks financieel belang bij een beoordeling van het bestreden besluit en is daarom aan te merken als belanghebbende in de zin van artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
Is procesbelang aanwezig?
4. Nu [eiseres] de beroepsprocedure heeft voortgezet en de uitkomst van deze procedure over de Wlz-indicatie van invloed kan zijn op de omvang van de nalatenschap, is het procesbelang behouden gebleven. De rechtbank zal het beroep daarom inhoudelijk beoordelen.
Te laat ingediende stukken
5. Artikel 8:58, eerste lid, van de Awb schrijft voor dat partijen tot tien dagen voor de zitting nadere stukken kunnen indienen. [eiseres] heeft op 7 en 10 augustus 2026 nadere stukken ingediend. Niet is gebleken dat die stukken niet eerder hadden kunnen worden ingediend. Daarom acht de rechtbank de te late indiening daarvan in strijd met een goede procesorde. Deze stukken zullen daarom buiten beschouwing worden gelaten.
Eerst op 14 augustus 2026 is een e-mail met bijlagen van [eiseres] van 5 augustus 2026 ter kennis gebracht van de behandelend rechter. Deze e-mail met als onderwerpsregel “seizure €5 500 000 000 billion immediate payment of 10 times above the legal exact fixed amount the ’Authentic Historic Expertise Verdict Instrument’” houdt geen enkel aanwijsbaar verband met deze zaak en kan daarom niet als processtuk worden aangemerkt. De rechtbank ziet in deze e-mail met bijlagen dan ook geen aanleiding tot heropening van deze zaak. Het voorgaande geldt ook voor de e-mail met bijlagen van [eiseres] van met als onderwerpsregel “Direct Executoriaal Beslag Formulier ’G’ Verklaring Van Uitvoerbaarheid.”
Is de aanvraag terecht afgewezen?
6. De rechtbank moet beoordelen of verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de zorgbehoefte van wijlen eiseres kan worden opgevangen met planbare zorg.
In artikel 3.2.1, eerste lid, van de Wlz is bepaald dat een verzekerde recht heeft op zorg die op zijn behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden is afgestemd voor zover hij naar aard, inhoud en omvang en uit een oogpunt van doelmatige zorgverlening redelijkerwijs op die zorg is aangewezen omdat hij, vanwege een somatische of psychogeriatrische aandoening of beperking, een psychische stoornis of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke handicap, een blijvende behoefte heeft aan:
a. permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel voor de verzekerde, of
b. 24 uur per dag zorg in de nabijheid, omdat hij zelf niet in staat is om op relevante momenten hulp in te roepen en hij, om ernstig nadeel voor hem zelf te voorkomen,
1°. door fysieke problemen voortdurend begeleiding, verpleging of overname van zelfzorg nodig heeft, of
2°. door zware regieproblemen voortdurend begeleiding of overname van taken nodig heeft.
Eiseres, geboren in 1950, was bekend met vele lichamelijke klachten, waaronder Lupus, COPD en hartproblemen. Zij was onder behandeling bij een cardioloog en een reumatoloog en had pijnklachten. De medisch adviseur heeft op 5 juli 2024 een advies opgesteld waarin is geconcludeerd dat de grondslag “somatiek” aan de orde was, maar ook dat ernstig nadeel kon worden afgewend door middel van planbare zorg. De aanvraag is om die reden afgewezen.
De rechtbank is van oordeel dat [eiseres] er niet is geslaagd om aan te tonen met de door haar ingediende stukken dat het medisch onderzoek onzorgvuldig is geweest. Daarom heeft verweerder de uitkomsten van de onderzoek mogen volgen. Nu uit het medisch onderzoek blijkt dat de zorgbehoefte van eiseres planbaar was, kon een blijvende behoefte aan permanent toezicht of 24 uur per dag zorg in de nabijheid immers niet worden vastgesteld. Daarmee is niet voldaan aan de cumulatieve voorwaarden van artikel 3.2.1, eerste lid, onder b, van de Wlz. Verweerder heeft de aanvraag dan ook terecht afgewezen.
Voor zover [eiseres] zich beroept op het recht op familie- en gezinsleven en stelt dat de overheid verplicht was stappen te ondernemen om het leven van haar moeder te redden, is de rechtbank van oordeel dat niet gebleken is van strijd met enig artikel van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Door [eiseres] is immers de nodige zorg geleverd aan haar moeder, al was dat niet op basis van een Wlz-indicatie.
Voor zover het beroep betrekking heeft op de door zorgverleners in en buiten het ziekenhuis verleende zorg, waaronder de medische behandeling en de voorgeschreven medicatie, stelt de rechtbank vast dat de rechtmatigheid van dit medisch handelen niet in deze procedure aan de orde kan komen, omdat deze procedure beperkt is tot het oordeel over het verlenen van een Wlz-indicatie. Datzelfde geldt over hetgeen [eiseres] naar voren heeft gebracht over vermeende malversaties met het loon en pensioen van eiseres.
Ook de opmerkingen van [eiseres] dat zij geld nodig heeft voor de betaling van de kosten van de begrafenis van haar moeder zijn geen reden voor een ander oordeel. Een pgb mag daarvoor niet worden gebruikt, maar alleen voor de betaling van verleende zorg.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Voor terugbetaling van het griffierecht of vergoeding van proceskosten bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. D.A.J. Overdijk, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Gerde, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 28 augustus 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.