RECHTBANK DEN HAAG
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] ,
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL25.975
V-nummer: [v-nummer]
geboren op [geboortedag] 1986, van Pakistaanse nationaliteit, eiser
(gemachtigde: mr. N.C. Blomjous),
en
(gemachtigde: mr. J.M. Sánchez Rhemrev).
Procesverloop
1. Eiser heeft op 27 september 2022 een aanvraag ingediend tot verlening van een verblijfsvergunning asiel. Verweerder heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 11 december 2024 afgewezen.
Eiser heeft op 8 januari 2025 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft verweerder op 14 maart 2025 en op 27 juli 2026 verzocht om een reactie op de beroepsgronden van eiser. Verweerder heeft op deze verzoeken niet gereageerd.
Op 24 augustus 2026, minder dan 24 uur voor aanvang van de zitting, heeft verweerder het bestreden besluit van 11 december 2024 ingetrokken. Gelijktijdig met deze intrekking heeft verweerder laten weten dat hij bereid is de proceskosten van eiser te vergoeden tot een bedrag van € 934,-.
Eiser heeft de rechtbank verzocht zijn beroep om te zetten naar een beroep niet tijdig beslissen door verweerder op zijn asielaanvraag.
De rechtbank heeft het beroep op 25 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiser, de gemachtigde van eiser, K.B. Samimi als tolk in de taal Baloetsji, en de gemachtigde van verweerder deelgenomen.
Beoordeling door de rechtbank
Het beroep niet-tijdig beslissen
2. De rechtbank stelt voorop dat het niet tijdig nemen van een besluit voor de toepassing van de wettelijke voorschriften over beroep gelijkgesteld moet worden met een besluit. Tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan daarom beroep worden ingesteld. Dit beroep kan worden ingesteld zodra het bestuursorgaan in gebreke is gesteld en er sindsdien twee weken zijn verstreken. De ingebrekestelling kan achterwege blijven als redelijkerwijs niet van de belanghebbende kan worden gevergd dat hij het bestuursorgaan in gebreke stelt.
Verweerder heeft het bestreden besluit op 24 augustus 2026 ingetrokken zonder gelijktijdig een nieuw besluit te nemen op eisers aanvraag van 27 september 2022. Eiser heeft op de zitting onbetwist gesteld dat de beslistermijn is verstreken. Het beroep is daarom terecht ingediend. Eiser heeft verweerder niet in gebreke gesteld, maar dit hoefde naar het oordeel van de rechtbank ook niet, omdat verweerder ermee bekend is dat door de intrekking van het bestreden besluit een situatie is ontstaan waarin niet tijdig op eisers aanvraag is beslist.
3. De gemachtigde van eiser heeft de rechtbank op de zitting gevraagd om een termijn van vier weken te stellen waarbinnen verweerder opnieuw op de aanvraag van eiser dient te beslissen. Daarnaast heeft de gemachtigde van eiser verzocht om een dwangsom vast te stellen van € 100,- per dag nadat de beslistermijn is verstreken en verweerder nog niet op de asielaanvraag van eiser heeft beslist. Daarbij verzoekt eiser na elke twee maanden een ophoging van € 50,- per dag met daaraan een maximumbedrag gekoppeld.
Verweerder heeft op de zitting aangegeven niet te weten of de termijn van vier weken praktisch haalbaar is om een nieuw besluit te nemen. Verweerder is voornemens eiser opnieuw te horen en kan geen concrete termijn geven waarbinnen eiser gehoord kan worden en op zijn aanvraag kan worden beslist. Verweerder kon slechts aangeven dat de aanvraag van eiser ‘boven op de stapel’ terecht zou komen.
4. De rechtbank overweegt als volgt. Nu verweerder het bestreden besluit heeft ingetrokken is de uiterste termijn van 21 maanden verstreken zonder dat een besluit is genomen op de aanvraag van eiser. De rechtbank ziet daarom in dit geval aanleiding om verweerder op te dragen om alsnog een besluit te nemen. Verweerder moet dit in beginsel doen binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak wordt verzonden. De bestuursrechter kan, in bijzondere gevallen, een andere beslistermijn bepalen.
Ter zitting heeft verweerder in antwoord op de vraag van de rechtbank welke stappen doorlopen gaan worden nu het besluit is ingetrokken aangegeven dat niet te weten en dat dat aan de beslismedewerker is. Bij het bespreken van de beslistermijn meldde verweerder echter dat eiser waarschijnlijk gehoord gaat worden. Dit strookt niet met elkaar en verweerder kon dit desgevraagd niet toelichten. De rechtbank ziet hierin dan ook geen aanleiding om een langere beslistermijn te gunnen dan twee weken. Daarbij speelt ook een rol dat verweerder de twee verzoeken van de rechtbank om een verweerschrift heeft genegeerd. Als verweerder hieraan gehoor had gegeven, dan was verweerder eerder naar deze zaak gaan kijken en had hij eerder tot de conclusie kunnen komen dat er gebreken aan het bestreden besluit kleefden waardoor eerder een nieuw besluit had kunnen worden genomen met het al dan niet horen van eiser.
De rechtbank ziet verder aanleiding te bepalen dat verweerder een dwangsom verbeurt als hij de gestelde beslistermijn van twee weken overschrijdt. Omdat de 21-maandentermijn is overschreden stelt de rechtbank de hoogte van deze dwangsom vast op € 100,- per dag tot een maximaal bedrag van € 15.000,-. Voor het toewijzen van een verhoging in de dwangsom na 2 maanden ziet de rechtbank geen reden.
Conclusie en gevolgen
5. De rechtbank concludeert dat het beroep tegen het niet tijdig beslissen door verweerder op de asielaanvraag van eiser gegrond is. Verweerder dient binnen twee weken na verzending van deze uitspraak op de aanvraag van eiser te beslissen. Indien verweerder na deze termijn in gebreke blijft verbeurt verweerder een dwangsom van € 100,- per dag tot een maximaal bedrag van € 15.000,-.
6. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op zitting, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1). De rechtbank ziet geen aanleiding om een lagere wegingsfactor toe te passen, nu het beroep oorspronkelijk was ingesteld tegen de ongegrondverklaring van eisers asielaanvraag, het gewicht van de inhoudelijke beroepszaak die op de zitting zou worden behandeld en het moment van intrekking van het bestreden besluit.
Beslissing
De rechtbank:
Deze uitspraak is gedaan door mr. N. Boonstra, rechter, in aanwezigheid van mr.B. Kingma, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de
Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze
partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend
binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de
behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de
indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.