Wet tijdelijk huisverbod
Uitspraak inzake:
[eiser],
eiser,
wonende op een bij de rechtbank bekend adres,
gemachtigde: mr. W. Römelingh te Den Haag,
tegen
de burgemeester van de gemeente Rijswijk,
verweerder.
Als belanghebbende wordt aangemerkt:
[achterblijfster],
de partner, tevens achterblijfster,
wonende op een bij de rechtbank bekend adres.
IProcedure
Bij besluit van 24 juni 2026 heeft verweerder aan eiser een huisverbod op grond van artikel 2 van de Wet tijdelijk huisverbod (Wth) opgelegd, van 24 juni 2026 (15:27 uur) tot en met 4 juli 2026 (15:27 uur), ter zake van de woning aan de [adres] te [plaats], tevens inhoudend een contactverbod met de aldaar woonachtige [achterblijfster], achterblijfster, en de drie minderjarige kinderen van eiser en achterblijfster: [minderjarige 1], geboren op [geboortedatum 1] 2009, [minderjarige 2], geboren op [geboortedatum 2] 2013, en [minderjarige 3], geboren op [geboortedatum 3] 2019.
Bij besluit van 3 juli 2026 heeft verweerder het huis- en contactverbod verlengd tot 22 juli 2026 (15.27 uur).
Tegen beide besluiten heeft eiser beroep ingesteld. Tegen de eerste oplegging heeft eiser ook een verzoek om een voorlopige voorziening bij de voorzieningenrechter ingediend, welk verzoek bij mondelinge uitspraak van 2 juli 2026 is afgewezen (C/09/708040). Op de zitting van 2 juli 2026 is besloten om de beslissing in de hoofdzaak aan te houden tot aan een volgende mondelinge behandeling op 9 juli 2026.
Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd en heeft ten aanzien van de eerste oplegging een verweerschrift ingediend.
De minderjarigen, [minderjarige 2] en [minderjarige 1] zijn in de gelegenheid gesteld hun mening kenbaar te maken. Zij hebben hiervan geen gebruik gemaakt.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 9 juli 2026. Aanwezig waren eiser met zijn gemachtigde en tolk M. Suleman. Van verweerder was [naam 1] aanwezig en namens Veilig Thuis was [naam 2] aanwezig. Tevens is achterblijfster verschenen.
IIBeoordeling
Wettelijk kader
Op grond van artikel 2, eerste lid, Wth kan de burgemeester een huisverbod opleggen aan een persoon als uit feiten of omstandigheden blijkt dat diens aanwezigheid in de woning ernstig en onmiddellijk gevaar oplevert voor de veiligheid van één of meer personen die met hem in de woning wonen of daarin anders dan incidenteel verblijven of als op grond van feiten of omstandigheden een ernstig vermoeden van dit gevaar bestaat. Het verbod geldt voor een periode van tien dagen, behoudens verlenging overeenkomstig artikel 9 van deze wet.
Op grond van artikel 9, eerste lid, Wth kan de burgemeester een huisverbod verlengen tot ten hoogste vier weken nadat het is opgelegd indien de dreiging van het gevaar, of het ernstige vermoeden daarvan, zich voortzet.
Eerste oplegging (24 juni 2026)
Eiser verzoekt de beschikking van de burgemeester tot oplegging van het huisverbod te vernietigen. Hij heeft erkend dat er op 23 juni 2026 een incident heeft plaatsgevonden, waarbij hij met achterblijfster en een oudere dochter van eiser en achterblijfster, [minderjarige 2] heeft belet om om 22.00 uur nog naar buiten te gaan. [minderjarige 2] heeft zich daarbij verzet en letsel opgelopen, maar volgens eiser is dit letsel niet door hem ontstaan. Het huisverbod voldoet volgens eiser niet aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit. Het besluit moet daarom vernietigd worden.
Verweerder voert aan dat het huisverbod terecht is opgelegd. Volgens verweerder is vast komen te staan dat eiser op 23 juni buitensporig geweld heeft gebruikt en dat dit tot letsel bij de minderjarige heeft geleid. Er waren geen andere, minder vergaande middelen dan oplegging van een huisverbod om de situatie van onveiligheid te beëindigen.
De rechtbank is van oordeel dat ten tijde van het huisverbod sprake was van omstandigheden als bedoeld in artikel 2 Wth. Uit de overgelegde stukken en dat wat op de zitting is besproken is gebleken dat achterblijfster en de kinderen hebben verklaard dat eiser [minderjarige 2] heeft geslagen en dat eiser hem met een slipper en een houten stok wilde slaan, maar dat dit is voorkomen toen achterblijfster tussenbeide kwam. Ook is eiser door de politie aangehouden en zal nog een zitting plaatsvinden in de strafrechtelijke procedure. In eerdere verklaringen heeft [minderjarige 2] verklaard bang te zijn voor zijn vader. Volgens Veilig Thuis is sprake van veel veiligheidsrisico’s in het gezin. Er is dagelijks ruzie in het gezin en eiser zou vaker gewelddadig zijn. Hoewel eiser dit betwist is door de politie op 24 juni 2026 zichtbaar letsel waargenomen. In het eerste netwerkgesprek van 1 juli 2026 hebben eiser en achterblijfster aangegeven als gezin met elkaar verder te willen, maar tijdens dit gesprek zijn nog geen veiligheidsafspraken gemaakt. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat geen sprake was van een ernstig vermoeden van gevaar als bedoeld in de Wth. Er was een afkoelingsperiode en hulpverlening nodig in het gezin en daarom was een huisverbod aangewezen.
Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt heeft gesteld dat de aanwezigheid van eiser in de woning ernstig en onmiddellijk gevaar opleverde voor de veiligheid van de achterblijfster.
Verder is de rechtbank van oordeel dat verweerder ten aanzien van eiser bij afweging van alle betrokken belangen in redelijkheid van zijn discretionaire bevoegdheid tot oplegging van het huisverbod gebruik heeft gemaakt. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat uit de stukken blijkt dat er dagelijks ruzie plaatsvindt in het gezin waarbij – hoewel hij dit betwist – eiser gewelddadig zou zijn. Uit de beschikking van de burgemeester is gebleken dat voor eiser een opvangplek geregeld is, omdat hij niet bij familie of vrienden kon verblijven.
Verweerder heeft het huisverbod dan ook terecht aan eiser opgelegd.
Verlengingsbesluit (3 juli 2026)
Eiser verzoekt de beschikking van de burgemeester tot verlenging van het huisverbod te vernietigen met zodanige uitspraak als de rechtbank juist acht, kosten rechtens. Volgens eiser is ook het verlengingsbesluit onvoldoende gemotiveerd en bestaat de beschikking enkel uit algemeenheden. Aan de beschikking lijkt ten grondslag te liggen een advies van een zorgcoördinator en van een beleidsambtenaar. Van deze stukken heeft eiser echt geen kennis kunnen nemen.
Verweerder voert het volgende aan. Uit de beschikking van het verlengingsbesluit blijkt dat de gesprekken die met partijen zijn gevoerd niet tot veiligheidsafspraken hebben geleid. Zonder goede veiligheidsafspraken sluit de hulpverlening een nieuw geweldsincident niet uit. Er moet worden ingezet op contactherstel tussen eiser en de minderjarige zoon. De situatie is nog niet gestabiliseerd. Doordat er nog geen veiligheidsafspraken zijn gemaakt en zich in het verleden meerdere incidenten van huiselijk geweld hebben voorgedaan, wordt het risico op een nieuw geweldsincident door de hulpverlening als hoog ingeschat. De burgemeester heeft het huisverbod verlengd, mede zodat op het geplande netwerkgesprek van 8 juli 2026 concrete veiligheidsafspraken gemaakt zouden kunnen worden om de situatie te stabiliseren.
Op de zitting is gebleken dat het geplande netwerkgesprek op 8 juli 2026 niet kon doorgaan omdat eiser op 6 juli naar [land] was vetrokken. Veilig Thuis heeft toegelicht dat nu de man weer in Nederland is er een nieuw netwerkgesprek is gepland op 13 juli 2026. Nu partijen met elkaar verder door willen als gezin moeten tussen hen veiligheidsafspraken worden gemaakt en moeten zij hulpverlening krijgen om de onrust in het gezin weg te nemen. Veilig Thuis wil eiser aanmelden bij de Waag en hiervoor heeft hij toestemming gegeven. Eiser bagatelliseert het geweld en dit is zorgelijk volgens Veilig Thuis.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht heeft aangenomen dat op het moment van verlenging van het huisverbod nog steeds sprake was van dreiging van gevaar of het ernstige vermoeden daarvan. Er is sinds de oplegging van het huisverbod tussen partijen niets veranderd. Er heeft nog geen netwerkgesprek plaatsgevonden waarin veiligheidsafspraken zijn gemaakt. Met Veilig Thuis is de rechtbank van oordeel dat er meer inzicht moet komen in dynamiek van het gezin zodat de juiste hulpverlening opgestart kan worden. Eiser en partner hebben verklaard hieraan mee te willen werken.
Gelet op het voorgaande oordeelt de rechtbank dat verweerder in redelijkheid van zijn bevoegdheid als bedoeld in artikel 9 Wth gebruik heeft gemaakt.
Op grond van het voorgaande oordeelt de rechtbank dat het beroep van eiser tegen beide besluiten ongegrond is.
IIIBeslissing
De rechtbank:
*
verklaart het beroep ongegrond.
Een belanghebbende – onder wie in elk geval eiser wordt begrepen – en verweerder kunnen tegen deze uitspraak hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 20019, 2500 EA 's-Gravenhage. De termijn voor het indienen van het beroepschrift is zes weken en vangt aan met ingang van de dag na die waarop het afschrift van deze uitspraak is verzonden.
Afschrift verzonden op: